5774 resultaten.
Blijf bij ons Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
445 Blijf bij ons Heer, als het donker is
En wij geen licht meer zien
En dwalende zijn misschien
Wees dan ons licht in de duisternis.
Blijf bij ons Heer in bange tijden
Wanneer wij moe en verdrietig zijn
Als wij veel zorgen hebben en pijn
Wilt U ons vasthouden en leiden.…
Met een beetje geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 Voor die duistere
luchten wil ik
vluchten; maar ook
in die duisternis
glimlacht de vreugde
van dat sterrenlicht.
Dat niet voor mijn
zorgen lijkt te zijn
opgeborgen; maar ook
's nachts mij begeleidt
uit een gevoel van
vriendschap plicht.
Met een beetje geluk
kom je iets verder.
Kom je iets dichter
bij je doel.…
De Heer is mijn Herder.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
817 Al ga ik in een dal van diepe duisternis
ik vrees geen donkerte, geen enkel kwaad,
maar ik mag zitten aan een koninklijke dis
dit voor de ogen van wie benauwdheid beraadt.
Ik kan de zalfolie op mijn hoofd verdragen.
Mijn beker is nog meer dan overvol gegoten
voor de ogen van allen die mij beklagen.…
Boekrol
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 Als de boekrol
wordt geopend
en de
poort gesloten
de genadetijd voorbij
satans list
die met God twist
staat voor God
te beven
beschaamd wordt
hij terug gedreven
door de
Waarheid en het Leven
naar 't krot der duisternis
zijn boze gramschap
ontvlamt
voor wie
Gods Heilige Naam belijden
onze Vader God
van Israël
Messias Jeshua…
Je bent
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
574 De
donkere duisternis heeft je toegedekt.
Je bent in Hogere Regionen opgestaan en
van daar uit kijk je op me neer en zie je
hoe ik straks ook niet meer ben die ik
schijn te zijn, maar een lege huls, een
verpakking van een Hoger Ik, waar jij
al bent en ik ooit zal zijn.…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 ik zag hoe
de dag schemerde
voelde me verloren
in het donkeren
van het laatste licht
nog had jouw
gezicht een
stevig profiel dat
scherp tekende in
toenemende duisternis
en warmde je
hand de ongeziene
verbinding met het
geheel dat ik aan
het verliezen was
omdat de kou
opkroop en vertwijfeling
je blik vertroebelde of wij
elkaar…
Je verdwaalde
netgedicht
4.0 met 166 stemmen
443 ik zag de paniek
in je ogen groeien
hun bloemen in
extreme kleuren
bloeien in het korte
moment van bestaan
jij hebt ze
laten gaan zonder
plukken omdat hun
geuren licht lijken te
geven in een duisternis
die niet is van dit leven
ooit heb jij je
vingers gebrand
aan deze fictieve macht
die jou kracht en
richting zou geven zonder…
Nachtwoud van het oeverland
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
515 gezwegen
bij wijze van eerbied
nieuwe verlangens kwamen
naar het nachtwoud op het oeverland
in mijn verbeelding was het anders
in droeve herfstwind van toen
vreemde geluiden hoorbaar
kalme echo van de nacht
er werd een foto gemaakt
van jou en mij
bij een boom
om het moment
te verstillen
voordat je wegging
in de kalmte van duisternis…
ATOL
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
453 Het ziet het naken van de nacht, zichzelf verlaten
zelfs door angst, de gramschap van de graven:
in duisternis wordt het weldra tot niets ontdaan.…
WEIDS FEEST
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Natte duisternis
siddert om Het Witte Huis
van Olterterp.
Achter diens ramen
noden gloed en helder licht
tot doen vol genot
Handen werken flink,
vullen zich met denkkrachten:
de keuken dampt warm
Bestek klinkt telkens,
is een stem van dankbaarheid
voor de fijne spijs.…
Droomgestalte
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
488 Dappere krijger
gewapend met een wollen deken
tegen onpeilbare duisternis
en ondoorgrondelijke kou.
