5709 resultaten.
vervreemding
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.716 alsof een ander
in mijn lichaam woont
en ik vanop afstand
de boel in de gaten hou
ik ben er wel
maar toch ook niet
en niemand die dat ziet
weg willen
toch blijven zitten
als versteend
antwoorden
op automatische piloot
mooi kader, lekker eten
neen dank je geen trek
iedereen is druk
niemand is zichzelf
maskers op en lachen
volgend…
zwerver
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
595 stroomopwaarts in een drukke straat
zijn woorden hoorde hij alleen
hij sprak ze uit
in zacht geluid
en vielen snel uiteen
als letters op een witte steen
gescheiden van hun zin
en zwijgend ging hij verder
en dan stroomafwaarts
kwam hij terug
vermoeid
maar bij de witte steen
sprak hij ze toe
en reeg ze weer aaneen
en sprak ze uit
in mooie…
Ik mis het
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Ik mis je mijn kind
al een tijdje volwassen
druk en geboeid
door het daaglijkse gaan
zelfstandig goed mens
met zoveel te bieden
kan je het leven
erg goed aan.…
Rijkgevulde kinderhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 hoi lief
meisje wat
zoek jij
tussen dit
heerlijk geurend
groene gras
oh boterbloempjes
en madeliefjes
deze vond
mijn mammie
het allermooist
zij is
naar de
hemel ja
pas
pappie zei
als zij
ze ziet
lacht mijn
mammie door
de wolken
heen
straks als
ik weer
naar huis
ga druk
ik een
dikke kus
op haar
foto op
het vele
hartjes…
Zwarte gaten denken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
613 Te druk met waarachtig leven.
Tijd is hen om het even maar.
Ik sprak met een torenkraai.
Kraaien zijn zwart als git.
In Het Lokaal.
Hier.
Nu.…
Het verleden is voor iedereen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Ik heb een winkel vol
oude spullen, het is moeilijk
om ervoor te zorgen
dat ze niet verkocht worden
aan snobs zonder besef
van hun echte waarde
zonder het minste besef
dat die in hun geld
niet valt uit te drukken
alleen in belastinggeld, jaarlijks
te innen voor het onderhoud
en alles wat erbij komt kijken
om de werken te laten bekijken…
WAT WACHT?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 's Winters sluimert in Olterterp
de vijver bij Het Witte Huis
mat _ door zwijgend gras omringd
verborgen voor gasten
van het geliefde hotel
bereidt het kleine
maar krioelende leven
onder en rondom dat water
zich voor om in komend getij
mensen om de tafels
op te beuren met
zwemmen kruipen en vliegen
bij drukke broedzorg
begeleid door…
Zijn regendromen
netgedicht
3.0 met 139 stemmen
363 ik zag de wind
zijn regendromen
tegen de couperamen
leeg gooien
het geluid verhoogde
de warme intimiteit
van het drúkke
treingebeuren
dat in uniform zijn
rust leek te vinden
wel neemt het respect
voor de medemens
bij een aantal
pasagiers af en de
redelijke norm wordt
al snel overschreden
tolerantie uit een goed
stel normen…
Sorry, Andries
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.150 Zelfs de profeet
de zelfbenoemde borstklopper zakken de woorden
terug in de keel
En Maria zal fluisteren: vader, maar Andries dan
die u geroepen hebt in een collegezaal
in Amsterdam?…
De overlevende
gedicht
2.3 met 39 stemmen
19.328 Wanneer mijn vader sterft, laat mij dan staan
Vereenzaamd als een treurboom in 'n plantsoen
Gesmukt met 't teerste, avondlijkste groen,
Bijna bebloesemd, sneeuwwit aangedaan.…
dat draag ik altijd mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 soms verlang ik naar Moeders
aardappelpannenkoeken
naar Vaders grote hand
de mijne in de zijne
als we zaterdags
op de Vismarkt liepen
mijn kindertijd mis ik soms
liefde die vanzelfsprekend
scheen.…
C & A
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 Mijn vader blonk uit in ongeduld en hij
snauwde alsmaar 'Neem dat toch en basta!'.
Nu mijn dierbare vader overleden is, ging
ik toch weer naar de C & A en kocht ik
afgeprijsde broeken, een stuk of drie.
