21461 resultaten.
Toeval lacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 in hoeken
van de eeuwigheid
ligt de tijd te rusten van
zijn reis op zonnewind
in de luwte
van niet gebeuren
stapelt mogelijkheid
zijn kansen op
toeval lacht als
teruggaan in verleden
onverhoedse
perspectieven biedt
om alsnog
verloren tijd
weer in te halen op
de weg naar eeuwigheid…
van oude mensen...
gedicht
2.9 met 13 stemmen
5.696 ik zie de oude Takma*) lopen
leunend op z'n stok
de lasten van een stil verleden
doen z'n schouders buigen
ik zie m'n oude vader lopen
langs verlaten straten
het gewicht van eenzaamheid
als ballast op z'n rug
en dan zie ik mezelf
als oude man voorbijgaan
is dit een toekomstbeeld
van een ver verleden
vanaf z'n nieuwe kinderfiets…
Zandkorrels tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 door z’n vingers glippen
tot de tijd hem overspoelt…
gras
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 het wuift
het waait
ongemaaid stuift
het niezend
en proestend
briezend en hoestend
inhalerende pollen
ondergronds de mollen
languit het gras
eenvoud van gewas
het verslaat de tijd
dit groene tapijt…
Niet ingekleurd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
585 ik heb je
geen gezicht gegeven
niet ingekleurd wat blanco was
jij kwam naar mij
met open vizier en
een lach op je lippen
die gaf ons
de sleutel tot
nader en dieper contact
wij hebben de tijd
nieuwe structuren gegeven
door samen verder te leven
in het plukken
van de dag sprankelt jouw lach
gouden minuten tot uren…
Heilige raadgever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 In een woestenij van leven
En op prairies van de tijd
Blijven die post-its aan me kleven
Die ik toch zo graag vermijd
Rijzend uit het zand der dagen
Tot op het kunstgras van mijn lot
Blijft hij aan mijn poten knagen,
Zodat m’n vrijheid wordt beknot;
Gister mijn wijze uit het oosten,
Mijn raadgever; in alles heilig
Die me kon redden en…
Laat
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
734 Laatbloeier.
Je donkerrode bloemblad
brandend in de zon.
Dauw als druppels
aan je lippen.
Wortels
die elkaar al raken.
Net voordat jij zeggen kunt:
'Het is al laat.'…
Crisis van een zondagskind
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.118 ware tijd
een nieuwe kracht van innerlijke vooruitgang
ik sta je onvoorwaardelijk bij…
onze liefde voor de nacht
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
482 ze noemen ons kinderen van de nacht
als de zon ondergaat komen wij tot leven
overdag is het overleven
in ons werk van negen tot vijf
we behoren tot de nacht omdat het leven dan lacht
in de koele avondlucht ademen we vrijer
we kunnen nauwelijks wachten
tot de schaduw van het duister het licht bedekt
onze dromen en verlangens schijnen uit…
toen hoorde ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het lijkt zo windstil
in het land van litera
de laatste bladen papier
trillen nog lang na
gedreven beschreven
het podium zo leeg
koortsachtig schitterende ogen
verlichten het hart niet meer
de wereld is weer het domein
van kale praatapen
die woorden halen
uit versleten gietvormen
of nieuwe samenstellen die afsterven
voor ze begrepen…
Kosmisch Ballet
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
778 Het glipt mij door de vingers,
Nu nog niet, dat scheelt
Slechts in een fractie
Houd ik de eeuwigheid vast
Probeer het te rekken,
Materialisatie van momenten
Het kan niet,
Wat het machtig maakt
Bestaat niet,
Omdat het niet bestaat
Straks een bejaarde
Nu een volwassene
Daarnet een kind
Niemand
Die de dans des tijd ontspringt…
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.018 Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren,
Worden de sterren in de nacht geboren,
Vuurbloemen die de rijzendranke roeren
Van donkre aardtochten naar Gods ooglicht boren.…
Lichtheid van het bestaan
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.455 blik verhult een groot verlangen
De scheurkalender aan de muur
Verhaalt een spreuk en bijbelwoord
Dat als dagelijks slotakkoord
Weerklinkt in ‘t vroege avonduur
Ik hoor de gangklok soms nog slaan
Als ik stil zit weg te dromen
in een haast vergetelheid
Hoor.. in de verte kraait een haan
De zon is bijna opgekomen
Ik ontwaak weer in de tijd…
vier en twintig uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 de stad slaapt immer
de lichte sluimer van de nacht
een taxi met een late vracht
boort lichten in het duister
fluisterstemmen door de muur
een torenklok slaat zeven uur
het eerste uur versterkt het silhouet
van straten,plein,stegen
op de rivier verschijnt uit ochtendnevel