Een dodelijke queeste
op smalle paden
door woeste hoogten
van fort naar slagveld.…
nochtans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
142 weer lag de nacht afgemeerd
aan de zogende hof waar de
duisternis zich tracht te treden
aan mijn geplooide lippen
het colostrum voedde slechts
een kleine opening in het
centrum waar het aanleggen
zich in bijzonder in het
openbaar had genesteld
uren sloegen aan, de slaap
hulde zich in een
kleverig kostuum en
schurkte langs de regels…
Nomade van papier
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.663 Herinneren ligt soms later
in het kwetsbare verlangen
gevoelens te baren
uit schoot van stille ziel.
Afwezigheid die me raakt
vertelt mij het verhaal
van de zoekende nomade
de zucht naar thuiskomen.
Het gemis zoekt dan woorden
als voelbare letters
die veilig het nest
van papier induiken.…
Als liefde vergaat
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
709 als liefde vergaat
voel je
de verlammende kracht
van een niet te beredeneren angst
ervaar je
de kilte
aanwezig in
gegeven warmte
en op de vlucht
voor de binding
die jou
langzaam maar zeker wurgt
besef je
dat
gevangen
in het pijnlijke proces
van niet meer kunnen
niet meer willen
jij
verlangt
naar de stille rust
van alleen…
Licht en duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
735 Grijpende schaduwen
vangen de dageraad
schuiven langs aarde
schilderen muren grijs
Tastende vormen
omhelzen elkaar,
in gemeenschap
maken zij het stille schemer
Groeiend naar het duister
dat ooit weer sterven zal,
als het diffuse licht
haar zacht de dood inleidt…
mijn wereld ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.066 als de hunkering naar liefde
ontluikt in een hart
het verlangen door dromen
zoekt naar zichzelf
mijn wereld ontwaakt
in één enkele zucht
de kleur van dromen
mij zachtjes omhult
hoor ik het stille sterven
van een schreeuw in verlangen
als de nacht mij vol liefde
jouw tederheid schenkt…
De spiegel ?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.169 De vrouw spiegelde zich aan het plafond
haar twinkelende lach weerkaatste
glaspareltjes als geluid
De rijkdom in haar ogen
was haar stille kracht
Hét meesterwerk
dat geen schilder
in kleuren kon vatten
Spijt bij het verdwijnen
van die eigenwijze lach
kwam te laat
zelfs de foto kon de lach
niet meer laten zien…
Pa
netgedicht
2.9 met 32 stemmen
2.376 Goudgele aren
Golvend als stille baren
Onze oceaan
Oneindige grens
Overschreden door jaren
De toekomst verstaan
Azuurblauwe lucht
laat mijn gemoed bedaren
zie de fletse maan
Het pijnlijke licht
zal ik moeten ervaren
net als jouw heengaan…
'k Vraag niet, of mij de eindeloze vreugde wacht
poëzie
2.6 met 15 stemmen
3.280 'k Vraag niet, of mij de eindeloze vreugde wacht
Van een volmaakte dag,
Maar, of ik eenmaal in de stille nacht
Voor eeuwig slapen mag.
Mijn lusteloosheid
Schijnt bewusteloosheid,
Genoeg genot;
En eeuwig leven schijnt mij eeuw'ge rusteloosheid....
Leer Gij 't mij beter, God!…
'k Vraag niet, of mij de eindeloze vreugde wacht
poëzie
2.9 met 23 stemmen
3.469 'k Vraag niet, of mij de eindeloze vreugde wacht
Van een volmaakte dag,
Maar, of ik eenmaal in de stille nacht
Voor eeuwig slapen mag.
Mijn lusteloosheid
Schijnt bewusteloosheid,
Genoeg genot;
En eeuwig leven schijnt mij eeuw'ge rusteloosheid....
