4358 resultaten.
Albert Nonino (18)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
486 Albert Nonino ging voor even
los
"Die vrouwen dragen 't strak om heup en dij
Ze rennen praktisch naakt, niet zoals wij...
Als hij bewegingsruimte nodig heeft
Voel ik dat hij aerodynamisch zweeft!…
Zeesprookje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
507 dicht, ze ging bijna niet open
Totdat een kreeft kwam aangelopen
Hij tikte op haar robuuste schelp
Alsof hij wist van de kostbare schat
Die binnenin verborgen zat
Voorzichtig opende zij haar veilige huis
Hij gaf haar zijn schaar
Zij liet hem binnen
Een welkom thuis
Hij is daarna niet meer weggegaan
Kleine oesterkreeftjes dragen…
Als de nacht schimt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Soms loopt hij met de nacht mee
over verstilde stenen straten
langs rijtjeshuizen
waar het duister onbeschaamd
aan vensters gaapt
een lantaarnpaal buigt
schamel schijnsel
houdt zijn schaduw even vast
vanuit de verte krast een uil
verbaast de stilte
klinkers klagen slepende
alsof ze weten dat haar lach
niet licht te dragen is
slechts…
Morgen vieren we Pinksteren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Zo wil God ons nu ook zenden
als getuigen van het licht,
om zijn liefde uit te dragen,
alles wat Hij heeft verricht.…
FIJNZINNIG ERVEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 In het oude Ierland
waaien vertellingen
van het volk rondom
hutten en weiden
steeds onthouden of vergeten
zweeft deze verhalengeest
naar Europa 's vasteland
verbergt zich bescheiden
in geschiedenis en sprookjes
bemint vooral
twee vrienden vol avontuur
Tom Poes en heer Bommel
dragen bij hun bezonnen
dan wel dol beleven
de…
Mozart
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
700 Als uit het niets klinkt droommuziek,
ik word een ademloos publiek
en kan de schoonheid amper dragen
't Is Wenen, bij een zachte zon,
Wie zei dat ik niet huilen kon?…
Jouw kleuren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 In je handen:
de zwaarte van het onuitgesprokene,
alsof elk gebaar
een barokke buiging werd
voor wat we niet konden dragen.
Je zat stil,
zoals alleen muziek dat kan,
vol van wat niet klonk,
maar door merg trok als een strijker
langs een snaar die ik was.…
Echo van wat had kunnen zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 Je gaf mij woorden,
maar niks dan dat -
zinnen zonder ruggengraat,
lijm voor iets
wat je nooit wilde dragen.
Je zei: “Ik wil je zien,”
maar de tijd bleef
onaangeroerd.
Ik trok mijn grens
in helder licht -
niet uit woede,
maar omdat ik weet
wat ik waard ben.
Nu stuur je beelden,
Je stuurt geluid.…
Tot de laatste zucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 Alleen mijn liefde, die duurt voort,
Draag ik mee in mijn hart,
Samen met mijn smart,
Tot mijn laatste ademzucht.…
Het regent
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
142 Rode en zwarte paraplu’s,
Zelfs in mooie regenboogkleuren,
Beschutten tegen de regen
Zonder paraplu door en door nat,
Ik draag ’n jas met ’n capuchon,
Mij deert d’regen ook niet.
Dan wijken wolken voor de zon,
En gaan de paraplu’s dicht.
Ik ruik dan die typerende lucht,
Na regen in de warme zon.…
Etiket
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
256 Dus ik ben zeer tevreê,
Draag nu ’n batch met deze titel,
Gaat zo overal met me mee.
Voor degenen het niet wisten,
Zorgt die batch ervoor, dat
Niemand zich ooit in mij vergiste.…
Santarém Noblige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
279 voorbeeldig, mag ik
mijn man niet tot last zijn, niet
wild zijn, en alleen in bed kussen
Verder doe ik alsof
ik geen lichaam heb
terwijl vriendinnen gewoon
op een warme kei kunnen
gaan liggen, in een nest
in het hooi, in het water
en in hun kamer
waar niemand op hen let
en niemand het van belang vindt
om het door te vertellen
En ik draag…
De heide
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
170 Toch is er dankbaarheid voor zoveel wat ons
ongevraagd gegeven werd: de zon, de bomen,
het morgenlicht, de sterren en de vrienden
die ons dragen, de jaren die we toch al kregen.
Straks komen ons de kinderen weer tegen.…
antivaccinazis
snelsonnet
4.8 met 66 stemmen
1.811 bestrijding móét verhevigd, tja, helaas
corona trekt het gruwelijkste spoor
en toch gaan extremisten alsmaar door
ontwijk die antivaccinazi dwaas
het narrenfeest der ongevaccineerden
brengt menigeen tot wanhoop, ook geleerden
Bovenstaand snelsonnet vervangt het onderstaande, waar het niet toegestane gelijkrijm (rijkrijm) werd gebruikt:…
streelde lente op je koude huid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.373 ontluikte wit je tanden
je rode lippen waren zoet
nog warmer dan je handen
ik streelde lente
op je koude huid
je dooide snel tot voorjaar
een merel floot de winter uit
we droomden het concert
dat vroege vogels gaven
in het rood van ochtendlicht
bleef de zomer even nog uit zicht
we speelden zon en
kleurden dagen langer door
de geur te dragen…
jij in mij
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.811 Een knappe roze zoen en
ons geluk is bijna niet te dragen.
