2514 resultaten.
zonder grenzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
794 onontgonnen land
een wereld zonder grenzen
vruchtbare aarde
maar ik ben bang
meedrijven
maar waarheen mijn god
ik voel de vrijheid
wanneer ik weer wil kiezen
de rups en de vlinder
als het aloude verhaal
geen weg terug
en ik val
stilte overal
ik zweef over een donker dal
mijn ogen dicht
ik voel het licht
spiegelen kan ik niet…
Voorjaarsextase in het bos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 de bloesem
aan de volle tros,
de geur ben ik van ’t eikenbos,
ik ben de druppel
op het klaverblad,
de slijmerige slome slak op ’t pad,
ik ben de nieuwe knop,
de honinggeur,
de strakke hemel
en haar blauwe kleur,
de lichte zang van vogelfluit,
de zachte twijg,
zijn nieuwe huid,
ik ben de dans,
de sprong, de frisse lucht,
de lichte vlinder…
aan C. ter LINDEN (01)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 theologen afgedaan
De oude Roos van Jericho verkwijnde
Er is geen ik dat ziet, ruikt hoort of proeft
Er is slechts smaak en geur en beeld ervaren
Object en subject vallen weg daardoor
Dit is het inzicht dat de mens behoeft
Met transparant bewustzijn het te klaren
Eén zijn we allen, wie gaat daar niet voor
Het leven is een fladderende vlinder…
mijn vriend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
469 bezit
een balletje mee speelt
waar is het moment
gebleven dat akkers
werden geploegd en
hoge vorens de wallen
waren van ons zandkasteel
ergens huilt de wind,
dezelfde wind van toen alleen
het spreken lijkt luider
terwijl de afstand zich vermeerdert
in de broosheid van het leven …
laten we de vogels tellen
die niet meer zijn
de vlinders…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Door mijn eigen gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel…
Mist in ruimte
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
683 Gedempte stemmen die
zij wilde doen herklinken
dooierloos ei uit
kristal verpopte vlinder
gedroomde aanzet tot
een nieuw begin in een
aarzelende kus in een zin
de lippen stijf gesloten
verdooft het denken.…
Een bad vol tranen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 Hij gaf mij een thuis vol
liefde en vleugels
Een buik vol vlinders en een altijd
Smeulend vuur
Dompelde mij onder woorden waarvan ik
de betekenis niet kende
Zette mij op een troon en maakte
mij zijn koningin
Betrad ongeplaveide wegen en opende
deuren waarvan ik het bestaan
niet vermoedde
Met eindeloos geduld ruimde hij
puin, wiste…
Van winter naar lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 De vlinders kruipen eerdaags uit hun poppen,
geleden is weer alle winterleed.
En ik pak zo mijn rijwiel uit de schuur
en ga een stukje om in Gods natuur.…
En ik sta in de kou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 Toen jij mijn leven binnen was gelopen
Voelde ik vlinders in mijn buik en kop
Het was als zweven rond een Alpentop
De nachten die van ’t zoete minnen dropen
Maar na een poosje brak het me wel op
~De P.C.…
DIE SEELE ALLEIN
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
539 watervolkje dut in vroege weiden
Uit lentegroen lawaait de puberteit
In mij verpopt de lotsverbondenheid
Zich jaarlijks samen met de tijd van lijden
Tot wederopstanding en het verspreiden
Van denkbeelden beïnvloed door habijt
Imam, rabbijn, Boeddha en leefbaarheid
Teneinde moord en doodslag te vermijden
Het valt niet mee te gaan van rups naar vlinder…
een dubbel gezindte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 bereikt
ik zend mijn vragen naar dove oren
' k zie een vals gelaat achter het scherm
dat mij weerkaatst, ik ben een toehoorder
van de stoutste dromen
droog mijn naaktheid af met het spel
aan mijn geslacht, kus mijn tederheid
aan het vlees dat mij bemint, lees stilte
in de haat die ik vermoed
ik voed mijn ziel met woorden van papier, vlinder…
Geheime engel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
477 De vlinder boven je sappige billen
heb ik maar met rust gelaten, omdat
je anders misschien wel een dolk
tussen mijn ribben zou steken.
Hetzelfde gold voor de Chagall-imitatie
op je zeg maar behoorlijke bierbuik.
