4084 resultaten.
Nonstop
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
374 Stenen raap ik telkens op.
Op zoek naar een finish
die rust belooft.
Mijn doel:
een nieuw hoofd
waar ik zacht kan zijn voor mezelf.
Onderweg verlies ik telkens een steen.
Een steen die me al zo vaak
de weg heeft gewezen.
Het gevoel altijd er bijna te zijn.
Maar toch weer niet.
Zoeken
tot ik hem terugvind.…
de maan scheen vaal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.119 het waaide kouder
dan ik dacht
de maan scheen vaal
weerkaatste nattigheid
in de kapotte schijn van
dromende lantaarnpalen
huizen hullen zich en mij
in het duister van hun muren
de ramen zijn nog zwart door
het niet thuis zijn van de buren
ze zijn uitgewoond
en huren resten van de tijd
het fundament verdraagt niet dat
de ene steen…
Begraafplaats...
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.781 De wind ruist door de bomen
Als ik wandel door de graven
Een ijzige kilte omkleeft mij
Vele lichamen zijn hier begraven
Geslachten die mij zijn voorgegaan
Liggen hier in een serene stilte
Het leven hebben zij doorgegeven
Nu begraven in een zwarte kilte
De wind ruist door de bomen
Als ik wandel in het verleden
Op de stenen lees ik hun namen…
sterven
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.998 tussen gesteven lakens
oude handen zoeken
wat is laatste adem
als dit lichaam ontspant
de wereld stilstaat
de kring verbroken wordt
maar als je buiten bent
gaat de wereld toch door
iedereen is zoals wij
geef het leven door
dat je kreeg van haar
lief mens in wit satijn
zo mooi was je nog nooit
nog even en je bent
een naam op een steen…
vriendschap
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
4.863 De stenen van een vriendschap,
geformeerd uit laagjes van verdriet
en toch om de haverklap,
verdwijnt dat weer in het niet.
Het zijn gesprekken, onverwachts,
een lach, een traan, een arm, een zin,
bemerken het lag niet in je macht.
Je raakt de roos nooit midden in.
Zo moeizaam opgebouwd verloren.…
ze standbeelden heersen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
818 ik heb de paleizen gezien
de trappen beklommen
gebrandschilderde kunst
van kathedralen en bommen
ze standbeelden heersen
in arm en blik, tijdloos de steen
die de massa onder zich schikt
de zweep heeft hun geesten verstikt
tijd beitelt letters in graven
van generaties die gaven
cultuur en muziek, kwaliteit
overleefde werd kunst exclusief…
molen " de Hoop"
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.745 Blakend is je wit gezicht
of druipend van de regen
trek je aan mensen
jong en oud
zij voelen 't kraken van jouw hout
en de schaduw van jouw stenen
Je wieken reiken naar de lucht
vangen onze toekomstdromen
toch sta je stevig en rotsvast
laat je niet imponeren
door geld of macht en evenmin
de pijn van het verleden
Het gaat je niet om…
Antoine
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.083 Gestoken
Met vergif
In heel het lijf
Tiranniseerde deze vrouw
Ze hield haar poten stijf
Het koekbedrijf
Want zoete koek werd er nog nooit gebakken
Tot op een dag Antoine verscheen
Met krullen en een blos
Zo jong zo pril
Ze veranderde meteen
In ’t lijf scheurde al haar ketens los
In deze vrouw van steen
Vanaf die tijd bakt zij slechts…
die het blauw groenwaaien
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.614 weg van bomen die
steeds dikker worden
bladeren die het blauw
groenwaaien in de lucht
van wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in hun verzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de tijd…
Levende beelden
netgedicht
2.5 met 16 stemmen
2.112 plezieren zou
ik ga niet naar de zerk van mijn lief
zij is daar toch niet meer te vinden
al vragen de blikken van onze beminden
ik dompel mijn herstel niet weer in het grief
ik wil haar daar niet aanwezig waren
in wind door takken, ruisende regenval
kindgeschal of wilde bloemen geuren
ik wil daar niet alleen staan staren
naar die doodse steen…
Verliefd
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.290 Zomaar ben je dan alleen
En krijg je een hart van steen
Totdat die weer opengaat
En die vlinders weer in je los laat…
Netels kan je beter niet zoenen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.284 Het lijkt op lieve woorden mompelen
voor een hart van steen.
Naakt in prikkeldraad hangen,
met stukgebeten vlees,
in een ijzige Noordenwind,
totdat je geen adem meer vindt
en de noodkreet smoort in een dichtgevroren keel.…
Natte kat *)
gedicht
2.9 met 25 stemmen
11.593 Zend een woord, een steeg van
ontsnapping, een steen om mee
te gooien naar trots en verlangen.
In de lucht staat raaf, ze wiekt haar
vleugels van rafelig blauw zeildoek.
