Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

schaduwzijde

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 723
Lommerrijk bos vertel me jouw geheimen en deel het met de mijne zodat ik de eenzaamheid achter me kan laten evenals de schaduw die over mijn leven trok waardoor de zon verstek liet gaan. Wind der verandering blaas de wolken uit elkaar opdat het licht over de toekomst moge schijnen en somberheid voor eeuwig moge verdwijnen.…

schaduwzijde

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.308
Lommerrijk bos vertel me jouw geheimen en deel het met de mijne zodat ik de eenzaamheid achter me kan laten evenals de schaduw die over mijn leven trok waardoor de zon verstek liet gaan. Wind der verandering blaas de wolken uit elkaar opdat het licht over de toekomst moge schijnen en somberheid voor eeuwig moge verdwijnen.…

Gedoofde pit

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.911
waar eens het donker lichaamswarmte schaduwde hangt nu de duisternis koud in de hoeken van de kamer onstoffelijke silhouetten besluipen intrinsieke wegen zuchtjes tocht kieren onzichtbaar infiltrerend door de schuiframen kaarsen verlichten nog zwak de opgebrande avonduren de dag glijdt als een geest in de schaduw van de nacht waar…

Zanglijster

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Ze vliegt op, de schaduwen glijden en houden haar geheim. Met of zonder hem? Met de o van oker en op haar borst de pijlpunten van Cupido.…

Verschoten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.361
Het leven biedt haar eigen bescherming tegen passie - zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…

Toost

netgedicht
3.9 met 52 stemmen aantal keer bekeken 5.433
Geen schaduwen werpt wat ongeschreven is niet gelezen wordt wat zich laat zien doet het licht weerkaatsen maakt zich een vorm herkenbaarheid en optelsom van bekend en onbekend zo laat een kus zich voelen twee lippen op een zachte huid daarbij een passend geluid noemt zich en klinkt vrolijk twee wijnglazen tegen elkaar breekbaar…

water

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
de geur van dopheide en droog dennenhout beweegt met de wind die goudgeel blad ritselt de zon staat in gloeiend stof in een koperen nevel van hitte grasklokjes trillen in de schaduw van lome verdorrende struiken diep onder de verhitte bossen stroomt levend bronwater straks zal koele regen ruisen voor een eeuwige kringloop…

Herinnering

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
ik heb mij gevangen in de boog van je tijd en draag je mijn herinnering op verslagen als de waarheid in de tijd van Averroës nu donkert het in mijn mond een duisterend verlangen en terwijl de wind speelt met een betekenisloze gedachte nauwelijks zichtbaar trillend in het vochtig avonduur is in niets meer vergeten dan mijn schaduw…

Het regent vleugels

netgedicht
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 733
je handen spelen een schaduw boven duinen en ik zie slechts woorden boven wolken zacht en dichtbij laat de wind ze liggen in dat ene uur van stilte wanneer je zand strooit over dode vissen en de maan doorheen de avondbranding hoe koud de nacht is in mijn buik een mond in overvloed maar ik hoor vogels wenen…

Vuurstenen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.188
Nog zijn de sporen voelbaar, uniek, ik vermijd ze niet, ze zijn in aard en ziel gegrift, een schaduw van voorbije strijd, van wie ik de mantel mocht beroeren, waarop een gedoofde ster is bijgezet.…
pama13 maart 2009Lees meer >

De scherpte en profile

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
ik heb je op groot doek met grove streek de achtergrond een vage symmetrie van nacht in het verdwijnpunt van de morgenstond ik licht je op met titaanwit als eerste je gezicht uit donkere schaduwen de scherpte en profile je zachtheid met een klein penseel aan ronding nooit te veel helaas ben jij nooit af want iedere eerste…
wil melker24 oktober 2009Lees meer >

Vervagend

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
Schaduwen tussen bomen fluisteren hun woorden in akkoorden van zachte bries groeien in mosstille geluiden door zonlicht gestrekt tot drempels over zanderige paden. Sluipend door en over elkaar geven elkander geen ruimte vormen zacht licht van de dag om tot nevelige schemer tussen verduisterend eikenhout tot nacht elk zicht ontneemt.…

Warm

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
En weer momenten verzamelt die ik niet kan vinden waar mijn gedachten kleuren vragen en ik je wil volgen als een golf die elke schaduw volgt tot waar jij wacht en de wachtende stilte warmer is dan onze laatste gedoofde herinnering.…
proficiens10 november 2009Lees meer >

Gezichten van water

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
enkele meters van de kant aan de rand van zand en water drijft een schaduw over zee de geesten van het hoge woord ze blijven golven in mijn hoofd met spottende baren ik wil ze niet horen of zien die gezichten van water zout lost immers de kou niet op die zich nestelt rond mijn hart mijn gevecht tegen de onzee strandt in enkele tranende…
Nadine5 februari 2010Lees meer >

Nevel

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Je ziel is net zo donker als de nacht de schaduw heeft je in zijn macht. In je binnenste mag niemand kijken je eenzaamheid zal niemand merken. Nu de wereld je alle hoop op liefde en geluk, voorgoed heeft ontnomen.…

Verjaard

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Een eerste zonnestraal geeft het naderende voorjaar zijn eigen koude schaduw hij, die gewond, maar vol overgave los moest laten om daardoor toekomst te derven zag intens verdrietig kinderlijke woede verschijnen onwetend dat jaren later de eerste narcis vrolijk de laatste vorst weer uit de grond zou trekken…
metha21 april 2010Lees meer >