We proeven geen woorden meer
maar volle vleesvruchten.
Jij zit elke dag zo diep in mij.
Wij zijn gehecht en hebben niets te duchten.…
En toch....
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.012 De lente komt ook zonder mijn gewroet,
de boom zal kortelings weer vruchten dragen.
Ik maak mijn leven niet, de plannen
zijn maar papier.
Het water welt dichtbij en ver van hier,
het wil de bitterheid opnieuw verbannen.…
Een oktoberdag
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.883 opgestroopte mouwen
persten de haat
in jouw handen,
toen ik je onschuldig
herkende als de maker
van mijn wieg
om het gemis toe
te dekken stotterde
jij enkele letters,
middernacht was al
lang voorbij
sinds die dag groei
ik in stilte,
jij sprak een taal
die maar niet went
de herinnering
spreekt in vele tranen
want ik draag…
Mijn vader
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.767 Ik zou nog zo graag
een lied met hem zingen
of luist’ren naar hem,
naar allerlei dingen,
wat ik niet begrijp
hem vriendelijk vragen,
misschien wel zijn last
iets mee helpen dragen.…
Criticursus
netgedicht
2.7 met 26 stemmen
4.040 Ik heb ze aan me voor laten dragen.
Karrenvrachten vol, wagen na wagen,
heb ik stuk voor stuk afgewezen.
Ik heb geweldige gedichten bekeken.
De vormen op me in laten werken.
De palen, de perken, de veren, de vlerken,
stuk voor stuk heb ik ze afgezeken.
Geweldige gedichten heb ik verslonden
tot achter de puntjes en zonder echte reden.…
Zelfmoord
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
2.291 Nu dragen ze hem buiten, en begint zijn laatste rit,
Ongelukkig in zijn kist.
Zelfmoord, niet zomaar een woord!…
Kruisjes bij elkaar
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.117 Zo heeft ieder wat te torsen
Grote lasten, kleine lasten
je hebt het maar te dragen, waar?
Maar je eigen lasten zijn,
soms best wel eens te zwaar…
Spraakverwarring?
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.733 Nee joh, je hoeft me niet te dragen!
Welterusten, slaap lekker.
Nee hoor, ik heb helemaal geen wekker!
U moet op de zaal blijven, de dokter
komt er zo aan!
Nee joh, ik kan zolang niet blijven
staan!
't Is wat, als je ouder wordt!
Nee, ik word niet dóóf, ik ben óud!…
Kracht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.305 Je moet je pijn alleen dragen,
soms meer dan je kan verdragen.
Het liefst ben je dan alleen in het donker,
wachtend op een houvast-wonder.
Je vindt geen rust,
je ziel wordt niet gesust.
Je tekent vragen bij een niet-begrijpen
en bidt de hemel om antwoorden
die je misschien niet zal krijgen.…
In jouw naam
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
3.348 Wanneer jouw angst niet meer te dragen is,
zal ik ze schuivend verlichten.
Wanneer jouw pijn niet meer te genezen valt,
zal ik betekenend naast je lopen.
Wanneer jouw stem zal zwijgen,
zal ik je woorden luisterend wiegen.
Met mijn warme handen
en mijn tedere woorden,
zal ik naar je toekomen
en troostend jouw zuurstof proeven.…
ik heb de hemel aangeklaagd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
786 me terecht
koude straalde wolkeloos
haar leegte naar me toe
ze maakte me weer klein
alleen en hulpeloos
ik gebaarde stilte in het
schreeuwen tegen golven
Ze deinden kilte
in het eindeloze thuis
mijn woorden zijn verzwolgen
ik brak religies om een
muur te bouwen van gebed
het heeft de wereld niet belet
mijn gaven naar het graf te dragen…
ik aard in somber land
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.237 witte strepen krijten in
het blauw hun verre reizen
schrijven adem in de kou op
weg naar tropische verblijven
ze laten alles achter zich
de zorgen en hun zaken
het huis en met de buren thuis
voorlopig niets te maken
zie kiezen voor comfort
lucht om hen te dragen
geen boot of druk verkeer
treinen die vertragen
ik aard in somber…
Eenzaamheid2.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.028 En dat ik heel alleen
alleen moet dragen,
wat reeds zolang geleden is.
Ik nooit voorkomen kon.
Daarstraks was er een teer gebaar,
heel even was ik weer
diep in de waan van een gedachte,
ver in de droom van gisteren.
Maar in het donker van de dag,
en in het kissen van de boter
kwam ik weer thuis
van al dat ver gegaan.…
Voor altijd samen één
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
2.150 (voor ons overleden dochtertje Emma)
Negen maanden lang
droeg ik je onder mijn hart
waren we samen één
zat je veilig geborgen en liefdevol gekoesterd
wachtend op je komst
Vijf jaar en een half
was je in ons midden
veilig geborgen en liefdevol gekoesterd
liet je ons ware liefde kennen
bracht je zoveel warmte in ons bestaan
Nu
draag…
Nu
netgedicht
3.1 met 100 stemmen
19.661 Vandaag draag ik je
naar het zacht geurend gras
Omringd door het neuriënd geklater
van zwoel stromend water
vol van al, dat ons te goede was
Vandaag behaag ik je
tijdens het tortelen der duiven
Bij het zingen van de wind
dat speels de kragen vindt
en het ruisend riet doet wuiven
Vandaag vraag ik je
Laten wij alleen samen zijn
Geef de…