De omringende bergen echoën het
dierlijk piepen van metalen scharnieren.…
In memoriam
gedicht
3.0 met 103 stemmen
30.260 Ik tel de stenen op mijn blindheid na.
---------------------------------
uit: 'Dooraderd licht', 1998.…
Zacht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
872 Aaibaar zijn de woorden
hoe voelbaar is de taal
nooit zullen letters sterven
elk graf heeft haar verhaal
doden zullen herrijzen
stenen worden verplaatst
donderend klinkt het dag
wanneer men is uitgeraast
de kiezels zullen knarsen
het pad begaanbaar gemaakt
sterke eiken verstouwen
op dat wat is geraakt
al zullen bladeren…
bekentenis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
722 hij denkt zichzelf
dichter bij deze wereld
brengt het ongebrachte
vanuit het voorgeborchte
onder de ogen van zij
die anders niets
ook niet van iets
zouden geweten hebben
de boodschap in franje
als bomen in de bloei
of bloemen die onverwelkt
natuurwetten tarten durven
een grijze steen die hardop
dromen durft van malse vlagen
hij brengt…
Carpe diem
hartenkreet
4.6 met 43 stemmen
1.997 pluk de dag,
doe wat je niet laten kunt,
heb lak aan goede raad,
pis tegen de wind in,
spreid je armen en vlieg van de berg,
leg zout op alle slakken,
stoot je voor de zoveelste keer
aan dezelfde steen,
grijp die kans,
vlieg tegen de lamp,
zoek een kluitje en loop het riet in,
spring over de maan,
knijp alle katjes in het donker,
schreeuw…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
659 maar geef me
een passende jas
met een sluiting
die ruimte laat
vrijuit te inhaleren
toon me jouw vallei
ongerept en uitgestrekt
waar ik mag struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
blijven begeleiden
zonder ooit te verwateren
daar, op nauwelijks…
DE BOERENDOCHTER
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.262 Plotseling is ze, uit steen gehouwen,
Een veldgodin met groot gezag.
Ze weet best wie ze hebben wil,
Maar neemt, als alle boerenvrouwen,
De jongen die ze hebben mag.…
Hou niet van je
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.388 Je stond daar en je brak
ik zag je breken
Kon twee woorden zeggen
en je zou kapot zijn
Als ik ooit zou vallen
kun jij me niet vangen
zonder zelf stuk te gaan
En wanneer jij valt
zou je in duizend stukjes
kapot slaan op paarse stenen
Modern vrij en ongewapend glas
kan niet op tegen zwaar bewapend ruw beton
Ergens heeft je onschuld…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
pijlloos
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
775 ik houw een standbeeld
uit vruchtbare gedachten
ingegeven door mijn hart
vorm het met slanke lijnen
en woorden die het stenen
leven kunnen verzachten
ik geef het kleur met grootse tinten
zoals de natuur ons aldoor schenkt
het is mooier dan alleen het naakte
omdat echtheid uitsluitend
weet heeft van schoonheid en niet
aan enige duisternis…
zijdezware rozen
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
633 woorden tot steen
langs kapotte ramen
en ik tel de dagen nog te gaan
je hoeft niet te zien
dat ik ween of dat je
de lucht met lood vermengt
mijn ogen
zwaar van grassen en algen
waren ooit de bron van vruchtbaarheid
en nu, door wanhoop weggedreven
neergehaald tot aan de zee, zo oud
zo stiller dan vergrijsde lagen
tot aan de horizon…
Je zwavelde licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
734 de stenen zijn zwaar
ik heb rotsen geopend
met veel dynamiet maar
jou echt gevonden
heb ik nog niet
zag wel je kleuren
voelde in aders
de weg naar spelonken
proefde je geuren in
een ondergronds meer
je zwavelde licht
borrelde warmte en liefde
op het eerste gezicht
in die intieme omhelzing
ben ik bijna gestikt
jij liet me…
Zout
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
626 De ober was een daverende vrouw
donder rommelde door het dal en
stenen muren kaatsten laag het licht
haar lach echode weg
ik was alleen
dat terras
die stoelen nat wit mager
één ervan lag om
vochtig als mijn wangen
naast het oleanderblad
de avond sloeg een klamme doek
mijn lippen zout als zee
en weerlicht in de bergen
wanhopig denkend…
Nesten van Vincent
gedicht
3.3 met 18 stemmen
10.478 .
--------------------------------------
uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
vergeef me, engel
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
2.229 woord
de weg naar het leven volgen
wanneer een kind de nacht ingaat
hulpeloos achter het enige raam
van eeuwigheid
waarin alles verdwijnt en aan de wind
wordt toevertrouwd
hoe kan hij het doodgaan begrijpen
als de dag nog maar nauwelijks heeft
ademgehaald
zijn ogen nog nooit het licht
hebben gevangen
of een vlinder op een losse steen…
Vogels
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.151 De aarde brak in twee
als met de kracht van een vulkaan
en lava stroomde in de zee
uit zwavelende kragen
De vogels vlogen hoger
dan zij ooit waren gegaan
nog hoger dan de hemel
die het steen had stukgeslagen
Dat droomde ik vannacht
toen ik met ingehouden traan
de dagen zag in spiegelbeeld
vol wonderlijke vragen
Maar toen ik weer naar…
Zeelui
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.508 Keilde stenen voor haar boeg.
Maar ja, wat wil je,
na zeven jaar windkracht tien
was haar ankerketting geknapt,
zwaar aangetast door roest.
Daar dreef ze verder weg
even ontroerd als blij.…
Gebroken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
900 Gloeiend is de hitte van de hartstocht
Zwaaiend is de scherpte van het zwaard
Knetterend springen vonken
Loeit de kracht door ’t verliefde lijf
Smeulend gloeit het steeds weer verder
Tot ik plotseling verstijf
Koud tot op het bot
IJs in alle hoeken
Giert de wind door merg en been
Ligt de liefde diep begraven
Onder een loodzware steen…