Alle inzendingen over zee

7277 resultaten.

Sorteren op:

LUSTIG SPRINGEN

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
In woeste stormwind danst het zeeschip wild én gelaten op de hoge golven die schuim vol nevel spugen lucht- en waterorkest roept tot het vaartuig met luide bulderstem langzaam bij inspanning tegen de kokende berg op dan je laten gaan door harde smak geleid een snelle roller nadert krult sierlijk zijn kop stelt zich voor als mededanser…

Voorbij

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 469
De tijd glijdt voorbij Als een schip aan de horizon Verdwijnt hij uit het zicht De zon gaat onder Komt altijd weer op Tot het einde der tijden De zee brengt nieuw leven Neemt het oude mee Voorbij de tijd…

haveloos vertrokken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
Ik ga op reis ik ga op reis Ik ga op reis en ik neem mee Een korrel zand voor de woestijn Een druppel water voor de zee Ik ga op reis ik ga op reis Ik ga op reis en ik laat gaan Mijn stukgeslagen wanen Mijn oud kleingeestige bestaan Ik ga op reis ik ga op reis Ik ga op reis en ik neem mee Wat zonlicht van de zomer Die wij leefden met…

Liefje

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 688
we varen op een zee van tijd het strenge vaderland ligt achter ons we zijn ervan bevrijd de kinderen met goede wind verzeild gekoesterd en geklonken en waar de diepte is gepeild de bittere herinneringen in zee gezonken ik heb je in de bloei gekend jij zag mijn wilde streken en gaandeweg werd onze horizon vanaf dezelfde plaats bekeken…

Dan Maar Eenzaam Strijdend Verder

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 647
========== ============== duizend emmertjes heb ik vergeefs naar zee gedragen, alleen maar om je te winden om mijn vinger, maar helaas, je koos voor een winnaar die alles heeft wat een vrouw kan wensen en ik nooit niet kan zijn.…
Simon K.3 januari 2024Lees meer >

De wind

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
de wind die niet waaide duwde mij omver de zee die niet kabbelde trok mij naar zich toe de golven die niet deinden smeten me terug de wind die hard waaide pakte me op hij bracht me naar de zon…

STORMVREUGDE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 465
In de razende nacht brullen golven luid vol schuim doen het grote zeeschip wilde steigerdans maken in de gerieflijke hut ligt het reislustige echtpaar naar en draaierig rusteloos woelend op het bed hun peuter gniffelt om pa´s en ma´s geklaag prevelt onhoorbaar in zichzelf de zee heeft het hoogste woord maar praat steeds gedempter wel…
Han Messie3 januari 2025Lees meer >

Avondrood

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 430
voorzichtig brak het water licht van de zon sproeide nevels van omrollende golven hun kleine regenboogjes in vele kleuren rond die dansten op het oeroude ritme van eb en vloed waarbij het donker rode bloed strakkend wegliep in een spiegelgladde horizonvloed…
wil melker25 februari 2025Lees meer >

MEERVOUDIG KUNSTWERK

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
De schrijver Herman Melville eindigt zijn verhaal van de gevreesde witte potvis die wraakgierig een schip ramt waarna het snel zinkt met de woorden en de lijkwade der zee golfde weer voort zoals het reeds duizenden jaren geleden deed dat schone wijde doodskleed bedekt verdronken mensen strijd van leven op dood door alle dieren…

De pakezel

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 494
schuimden boodschappen hun berichten uit verre streken naar het geheugen van de aarde waar ze als data/tijd in het lithium keurig eeuw na eeuw werden opgeslagen ik ben altijd de pakezel geweest heb gezorgd dat ieder kreeg wat die wenste stoel matjes en badjes natjes en droogjes maar de koffie was koud teveel zand op het strand de zee…

Als watergeest

netgedicht
3.1 met 44 stemmen aantal keer bekeken 329
ik heb per ongeluk wat golfjes kapot getrapt mjn voet en ik wij hoorden het schuim slissen en zuigen tussen mijn voet en het zand om sneller het water te sluiten om zo nog een keer extra tegen mijn voeten te kunnen stuiten maar in de maagdelijk witte afloop bekenden zij schuld kwamen toch onverwacht aangebruld als zee ik…

In het licht van de duinen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Golven vol geuren strelen licht het duin en gras wind brengt zomerrust Langs de duinruggen waar het licht langzaam glijdt, neem ik de rust in me op die als een deken omhelst, een bries die zingt tussen wuivend gras, en uren lijken te vertragen in deze zomerse wereld. De horizon strekt zich uit, grenzeloos en wijd, vogels trekken voorbij…
CB31 juli 2025Lees meer >

Het zon en strand gebeuren

netgedicht
3.3 met 40 stemmen aantal keer bekeken 427
ik heb mij geen vleugels aangemeten en toch vlieg ik voorbij de horizon om even nog de zon in de zee te zien zakken en om later samen nog een boulevardje en een frietje met veel mayo voor de lekkere trek want het is te gek om zo dicht bij het strand te wonen en er vroeger altijd gespeeld te hebben met als slaapliedje het eeuwig…
wil melker9 augustus 2025Lees meer >

