4809 resultaten.
hypes en trends
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
484 heb mijn
handen bekeken
die een leven lang
liefde en tederheid
hebben gegeven
maar die ook
vaak ongeweten
zijn meegegaan in
de hypes en trends
van het moment
milieu en omgeving
hebben beschadigd
pas later constaterend
dat ook het eigen nest
onherstelbaar is verpest
zij hebben het
spreken verleerd
als werktuigen van
de geest…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 De contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft…
Stemmen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
408 Soms als we dromen
spreken zij tot ons,
soms hoort de geest hen,
verzonken
in diepe gedachten.
En met die klanken
keert dan even
de poëzie weer
van het eerste lied
dat we leerden -
als muziek in de nacht,
ver weg,
langzaam
verdwijnend...…
Impuls?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
367 Vingertoppen
gegoten in levend dons
vertragend zichtbaar
slow motion in gewicht
die met gevoel verplaatsen
rillingen zonder koorts
een huivering die
loopt over treden
van de ruggengraat
dansend in het licht
lopen via meridianen naar
het diepste van de bron
odyssee door de
geest, verleiding
tokkelt op de snaren
van dwangmatige…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,
die zich afsluit,
troost zoek
in vergetelheid.…
De ideeën tuin
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
418 ideeën tuin
heb ik gestruind
tussen de hypes
en trends die nog
moeten komen
geen vage dromen
maar volop in
ontwikkeling van
virtueel hebbeding tot
lieveling van de media
heb alles zien
ontstaan maar ook
het teloorgaan van
talenten door
jaloezie en pesterij
weer terug keek ik
naar mijn wat bleekjes
evenbeeld en nee geen
geest…
limiet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 hoe lang geleden kan een afstand heten
wanneer je dichtbij bent om
tegenwoordig te zijn van geest
noem het glas halfvol,
de rest is verbeelding
als je maar lang genoeg wacht,
wordt alles van steen
zelfs wilsbekwaamheid verandert in
gedurig vergeten
wist je dat glas eigenlijk vloeibaar is?…
De Zwarte Eenhoorn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 De zwarte eenhoorn is hebzuchtig
de zwarte eenhoorn is ongeduldig
de zwarte eenhoorn is onbegrepen
en aangezien voor een geest
of een symbool
Ze werd gegrepen
en meegenomen door een koud land
waar mist spotprenten schilderde
van mijn woede
Niet op haar schoot rust de hoorn
maar diep in haar maanzee
waar hij groeit
De zwarte eenhoorn is…
wat je ervan maakt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 je schildert je ziel
in as- en aardetinten
een donker palet
bestrijdt de leegte
de grauwe werkelijkheid
de grijze tonen
je verdedigt je
tegen molens en reuzen
te vuur en te zwaard
bezielt de stenen
zandkorrels en de bomen
steekt de vuren aan
je veegt geesten weg
rijgt de witte kralen aan
zingt een liefdeslied
schopt de tijd…
INVASIE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Alles dankzij een zieke geest,
zich voelend als het sterke beest.
De beschaafde wereld moet hem dwingen,
snel een toontje lager te zingen.…
Ik leef wat leeft
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Mijn geest is leeg gebleven
geen stem, geen ingevingen
niets goddelijks, alleen
wat er al was
wat ik gevonden heb
Ik pelde, bezag
de onwrikbare gedachten
waarmee ik ben opgevoed
de vele leugens die me binden
aan een vals beeld van wie ik ben
van ons en de anderen
als vreemden van elkaar
die ik moet duchten en weghouden
met hun gewoonten…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 Ik werk in het witte paleis
Input, output, geen rimpeling
in mijn lichaam, mijn geest
blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie…
Morendo
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
753 De voorzanger nodigt
het koor meanderend uit
om te antwoorden op
Vragen over gestorven
dagen dagen waarop
het donker stil blijft staan
Voor l’esprit deuil
de rouwende geest
voor elke verschrikking
Een ontregelend lied
het verdragen van
verkruimelde stilte
De schreeuwende spijt
het duizelende licht
de stemmen dalen
Tot een…
Het einde
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.086 Haar geest was haar voor
en heeft haar weg uit het leven genomen.…
kuriozo
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
156 tuin
een gaard vol lover
als kennis van zaken
de tuin is niet ommuurd
en daarom erg dichtbij voor
de tijd van het jaar
de tuin ruikt niet naar
volslagen oude boeken
ook niet naar glas
zolang dit reukloos is
dit uur lijkt meer op ‘n
kalme schaduwzee,
op aarde onder een stolp
uit deze muurloze tuin
kan ik niet ontsnappen
een geest…
transitologie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
216 De trein beweegt, maar niemand bevestigt het.
De stoelen staan in een logica die niet de onze is,
een raster waarin lichamen worden opgeslagen
als tijdelijke bestanden.
Buiten schuift een landschap voorbij
dat zich gedraagt als een herinnering
die nog niet heeft plaatsgevonden.
