4084 resultaten.
Vurige winterbloem
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
601 Argeloos
raap ik de kou van de grond
als steen en grind
de aarde verborgen houdt
Ik verberg de woorden
in mijn mond
als de wind
mijn adem komt stelen
De zon maakt hulpeloos licht
in gesloten ogen
en mag nu
het uur der waarheid spreken
Ik zal met de liefde spelen
in het hart
van een vurige winterbloem
We zullen…
Daar boven alles prijkt het leven
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
531 gelegen,
naar trouwe dragers van onmetelijk licht
kijk je op, zoekt men in het aardedonker
met een dorstig hart vol verlangen,
de schittering plots aan diggelen
doet de adem nog verder stoten
naar alle in geluk uitspattende richtingen,
opvlammend genoeg, dooft de liefde met
meer scherven aan schoonheid
dan houdbaar in handen van steen…
MAARTSE REGEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
489 Tijdens de grillige maand
vallen druppels ruisend neer
hebben een vage lenteglans
vol welbekende beloftes
ofschoon steeds geheimzinnig
maar
als ze tikkend uiteenspatten
op hoofden takken en stenen
klinkt nog striemende strijd
van de vergane winter
het wolkenwater in de grond
wil slechts gemoedelijk zijn
schept verfijnde milde kracht
die…
Pasen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
631 gedragen klonken de koralen
alsof de dirigent daarmee
de sfeer van pasen wilde verhalen
een sopraan vertaalde stilte
van het graf en een bariton
de zwaarte van de steen die daarvoor lag
tot in de ijlte van de hoogste tonen
de ontsteltenis van vrouwen zichtbaar werd
door de ontdekking van de lege tombe
opgewonden stemmen gonsden
keer…
Dame met hoed
gedicht
2.9 met 10 stemmen
5.228 .
-----------------------------------------
uit: ' De buigzaamheid van steen', 2005.…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 En zonder vallende vaart
geen stenen rollen gaan
als lamme bergen steevast
op hun eigen plek blijven staan.…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Ze sieren, kleuren de stenen,
vullen het vlakke met diepte.
Vrij fladdert
een vlinder erdoor.
Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat alsmaar bewegen
en elkaar aanraken laat.…
Tijdloos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
740 De steen is verlegd. Onze wegen zijn gescheiden.
In een ander lichtjaar zal ik je nog steeds verleiden.
Je mag op mij wachten, maar neem de tijd en leef.
Nu met de ondergaande zon neem je onze warmte mee.
Mijn uitgebreide zinnen zijn nog nooit zo kort geweest.
Mijn hoofd is nog nooit zo vol, tevens leeg van geest.…
fuji yama
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Hij droomt
het stenen evenbeeld
van een geisha
op een oude prent
met lippen die rood zwijgen.
Haar hand sierlijk gereikt,
tegemoetkomend als een brug
en wachtend.
Zij kent het geheim
van de lettertekens
zwarte sierlijkheid op zachte zijde,
verschuilt het in de brede plooien
van haar mouw.
Haar glimlach
is als zegellak.
Gestold.…
Liefde als taal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 ik probeer de talen
te verstaan van allen
die hier langs zijn gegaan
met hoop en vertrouwen
hebben zij hun gebed
in fluisterende stilte gezegd
pilaren aangeraakt
met warme handen
hun wensen kenbaar gemaakt
de stenen zijn hard
maar glanzen zacht in dialoog
met duizenden kaarsen
zij kennen de ogen
in donkere gezichten die
vol verwachting…
Kleine man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
889 Een kleine man
Met grote dromen
Zijn blonde lokken
Waaien vrolijk in de zon
Dapper stappen zijn voeten
Door plassen en modder
Heldhaftig doorsta
Jij stormen en de wind
Met vriendjes op pad
Kleine knuistjes
Pakken ongeduldig
Blaadjes, stenen en takjes
Jij kleine man
Met je grote dromen
Verstop ze in je rugzak
en neem ze mee op jouw…
Op het pad van kiezels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Op het pad van kiezels
luisterend naar jouw kleur
struikel ik vol overgave
en beland in jouw schaduw
Stenen, grijs, zwart en bruin
Kijkend naar jouw geur
maak geen keuze
en val in de diepte
Onder de meidoorn
mijmerend over ons
zien wij velden koolzaad
maar zien geen begin
Op het pad van kiezels
nip ik aan jouw tranen
Peinzend schrijden…
Boom in park
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
595 Dichtbij een fontein,
een waterval in steen en brons.
Jouw schaduw,
over monument van glas.
Geschiedenis bewaard,
in grond waarin jij staat.
Strijd en storm heb je geweerd.