Witte stilte muziek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 236
mag ik een klein stukje van die warme hand van jou als we samen kijken naar de horizon om onze ogen te laten rusten van die blikken vol schittering en onze warm beladen reflecties naar elkaar ik had je hand al gepakt voordat ik hem zag zoeken naar zijn al even grote steun en toeverlaat in samen stromen warmte en energie naar…
wil melker23 augustus 2025Lees meer >

Zeevriend

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 587
Jouw zilte golfstromen maken weidse gebaren beademen het voorjaar met nieuwe zomer in de stilte van die intieme heimwee ben ik het spelende kind van de duinen te klein om de horizon te aanschouwen te groot om de zandkorrels te tellen in de verte van dat grote verlangen blijf ik zo kinderlijk omdat het gaat zeevriend, leen mij de weemoed…
mobar9 december 2025Lees meer >

Eindeloosheid

netgedicht
2.5 met 77 stemmen aantal keer bekeken 717
Zon zakt in de zee een golf breekt het laatste licht de avond verstilt Waar de dag zijn laatste adem uitblaast en de ontvankelijke zee het brekende licht langzaam opneemt, lost de rand van de wereld zich op in een fluistering van blauw en asgrauw goud.…
CB31 december 2025Lees meer >

Vrijhei

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 346
Picknicken waar ik wil, in een park of aan zee. Gewoon genieten. En dit dankzij mijn mobilhome.…
Patricia1 januari 2026Lees meer >

Zeilen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 379
Een lichte stroom onder het oppervlak tilt elke indruk op, alsof gewicht verdwijnt, een beweging die de zee ruimer maakt, alsof een last oplost zonder dat iets hoeft te veranderen.…
CB3 september 2026Lees meer >

Eeuwig getij

netgedicht
2.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 260
Ruisende branding spoelt alle prikkels zacht weg zee brengt diepe rust Het water wast de grens van de wereld weg, waar de horizon vloeibaar overgaat in lucht. Voeten zinken diep weg in het natte zand, terwijl de vloed zachtjes de tijd terugspoelt. Een trage ademhaling van eb en vloed, diep ademhalend onder een blauwe hemel.…
CB13 september 2026Lees meer >

Eb, geen vloed!

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 118
Terwijl de vloed de tijd zachtjes terugspoelt keek ik naar naar tankers aan de horizon geluidloos, ver en schier onmerkbaar deinend op ijle klanken van een englenkoor dat op het scherm niet nader werd genoemd Doch vloed spoelt in het algemeen nooit zacht de tijd terug, doch veeleer met een kracht die zeehelden trotseerden in de eeuw…
MacZym13 september 2026Lees meer >

De jonge meeuw

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 222
Straks slaat zij haar vleugels uit naar het open water, en wast de zee de laatste jeugd van haar rug.…
CB16 september 2026Lees meer >

Vuurtoren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 26
Zijn heldere straal snijdt krachtig door de mist, een warm baken voor de eenzame schepen op zee. Het draaiende licht kust de rimpels van het water en brengt troost in de diepe, onpeilbare nacht. De wind fluistert oude verhalen in het rond, van verre reizen en veilige thuiskomsten.…
CB15 november 2026Lees meer >

Leugenlabyrint

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 106
Voor jonge mannen is heldendom aantrekkelijk, en als het hen lukt om het monster te overleven zullen ze kiezen voor de eer van de leugen en niet toegeven hoe het zit maar zich houden aan het verhaal en pochen op hun moed wetend dat het monster een schemerig labyrint is dat ook hun voorgangers bang maakte totdat ze beseften dat de botten…
Zywa13 augustus 2026Lees meer >

alleen gezeten

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 919
alleen gezeten in een bootje op de zee helemaal verlaten wat moet ik er toch mee? de duisternis valt in dobberend op golven val ik maar niet in slaap onder eenzaamheid bedolven…

Geluk

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Zo zoet als de zee Op een mooie zomerdag Zo groen als de lucht Als ik dat zeggen mag Zo helder als een traan Die glijdt over mijn wang Zo is het geluk En daarvoor ben ik bang…
Karianne23 september 2002Lees meer >

Kopje koffie

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
Een zwarte zee met bruine kraag. De diepte omhult zijn naaktheid. Bitterheid verzwelgt de doorn in zijn oog.…
klaas31 oktober 2007Lees meer >

Als

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 817
Ze keek mij aan met ronde ogen blauwgroen als kwam ze uit de zee met een geur van wier en venusschelpen zo schoon kan eenvoud zijn als licht en water en blond was ze als zand…
delius26 maart 2008Lees meer >

Water

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Water vluchtend Een levenswolk Stromen mensen Dood leven Slapend Onder Dekens van zee Huilende golven Smekende Lucht Het regent…

waterdrager

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 918
hoe ik water naar de zee draag blind zo gedreven hoe mijn lijf in droogte bezwijkt verhit naar water tast het stromend tij gewillig keert…

zucht

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.242
ik buig diep berg mijn hart op het is een zucht geworpen in zee de lucht kan niet vangen het spoor van mijn voeten getrokken in aarde je waait met mij mee…
Okke Oomen19 februari 2006Lees meer >