Vanzelfsprekend liet ik je schaamlippen
volstrekt met rust, want zo suïcidaal
ben ik nou ook weer niet.…
Over-vloed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 De zee bedekte zowat het hele strand
lopen kon alleen op de mulle rand
langs het duin,
de paal van de golfbreker zichtbaar nog,
welig het sop
als een dikke laag room, ruim,
klodders en flodders die vlogen als vlinders.…
een andere bloem?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 met de smaak
die mijn papillen overtreft
wat wil ik steeds vraagt mijn hoofd
aan 't verlangen, wil ik lieven als een rosarium
of me behagen aan de voeten die voor mij
jouw aarde voor een leven lang gaan dragen
zal ik zeggen dat ik van je houd of zal ik zwijgen
daar de nacht me raakt als mijn vingers
je haar tot de vleugels van een
vlinder…
Als een bloem in de knop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Als een bloem die werd als een vlinder,
die in zijn trots naar schoonheid fladderde
om snel alles te krijgen wat die met
zijn beperkte houdbaarheid verwerven kon.…
Ontpopt?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 duister
zijn louter abstracte ideeën,
gekaderd in de ziel
tussen de emoties door,
verstrikt te raken in
de naaktste feiten, zijn we
die mistroost niet kwijt, wat door
de weegschaal van realiteit niet is
aangetoond, worden wenskaarten
opnieuw geschud waarin de tijd
zijn ware gezicht vertoond achter
de schijndood van elke vlinder…
robes van klimop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 een ongehinderde dag
waarop vrouwen hoogstemmig
zingend wel en wee vereeuwigen
hun barensnood vol woorden
als vlinders rond het dak
waar kleine kindjes smakkend vragen om een
tepel melk, zo’n dag
dat mannen hitsig tegen muren plassen
gemak zit in de wassen neus
van ruwe taal vol krachtige beweging
want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
wervers eiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 waar wevers gelijk
toewijding draden spant
scheert opgespannen passie
zich zwanger tot verwachting
van een nieuw hoofdstuk
dat omgeven met liefde
het verhaal vertellen blijft
van de bron van zijn bestaan
waar wevers gelijk
vogels massaal zingen
van een nieuwe lente
die vlinders fladderen laat
ziet ouderlijk de stam
haar enten ontspruiten…
Herfstcharme
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Drapeert in plooien verre landerijen
Golvend op een zachte koele wind
Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen
In warme herfstkleuren reeds getint
Overdekt door blauwe hemelboog
Waarlangs de witte wolken zweven
En vogels stijgen naar omhoog
Al schoonheid wat ons wordt gegeven
Waarom zou de herfst somber voelen
Nog fladderen vlinders…
Winterdroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 In deze dagen dat de zon zich niet laat zien
Zie ik in gedachten weer de gele rozen
Zie ik struiken bloeien die ik heb gekozen
En wacht tot ik alles eens terug zal zien
Dan komen weer de vlinders en de bijen
Bevolken vissen en kikkers weer de sloot
Dan is het veld niet meer uitgestorven en dood
En zullen wij onder open hemel vrijen
Ik vergeet…
vijftig tinten liefde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
768 ooit om elkaar fladderend
waren het de vlinders
in hoofd hart en buik
die wolken roze kleurden
toen regende de hemel
in voor- en tegenspoed
met rozenblaadjes rood
het verbond ter zegening
daarna kleurden zij
strengelend in liefde
elkaar de hand houdend
tot koperroden slingers
zo het leven samen zinnend
weefde zich zo de passie
tot…
Afscheid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
717 Je zit in elke vezel van mijn lijf
En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen
Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen
Waar laat men grote tranenkralen rijgen
Tot kettingen een metertje of vijf
Mijn dromen stop ik ver onder de grond
De tijd is daar elkaar nu los te laten
Om te voorkomen dat wij ons gaan haten
Dat valt niet recht en…
afstand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 omdat juist de afstand ons sterkt
voor de toekomst die komen gaat
nu klein voor ons de wereld wordt
bouwen wij een brug naar elkaar
met een boeket kleurrijk geurend
van samen gemaakte herinneringen
uit de tuin van liefde en vriendschap
die ons ook nu loslatend vasthoudt
afstand is als gisteren een omhelzing
van in lentezon fladderende vlinders…
Mijn lief (gedicht)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Aldus bevrijd, liggen alle opties ineens weer open,
jouw zoete woorden als vlinders in de zomerzon
op tere vleugels van onder mijn toetsen uit gekropen.
Mijn lief gedicht laat mij nu dan hopen
op een stille plek achter de horizon
waar ik mijn pen in goud kan dopen.…
Koud
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Stuurloos in de lome hitte,
de zomer voelt als een warme jas,
maar leeg, leeg,
gedachten vlinderen,
het beeld van ons zitje
in onze mooie tuin
rimpelt onherkenbaar
op de windloze vlag.
Leven was ooit
zonder kompas mooi,
zonnewarmte ook in de winter,
bloemen juichten
vogels zongen
in jouw spoor.…
Vlinderhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
389 De rechter luistert, de klerk schrijft
alles op en heel precies
vatten de advocaten het samen
Een vlinder fladdert door de zaal
voorzichtig, voorzichtig
vangt de rechter haar
tussen zijn handen, even maar
dan schikt hij de stukken
in een archiefdoos
zonder uitspraak te doen
De partijen stuurt hij weg
om een kleine kwestie
onderling…
Schaduwmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 oplichtte
in het blauw van
je ogen door
een dromerige
wit krullende zee
wind vlaagde
in haar dat
zich speels
met warme
zomer vulde
waar blond als
contrast de
uitdaging streepte
we duinden
door het hoge
helmgras dat
fluwelig deinde
in uitnodiging
om liefde loom
liggend rond
te bazuinen
in het zachte
zomerlicht
fladderden
vlinders…
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Zij geloofde je oprecht
toen je in heimwee van de nacht
vertelde dat er geen vlinders
aan te pas kwamen in de liefde
dat het er in het dagelijks vertrouwen
op aan kwam dat je op elkaar kon bouwen
geen zandkastelen op drijfzand
of luchtkastelen in de ijle lucht.…
hoor mij
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
562 ik vind je mooi,
als je hart spreekt
zo, als een fladderende vlinder
of een ree zigzaggend over de heide
oprecht zijn kent geen hinder
het laat zich door liefde leiden
ik vind je mooi, de rimpels
die je oude dag tekenen
maar je verblijf rechtvaardigt
omdat ik op jou aldoor kan rekenen
schoonheid is verblijven
in een stille delende blik…
Augustus
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
551 Een veldboeket en takken zwaar van peren
Dicht ruisend zomerblad, een vergezicht
Wat koeien grazend in fel zonnelicht
En schapen blatend in rustieke sferen
Bos levert schaduw, zitbankjes naar keuze
Een opgeworpen houtwal weigert wind
De bijen zoemen hard en eensgezind
De vlinders eren al het glorieuze
De paarden schudden hoofd en staart…