4280 resultaten.
Onvoltooid
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.208 Hol in de lege kamer vol met emoties
Eenzaam verslagen verminkt met pijn
Ziet hij haar poserend op erotische foto
Weet hij, zij zal nooit meer de zijne zijn
Verlaten heeft zij van een op andere dag
Ging voor die ander omdat het aan hem lag
Vlammen schroeien in verscheurend verdriet
Machteloos gilt zijn lichaam, zij niet, zij niet
Zweverig…
De weg naar het einde,
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.123 Heel eenzaam en verlaten.
Nooit iemand om erover te praten.
Rimpeltjes veraden m'n wens,
Van dit eenzame mens.
Een smeekbede gericht in de lucht,
Veroorzaakt mijn diepe zucht.
Eenzaam loop ik verder in gedachten,
Van binnen veel hoop.
Ik zit nog steeds op jou te wachten.
Daar ben je dan,
Een hand,
Je bent mijn zielsverwant.…
100% korting
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.923 Je leven door elkaar gegooid
Emoties lopen over
Je voelt nu vooral verstrooid
Verlaten en ook pover
Niets dat je eraan kunt doen
Een extra moeilijkheid
Het liefste ga je terug naar toen
Maar dat gaat niet, dat is een vaststaand feit
Maar wat dan te doen?…
Duisternis
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.658 Gevangen genomen in de duisternis
omringd door angst en pijn
geen trap om te beklimmen
om terug te keren naar de realiteit
vragen die bulderen in mijn lege hoofd
als een storm in de donkere nacht
geen lichtpunt zie ik op mijn weg
de weg waarop terugkeren niet mogelijk is
de kracht en energie verlaten mijn lichaam
geven mijn geest geen nieuwe…
Eén enkele keer
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.460 Ik voel
een behoedzame afwezigheid,
een ontwijkende blik,
gesloten ogen,
verloren woorden,
verlaten gevoelens,
een verkleinen in je wezen,
een gebroken ontbreken
van vertrouwen en geloof
in de honger van je stem
Maar
laat me niet
te pletter lopen
tegen blinde muren,
laat me niet staren
naar schreiende uren
ik geef
je…
de tijd trekt kruisen krom
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.140 boom
gaat komen
het is een droom
maar voor de zekerheid
heb ik het touw met
lussen meegenomen
ik zie de graven
langs de weg
geblakerd door de zon
de tijd trekt kruisen krom
vergeten zijn de
woorden uit het hart
ontbonden is het vlees
gedachten zijn ontward
hang ik de leegte op
die komen gaat
als ik dit warme
lichaam nu verlaat…
Kleur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
823 Plotseling maar heel voorzichtig
Verandert er iets in de lucht
Je kunt het zien, je kunt het voelen
De winter verlaat ons met een zucht
De mensen worden vrolijker
De aarde ontdooit en verspreidt haar geur
De eens zo vreselijk bleke snoetjes
Krijgen eindelijk wat meer kleur
Maar de lente de schuld geven
Heeft in dit geval geen zin
Mij ertegen…
Regenringen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
2.122 Opgekropte modder spuit uit mijn lijf
ik moet hier weg, ik moet ontvluchten
ras mijn vege lichaam luchten
anders wordt ik koud en stijf
Ring na ring
etend ploeg ik nieuwe gangen
steeds dichter naar het oppervlak
ik voel het fibrerende tikketak
van de neerslag die me wil bevangen
Kronkelend verlaat ik het aardse rijk
slingerend denk ik…
die het blauw groenwaaien
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.614 wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in hun verzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de tijd
wegdromend in vergetelheid
de wereld rond
het oosten is weer in
als je het westen wilt verlaten…
Laatste trein
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.121 Perron 3
Maandagavond, nee
dinsdagochtend 00.13 uur
in mijn hoofd
wil een zin
niet wijken
“hoop is
uitgestelde teleurstelling”
minstens twaalf jonge mensen
misschien dertien
verlaten de trein
ik stap in
in de lege coupé
is hun warme aanwezigheid
nog voelbaar
onschuldig-blije stemmen
galmen nog na
ik dompel me
in dit bad…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
WISSEL
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
995 Op verlaten stationnetjes
kijk ik verveeld in het rond.
