Alle inzendingen over verlatene

4280 resultaten.

Sorteren op:

Onvoltooid

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.208
Hol in de lege kamer vol met emoties Eenzaam verslagen verminkt met pijn Ziet hij haar poserend op erotische foto Weet hij, zij zal nooit meer de zijne zijn Verlaten heeft zij van een op andere dag Ging voor die ander omdat het aan hem lag Vlammen schroeien in verscheurend verdriet Machteloos gilt zijn lichaam, zij niet, zij niet Zweverig…

De weg naar het einde,

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.123
Heel eenzaam en verlaten. Nooit iemand om erover te praten. Rimpeltjes veraden m'n wens, Van dit eenzame mens. Een smeekbede gericht in de lucht, Veroorzaakt mijn diepe zucht. Eenzaam loop ik verder in gedachten, Van binnen veel hoop. Ik zit nog steeds op jou te wachten. Daar ben je dan, Een hand, Je bent mijn zielsverwant.…

100% korting

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.923
Je leven door elkaar gegooid Emoties lopen over Je voelt nu vooral verstrooid Verlaten en ook pover Niets dat je eraan kunt doen Een extra moeilijkheid Het liefste ga je terug naar toen Maar dat gaat niet, dat is een vaststaand feit Maar wat dan te doen?…

Duisternis

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.658
Gevangen genomen in de duisternis omringd door angst en pijn geen trap om te beklimmen om terug te keren naar de realiteit vragen die bulderen in mijn lege hoofd als een storm in de donkere nacht geen lichtpunt zie ik op mijn weg de weg waarop terugkeren niet mogelijk is de kracht en energie verlaten mijn lichaam geven mijn geest geen nieuwe…
Linda30 oktober 2003Lees meer >

Eén enkele keer

hartenkreet
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.460
Ik voel een behoedzame afwezigheid, een ontwijkende blik, gesloten ogen, verloren woorden, verlaten gevoelens, een verkleinen in je wezen, een gebroken ontbreken van vertrouwen en geloof in de honger van je stem Maar laat me niet te pletter lopen tegen blinde muren, laat me niet staren naar schreiende uren ik geef je…

de tijd trekt kruisen krom

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.140
boom gaat komen het is een droom maar voor de zekerheid heb ik het touw met lussen meegenomen ik zie de graven langs de weg geblakerd door de zon de tijd trekt kruisen krom vergeten zijn de woorden uit het hart ontbonden is het vlees gedachten zijn ontward hang ik de leegte op die komen gaat als ik dit warme lichaam nu verlaat…

Kleur

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 823
Plotseling maar heel voorzichtig Verandert er iets in de lucht Je kunt het zien, je kunt het voelen De winter verlaat ons met een zucht De mensen worden vrolijker De aarde ontdooit en verspreidt haar geur De eens zo vreselijk bleke snoetjes Krijgen eindelijk wat meer kleur Maar de lente de schuld geven Heeft in dit geval geen zin Mij ertegen…
Wendy22 mei 2003Lees meer >

Regenringen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.122
Opgekropte modder spuit uit mijn lijf ik moet hier weg, ik moet ontvluchten ras mijn vege lichaam luchten anders wordt ik koud en stijf Ring na ring etend ploeg ik nieuwe gangen steeds dichter naar het oppervlak ik voel het fibrerende tikketak van de neerslag die me wil bevangen Kronkelend verlaat ik het aardse rijk slingerend denk ik…

die het blauw groenwaaien

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.614
wortels waarvoor stenen zijn gevlucht jarenlange traagheid die ze plet in hun verzet van dichte ramen met hun blinde ogen in beton dat rotter wordt door oxiderend leven van dagen die als zand hun levens slijten in woestijnen van de tijd wegdromend in vergetelheid de wereld rond het oosten is weer in als je het westen wilt verlaten…
wil melker27 november 2002Lees meer >

