2307 resultaten.
woorden blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
941 in dromen
onrustig in wakend slapen of andersom
vluchtig als lucht, raakbaar als steen
vergeet niet de hardheid van de dag
gisteren een onafgemaakt meesterwerk
vandaag zijn de stukken weer als nieuw
zoals in het begin, of is het slechts schijn
om jou de moed niet opnieuw te ontnemen
je dromen na te jagen zoals je dat immer deed
nog stralen…
Den Helder 40-45
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
677 Lange Jaap geeft ons kracht
aan ons, burgers van Den Helder
telt als altijd 's nachts zijn stralen,
lichtend baken wanneer wij moeten
schuilen in de kelder.…
dan bel jij
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.989 Jouw borsten worden kinderduinen,
jouw vrolijkheid mijn speelterrein
Jij bent, hebt geen plek voor tranen,
jij kent geen worden, jij bent zijn
Jouw sterren stralen fel als manen,
jij speelt mijn niet te stoppen trein
Geen dak om veilig bij te schuilen,
jij niet, jij vindt de regen fijn!…
Die heerlijke zon
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.008 Iedereen is blij, want de zon schijnt
Iedereen lacht oké, bijna dan, want de zon schijnt
De verwarmende stralen, van die vriendelijke schijf
ontdooien iedereen, zelfs dat lastige wijf
van een paar straten verder.…
Kerstnacht
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
3.468 Het is heerlijk hier, ja hier lig ik veilig en warm
hier kan me helemaal niets gebeuren,
in mijn bed, onder deze dikke dekens
geen monster kan me nu verscheuren
het is donker, maar ik zie wel flitsen
en ik zie ook witte kriebels en gekleurde stralen.…
Decemberkinderen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.489 gulle hand, daar is genoeg van
geen grenzen aan uw fantasie
brand wierook, steek een kaarsje aan
kijk in het licht van de kaars
zie de sterren en maak afstand
een brug die jou met mij verbindt
als nu de vingertoppen gaan branden
tussen de oren een warme knusse plek
ontstaat en het gehele lijf doorstroomt
gaan er lichtjes door de ogen stralen…
Snijdend Verlangen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.086 Ik tel de momenten van geluk
Totdat er nieuwe komen
Elk moment verdooft een zenuw
Jij bent mijn pijn waard
Het bomenkerkhof langs de weg
Wordt minder somber
Als we nieuwe boompjes planten
Uit het bos van onze jeugd
De eerste stralen van de lente
Bereiken ons
En we lachen weer
Liefde.…
Afrikaantjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
783 En in een verbazende luwte van licht
spelen scherpe stralen door ruisende bomen:
ik hoor wat geraas, beleef mensendromen
en Blacky mijn hond schudt zijn pluisjesgewicht.…
AFGEKEERDE LIEFDE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
876 is er toch mijn lieve meid
wat ons in deze wereld scheidt
waarom jij in je hartje lijdt en
afwijst waar de liefde rijst
bedenk toch eens, dat wat er was
nooit zonder liefde is gebeurd
op onbegrepen zijn gestoeld
de waarheid in ons beiden is
gelukkig is vergiffenis
de oplossing, die er altijd is
de liefde keert zich naar mij toe
ik straal…
BURGEMEESTER WUITEWEG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
949 van gezellig smullen
knipoogt voortdurend fijntjes _ vriendelijk
naar het zorgzame woonoord Bertilla
waar zieken een goed bestaan genieten
het weidse gebouw De Karmel
vraagt ieder wie diepe bezinning mint
recht en wijsheid te sterken
deze Zuiderpoort van het stadse Dorp
toont met milde geeest het verlangen
vrede en vriendschap uit te stralen…
Geleende tijd,
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
645 We lopen door het korenveld
naar de evenaar, beide handen
aan de zijden strelen de halmen
en de linten van het geurend
haar, bewustzijn en besef dat de
zon met zwarte stralen ons laat
dwalen tussen schaduw van het
donker en het licht, gewogen in
de aan ons geleende tijd waarin
de jaren nog niet zijn geteld.…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 En met haar warme stralen
is er een poging gaande
om de aarde te bevrijden
van veel te koude waarden.
Ach, ik mijmer maar wat rond.
Maar zie in mijn eigen leven
soms alleen maar ijs, sneeuw en regen.
Ik kan het niet echt controleren
de seizoenen in mijn hart.…
ZING-ZANG
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.067 De stralen van uw ogen,
Bestuurd door Venus' kind,
Die doen mij vast verdrogen
Als stokvis in de wind.
’k Heb van de nacht gekreten
ruim twee paar emmers vol:
’k Heb schier de damp vergeten,
Zo is mij ’t hoofd op hol:
’k Heb mijn gekrulde lokken
Zo kaal geplakt om jou,
Dat men uit al de vlokken
Zes ballen maken zou.…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 zo zij nog één enkel maal,
Mijn rustplaats mocht betreden,
Verlicht dan dáár met matte straal,
De bloempjes voor haar schreden!
Zij zette wenend zich op 't graf,
Waar roosjes nederhangen,
En plukke er zich een bloempje af,
En drukke 't aan de wangen!…
aan de maan
poëzie
3.8 met 9 stemmen
6.122 zo zij nog één enkel maal,
Mijn rustplaats mocht betreden,
Verlicht dan dáár met matte straal,
De bloempjes voor haar schreden!