Ik hou mijn adem in
mijn hand vastgeklemd op de mond.
Mijn verwachtingen;
ik heb niets op het oog.
Ik ken ze niet;
zijn ze dan bij voorbaat te hoog?
In een opgedroogd aquarium
ben ik de opgezette vis.
Hunkerend naar de volle zee
altijd het gevoel van gemis.…
Wissel
netgedicht
2.7 met 22 stemmen
2.499 Op verlaten stationnetjes
kijk ik verveeld in het rond.
Ik hou mijn adem in,
mijn hand vastgeklemd op de mond.
Mijn verwachtingen,
ik heb niets op het oog.
Ik ken ze niet,
zijn ze dan bij voorbaat te hoog?
In een opgedroogd aquarium,
ben ik de opgezette vis.
Hunkerend naar de volle zee,
altijd het gevoel van gemis.…
Hemelse kerst
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
4.174 Door stille besneeuwde straten
slenter ik zonder doel
Iedereen heeft mij verlaten
ijskoud, net als mijn gevoel
Ik zie de verlichte ramen
hoor mensen samen zingen
Dat wil ik ook graag,...samen
gezelligheid, meer van die dingen
Verder met gebogen hoofd
de weg was zo lang
Het vuur zo goed als gedoofd
Ik ben best wel bang
De witte deur gaat…
Adelaar
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
2.579 hellend vlak verlaten
stijgen, stijgen, hoogte vrees
steeds minder steil, tot even zweven
het hoogste punt is net geweest
sneller, sneller naar beneden
miertjes worden lompe karren
ik stuiter prettig op het groene
stom kijken wat oude knarren
rollen, rollen dit is fijn
gezichten volgen vol verbazing
steeds trager bijna stil en dan
donker…
dood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.183 Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg
Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht
Sterren weerkaatsen op het water
als ijskristallen in het zonlicht
Trieste wateren kabelen verder
Een korrel zand heeft de zee verlaten
Om dag en nacht droog te ervaren
De duinen roepen hem tevreden toe
De wind van hoedanigheid
Zal je…
Verscheurend
netgedicht
3.8 met 36 stemmen
1.439 Smartelijke pijn van ’t zijn
Niet bij machte te veranderen
Het onlosmakelijke festijn
Wat “leven” heet voor anderen
Verwrongen verwachtingen
Verdwenen levensidealen
Keer op keer overpeinzingen
Doorlopen of verdwalen
Verloren geraakt in de tijd
Moe gestreden geest
Lichaam verliest de strijd
Verlaat te vroeg het feest
Tijd glijdt…
Fibromyalgie
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.828 Zeurend alsof ze me niet verlaat
alles wat achterblijft is verdriet.
In cirkels van waanzin gedreven,
met vlagen aanwezig, maakt ze me te moe
om weer verder te gaan in mijn leven
en slaat deuren achter me toe.
Onbegrip en woede overmeesteren mij
in golven van onmeetbare pijn.…
Haar kus
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.301 Onverwachts, ongepland en onnadenkend
Kwam de kus zo diep als het water
Van de Middellandse zee
Langzaam genietend van elkaar
Om de smaak te proeven van hem
Bibberend op haar benen
Het was zo heftig als een aardschok
De wereld stond stil
Hun lichamen in vuur en vlam
Haar ziel is gestolen
Voldaan, verkocht en voor de eerste keer verliefd
Verlaat…
De laatste trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.372 De wereld sluit de poorten voor haar
daar waar ooit het open boek lag
wanhoop vertoont zich in het openbaar
haar leven vaart onder een valse vlag
Zelfmoord spookt nu door haar hoofd
ergens in het donker ligt haar lot
de beloning die zij zichzelf uitlooft
maakt meer dan haar eigen leven kapot
Op een verlaten station rond middernacht
heeft…
Dansensde elfen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
689 beneden lonken
genietend van al het akoestiek
in gladgestreken water
dansen elfen op waterbloemen
omgeven door een prachtig theater
laten ze zich door een lichtbundel inzoomen
de blauwe lucht
laat zich door dit schouwspel omringen
al genietend van het klucht
laat ik geen moment aan mij ontspringen
overdonderd door al het handgeklap
verlaten…
Jij....