Leer Gij 't mij beter, God!…
Wat ik dacht
gedicht
3.1 met 65 stemmen
18.813 Ik houwde haar vaardig uit de taal
(de stukken vlogen er vanaf)
en stelde haar op in een stille zaal.
Wordt de onrust mij te machtig
of verdwaal ik in een vreemde stad,
dan vlucht ik mijn museum in.
Met de catalogus in de hand
vind ik alles prachtig.
-------------------------------------------------------
uit: 'Teruglopend water.…
Liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.117 ademgevend
vastgegrepen
omhoog geheven
door een kracht
van stille ogen
begrepen
verweven
met een macht
van tederheid
als klokken
zingend
in het ritme
van openheid
bij een adem
zo zacht
als bij twijgen
opgesplitst
ontpopt
in hemels
in alles voelen
in alle wensen
als op iconen
niet gemaakt
door mensen
zo zou de liefde
kunnen…
Heilige Vrouwe
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
996 in die stille, sobere kapel
trof mij haar toegewende blik
onder flakkerend licht bedolven
vloeide iets van heimwee
naar oude geuren en vrome
gezangen
hier, op het grazige boerenland
tussen zwijgzame dorpen aan
de glimmende rivier
vermoedde ik mijn vaderhuis
en moederschoot, droomde ik
mij ooit geborgen…
VERBORGEN DAGLICHT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
842 Het licht verschuilt zich
per dag,per uur
Reden hoef je
'm niet te vragen
Verbergt zich achter
de donk're rug van winter
Zijn stille handen
diep in de zakken
Keert pas op z'n schreden
terug op januaridagen
Met het blozen
van het nieuwe jaar.…
verlangen
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.142 Zoete zachte zoenen,
als de ochtendnevel op het uitheemse eiland
waar wij onze honger willen stillen
Verheven boven alles
de liefde die de honger aanwakkert
ons lijf laat roepen om méér en méér
En wie ben ik om het jou te onthouden
wie ben ik om je niet te geven;
Lippen om kussen van te eten…
iris calderoni
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 in haar naam ben ik verliefd
iris calderoni
memlinc glimlacht in haar ogen
zij heeft iets
van een stille avond in de herfst
en tachtig rimpeltjes
twinkelen in haar gezicht
bijna alles is zij vergeten
maar niet haar naam
men merkt nog aan haar ogen
hoe mooi
de klank is van haar naam
kom binnen zeg ik
ga zitten
hoe is je naam?…
Hartverscheurende liefde
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
3.549 De glooiingen van jouw hart
rimpelen als een schaduw
over jouw gevoelsleven
de dageraad breekt,
ontluikende vensters
van wederzijdse omhelzing
stille mascara tranen
gaan vlekkenloos samen
in allesomvattende liefde
onwerkelijke schoonheid
vormt een zacht contrast
van pijn en geluk.…
De nacht in mij
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
645 De nacht ontkleedt mij
in een stille wake tot
diep in de broosheid
van mijn poriën
die eens werden gevoed door
het naakte pantheïsme die
de vleugel was die mij droeg
doch de gesel die mij tartte
zag ik niet als de gesp die mij
verbond met het verlangen
om eeuwig trouw te zijn
aan die vagebond
die mij verried en de deuren
wou forceren…
voorjaarshaiku 4 - 8
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
485 stelpend:
om mij wattige wolken
zon op mijn huid
bij de stille sloot
steekt hij zelf de loftrompet
narcissus
dat verre duin
in de zon op haar rug
een lome vrouw
kijk nou die meerkoet
met plastic overschoenen
pvd!…
geplukt
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
911 jij ruimt het sop uit stille waters
wringt het vocht uit lichaamstaal
maar je verdrinkt in lege dromen
en plukt de boom des levens kaal
ik scherp mijn geest aan botte bijlen
punt de grens van mijn geloof
maar wat ik ook de spiegel toe roep
op schreeuwen na ben ik al doof…