Alle inzendingen over vroege

5060 resultaten.

Sorteren op:

Goed volk hier

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
zij wisten de deur op een kier maar het goed volk hier had in geen jaren geklonken het werd te vroeg donker gestommel beneden gekraak van de trap de deurknop bewoog maar gaf geen entree aan wie er ook was verschrikt in stilte keken zij elkaar aan onbeweeglijk lieten zij de minuten gaan in hun angstig verblijven de gast was verdwenen…
wil melker22 november 2016Lees meer >

spiksplinters

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 478
zacht strijken vingers langs het ruwe hout dat oud nog mooier is, dan toen het leeft onder mijn schoen verbergt zich stof en grof verdeelt wat zand patronen, in mijn hand het geeft een aardig beeld van ooit waarin er werd geleefd en ik ook nooit iets vroeg maar alle kruizen droeg van wieg, tot aan vandaag de vraag is tot wanneer…
switi lobi5 februari 2017Lees meer >

Maaiveld

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 923
vragen wagen zich: waarom vroege vogels zo mooi zingen als ze ’s avonds toch door de kat worden gepakt? waarom in talloze liedjes ik wil je, ik heb je, ik ben je weer kwijt? en wat doe je tegen spijt? is dichterlijke vrijheid blijheid? ik ben gek op vragen al vrees ik vaak het antwoord.…

Het product

gedicht
1.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 17.496
Pluk niet de vroege vrucht, pluk niet de vrucht die nog zwelt, pluk de dag die onder baat en last niet bukt. Dat is het bijproduct. Het is de coupon van winst op het verlies, van lik op stuk. Papier is geduldig.…

Herinnering

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Herinnering In het leven heb ik veel te vroeg prachtige mensen moeten verliezen. Vaak denk ik hoe mooi het was met ze. Stil en oprecht, laat ik hen in mijn gedachte voorbij komen. Het leven, vaak zo mooi, maar soms heerst er verdriet. Één ding is zeker, deze mensen, hebben een plekje in je hart veroverd.…
Dick31 december 2017Lees meer >

het einde der dagen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
het einde der dagen kwam geheel onverwacht geen tijd meer voor vragen want opeens viel de nacht alle dromen vervlogen en de hoop werd gesmoord naar de afgrond gezogen het geklaag niet gehoord want in tijden van nood verliest alles zijn waarde en het licht van de dood verkleurt hemel en aarde in die bittere kilte vroeg ik luidkeels…
Yadasampati20 februari 2018Lees meer >

Genoeg

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 997
In wezen al afgesneden zijn zwevend tussen droom en daad Het heft in eigen hand nu ze hierin was beland en wie erom vroeg kreeg te horen "genoeg is genoeg"…

Morgen krieken

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
tussen de bomenrij geen vrolijk aangezicht maar hoe het ook zij hoor toch een behoorlijk aantal zangvogeltjes schattig ogend wie van hen zingt het mooiste lied volg met de ogen de kraaien duiven/meeuwen/ zwanen vergeet hen niet straks heel apart kraait de haan vanuit de kinderboederij toch een prettig feestelijke vroege…
Antonia11 juni 2018Lees meer >

Geitenhart

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
wilde geit die droomde van het paradijs dus besloot hij erheen te gaan en het was groter dan gedacht Hij keek wekenlang uit naar de allermooiste plek om te gaan wonen, tot hij op een dag de grens naderde, een muur van bergen, en hun gewicht vulde zijn benen, hij kon niet verder en bleef waar hij was zonder antwoord wanneer zijn zoon vroeg…
Zywa13 juni 2019Lees meer >

Verward

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 469
droom, sprookjesachtig echt voor hem toen hij binnenkwam en mij zag liggen op het bed zonder dat ik wakker werd Misschien heeft hij eerst een tijdlang gekeken tot het ineens vanzelf ging en gauw gebeurd was ik schreeuwde en hij verward vluchtte Misschien had hij voldaan willen blijven genieten van mijn schone slaap Een stem vroeg…
Zywa26 maart 2020Lees meer >