Een man tegenover mij
probeert zijn gezicht te ordenen.
Hij…
Terreur
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.190 Langzaam nestelt het zich
in metro, tram, trein of bus
Terreur is een virus,
dwalend in een zieke geest.
In een poel van verderf
wordt er geslacht als een beest.
De aarde wordt besmeurd
met deze zieke virus terrorist.
Wanneer stopt deze levende hel?
Als iemand daar toch eens antwoord op wist……
heerlijke herfst
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.186 depressie om mij te behagen
de glimlach van de ploert was hemelsbreed
de zonnegoden bleken hard en wreed
zij heersten zonder zich maar af te vragen
of een dichtersziel dit kon verdragen
want licht en warmte vellen de poëet
maar nu is dan de hersft weer in het land
het jaargetij voor elke echte dichter
gevlogen is het leed van zonnebrand
de geest…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog te slapen
op zo’n bed van zwarte spijt
mijn geest…
Windstil
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.347 Windstil, een zon die straalt
Kalm water, groen gefluister
Net of alles 'n beetje draalt
Wachten op stemmen in 't duister
Als de zon dan langzaam zakt
En lange schaduwen gaat trekken
De schemering je emoties pakt
Je geest zich aan de horizon wil strekken
Dan pas is alles tijdloos
Los van elke bestemming
Lijken dilemma's belangeloos…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 waar je ook belandt,
je wordt - nu of later
teruggevonden
in het woestijnzand
of in het zeewater
in Parijs of Londen
maar ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je…
Magische liefde
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.578 Ik proefde haar magie
en verloren in gebaren
stokte mijn stem…
gedachten spiralen
herhalen haar ontelbaar
ik dwaal nu alle dagen
en zie haar lichtjes flonkeren
haar tover in mijn geest……
Ontsnapt uit de hemel
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.256 De geest was verslapt,
haar wil was zwaar verlamd,
het lichaam voelde aan,
Alsof haar bloed was uitgedamd.
Het lot leek al bezegeld,
tot zij zich plots bedacht,
En haalde uit haar tenen,
het laatste beetje kracht.
Terug naar wie ze lief heeft
voor wie zij wil bestaan.
Na 18 dagen vechten,
is ons licht weer aangegaan.…
alleen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.020 naar niets en toch alsmaar door
denkend aan wat komt geen moment dat je lacht
waar doe je het eigenlijk voor
Wachtend op wat niet komen gaat
en de hoop langzaam maar zeker verliezen
dat je het liefst de boel de boel laat
na zoveel pijn voor je kiezen
Zoekend naar die ene die er alang niet meer is
denkend aan een wonder of iets in die geest…
sist nog haar venijnen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
707 randen bijten
zich in blauw als
tanden van het magma
zwavel voert je naar
de hel in een geest-
verruimend lachmaar
het lijf van Gaia
is gestold maar sist
nog haar venijnen
je voelt het kloppen
van haar hart weet je
dicht bij haar geheimen
ze pulseert geen bloed
haar huid is warm en broos
de weeën komen woordeloos
ontvang haar…
Zou er iemand luisteren...
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.184 Oude mensen kunnen me bekoren
Met hun perkament gezicht
En die twinkel in de ogen
Als het verleden wordt belicht
Graag hoor ik de intense verhalen
Over hoe hun leven is geweest
Wat ze vroeger hebben doorstaan
En voel dan de levendige geest
Veel leed, liefde en zorgen
Passeren dan in zo'n gesprek
Ieder beleefde op eigen manier
En aan…
membra disjecta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.681 a. belandt sjouwend
met drank in de goot
de geest sijpelt uit de fles
hij leert zijn les en zweert
huiswaarts waggelend:
nooit een druppel meer!…
Vaste vriend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
922 Water kan niet kouder worden
dan net voor de plotse geboorte
van de zuiver orakelende
regelmatige ijskristallen
Zo kent de geest
noch het geoefend intellect
mijn diepste angstketenen
voor mijn lichaam het ze vertelt
Ik kan verre reizen maken
met vreemde woorden spelen
maar de vruchten van mijn daden
draag ik voelbaar met me mee
Als…
een verdenking
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
703 ze hangen in het ijle
de woorden zonder inhoud
die claimen om begrepen
en verder nog verspreid
laat het plebs geloven
wat de nihilisten beloven
vandaag schijnt de zon
ze verlicht nog meer de geesten
die altijd blijven bedichten
wat voor hen betekenis
anderen wat leven geeft
op een lentedag als deze
krioelt het stad vol volk
een marinade…
VOOR WIE DE SCHOEN PAST
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
877 is dit een wrange grap
of de trietstheid ten top
hoor ik mezelf hardop denken
mijmerend over de juiste reden
probeer ik mij iemand
voor de geest te halen
uit mijn kennissenkring
die barvoets door het leven gaat
maar het lukt me niet
Lejo van Kuijeren…