3211 resultaten.
Opwekking
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 kom, dan neem ik je in mijn armen
zing een wiegelied, zacht als vlas
over dotterblommen en margrietjes
die de zon aanbaden en hoe zomerwind
golven blies in het hoge gras
kom, dan neem ik je in mijn armen
en lees het verhaal van een donderkopje
die zich verschool tussen het riet
bang voor de glasharde vissenogen
tot ze weifelend het water…
Wie bepaalt?
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
622 Wie bepaalt oh wie bepaalt
Dat dingen mogen en of moeten
Dat het gras groen is en mensen dom
Wie bepaalt
Dat er verbod is of geboden
Dat groot, groot is en klein, klein
Wie bepaalt
Wanneer er sprake is van droefheid
Wanneer je huilen mag of niet
Wie bepaalt
De lengte van de dagen
De kortheid van de nacht
Wie bepaalt
Hoe je leeft…
'n Stoel in de hemel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.222 voel me in de wilgen
vang me met de wind
laten we donderjagen
als 't onbevangen kind
voel me in het zonlicht
ruik me in de zee
in liefde worden herenigd
ga jij nu alvast maar mee
voel me in de regen
schilder me in het gras
ook al zal niets zo blijven
en nooit meer worden zoals het was
voel me zonder woorden
koester mooie tijden
met…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 De Afrekening
Het duinkonijn houdt niet van zee
Ze heeft het land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden…
Onbehouwen wateren des levens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Een bordeaux roden kleed
als eeuwenoude kracht
over eenvoud en macht
Je gespreide vleugels zijn
als de liefdeskrans die
als een omarming om
je mond danst
Wat spreekt is het
vertrouwen
Is als de onbehouwen wateren van
des mens’ oppervlak
waarover woeste winden
stromen als in
dromen van ritmisch ruisend
gras
Het tekort is de
vergankelijkheid…
Sfeerverpesters
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.034 Zon op, dauwdrup aan dennennaalden
glinster aan konijnenvacht etend van gras
koolmeesje hipt, pikt en vlucht, snavelvol
eekhoorntjesspel in top van de eikenboom
bosgeur, dennenreuk, vlier en lijsterbes
….rust-verstorend hondengeblaf in de verte
irritante stem roepend om gehoorzaamheid
weg is de illusie van een sprookjeswereld
door onverschilligheid…
TANKA'S VAN VERDWIJNEND EN VERSCHIJNEND BELEVEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 Een reis gaan maken,
's morgens vroeg vertrekken;
op gras en daken
glanzen zonnestrepen,
wekken vrolijke vragen.
De hoge oever
is vol luchtig fluitenkruid:
tere zuiverheid
van fijn versnipperd wit
geeft golvende gedachten.…
duizendmaal duizendblad
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
628 bloempje draagt een zomerdag
de blaadjes torsen reeds de koelte van het najaar
mijmerend rond september
frisser zelfs,
nu vogels kelen smeren met zongerijpte bessen
een delirium vol zoet geluk, dronken vreugde
en zot
door dwarrelwind
in waaibomenhout, heen en weer
geworpen door een nawee die nog voorjaar weet
de bermen dragen meer dan gras…
Kerkhof
gedicht
2.7 met 62 stemmen
27.757 Een herfstdag tegen Allerzielen,
het was niet anders dan het was
de zon, de bladeren die vielen,
het hek, de zerken en het gras.
Ik had een tijdje rondgezworven
voor ik haar graf gevonden had,
want er wordt toch nog meer gestorven
dan je zou denken in zo'n stad.…
Een Herfst
gedicht
2.8 met 21 stemmen
12.184 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
Ontluiken
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
663 langzaam ontwaakt
de lentelucht in mij
voelt nog wel als naakt
en soms kil
af en toe
zeg maar bij vlagen
weet ik weer
ja, dat is het
wat ik wil
de geur van natte bladeren
of vers gemaaid gras
parfum naturel
zo als het in wezen bedoeld was
en kleuren zien rijpen
van groen naar
wonderlijke tinten
groots en onnavolgbaar eigen…
Ja toch
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
635 gaf voor de nacht
hoe uw ogen lente lachten
zo kostelijk konden dromen
bij de kleinste ontluikende knoppen
van de welige vruchtbomen
ja toch
ik weet het nog, dat u de paarse velden
de zilverstammen van de berk aanbad
het veen, de oevers rond de poel
op uw netvlies geschreven had
en u genoot van de dauw
de spinnenwebben op het gras…
De grote boom
gedicht
3.0 met 19 stemmen
5.221 Geen adders onder het gras krijgen
grip op die stam. Dit is de plek waar
hij heerst, opgepoetst en opgedoft,
de bevlogene die zich niet neer wil
leggen, spottend met zwaartezin.…
In het bos
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
679 in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn huis van houten planken
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschuttend lijf
en de stenen pannen gevormd
het geheel is aan inzichten
van seizoenen te danken
midden in een verlatenheid,
van mystieke aard,
waar enkel natuur zorgt
voor ongedwongen klanken…
Boerin in Iviers
gedicht
2.6 met 25 stemmen
10.839 het Noord-Franse licht
sinds hij dood is
doet ze minder aan de tuin
eens haar trots
ze kreeg er nog een prijs voor
de senator kwam er voor over
helemaal uit Parijs
waar hij een appartement had
en een vriendin
het was vlak voor de verkiezingen
die hij won
de koeien zijn verkocht
de tractor staat te roesten in het hoge gras…
Het harde aangezicht des levens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
585 (Wat de Heerser van het universum vermag II)
Men strekt de povere handen
naar de libellen
in het gras
en laat de vleugels dansen
boven rietkraag
en moeras
Men zinkt er haastig in
als het leven hevig spartelt
als het prooidier voedsel zoekt
en het roofdier het “ speels martelt “
Het tekort aan liefde
in de schalen
van de…
Waaibomenhout*
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.398 Luister welke kant de wind hier opwaait,
hoe ongestoord hij grip heeft op de mens
die leeft met waanbeelden en vrij intens
gehaaid het gras voor anderen wegmaait.