een schip,de motor monotoon,
versterkt de stilte van dit moment…
rust roest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
634 erosie is de meest
ultieme vorm van geduld
en vasthoudendheid
de tijd mag hier
geen naam hebben…
VOORBIJ
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.334 De alom geliefde kerst
glanst warm en verdwijnt dan ras
gelijk oranje avondgloed
omringd door blauwgrijze lucht
moge dit feest ieder jaar
in elke mensengeest
een kleine spijker laten
die zich somtijds laat voelen
als aangename pijn
van beschouwend voelen.…
De terugkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 In volheid van vergane tijd,
wens ik te verpulveren maan
en zon, te grijpen en uit nijd
te doven, ster. Alles eraan.…
ommekeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
827 (verandering)
zoals men kut gebruikt
om er weerzin
mee uit te drukken
zo moet het ergens
ooit zijn misgegaan
op een plek
in het recent verleden
zijn de knoppen omgegaan
de tederheid bestreden
met het begrip banaal
zijn wij ver afgegleden
naar 't koude digitaal…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
Sint-Niklaas-versje bij een kalender
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.302 Zo een zit stil dan in vergetenheid,
Verdroomt zijn uren, terwijl almaar schrijdt,
Eenzelvig gaand', de nooit-neerziende Tijd.…
gedicht na kerstmis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 de glans allengs verloren
en de lichtjes uitgedaan
't kindeke weerom geboren
'signalen uit het aards bestaan'
ik weet niets is eeuwig houdbaar
wij zijn slechts schreeuwers in de wind
die ooit bescheiden zijn begonnen
zoals eens het pasgeboren kind…
LANGE DUUR
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
786 Toen was ik eindelijk vrij om te gaan
en te staan waar ik naar toe wilde
maar nog steeds voelde ik een warme verbondenheid
denk er aan terug in alle bescheidenheid
toch was er vrijheid en blijheid
in haar en mijn tijd, beider tijd.…
Gestoken in stilteoase
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 accepteren
tijd voor jezelf is moeilijk te leren…
Te laat
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
859 Te laat
verlaten.
Met haar handen in mijn haar nog,
kleverig als pasta.
Akkoord na akkoord, aangeslagen.
En terwijl ze wegsluipt,
mijn hart als opbrengst welhaast onzichtbaar onder haar trui verborgen,
sis ik haar zachtjes na:
‘verlaat me niet.’
Het is te laat.…
De zeis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 de tijd is
uit zijn kracht gegroeid
door haast en wacht
de dood
zet magere jaren om
door langer leven
zo komt de zeis
ondanks flink wetten
niet aan zijn trekken
zij gingen hand in hand
van stad naar land maar
tijd laat nu de dood verrekken…
retroperspectief
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 de boom van mijn leven
draagt mijn werk
als haar vruchten
gerijpt werp ik ze af
onderwijl wassend
hoe anders weleer
braaf als geleerd
mijn leven als slaaf
van de arbeid
de tijd zien verglijden
hoe anders weldra
na balorige keuzes
mag ik gaan zonder spijt
mijn vruchten latend
hun tijd van leven…
een lied voor bert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 een lied voor bert
even speel ik
een landschap voor jou
die nu misschien doolt
in oneindig hogere
sferen
misschien is
heel veel moed
nodig
een nieuwe lente
af te wijzen
mijn gedachten
meer dan een ogenblik
op jou gericht
geven een fragment weer
van eeuwigheid
van mensen voor mensen
van alles
dat groeit en bloeit
een bloem…
zoon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
861 Een jonge vis in de zee der tijd
Wordt door zijn moeder voorbereid
Kan nog alles aan haar kwijt
Een jonge vis, een zee van tijd
Zwem maar, visje, ongebonden
De angst voor pijn is te doorgronden
Niemand zwemt altijd ongeschonden
De zee van tijd heelt vele wonden
Zijn blik, al wijzer dan zijn jaren,
Ik zie hem naar zijn mama staren...…
weerkaatst gedicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 weerkaatst gedicht
de dichter wandelt
in gedachtengang
geplaveid met
toverwoorden
hij zucht in volzinnen
en ademt in de geest
van grenzenloos
verlangen
schrijft ongeschreven
woorden in de lucht
die vliegensvlug
blijven hangen
tussen gepleisterde
wanden
de handen gekruist
als traag gebaar
voor vreemde ogen.…
op zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 op zoek
een woord verbasterd
-oorgetuige-
ik hoor uw gangen
ga ze na
uw handen glijden
langs behangen
terwijl ik naast u ga
ik ruik en hoor het
ruiken en zie een
glans verschijnen
op uw wonderschoon
gezicht
in het donker voel ik
uw verlangen
op zoek naar
evenwicht.…