Westerzon

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
ik denk aan gisteren of eerder nog hoe anders lazen wij het krieken in vers geplukte kersen en paarse dauw op het ochtendblad lieten wij de westerzon blootsvoets binnen schaduw spelend op naakt en gespannen linnen ik denk aan gisteren of eerder nog hoe anders en zet het diner naast twee benen op tafel voor de teevee…
Hanny19 juli 2010Lees meer >

De zon tovert

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 483
Je fietst door de schaduwen van de zijbeuken. Je schiet zigzaggend langs de pilaren. Je vliegt knielend, in kennelijke staat van gelovigheid, over het altaar. Je daalt. Je landt. Het asfalt brandt. (afscheid van de zomer 2010)…

Wilskracht ~ Duogedicht met robderonde

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 503
die stappen waren te groot voor de maat schoen die haar ten deel was gevallen zevenmijlslaarzen benen oneindig door over dor en leeg en kaal onverstoorbaar evenals de zon brandt het verlangen almaar dieper de uitweg uit het doolhof lijkt hopeloos verborgen troostend de schaduw totdat de zon zakt en de te kleine maat haar brengt…

Opnieuw

hartenkreet
2.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.034
En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien en nieuwe dromen laat slapen waar de stilte elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin van woorden en ontmoetingen die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
proficiens31 december 2010Lees meer >

Je ligt er zo stil

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.228
je ligt er zo stil een glans op je gelaat lijntjes, fijntjes kunstig besnaard de handen rank en wit rustend op je tooi je oogt zo vredig verheven mooi en och, ik kan het niet beredeneren waarom een leven een fonkelend kristallen glas brak in talloze scherven de schaduw zijn best deed zich deze zonneplek op aarde te verwerven…

huilen naar de maan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
Het is weer zover, ik weet het zeker Ik moet weer gaan terwijl de andere blijven wegrennen voor mijzelf, mijn schaduw, mijn wil het is weer zover is weet het zeker ik ben altijd al zo geweest ik moet scheuren, bijten en kauwen mijn maag vullen en blijven vullen Ik ben anders, anders dan normaal verdoemd om te huilen naar de volle maan…

Hazenslaapje

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
Het zachte mos nodigt uit tot liggen vogels te zien waar ze zingen een specht te horen waar hij driftig klopt Als de zon schijnt door het frisse groen beperken schaduwen zich tot donkere vlekken Door de bomen doorzichtige bomen is het bos nog te zien een eenzaam wolkje langzaam te volgen tot de ogen zich sluiten in het warme lentebos…

Werkelijkheid.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
nachten maar kijk naar het groen het spreekt mijn taal het is de stilte die samen met het daglicht kwam 'k vlucht niet langer weg in dromen of twijfels deze passie was niet meer te dragen bijna mijn ware indentiteit verloren ik geniet nu van de rust die uit zich zelf ontstaat de werkelijkheid neemt het over van de schaduw…

Zondag

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Uw zon verrijkt de zomerdag uw Geest is zacht aanwezig, uw Woord klonk in de morgendienst nog nagenietend zont de zondag voort het lichtdoorlatend groen kleurt tegen hemelblauw schaduw fluistert uw luister waar zondag maandag wordt, het donker licht ontmoet ontwaakt in mensenogen opnieuw uw zondagsgroet.…

Respijt van de schemer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
In de ochtend van de mist ontwaakt de dag die schaduwen wist. Bij het vallen van de avond vervagen de contouren tot aan de morgenstond. De dag dat licht en duister wisselen in een flits beantwoordt zonder luister wat de eerlijkheid gebiedt. Het zeker te weten maar soms even niet. Geklop op de deur, geluiden zonder gezicht.…

splinters van tijd

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 594
ik schreeuw luidkeels in de stilte op een kale, verlaten plek neemt hij mijn stem over weet hij waarom ik huil waarom het vuur van de zomer mij ontvalt in ieder woord dat ik leerde en dat nu onverdraaglijk door schaduwen gevoed wordt door handen die mij tegen de nacht aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt aan begin en…

Het apocalyptisch bestaan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
ik geef je handenvol zon jij koelt de wind verdroogt vruchten tot de hardheid van steen speel met wolken breng jou verfrissende schaduw jij verzamelt nacht groeit ziekelijk wit tot kracht in ontmoeten schemeren wij onze voortdurende strijd in het apocalyptisch bestaan van zon op en zon ondergaan…
wil melker3 augustus 2012Lees meer >

De zoveelste ronde

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
vingers priegelen met een touwtje je hoofd zwaait heen en weer je sloft de zoveelste ronde wilt u een koekje meneer maar de trommel is leeg je ogen en lach zijn een schaduw van wat is geweest zacht dansen de stofjes in de reepjes middagzon je slaat naar een bromvlieg die je zelf verzon ik kus je tot een volgende keer hulpeloos…
wil melker6 oktober 2012Lees meer >

Kerstboom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Ik wring me in onmogelijke bochten, Het kerstfeest werpt zijn schaduw weer vooruit. Elk jaar als ik de buitenboom versier, Dan hoort de buurt mij kraaien van plezier.…
Wim Overweg15 december 2012Lees meer >