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.800 Vol pracht in een verlaten woestijn
Brengt mij bij mijn diepste gevoel
Beelden laten ons weer even samen zijn
Daar zijn je ogen je tedere handen
Ik wil je aanraken maar kan het niet
Zie die mooie volle lippen witte tanden
Het doet zo'n pijn dat jij mij niet ziet…
Het gevallen meisje
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.734 Nu loopt ze langs de straten
En kent geen uur van vreugd,
Sinds ééns zij heeft verlaten
God en het pad der deugd.
Doch wilt haar nu niet smaden -
Wie bracht haar in verdriet?
Een man heeft haar verraden,
Toen hij haar snood verliet.…
Nieuw begin
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.503 Was het dwaas van mij te denken
Dat jij mij nooit meer zou verlaten?
Heb ik dan te makkelijk gedacht
Toen ik met jou heb zitten praten?
Ik heb mijn vertrouwen aan jou geschonken
Heb ik toen misschien gefaald?
Of heb ik de woorden van mijn ziel
Naar iets onbereikbaars toe vertaald?…
Graag bij jou
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
3.063 Heerlijk om samen te lopen
met de wind in ons gezicht
wandelen langs het strand
met sterren op ons gericht
Samen languit op de bank
om dan urenlang te praten
het geeft een veilig gevoel
zodat ik je niet wil verlaten
Jouw prachtige mooie lach
de gouden glitters in je ogen
de melodie in je heldere stem
hebben mij zachtjes bewogen
Lekker…
Eindelijk geluk gesmeed
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
877 de eerste stappen
zijn gezet
het veel gelopen pad
is weer verlaten
stilaan nu af en toe
de nieuwe stenen
rapen die je route
gaan markeren
je zal nog vaak op
eigen schreden keren
als het uitzicht
even niet bevalt
in een steeds opnieuw
proberen tot ook jouw
kwartje valt want voor geen
dubbeltje ben jij geboren
jij hebt je…
judaskus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
990 verraadt hij de Zoon
Voor de prijs van een galeislaaf
het zure loon van één seizoen
gaat de uitverkorene onder de hamer
De schatbewaarder graait in de kist
Hij heeft zich van meester vergist
Al was hij ontgoocheld in zijn held
die nauwelijks verzet bood en wist
wat de afloop was, gekweld aan het kruis
en dan loodrecht omhoog naar huis
verlaten…
Terra Nova
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
851 schier onmogelijk dat land
verlaten zonder amper week
door ‘t water te geraken
mijn ziel doorleeft wel
enkel aan ‘t verzuipen
- oppervlakkig laat nooit gaan -
behalve drijven doet een vlot
van enkel jonge twijgen
ook als bindingen bestaan
van natuur en al ontdaan
weet van tijd of iemand meer
moet ik zijn gedreven
rimpelig mijn…
dag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.564 een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken
de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte
oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd
mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens
ik draai om
verlaat wat…
de akker
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
1.192 Ik liep langs akkers van verlatenheid
Door dorre droogten vol met onbegrip
Gegroeid in jaren tijd
Ik zag geen kleur meer
Die mijn onrust kon verstoren
Slechts het grauw
Moest mij bekoren
En de strijd
De eigen innerlijke kracht
En soms façade
Waren broeders
Teer, hard en dan weer uiterst zacht
Die hielpen bij de ommekeer
Waar plotseling…