Alle inzendingen

als ik de vele plakkaten lees waarmee zij elkaar bestoken met verwijten over en weer dan vraag ik mij stilletjes af komt er ooit eindelijk iemand die nu van doorpakken weet met gewoon gezond verstand de perspectieven wegen durft met gevoel voor urgentie ook de dans om de hete brij heen met...

Verborgen water onder het zand, onaanraakbare sfeer, voelbare wereld waarin weinig beweegt – er is leven tussen lijnen die nog niet volwassen zijn, lijnen die lonken naar mijn beelden, mijn weelde nu ik ouder ben, een kind heeft nog geen woorden om de grens over te gaan. Verbo...

jij scherpte mijn beelden van jou nog iedere keer als de cirkel rondde in schoonheid met een jeugdige levensluchtige vitaliteit in de kleur van het eeuwig zeldzame elixer een verleidelijke lieve uitdaging om halsoverkop te zoenen met de uitdagende ondeugd in het donker van...

“Wat erg, wat mensen allemaal beweren. Wij? Een eliteclub? Nee, da’s niet waar! We zitten hier gewoon wat bij elkaar, Echt niet om jullie stiekem te regeren. Achter de schermen lachen wij ons rot, En noemen zo’n gedachte ‘een complot’!”

de straatjes van mijn jeugd ik kan ze nog benoemen ik weet ze in te zoemen ze waren een geneugt de straatjes van mijn jeugd ik liep er nooit te kniezen ik had ze voor het kiezen dat was een ware deugd ...

De dominee komt Atze toevallig tegen op straat Houdt hem staande en vraagt hoe het met hem gaat. “Tot mijn vreugde zag ik je weer in de kerk zondag Kom je nu weer vaker, als ik zo direkt vragen mag?” “Nou”, zei Atze “veel hangt af van een aantal zaken, waarvan ik u nu niet meteen de...

'Violen zijn de glans van een orkest,' zei dirigent Ed Spanjaard, en ik kleurde. Hoewel verguld dat hij mij waardig keurde, vind ik het notenbeeld een rohrschachtest. Maar naast me horend waar mijn blik naar speurde, wordt Verdi mij na één keer manifest. Tsjaikovski en Vivaldi volg...

Tulpebollen bolle tulpen tulpetuilen rozetuilen boererozen boerwangen boerelongen boerelongen ballen wangen wangen ballen bekkens ballen bolle bekkens bugel en basson-o hop! wie heeft er de kleine bugel gezien wie heeft er de grote bugel gezien en wie Gaston met zijne basson Marie-Katelij...

iemand heeft mij op pad gestuurd moet aan het werk en heeft me aangevuurd men moest eens weten hoe ik me soms voel want zoals bekend tref ik meestal doel en heb me wat dan betreft van mijn taak gekweten daar waar men meestal bidt tot God bepaalt iemand anders iemands anders lot ...

Een kaiserbrötchen knapperig en vers Krokant, gemarineerd met witte wijn Speciaal geprepareeed voor smulpapillen Begijntjes, die ook eens wat anders willen Dan broodjes met wat rauwkost en azijn Een kaiserbrötchen houdt hen jong en vers Ze wonen samen met z'n honderdtienen Eerst in e...

Rutte kreeg op het Witte Huis bevel de export van chipmachines A-S-M-L richting China onmiddellijk te staken De VS zouden achterop kunnen raken Biden liet hem terloops weten dat bij weigering hij het voorzitterschap van de NAVO wel kan vergeten Rutte boog en zei zachtjes yes Ach, het was te...

Tomóva Putinséva Samsonóva Kudermetóva Plískova Zanevska Rodína Fruhvirtóva Kontaveit Volýnets Sabalenka Martincóva García wint van Pavlyunchenkóva En Muguruza maakt gehakt van Wang Alexandróva worstelt met Schmiedlóva Zoals Kanepi met miss Trevisan En dan vergeet ik nog Bon...

Koude, lege, stille straten, Liggen eenzaam en verlaten, Daar waar ooit het leven was. Deuren, ramen, vol met gaten, Rode vlekken in het gras. Lieve dorpen, warme steden, In een onherkenbaar ver verleden, Waar men ooit de liefde vond. Alles totaal kapot gestreden, Voor een armzalig st...

Het grote Romeinse rijk voert vol woedende trots zijn vele oorlogen om met weids vertoon te zegevieren waarbij verwonnen vijanden als slaven worden rondgeleid de wereldveroveraars maken ontdekkingsreizen onderwerpen volken vreedzaam of bloedig aan hun wil en wetten terwijl eeuwen voo...

