inloggen
In de loop van 2020 wordt de site Gedichten.nl (incl. de bijbehorende domeinnamen) ter overname aangeboden door de eigenaar/hoofdredacteur, die in maart 2020 de mooie leeftijd van 77 jaar bereikt en graag de site ter overname aanbiedt aan een persoon, bedrijf of instelling, die de site verder wil uitbouwen.

Men kan met hem hierover in overleg treden via mostertman@gedichten.nl

voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 71347):

Zonderlinge dorpelingen

Wij woonden ooit een wijle
tegenover klokkengalm
de torenspits benam het halve uitzicht
de ganselijke dag van acht uur af
de bronzen slagen tot de middernacht
wijl zonderlinge dorpelingen sliepen

De laatste klanken waren weggestorven
rond het middernachtelijke uur
hoorde je de verre hese roep
de muizenjacht der nachtuil was begonnen

Geen sterveling op pad hooguit een stroper
in weidengreppels struikgewas en heuvels
in het struweel van woudzomen nabij

Verscholen achter slagschaduw
der kerke
strekten zich rondom bebloemde struiken
de witgekalkte muren van 't kasteel
jonkheer baron de Waelegem toe Sloten
een werkeliijk idyllisch pronkjuweel

Het adellijk geslacht der Waelegems
en evenzeer de dynastie Toe Sloten
had weinig op met al dat dorps vertier
men hield zich staande op de eigen poten
en zorgde aan de stam voor eigen loten

De zware bronzen galm der gulden klokken
was hen niet echt een steen die aanstoot bood
hun oren functioneerden naar behoren
geen hunner raakte er in zenuwnood

De dorpelingen kwamen ter communie
een jongeling in keurig pak gestoken
grijs en zwart met in zijn hand een hoed
en aan zijn rechterarm keek sluiks terzijde
zijn minnares als vrouw vol levensmoed

En 's anderendaags trad er een rouwstoet aan
wenend in hun hart om al zijn zonden
niet elk gehuld in grijs of stemmig zwart
waar voor de poort de limousines stonden

De mis het orgelspel de rituelen
het was de brouwerij van 't dorpse leven
het bronzen klokgelui der goegemeente
verbondenheid der geest in korenzangen
van spreuken luid verkondigd in de psalmen
in marche funèbre klonk een requiem

Zo werd de vreemde kostganger des heren
door de vroomdsten onder dorpelingen
ter aard besteld de laatste eer bewezen
van heer baron hoeft men niets meer te vrezen
hun zorg was wie 't kasteel zou gaan beheren...

Eendracht en gemeenschapszin
verrees niet hemelwaarts
Maar bleef verstrikt in zwaartekracht
der boerenband, zo aards.




aldus (nagenoeg) naar waarheid opgetekend den 23sten, resp. 24sten januari A.D. MMXX

... gecomponeerd in nachtelijke stonde rond de klok van vier, en geput uit mijn persoonlijke privédomein
(kortom, een kleine souvenir humoresque) ...

Schrijver: Jean-Pierre Ami, 23 jan. 2020
23 jan. 2020


Geplaatst in de categorie: woonoord

2,8 met 4 stemmen 73



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)