Het had weinig gescheeld of ik was alsnog
op het Palomino-paardje gesprongen om
weer volop kind te zijn en nooit anders.…
handreiking
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
655 vliegers vliegen waar de wind waait -
de zon schijnt en de wanhoop zwijgt
kijk hoe zij lachend over het zand van het strand
zich voortbewegen - de vaders - de kinderen
tot in de wolken en hoger en hoger...…
Buitenzorg maart 1942
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 het
neemt de pijn niet weg
het verdriet blijft hij
draagt zijn vader in
zijn bedroefde hart…
De Ballade van Orange Grove (3)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
640 terugkerende dief
in de nacht hij berooft de man van zijn slaap
flarden van gospels en geschreeuw
vermengen zich tot een gekmakend lawaai
De kompanen de sinaasappelbomen
zon beeld en geluid gaan hun eigen gang
heen en weer voor en achteruit van
zwart naar wit van wit naar zwart
De man keert zich meer naar binnen
de zoon ziet de vader…
het tussenpad
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.388 angst, zoals dat gaat,
doch schuw het onbekende niet
Het tussenpad van angst en wijsheid
Een kind kiest zo haar eigen pad
En raakt ze soms zichzelf wat kwijt
Dan helpt haar ouwe vader wat
Je ziet ‘r groeien, ziet ze gaan
Komt ze nog wel terug dit keer?…
Willem Claesz. Heda, Stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
498 Vader, weten ze wel wat ze doen?
Hij zei: mijn zoon, uw taak, uw wil: sterf.
Dan vindt ge op dit laatste doek, doen,
Geen verf, geen God, een echte citroen.…
een briefje van vijftig
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.762 alvast voor mijn verjaardag
want ze kunnen niet komen
geen messenset deze keer
of overbodige pannen
ik mag het zelf bedenken
die vrijheid heb ik nu
na vaders oude stempel
en moeders koude onmacht
ze hadden het graag
allemaal anders gezien
onontkoombaar hun dochter
al bleef ik hardnekkig
onzichtbaar…
Kerkraadse gedichten
gedicht
3.1 met 21 stemmen
22.529 Voor mij was glück auf
een nachtgroet, in het donker
gesproken door mannen
voor hun behoefte zittend
op de schop terwijl muizen
brood uit hun jaszak vraten
geen treffender beeld
voor de komende slaap
wanneer ik in bed
mijn vader groette
voor hij de deur sloot.
-------------------------
uit: Tirade, 1976.…
Op de hoeve
poëzie
3.0 met 8 stemmen
3.019 Grootmoeder bidt: 'Onze Vader...'
De kinderen zeggen 't haar na: -
een zonnestraal glijdt door het lover
een lichtstraal van Godes genâ.
--------------------------------
uit: Gedichten (1907)…
het levensspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 net zo veel als het delen
geeft men om het even
en maakt men onbewust
scherven in een ander leven
de pijn die dan wordt gedragen
is niet voelbaar voor de dader
en evenzeer zal het leiden
tot een wijze les van vader
het punt van gevoel is bitter
want je kan niet leven zonder pijn
en als ik je dan de ogen uitsteek
hoe zou dan de wereld…
PAPA
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
3.043 Ik blijf het kind
Jij, voor altijd de vader.…
In de wolken..
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.689 Mijn vader met
z'n glaasje bier..
Het lijkt net echt
zo vanaf hier..
Ik maak ervan
wat er niet is.
Dat wat ik hier
beneden mis..…
Een kunstenaar dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
711 op een houten ton
onkruid als publiek
waait het applaus
gedroomde repliek
honger naar dansen
wat moeder niet scheelt
een mietje voor vader
die klappen uitdeelt
met bont en blauw lijfje
verkiest hij de goot
talent gaat verloren
een kunstenaar dood…
Onderwijsassistentie
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.730 De Heer, de Barmhartige, die de
docente wou bijstaan
liet vader voorbijgaan...
't Werd stil. 't Was z'n wil. Die geschiedde.…
God of niet ?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 Alle hens aan dek
Christus was nog niet zo gek
Rijstpap zullen ze eten
Oude wijsheid
Snel vergeten
Tijd voor herinnering
Ieder zijn ding
Christus tekende een nieuw begin
Heilig zij die sterven
Onze vader
Niemand zal het merken…
Jozef in de kerstnacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.554 Hij kijkt naar Jezus,
vol eerbied en ontzag
en dankt de Vader
voor Zijn pasgeboren Zoon.
Bij Mattheus 1 vers 20 en 21.…
Lood om oud ijzer
snelsonnet
3.2 met 16 stemmen
1.777 De vader sprak: “Kom meisjes, droog je tranen.
Wij mogen dan wel niet naar Mozambique
Vanwege de kleingeestige kritiek
Van lastige aanstaande onderdanen,
Maar nu laat ik voor mij en mijn vier vrouwen
Net zo’n mooi huis in moeders thuisland bouwen."…
Onderwijsassistentie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 De Heer, de Barmhartige, die de
docente wou bijstaan
liet vader voorbijgaan...
't Werd stil. 't Was Z'n wil. Die geschiedde.…
sluimerend
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
715 dat mijn hand
in die van jou verdwijnen kon
dat ik de eeltige hardheid voelde
die mij deed rillen maar ook
iets spannends en geborgens had
deze momenten zo sporadisch
heel soms nog zie ik ze voorbijgaan
de neiging komt dan boven
naast een vader te gaan lopen
en hem stilletjes mijn hand te geven…