Nog eeuwen te gaan.…
Meerwaarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 opnieuw rijmt zonneschijn niet op venijn
schuilt in luwte, in lagen
eerder herfstig, ontdaan van pijn
leeft enkelvoudig voort, geknarst door grind
verdund door vergeten
niets is afwezig als de som der delen
een ziel van steen doorleeft haar ogenrood
smoort in weerwil
zacht als ochtendmist en dagelijkse dood
niet anders dan vroeger zoals…
Palazon
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 uitgeraasd, hoe aarde zich uitstrekt
over velden, in moerassen
steden vol geruis van gezichten
sluitingstijden van ontrookte kroegen
denk aan de themadagen
competentie- en loopbaanontwikkeling
monden vol, tandenknarsend
hoe vragen zich ontwijken
liefdes verliezen uit zicht
de stroming in de rivier, almaar
op het grensvlak van water en steen…
Eender
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
392 je was me voor
het gras groeit zijn tijd
zand rust onder stenen
niets is vatbaar
voor herhaling, bewaring
van het enige
alle dagen achtereen
tussen zon en avond
langs vallende sterren
woorden uit de mond
ontdaan, verenigd in twijfel
de omslag van een boek
we keren ons tegemoet
treffen halverwege
stuiten op verzet
onteigenen…
Die blijdschap kleurde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
665 jij was als een bloem
die blijdschap kleurde
liefde geurde uit haar hart
tussen onkruid en stenen
bracht jij bij slecht tij
jouw vitale genen tot vrucht
ook zij zijn opgeschoten
in regen en wind
uit een woelige lucht
pas later hebben ze de
koestering van zon genoten
de kopjes bijeen gestoken
door samen groeien
hebben zij jou hun…
De leeuw is los!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
606 het is tijd dat het tij keert
ik heb weer veel geleerd
de stenen die mij lieten zakken naar de grond
zijn weg
ik brul het uit naar jou en de rest
kijk mij dan gaan
mijn gezicht die tanden en die blik
zo scherp als een mes
nu is het mijn regie en niet de jouwe
maar het wachten was het waard
ik ga voorwaarts
met een frisse wind
nu…
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 loop tot waar een stenen muur
u zal keren, vrees de koude niet
die is maar zo dun als een spiegel
van de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest…
Voor de kade
gedicht
4.4 met 5 stemmen
3.726 Zijn tijd aan denken of aan doen vergooien
verschilt niet veel, 't is stenen toch voor brood.
Word liever kind: twee beentjes en wat rood;
het doet soms eeuwen inderhaast ontdooien.
--------------------------------
uit: Kunst en vliegwerk (1957).…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
ZWIJGEN IN ALLE TALEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
608 Zwijgen in alle talen(Taalgrens voorbij)
Taal zonder een grens
Is een illusoire wens
Wie in alle talen zwijgt
Zodat de stilte zich aaneenrijgt
Zegt alles en niets
Neem stilzwijgend de fiets
Trap over alle grenzen heen
Kijk uit voor een losliggende steen
Mocht je toch ten val komen
Geef dan toe aan je dromen
Blijf zwijgen in alle talen…
Wonderen met een begin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 In den beginne schiep de mens
de gedachte: alles, de mensen
en de aarde, is een wonder
met een begin
en alles wat zich voortplant
gaat dood, alleen de zon
de sterren en de stenen
hadden geen eind, tot later
de oneindigheid werd bedacht
het zelfs nooit begonnen zijn
zodat de rest, eigenlijk alles
dat bekend is, de wereld
ooit zal moeten…
kleur en karaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 jij weet de stenen
kent hun kracht
in de lijnen van
tijd en macht
waar kleur en karaat
de waarde bepalen
kwaliteit door een mooie
setting wordt begeleid
pas als het juweel
gekloofd en geslepen is
na een volle nacht rust
kust het eerste licht kleur
gepolijst met de
ervaring van heden
beziet zij de wereld uit
haar eigen verleden…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 Nu rest verweerde steen
en rottend hout.
De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaande zon,
kleurt de lucht in alle tinten rood.
In de verte krast een kraai.
Hier woont niemand meer.
Hier gaat niemand meer dood.…
Haar fluweel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
403 ik voelde
dat zij bij
mij kwam
uit haar
gebeeldhouwde
gezicht
nog schraapte
ik aan stukjes
steen mijn
handen open
zo ruw was haar
fluweel ingesloten
wij misten
maanden intieme
info door leven
zonder elkaar
in grote lijnen
slechts een paar
we hebben alles
gladgestreken
in de weken
waarin dat wat wij
wisten is bijgepraat…
Wynedaham
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Wynedaham
woord van
oeroude stam
weggesleten
in de Dollard
maalstroom van
eb en vloed
vergeten
door de wind
de wiede leegte
maar waarachtig
op Hoofdweg 89
Nieuw Beerta
1830 ongeveer
toch weer
een wierde
opgegraven
stenen fundamenten
beenderen staven
dat er een kerkhof was
een sarcofaag
het blijft vaag
dorp is verloren
ergens hier…
Mijn boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
469 Een nieuwe boom geplant tevoren
Voordat de oude was geveld
Ook al was het mij niet verteld
Ik droeg zijn aard bij geboren
Tijden sloten een verbond
Regisseerden mijn roman
Heel langzaam werd ik de man
Die in mijn vaders spiegel stond
Ik plantte ook mijn bomen
Verlegde stenen in stromen
Zag hoe de tijd mijn jaren vergraasde
Ring…
Hadjar Ul Aswad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
567 Na de verbouwing van de Kaäba
Toen de zwarte steen werd teruggezet
Ontstond er een handgemeen in Mecca
Tactvol beslecht door Mohammed
Elk stamhoofd wilde het grote voorrecht
Om het te mogen plaatsen op het altaar
In de kubus, wat ontaardde in een gevecht
Dus sussend spreidde de wijze leraar
Zijn mantel voorbeeldig uit in het zand
Vroeg…