De winternacht is lang, koud en diep duister; straks schenkt de zon weer lente, licht en luister. Lege kale takken klieven de grauwe lucht, het meeste leven is al weggevlucht, de Aarde slaakt een stille zucht: de winternacht is lang, koud en diep duister. De Aarde lijdt onder een kil doods...

heden rijm ik mijn verleden maan mijzelf tot rust probeer gister aan vandaag te smeden opdat alles in het smeulend as sissend sust deze dag ben ik met mijzelf en spreek me liefdevol toe versober mijn gang en dromen het maakt me minder moe zal lentelicht spoedig komen? soms is er genade...

Mals leed smelt als stalmest. Met wat leesmeel talmt de adem, welt het alsem, weten tanden 'Maden strelen de eetlust' mee te delen... Destijds H. van der Meyden, eeuwig jong-zakelijk, koestert z'n maag: 'Smekkende vrouwtjes zijn een sensatie. Voorgekauwd succes of een ex-relati...

De meeste mensen lopen voorbij denken hoogstens: dat kan toch wel mooier, dat kan een kind ook, hokjes inkleuren - een paar keer oefenen om ze egaal te vullen, zonder krassen en binnen de lijntjes te blijven, maar zijn ze er zelf ooit voor gaan zitten? Weten ze nog hoe dat voelt? Dat je...

Mijn hart klopt voor jou in de maat van haar tranen unieke klankkleur Jouw elixer stroomt in een bad van helder water gevuld met heel heerlijke bloemzoete en warme geuren Laat je meevoeren door golven die omhoogstuwend tegen mij breken tot wanneer zij buiten de oevers treedt, enkel en alle...

Stromen van tranen, van vreugde van blijheid. Soms ontroerend soms droef. Opgedroogd en weggegleden in de stroom van de tijd. Wat is gebleven? Een enkele traan, vergoten in het donker van de nacht. Een vleugje hoop op een weerzien, misschien. Dat is, wat er is. Dat ik je mis...

Een sterrenrestaurant in Leidsenhage Exquise als in Herman Kochs Diner Bood voor de goedgevulde portemonnee Een zalm, speciaal voor reikhalzende magen Te elfder ure arriveert een gans In zwart gehulde tafelheer bij mij Met bord waarop, verscholen achter prei Een mootje zalm, daar leek ...

Lijnen wikkelen zich rondom mijn woorden. De kinderlijn ontbreekt tussen de werken van de maan – jij, mijn kind, loopt door een woud van zinnen, onzichtbaar tussen de bomen blootsvoets, onbedekt (maar: ik voel je voetzolen, vochtige wind op je huid); wie ben je geweest of z...

Geschreven op de muziek en het ritme van "The Sound of Silence', zie link. Welkom duister, oude maat Vertel mij hoe het leven gaat Met zware dromen weer een nacht doorstaan IJsberend toch weer slapeloos opstaan En de droom die ik zo graag dromen wil Ligt heel stil In een gebed van ...

ik heb de letters op een rij gezet dicht ze bij elkaar maar de zinnen willen niet samengaan in accenten er ie altijd iets dat harmonie verhindert dat niet past bij elkaar en dus is samengaan nog even van de baan

Inmiddels echt ruim een generatie geleden Het klinkt misschien Ongehoord, in gedachte Heb ik hen, waar ieder Afzonderlijk De das omgedaan, (echt) Vermoord In letterlijke zin dan figuurlijk uiteraard, (maar) duivels zijn en blijven zij, dat staat vast Eigen falen Door zijn leed verbloe...

Mijn liefste vriend in voor en tegenspoed; redder in alle nood dus Engelbewaarder en wel constant Veel te goed ook gewillig voor deze vrij harteloze boze wereld, ergens groot nadeel; men wordt uit afgunst vrij snel pedant Me nooit ofte nimmer in plan gelaten al was dat beslist geen evidentie; tr...

Helaas kon ik de afgelopen nachten Door kinderen en feestjes amper slapen Voorlopig tel ik vijfvoeters, geen schapen Want eerst moet ik alhier mijn plicht betrachten Maar straks lig ik geradbraakt in mijn bed Te dromen van een beter snelsonnet

Oude vrienden gebruiken maar weinig woorden, alles is immers toch al een keer gezegd. Het is de vraag of ze zelfs dat nog goed hoorden, het gehoor werd beetje bij beetje al slecht. Oude vrienden sloffen door de jaren heen, achter hen stapelen zich de herinneringen. Hun vriendschap houdt hen ...

een kind wordt geboren opent z’n ogen en is moe zo moe maar schreeuwt toch even hoog van de toren en wordt de weg die het bij leven moet gaan opgeduwd wat een gedoe een oude man heeft het einde van de weg bereikt en zucht heel opgelucht want hij is moe zo moe en zwijgt … overlijdt...

O land van bergen, in wat drang naar vreugde Mijn wilde stroom door uw valleien snelde: Een diep stil water dat in 't Noorden welde, Wie maar van ver zijn sneeuwen oorsprong heugde. Daar werd ik heel van de aard, en uit me zelve Waakte ik als uit een droom, een veelvereeuwde, Toen bruis...