Met het eind in aantocht, haast elke wens
vervuld, voelt hij zich dan toch nog genaaid
als hij de film van zijn leven afdraait
en zijn waaibomenhout ziet voor de lens.…
Waarvan akte
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
628 ik draag voor
in een ‘acte solitaire’
getuig met heel mijn lijf
van groen, van gras
van de lach, ginds ,
zo dromerig ver
in een gastvrij verblijf
mijn uitgestrekte handen
schilderen luchtcirkels vol
zover ik maar kan reiken
sluit velden daarbij in
en bosranden als kantelen
van burchten
opgetrokken in eiken
waarachter mijn…
Twee herfsten - 2
gedicht
4.5 met 4 stemmen
7.343 Men is vandaag ontzettend onsterfelijk
het is eindelijk de echte heldere herfst
die er haast nog niet is
de bladeren vergelen, nog betrekkelijk groen
de wind is nog blauw, wijst geen enkele richting
de grond ligt nog onder het gras
men rookt de zwarte sigaar van de dokter
men raakt bezweet door het werpen met darts
men drinkt zijn zevende…
Brent Bridge
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.559 En vaak is er niets dan dit:
Water en loof en het wit
Van zwanen, dicht bij de rand
Gras voor de bank waar hij zit,
En straks aan de overkant.
Een man die even leest,
Het stil begin van een lied,
Dan opkijkt en om zich ziet.
En iets in hem denkt, bedeesd:
Hoe vreemd, nog ken ik het niet,
En toch is het altijd geweest.…
Nuchter
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
982 We zijn nu belangeloos nuchter
er valt een schaduw op jouw huid
een insect danst op de maan
bij dageraad begint de therapie
die maakt alle dichters sober
zoals het gras dat welig geilt
dit is het topje van de ijsberg
jouw erotiek is grenzeloos eenvoudig
op het hoogtepunt glijd je naar beneden
in het glibberige doen we niet moeilijk
alsof…
Hartstochtelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
604 jij, mijn muze
ziet mij niet
voel je wel;
mijn schepping in het verschiet
mooi, zo mooi
waarover ik vertel
of droom in het gras
drijven op jouw wolk
zuchten, zij aan zij
wij zijn een
samen zijn we te leen
altijd toeven in mei
de woorden gemeen
je gaat ver
de morgen vooruit
dat hoort ook zo
ik verlang naar je
mijn kunstige bruid…
Margrieten
poëzie
3.7 met 6 stemmen
2.546 En reder dan aan mensen
doe ik die elfen in ’t gras
het effen verhaal dat hij heenging
om ’t heimwee dat ik was.
Ze neigen bevreemd naar elkander
’t naïeve margrietenhoofd:
dàt hadden ze van de mensen
toch nooit geloofd.…
zonder titel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
486 midden in het bomenland
door groen gras omgeven
ligt stil en haast verscholen
mijn houten thuis, een stulpje
met groei en bloei verweven
de tijd heeft het beschutte lijf
van pannen op gelaagde planken
gevormd, het heeft zijn pracht
aan wisselende seizoenen te danken
in een verlatenheid,
haast van mystieke aard,
waar enkel de natuur…
Een Brit, flegmatisch in ene tuin gezeten
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.061 Nu zwegen zij, beschouwden op het gras
Een bokje met een jongen, als bezeten
Zo sprong het dwaze diertje, fijn van ras
En dat zij rijk gekruid straks zouden eten.
Toen zag de Engelsman op het gelaat
Van de Chinees een vreemde glimlach rusten,
Die in hem wekte wrevel, afkeer, haat.…
Zingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
674 Zingen
Je eerste liedjes in de kleuterklas
Over Moriaantje en groen is gras
Zingen brengt blije gezichten
Bij die kleine wichten
Al neuriënd genieten op je fiets
Zingen doe je niet voor niets
Kerkelijke liederen in Latijn
Het geluid kan nostalgisch zijn
Meebrullen op een concert van Guus of Bluf
Songteksten uit mijn hoofd, echt niet…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Naar buiten gelokt voor avontuur
haakten wij aan prikkeldraden,
onze zolen stampten
doelloos paden,
door t hoge gras
en of er dan misschien
stroom op stond,
de laatste keek dan altijd
zo geschokt,
als hij de klap opving
voor ons allemaal.…
Koning Winter op reces
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
933 Keek ik naar het gras,
wat weer net gemaaid was
Kwamen madeliefjes boven
in de zachter winterzon
Terwijl dat toch eigenlijk
geheel niet kon.…
Gestremd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
765 Zwitserse koeien
kuieren lustig grazend rond
op bloeiende berghellingen
zoek tussen 't hoge gras
de allerbeste plantjes
die weldra hun melk
des te fijnere smaak geeft
tot eer van kaasgeschiedenis
pittige GRUYERE
wentelt zich smeltend om
in de proevende mond
brengt langs tong en kiezen
een door zon gerijpte
geurende kruidentuin
zoete…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van dreunende voertuigen, de wapens gericht
Een grasspriet wijst omhoog
Naar de zomerblauwe hemel
Tussen lippen die net hebben gekust
Naast hem in het groene gras…