Laatste trein

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.121
Perron 3 Maandagavond, nee dinsdagochtend 00.13 uur in mijn hoofd wil een zin niet wijken “hoop is uitgestelde teleurstelling” minstens twaalf jonge mensen misschien dertien verlaten de trein ik stap in in de lege coupé is hun warme aanwezigheid nog voelbaar onschuldig-blije stemmen galmen nog na ik dompel me in dit bad…
Lizzy28 november 2002Lees meer >

in licht dat uren schemert

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen omklemmend soms met ijs als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het gaan…
wil melker6 december 2002Lees meer >

WISSEL

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 995
Op verlaten stationnetjes kijk ik verveeld in het rond. Ik hou mijn adem in mijn hand vastgeklemd op de mond. Mijn verwachtingen; ik heb niets op het oog. Ik ken ze niet; zijn ze dan bij voorbaat te hoog? In een opgedroogd aquarium ben ik de opgezette vis. Hunkerend naar de volle zee altijd het gevoel van gemis.…

Wissel

netgedicht
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.499
Op verlaten stationnetjes kijk ik verveeld in het rond. Ik hou mijn adem in, mijn hand vastgeklemd op de mond. Mijn verwachtingen, ik heb niets op het oog. Ik ken ze niet, zijn ze dan bij voorbaat te hoog? In een opgedroogd aquarium, ben ik de opgezette vis. Hunkerend naar de volle zee, altijd het gevoel van gemis.…

Hemelse kerst

hartenkreet
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.174
Door stille besneeuwde straten slenter ik zonder doel Iedereen heeft mij verlaten ijskoud, net als mijn gevoel Ik zie de verlichte ramen hoor mensen samen zingen Dat wil ik ook graag,...samen gezelligheid, meer van die dingen Verder met gebogen hoofd de weg was zo lang Het vuur zo goed als gedoofd Ik ben best wel bang De witte deur gaat…
Hans20 december 2002Lees meer >

Adelaar

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.579
hellend vlak verlaten stijgen, stijgen, hoogte vrees steeds minder steil, tot even zweven het hoogste punt is net geweest sneller, sneller naar beneden miertjes worden lompe karren ik stuiter prettig op het groene stom kijken wat oude knarren rollen, rollen dit is fijn gezichten volgen vol verbazing steeds trager bijna stil en dan donker…
oepsie20 december 2002Lees meer >

dood

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.183
Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht Sterren weerkaatsen op het water als ijskristallen in het zonlicht Trieste wateren kabelen verder Een korrel zand heeft de zee verlaten Om dag en nacht droog te ervaren De duinen roepen hem tevreden toe De wind van hoedanigheid Zal je…
luppe13 januari 2003Lees meer >

Verscheurend

netgedicht
3.8 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.439
Smartelijke pijn van ’t zijn Niet bij machte te veranderen Het onlosmakelijke festijn Wat “leven” heet voor anderen Verwrongen verwachtingen Verdwenen levensidealen Keer op keer overpeinzingen Doorlopen of verdwalen Verloren geraakt in de tijd Moe gestreden geest Lichaam verliest de strijd Verlaat te vroeg het feest Tijd glijdt…
Janna Nendels11 augustus 2002Lees meer >

Fibromyalgie

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.828
Zeurend alsof ze me niet verlaat alles wat achterblijft is verdriet. In cirkels van waanzin gedreven, met vlagen aanwezig, maakt ze me te moe om weer verder te gaan in mijn leven en slaat deuren achter me toe. Onbegrip en woede overmeesteren mij in golven van onmeetbare pijn.…
Ditheke21 oktober 2002Lees meer >

Haar kus

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.301
Onverwachts, ongepland en onnadenkend Kwam de kus zo diep als het water Van de Middellandse zee Langzaam genietend van elkaar Om de smaak te proeven van hem Bibberend op haar benen Het was zo heftig als een aardschok De wereld stond stil Hun lichamen in vuur en vlam Haar ziel is gestolen Voldaan, verkocht en voor de eerste keer verliefd Verlaat…

De laatste trein

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.372
De wereld sluit de poorten voor haar daar waar ooit het open boek lag wanhoop vertoont zich in het openbaar haar leven vaart onder een valse vlag Zelfmoord spookt nu door haar hoofd ergens in het donker ligt haar lot de beloning die zij zichzelf uitlooft maakt meer dan haar eigen leven kapot Op een verlaten station rond middernacht heeft…
Ruud Brouwer11 september 2004Lees meer >

Dansensde elfen

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
beneden lonken genietend van al het akoestiek in gladgestreken water dansen elfen op waterbloemen omgeven door een prachtig theater laten ze zich door een lichtbundel inzoomen de blauwe lucht laat zich door dit schouwspel omringen al genietend van het klucht laat ik geen moment aan mij ontspringen overdonderd door al het handgeklap verlaten…
Bert Vos11 september 2004Lees meer >

Jij....

