3341 resultaten.
DE LEEGTE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.924 En alles staat zo nutteloos en stom:
De boeken en de meublen rond mij om
Zijn dof en vreemd, zijn dóde erinneringen.
----------------------------------
uit: Gedichten (1922)…
Oud Verhaal
gedicht
1.7 met 275 stemmen
19.187 Als ik kon spreken zou je alles weten:
hoe ik een zomer lang in een vitrine
heb gelegen, tussen domme dolken lag
te geeuwen en op een vreemde feestdag
door vijf verwarde vingers werd bevrijd.
Bevrijd. En in een dekenkist verstopt.
Er waren avonden dat ik werd gestreeld.
Dan zei een stem: 'Ik heb oren, ik hoor dingen.…
HERGEBOORTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Dan zijn, van vreemde tederheid doorbeefd,
Nachten en dagen één eindloos verblijden,
Eén heerlijk feest daar liefde neemt en geeft.…
BEESTACHTIG BOERS
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 Al lang beschreven schrijvers de Germanen
Als onbehouwen, achterlijk en zot
Rond 1500 lachten bij ’t schavot
Veroordeelde plus massa zich nog tranen
Het Lage Land had vreemde onderdanen
Hoe droevig was hun troosteloze lot
Geen kleren en verkleumd tot op het bot
Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen
Een land, geplaagd door stormen en door…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
755 De vreemde rammelaar heeft raak geschoten.…
mare
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
666 zo vaak schreef ik over de dood
bij het vele leven, het vele sterven
om in het hart 't vervloekte rood
als vreemde pijn te kerven
vragen vonden steeds weer gaten
nog luider schreeuwend dan het kind
dat in regen en rebelse wind
oog in oog stond met het achterlaten
ik liet geen enkel beeld onbeheerd
of dat wat zich met schaduw voedde
magie…
vriendschap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 drijvende ode
verschijning als lichtgedicht
schoonheid in de gracht
talloze snaren
symbolisch in de spiegel
speels in de speeltuin
onzichtbare band
bindt mensen en culturen
verschillend van vorm
echt of illusie
het gesprek doet de ronde
voor identiteit
dromen door het licht
beste vriend van de mensheid
hoe vreemd het ook lijkt…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind aan huis, soms op bezoek
er waren open en gesloten deuren
de muren toonden hier en daar wat scheuren
en ergens in een hoek een stoffig boek
toch was 't vertrouwd en veilig; het is vreemd…
Reclusen en Begijnen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
628 Ze smachtten dorstig naar hun Bruidegom
Ze konden er wat van, Vlaamse begijnen
Een paardenmiddel om niet weg te kwijnen
Was pseudozwangerschap en sterrendom
En Jezus schoof zijn voorhuid als een ring
Beweert Cathrien van Sienna om haar vinger
Miraculeus zo’n vreemde binnendringer
Te gek voor woorden zo’n actieveling
Christina Ebner nam…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat.
De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.
Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid.
Geven mijn uiterlijk een valse uitstraling van een krachtig karakter.…
Duur
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
756 Ik blijf gewoon sparen, gedichtjes schrijven
schilderen en geen vreemde mannen.
Maar met mijn vaste wederhelft
eens een bezoek te brengen aan enkele sterren.…
Ik ben de zoeker
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.277 Laat mij dan maar in mijn vreemd-lijkend Zijn,
droevige om `t Zijnde en als edelsteen rein.
Want, schoon mijn geest somtijds in `t zoeken faalde,
en op verlokkende zijwegen dwaalde,
zou toch mijn strijd niet de allerschoonste zijn,
daar ik, staag worstlend, verschopte alle Schijn?