Zonsopgang

hartenkreet
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 522
hoor reeds de vroege vogels zingen en hier en daar een haan die kraait, een boer die vlot zijn akkers maait, ja, niemand kan zich nog bedwingen. geen vuiltje aan de grijze lucht enkel maar wat stapelwolken, die groeperen gelijk nomadenvolkeren doch, ze slaan weldra op de vlucht.…
Jonhy Donovan30 augustus 2020Lees meer >

vertakkingen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
vroeg of laat wijzigt het wolkenlandschap waarmee de boom zijn lucht ontneemt, doorzichtig van aard waarvan al sprake was bij naderend vertrek gezien de verte van de akker als boegbeeld van een horizon nadat een voornemen in vroegte en het late uur zodra wij verstommen in taal verzinken, het herhalen verzaken ieder zijns weegs en…
Iniduo3 januari 2021Lees meer >

LAIS CCXXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog, maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog. Gevangen nog in flarden van een hels betoog, beleeft het kalmte in ’t tempeestenoog. ’t Wordt een pijl, met strak de blik omhoog.…

Mooie ochtendstond

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Nu kust, ontwaakt uit duister vroege ochtend de tere zon die moeder aarde nevelige sluier spon. Zachte bries strijkt door haar kapsel masseert golven door zilverglans van zachte zijden draden die deinen als vreugde dans. Als tranen van ontroering hangt dauw in berkenblad, klinkt door eik en beuk in vervoering lof in vogelzang gevat.…

Tegendraads touche

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 428
zacht schoven zij aan bij jouw tafel om maar dicht bij je te zijn jij die altijd hun pijn wist en verlichtend deelde je vingers trommelden een liefdevol ritme dat vroeg om mee te doen waarbij je moest kiezen samen in volgen of het tegendraads touche ogen keken vingers voelden de maat een echt neuriën maakte hen paraat…

geruisloos

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 495
het binnenbloed kruipt bij elke slag van het hart wast gewogen dagen weg gaat aan zaak of rede voorbij maar verlicht niet het gewicht van steen in weke maag doch tempert geruisloos de zucht waaronder een ziel buigen wil die weet van elke groef wat gangbaar leven vermag en dat terwijl we ooit het troebele water in een vroege baai…
Iniduo29 maart 2024Lees meer >

Daadkracht

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 696
stille winter donkere dagen beur mij op wees mijn zon neem mijn schaduw zonder vragen stille winter onverwachte dromen beur mij op wees mijn licht neem het zeer mocht het donker komen * heel even maar tot het vroege voorjaar als ik het fluitende vogeltje mag horen en vol vreugde naar de sneeuwroem staar © Hilly Nicolay…

LAAT WINTERVELDJE

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Te midden van dof gras staat een groep witte pijlpuntjes om de strijd aan te binden met gaande weer komende kou doorboren soms een sneeuwlaagje dat hen plotseling overvalt de krijgshaftige spitsjes worden gestreeld door vroege zon zijn allemaal open kelken spreken tot al wat hen omringt over aanstaande bloei hernieuwde levenskracht de…
Han Messie24 februari 2025Lees meer >

De ander

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
uiteindelijk heb ik mijn kans verkeken al had het me zo onbezorgd geleken om vroeg te pieken lang te contempleren hoe ik die vloek had weten te doorbreken nu voelt er iets in mij zich onbeschreven na al die jaren op de spits gedreven zo lang gepiekerd om nog door te leren dat ik toen op de valreep pas ging leven mijn zegeningen dan maar…
blob26 mei 2025Lees meer >

voel jij nog grond

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.055
voel jij nog grond vroeg hij in de Noordzee op die gure decemberdag het oorverdovende geraas van de golven overstemde het nee van de jongen de sterke onderstroom had hen verrast een mens leeft niet lang in ijskoud water de ruwe zee geeft zij neemt uit hoeveel happen bestaat de mens zij zwijgen de man en de jongen tot…
J.Bakx7 oktober 2025Lees meer >