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.800
Vol pracht in een verlaten woestijn Brengt mij bij mijn diepste gevoel Beelden laten ons weer even samen zijn Daar zijn je ogen je tedere handen Ik wil je aanraken maar kan het niet Zie die mooie volle lippen witte tanden Het doet zo'n pijn dat jij mij niet ziet…
car3 oktober 2004Lees meer >

Het gevallen meisje

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.734
Nu loopt ze langs de straten En kent geen uur van vreugd, Sinds ééns zij heeft verlaten God en het pad der deugd. Doch wilt haar nu niet smaden - Wie bracht haar in verdriet? Een man heeft haar verraden, Toen hij haar snood verliet.…

Nieuw begin

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Was het dwaas van mij te denken Dat jij mij nooit meer zou verlaten? Heb ik dan te makkelijk gedacht Toen ik met jou heb zitten praten? Ik heb mijn vertrouwen aan jou geschonken Heb ik toen misschien gefaald? Of heb ik de woorden van mijn ziel Naar iets onbereikbaars toe vertaald?…

Graag bij jou

hartenkreet
4.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.063
Heerlijk om samen te lopen met de wind in ons gezicht wandelen langs het strand met sterren op ons gericht Samen languit op de bank om dan urenlang te praten het geeft een veilig gevoel zodat ik je niet wil verlaten Jouw prachtige mooie lach de gouden glitters in je ogen de melodie in je heldere stem hebben mij zachtjes bewogen Lekker…

Eindelijk geluk gesmeed

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 877
de eerste stappen zijn gezet het veel gelopen pad is weer verlaten stilaan nu af en toe de nieuwe stenen rapen die je route gaan markeren je zal nog vaak op eigen schreden keren als het uitzicht even niet bevalt in een steeds opnieuw proberen tot ook jouw kwartje valt want voor geen dubbeltje ben jij geboren jij hebt je…
wil melker14 oktober 2007Lees meer >

judaskus

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 990
verraadt hij de Zoon Voor de prijs van een galeislaaf het zure loon van één seizoen gaat de uitverkorene onder de hamer De schatbewaarder graait in de kist Hij heeft zich van meester vergist Al was hij ontgoocheld in zijn held die nauwelijks verzet bood en wist wat de afloop was, gekweld aan het kruis en dan loodrecht omhoog naar huis verlaten…
Wim Veen13 september 2005Lees meer >

Terra Nova

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 851
schier onmogelijk dat land verlaten zonder amper week door ‘t water te geraken mijn ziel doorleeft wel enkel aan ‘t verzuipen - oppervlakkig laat nooit gaan - behalve drijven doet een vlot van enkel jonge twijgen ook als bindingen bestaan van natuur en al ontdaan weet van tijd of iemand meer moet ik zijn gedreven rimpelig mijn…
montanero10 oktober 2005Lees meer >

dag

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.564
een druppel valt het is mijn laatste traan bij het koude witte laken de spitse neus prikt een landschap in het uitgestrekte oog in oog met verleden tijd bevroren in een verloren strijd mijn gevoel lift op; hij was een echt mens mijmer ik dat zeg ik altijd bij het overschrijden van de aardse grens ik draai om verlaat wat…

de akker

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Ik liep langs akkers van verlatenheid Door dorre droogten vol met onbegrip Gegroeid in jaren tijd Ik zag geen kleur meer Die mijn onrust kon verstoren Slechts het grauw Moest mij bekoren En de strijd De eigen innerlijke kracht En soms façade Waren broeders Teer, hard en dan weer uiterst zacht Die hielpen bij de ommekeer Waar plotseling…