Zij zette wenend zich op 't graf,
Waar roosjes nederhangen,
En plukke er zich een bloempje af,
En drukke 't aan de wangen!…
het tij van het gemoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 een nieuw normaal
het lot van eindeloos voelend isolement
dat huilen vaak nader brengt dan lachen
doet ons af en toe het geloof wankelen
dat het morgen wel weer beter gaat
ons een antwoord zoekend op het waarom
van naar de overkant veel te vroege reizen
geven wij de wind snikkend onze tranen mee
waarin de herinneringen in regenboog stralen…
Voor een hart
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
741 Er blijft niet veel meer over van het mooi hart van
waar haar stukken door vlagen van tijd werden meegevoerd
Als achteraf deze ster van afgelopen dagen de bleke stralen verbergt in
de opwachtende schaduw waar zij ook zal inkruipen om uiteindelijk te verdwijnen.…
De schoonheid van de natuur
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Zo heb ik jouw zon elke keer weer
diep in mij waar ze blijft stralen in een- en meervoud
Laat me meestromen met de golven van een onverwachtheid zodat
tranen vloeien over de wangen op hetzelfde moment ontvang je mij met open armen.…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 huizen, misplaatst welgelegen
Onwrikbaar vergaan langs de bochtige wegen
Rietzomen, kruid, vermiljoen emballage
Tressen van plastic als zandsteenbandage
Bronzen mensen door tijd in hun drukte vertraagd
Alom zang’rige taal die de eilandwind draagt
Blinkende branding als een lang snoer van kralen
Tussen messcherpe rotsen en Helios stralen…
Koesteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Een moment van rust
aan de oever van het meer
de juffer en ik
Hoe ik je bemin en eer: zowel
zichtbare als onzichtbare stralen reflecteren
op een opengaande bloem, geurende bomen met bladeren
en bloesems; uit een onverwachte hoek begint een vlinder in mij te ontwaken.…
Het innerlijk baken
netgedicht
2.2 met 16 stemmen
747 Elke gouden straal reikt verder
dan woorden kunnen, een fluistering die
in mijn hele wezen zingt. Ik herken de kwetsbaarheid die
kracht wordt zodra ze straalt, gedragen door vertrouwen in het bestaan.
Wanneer de stormachtige wereld
roept met haar drukte en scherpe kleuren, draag
ik dit licht in mij.…
De oranje blauwe lichtbol
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
357 De oranje blauwe bol aan de hemel,
Zendt stralen van warmte en licht,
Haar kleuren vermengen zich in een schemelspel,
Een schilderij van de dageraad, zo in zijn pracht verplicht.…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Haar stralen reiken ver.
Haar gezicht is bedekt door een schijf van geheimzinnigheid.
Ze is eeuwig bang
voor haar grote Werkgever.
Daarom straalt ze dag en nacht.
Rood is haar kracht.
Geel haar beminzaamheid
Oranje haar koesterende liefde.
En als de zon dieprood aan de hemel schijnt dan heeft ze een hevig verlangen.…
Zang (Leonoor, mijn lieve licht)
poëzie
3.7 met 12 stemmen
4.346 Leonoor, mijn lieve licht,
Voor uw oog de zonne zwicht
Met haar blonde stralen,
Die gans niet, in mijn gezicht*,
Bij zijn glorie halen.
Vonken, foelie* aan die git*,
Gitjes met uw gouden pit,
Bliksemt niet zoo fellijk
Dat het hart, dat u aanbidt,
Te eenemaal verwellek'.…
Zonder symbiose
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
863 Wereldwijd de
Zuurstofrijke bron
Die water doet verdampen
Windmolens doet werken
Vogels mooi doet vliegen
Perfecte partnerschappen
Thermiek bolt vleugels
Jij vliegt boven de haven
Roest wordt weg gekrabd
Net als gekleurde bladeren
Schoonheid komt langzaam terug
Temperaturen
Rijzen als deeg in een pan
Doen horizon splijten
Stralen…
De Middellandse Zee
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
961 De morgen strekt zich luizaam uit
over een strand met zeegeluid
en in een zon waarvan de stralen
doen denken aan de felle halen
Van schilders die dit licht beschreven
dat woest en woedend schijnt te beven
dat leven geeft en leven maakt
en diep mijn ziel en zinnen raakt.…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
778 Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat gulzig de zalige warmte opneemt.
Alles is op het toppunt van ‘zijn’.
Maar elk hoogtepunt is ook een voorbode van het naderend einde.…
De wereld door mijn tranen heen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
786 voorkomen grenst aan perfectie
Je haren van herfstbruine kleur
Deinend als golven op een rustige zee
Je haren strelen zachtjes mijn gezicht
Een streling met het zachtste zijde
Je onschuldigheid is als witte sneeuw
Dwarrelend op mijn leven vol met zonden
De maagdelijkheid die je lichaam spreekt
Verlicht mijn donkere bestaan
Je ogen stralen…
Het Beloofde Land
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
3.115 Op het parket wacht de rechte ober
wanneer een straal de tekens leest,
gitaargeweld en trompetstoten.
Hij boekte een trip voor oktober
naar het beloofde land, de waterbellen.
De gasten dwalen door het dorp.
Hun bloed kriebelt, ze werpen een kei
naar een vadsige duif in de rozentuin.
Was dit het wat ons met het beest verbond?…
De wijn "moet" ballade
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
2.099 wijn zijn vrienden voor het leven
een liefde onlosmakelijk met elkaar verweven
De kuise wijn, een streling voor de tong
een hemels visioen, als de klanken van een love-song
Wat een genot in extase weg te dromen
naar onbekende verten, een glas wijn in de hand
tot hoog in de bomen, waarin al je dromen wonen
Bemin de wijn zoals geliefden stralen…