Zie mij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 362
In de mensa luisterde ik naar de gesprekken aan tafel Een van de studenten stelde me vragen en hij vroeg me mee Ik ging mee, ik wilde een beslissing, een relatie voor de rest van mijn leven Als voorschot wende ik aan zijn gezelschap Af en toe lichtte ik een slip van mijn gedachten op en nog steeds probeer ik hem duidelijk te maken…
Zywa18 december 2025Lees meer >

Links die ik zeg, maar jij niet legt.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 19
Laat slapen en dan weer vroeg op, ik zou willen weten hoe ik het stop. Prikkel hier, gedachte daar. Krijg ik van een enkele staar. Mensen die je hier en daar mijd, want niemand die het begrijpt.…
Isabel9 november 2026Lees meer >

Het regent zonnestralen

netgedicht
1.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 66
Het regent zonnestralen tussen takken, blad en lucht, alsof de ochtend zachtjes fluistert dat de nacht weer is gevlucht. Over het gras ligt gouden stilte, een deken van geduld en groen, waar dauw nog even blijft vertellen van het donker van daarnet. De bomen staan als oude wachters, hun stammen diep in mist gehuld, maar…

hallo

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 880
Lehmann die ik zo bewonder vooral om zijn zeggingskracht waarachtig gevarieerd en heel bijzonder hij draaide zich om en ik stak schielijk mijn hand uit terwijl hij aarzelend ja schudde en daarbij licht verstoord keek zacht bij stem vroeg hij breekbaar welke dichter ik wel niet was waar hij mij kon lezen waarom hij mij niet kende een…

In wijsheid bezeten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 673
wie hoorde niet wat Aristoteles de wijze meester Alexander de Grote bijbracht als eerste levensles gezelschap van vrouwen bekoort bedrieglijk de man wiens leven wordt bekort soms vroeg gesmoord toegeven aan die begeerte verstrooit wendt steeds tijdig het steven opdat elke hoedanigheid zich ontplooit Rosa zijn mam die daarvan vernam haalde…

MATROZEN

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
In de vroege morgenstond bij het rijzen van de zon dauw ligt verlaten op de velden in het ochtendgloren de stad nog altijd verloren in stilte komen daar de schepen binnen in de trage havenmond vissers en matrozen die hun zeelied zingen halen de trossen aan stoere matrozen aan boord niemand die ze hoort Als de schepen aan de kade zijn…

Genoeg

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Te lang te veel gedragen een leven langzaam leeggelopen waar in de laatste jaren je nergens meer om vroeg het was gewoon genoeg. Een hoop zo lang vervlogen behoeften steeds maar weg gelogen beloofde blijdschap weggestolen onder ellende weggescholen er was ook nooit genoeg van dingen die je vroeg.…
Chatfant5 januari 2012Lees meer >

DE DAUWDROP.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.021
'k Was in mijne hof gegaan En ik vond een knopje staan, Deze morgen vroeg; 't Scheen zo moede, daar 't een dauwdrop Op het hoofdje droeg. Bij geval slechts zag 'k de drop Schittren op de purpren knop. 't Scheen mij of 't heelal Zich terug gaf in de spiegel Van zijn klaar kristal.…

Voor Ietje overleden op 18/9 2015

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.005
We weten, dat je geen pijn meer hebt, we weten dat je daar bent waar we allemaal weer samen komen, maar het is te vroeg. Daar lig je dan, terwijl er nog zoveel plannen waren, daar rust je dan, terwijl je geen rust wilde, daar ben je, met je ogen dicht, ze sprankelen niet meer, verdwenen is het licht.…
An Terlouw21 september 2015Lees meer >

vrijheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 425
vrijheid is ontspannen achterover leunend voelend hoe de golven van het samen zijn in een smeltende zon ons de rug wassen terwijl wij de ogen dicht genieten van stralende warmte vrijheid is eindeloos kijken naar weerspiegelende wolken die van vroeg ochtendrood naar schaapjeswit kleuren tot helderblauw de hemel over de bloeiende heuvels…