1947…
tijdloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan
langzaam de tijd te doen verdwijnen
dromend over te gaan naar dieper denken
wazige beelden dwingen mij
onvermijdelijk tot het bewuster
worden van mijn eigen eindigheid
vreemd voel ik de oevervage
overkant, verkerend in een
perfect bewegende balans
een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…
Hij sneed zich
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
526 zijn vingers trilden
na een nacht doorgehaald
hij was te laat maar
zijn lach ontwapende
zij waren alert
hadden vast de
juiste stand van zaken
al lang in de gaten
nog kon hij op hen
bouwen ze vertrouwen
maar zijn credits
had hij al verspeeld
hij sneed zich een
weg in de vreemde
tussen alle hulp door
die zij hem verleenden…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 woord dat
langs het raam omhoog kruipt
in de lucht staart
alsof het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan jaren rukt
en hoe we ingesneeuwd raken
't begrensde tegen onze lijven drukt
in het vreemde…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Bermtoerisme
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.979 Men houdt het oog steeds op de weg gericht
niet op de berm waarin ik ooit bij toeval werd
gedropt en nu verwijl als vreemde
deftigheid. Ik sta hier in een soort
verlatenheid en niemand in de weg, men
sjeest langs mij, ik word niet opgemerkt.…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 Daar ging ik met de hond elk jaargetijde,
tot vreemde mannen ons met vuur beroofden
van deze gang die ons voor kort bevrijdde
van kooi en tijd. En ik herinner mij de
begeerde schaduw die het zonlicht doofde,
het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…
Meisje met eekhoorns
gedicht
3.5 met 2 stemmen
2.245 Mij en heel de roekeloos
veranderlijk bestaande stad die mij omgeeft
brengt zij tot stand vanuit dat veel te hoge hoofd;
hier fiets ik, onverklaarbaar volledig aanwezig,
op een brug in Amsterdam-Zuid - vreemde inval
van een stenen meisje, dat even haar ogen sluit.…
the circle of light
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
738 ik buig mijn hoofd
voor jou, mijn donkere nacht
het is niet vreemd of ver
ik had je verwacht
je schuilt her en der
in de gleuven van de oude boom;
het is des winters vracht
waarachter het licht, onnavolgbaar leeft
en de dood, op sterven na
stokkende zuchten weeft
terwijl jij en ik
uitzien naar de ochtenstond
waar 't zachte
in de warme…
Volwassen kind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Vreemd je eigen verloochenen,
dat jij je afsluit voor jezelf.
Je toegankelijkheid laat ontgoochelen,
zeg nou zelf.…
apllaudisseren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Corona doet vreemde dingen met ons.…
6g en corona
netgedicht
4.1 met 147 stemmen
464 getimed en
gemeten met aarde als
database is niets vergeten
in vage overlevering
werd soms een
sluier opgelicht
door de bijzonder
techniek waren wij
al totaal afgeschrikt
ook toen was
knutselen met de natuur
echt spelen met vuur
wij kenden corona
uit haar vroeger
symbiotische leven
met dieren van
alle soorten uit de
meest vreemde…
Als een abces
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 je lachte
toen de schalen
braken en het ei
zich opende
het was jouw
broedsel niet
dat onder je
vingers krioelde
om een eerste
glimp van buiten
op te slaan van het
tabula rasa bestaan
geïnstitutionaliseerd
hormoonde zorg
een affectief en uiterst
adequaat traject
als een abces
vermenigvuldigde zich
het vreemde leven door…
A Christmas nightmare
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
493 We leven in een eigenaardig land
Met uiterst vreemde en antieke wetten
Die liefdevolle ouders het beletten
Hun kind te helpen als het is gestrand
Je vult een doos, een tas, een zak of mand
Met boodschappen en maakt zo korte metten
Met armoede en povere budgetten
Het hart dient het te winnen van verstand
Helaas we zitten met een Scrooge die…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het hoofd het kraaiennest
en kan ik van daar uit plonzen in een poel van geuren
geuren van vroeger van dingen die niet meer bestaan
spaarzaam soms 't geurspoor
tot het vreemd…
WREDE SCHOONHEID
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
503 of, zullen wij weer vreemden zijn
zoals van voor onze ontmoeting?
zoals van voor de geboorte
van de wereld?…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Zijn geur voert me mee
naar vreemde verre kusten,
naar broeierige havenkroegen
vol zweet en verdrongen lusten;
voert me mee over zee
en ruig schuimende baren
naar een krappe klamme kooi
waarin anonieme lijven paren;
naar een scheepje op de oceaan,
drijvend boven de zwarte diepte
onder een kille maan;
naar windstille nachten
vol onvervuld…
Anders
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
644 Het is een vreemd gevoel.
Alsof er telkens tranen komen
en wist ik maar waarom.
Ik woon hier bij bejaarden,
omdat ik er zelf één ben.
Er is er eentje heel erg ziek,
één die ik heel goed ken.
O, eigenlijk weet ik wel waarom.
De dood heerst immers nog als koning.
Ze volgt de weg van al het aardse,
de weg naar haar laatste woning.…