3244 resultaten.
Waar eens mijn wiegje stond
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.133 Waar de zee de golven beuken,
molens draaiden op de wind.
Waar de kikkers vrolijk kwaakten,
Nederland mijn zorgenkind.
Lalalailalailalalaila
lalalailalalailalala
lalalailalalailalalaila
lalalailalalalalala
Oh Nederland.…
Zeemansgraf
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
2.023 verschrompelt
eens krachtig
kon niets meer houden
Stoere tatoo
trots teken van weleer
nu een spookschip
de olijftak een veer
De oude zeeman
sleet dagen langs de maas
Vermoeid betraande ogen
turend in de verte getaand gelaat
miste schip en maat
Altijd trekt het water
gekrijs van meeuwen Jan van Gent
gure wind ruisen der golven…
in spiegelschrift - voor Amanda
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
903 de zee vertelt van zoveel
maar vooral van het doorzichtig vliegen
van het onbenoembare en het raakbare dat alle liefde in zich draagt
en meer dan dat
het meest vervullende - meeslepende - haast onbereikbare
het grootse - slechts te bevatten
door hen die aangeraakt werden
in diepten en hoogten
hoger en onstuimiger dan de golven…
Zó Nederlands
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 Het water heeft doen golven
een boot dichtbij heeft losgewrikt
en pannen van het dak gelicht
om even mee te spelen
de boom die onder luid gekraak zo even werd geveld.…
Odysseus' heimwee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Voor je makkers heer en meester
voel je je toch meer
een primus inter pares,
gelijk de golven van de zee
maar in je dromen 's nachts
word je door weemoed haast verteerd
eenzaam en alleen
verlangend naar Penelope.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Fluister wat de horizon verbiedt,
laat ons geluidloos horen naar de zee, die zingt
waar geen oog ooit reikt, waar golven ’t zand nog mint.
Vrouw, geur van nachtbloem die mijn ziel doordringt,
donkere damp van aarde na zomerregen—
zoet als honing die van eigen lippen vloeit.…
Het pad van licht
netgedicht
2.4 met 38 stemmen
619 Kleuren zingen in warme tonen, als de morgen die haar dag belooft
Een hart dat luistert naar dit leven, waar liefde tintelt, diep geloofd
overpeinzingen blijven spreken, in zachte golven op mijn pad
het licht dat door de dagen straalt, herinnert aan wat ik ooit had.…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 rivieren komen
Je liet ons varen frank en vrij
We moeten zuinig op jou zijn
Je schoon en helder zien te houden
Je herbergt onderwaterwouden
Geeft licht en vonkt als zilverwijn
Je oceaan wordt leeggevist
Ze lozen in je en ze storten
Er zijn en waren vaak tekorten
Als drinken word je straks gemist
Je kunt zo helder zijn, zo blauw
Kunt golven…
Bevrijding ...
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.771 verwachting
ademloos raken zachte
vingertoppen vertrouwen,
zoeken vochtige lippen
de weg naar elkaar
zachte vleugels van
talrijke vlinders raken,
even tintelend, soms
fluisterend, verlangen
vliegen op toppen
van opzwepende
hartstocht, hoger,
lager, sneller, dieper,
even proeven zij de
opperste grens van
ontlading, verdrinken
in golven…
Stille parels
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.113 In een woelige zee
Dansen golven rollend
Naar de kust
Oesters schuifelend
Op de bodem van die
Enorme watermassa
Schijnbaar oneindig veel
Ondenkbaar intens
Verweven met de groei
Van de schoonheid van de
Oceaan die rein de illusie van
Het leven tilt boven de
Waarheid van de liefde tussen
Jou en mij.…
Walsend door
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
780 Walsend door de golven
langs het lichaam van de nacht
omgeven door woeste zinnen
klinken letters zinderend zacht
namen ooit geschreven
in wild opwaaiend zand
stampen weten in vergeten
langs een uitgestoken hand
galopperend door de stroming
begroet het licht een nieuwe dag
diep verscholen in een duinpan
hoor ik nog immer jouw lach
zandkorrels…
St. Louis
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.303 het - in zand - gespreide lichaam
draait haar handpalmen
in een groet naar de afrikaanse zon
brullend slaan woest wilde golven
hun lied van verlangen op de kust
getemd water waaiert uiteen
likt gretig het gestrekte lichaam
onder afrikaanse zon
tussen zee en rivier
raakt het teder aan
neemt het woest in bezit
lanque de barbarie !…
Daniel Billiet
gedicht
3.2 met 30 stemmen
15.201 Wat trokken de wentelende dronken
golven van mij mee naar zee?
Op het stands van een lege zee
walp ik in een reusachtig muiltje.
------------------------------------------------
Uit: ‘Moenie Worry Nie, gedichten 1997-1999’.…
ik had je zee beloofd
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.453 ik schreef
met zand mijn naam
je rug witte de letters
daar zou ik die zomer staan
ik had je zee beloofd
en zon om licht te bruinen
we verliefden ons die dag aan
de voet van de eerste duinen
we zuchtten zoete woorden
in het waaien van de wind
sprongen door de branding
ondeugend als een kind
we wiegden water en
de golven gaven mee…
Oceaan
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.847 Water, niets dan water
in de oceanen van de aarde samengebracht
schuimende golven raken met veel geklater
de drijvende schepen in volle kracht
Water, niets dan water
zinkend schip op volle zee vergaan
neemt herinneringen mee voor later
en rust in stilte op de bodem van de oceaan
daar in de diepte van de zee
zijn mensenlevens uitgeblust…
De buigzaamheid van het verdriet
poëzie
3.3 met 140 stemmen
70.629 de wereld was van louter golven
en ik zonk in haar als een lijk
naar beneden het water sloot
boven mijn hoofd en even
voelde ik een vis langs mij strijken
in de stille zee.…
Nachtbloesems I
poëzie
3.5 met 39 stemmen
6.597 De wolkjes schijnen de golven,
Witgekuifd, met luchtende tint,
En de sterren zijn zo schone leliën
Als niemand op aarde vindt.
Was die gondel mijn levensbootje,
Ik nam je, mijn lieve, er in mee,
En wij zwierven daar hoog in den hoge,
Alleen op de onmeetlijke zee.…
archivaris
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 verleden
omgeven door stellages met papier
verborgen in een lusthof vol vertier
z’n godentuin kent geen erfdienstbaarheden
het later komt aan hem voorbijgeschreden
in teksten nog geschreven met de hand
wat vroeger was herhaalt zich haast gênant
de nieuwste paden zijn reeds lang betreden
wat is het leven meer dan eb en vloed
hij heeft de golven…
je was het hete zand
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
959 in je gebaar
ervaarde ik je lach
een zon die scheen in golven
je was het hete zand
de branding die in wittend
schuim ons bijna heeft bedolven
we zagen schepen zeilen
op een horizon en gokten
waar het water en de lucht begon
je huid voelde mijn
handen en weersprak de tijd
ze brak met vroeger alle banden
ze ademde de vrijheid die…
lange benen stappen trots
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.294 je raakt terwijl
ik door de branding stap
jouw voeten in de oceaan
zijn slechts een zee met
golven en wat wittend
schuim van mij vandaan
lange benen stappen trots
door zand en op de rots
je blik voorbij de horizon
treft mij in ondergaande zon
gedachten dansen rood
geboren uit dezelfde schoot
je beeld wordt zichtbaar
in de schemering…
Problemen
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.411 op een mooie morgen
eens heel vroeg naar het strand
en loop op blote voeten
door het droog en natte zand
Luister naar de vogels
die je daar zeker ziet
en hoor wat zij daar zingen
het is geen vrolijk lied
Waar is je lach gebleven
je humor en je gein
Het stralen van je ogen
ik zie alleen maar pijn
Laat je zachtjes drijven
op de golven…
De eerste korrel
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.558 Eén graankorl, achteloos in een vruchtbre grond bedolven,
Zien we, als een zwangre halm, ras op de luchtstroom golven,
Hij schudt zijn vruchten af, rijpende in de grond,
In halmen opslaan, waar eerst ruigte en heester stond:
Dan duizendvoud herteeld en duizendvoud herboren,
Doorgolft een gans gewest een gouden zee van koren:
En 't land, eerst…
Ooit zal ik je breken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
819 je rotst weer
in blauwzwart basalt
stak scherp getand
uit het witte zand
ik rolde sissend
door de kloof kuifde
huizenhoog in golven
was verbolgen
kon met mijn vloed
geen kant meer heen
trok me terug
op kleine stranden
om daar in eb
zacht aan te landen
murmel stilte in
dat tropisch paradijs
mijn passaat kon
in blauwgroen
voor…
De Wandeling
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
942 Blauwe lucht met witte wolken
Doorboord door zonnestralen
Loop ik in de wind
Gedachten door elkaar te halen
Het zand vindt haar weg
De wind voert ze mee naar zee
Golven klinken dreigend
Ik loop gewoon maar mee
Voetafdrukken van weleer
Door het water uitgewist
Zie ik voor me in gedachten
Verzanden in dikke mist
De wijdsheid van de…
nous deux
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.298 als de ruggen
gestrekt
beklijven
als ware zij een
en
armen,
deux à deux
langzaam zijwaarts
omhoog rijzen
zien zij handen
strelend
even naar
de verte wijzen
vinden hoofden
in andante
elkanders wang
en
stromen zij beiden
op de golven
van lyrisch gezang
hun frêle benen
iets gespreid
tot paar geworden
steunen op
een…
Steeds
gedicht
3.6 met 21 stemmen
10.873 Dit is mijn zee: de dans tot op de huid
met sluiers water, golven en de stroom
verslingerd aan de voorsprong op de droom
die zijdezacht omsingelt en omsluit.…
Lief de tijd is voorbij
gedicht
2.9 met 57 stemmen
20.831 lief, de tijd is voorbij,
er zullen geen stemmen meer wonen
in mijn hart
geen vogels boven het koren
geen lam in de wei
en geen onrustig waaien
in mijn oogopslag
geen kraaienest in de mast mijn dag
om naar je uit te kijken
geen golven breken nu meer
aan het strand van je naam
geen schelpen als lege open handen
liggen aan het strand van mijn…
Extase
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.741 Liefdessappen vormen een brede stroom
en verliezen zich loom in een deinende zee
voor een tijdloos moment lijkt alles een droom
smelt lichaam en ziel samen ineen
extase als schuimende hoge golven
waarop ontspanning en serene rust volgen.…
Luchtbed
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.547 ingeslapen ziel
die om tien uur was vertrokken
na het lichten van zijn hiel
en ten prooi aan wat moest komen
en de lamme luchten viel
Want de lucht hing vol met gieren
als aan draadgesponnen lust
waar zij klapten met hun veren
voor de allerlaatste rust
om het onheil te gaan vieren
toen hij wegdreef van de kust
Van de kust zocht ik toen golven…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 Langs de woeste witte golven
van een zee die was vertrouwd
streelde wind de rauwe randen
van zijn grauwe juttershanden
die - al waren zij dan oud -
nog dromen zochten in het zout
En zijn oude schippersdromen
dreven met zijn ogen mee
die toen branding zich deed rollen
een klein kistje zagen tollen
dat hij daarna heel gedwee
met oude handen…