5115 resultaten.
LAAT WINTERVELDJE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
406 Te midden van dof gras
staat een groep witte pijlpuntjes
om de strijd aan te binden
met gaande weer komende kou
doorboren soms een sneeuwlaagje
dat hen plotseling overvalt
de krijgshaftige spitsjes
worden gestreeld door vroege zon
zijn allemaal open kelken
spreken tot al wat hen omringt
over aanstaande bloei
hernieuwde levenskracht
de…
De ander
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
498 uiteindelijk heb ik mijn kans verkeken
al had het me zo onbezorgd geleken
om vroeg te pieken lang te contempleren
hoe ik die vloek had weten te doorbreken
nu voelt er iets in mij zich onbeschreven
na al die jaren op de spits gedreven
zo lang gepiekerd om nog door te leren
dat ik toen op de valreep pas ging leven
mijn zegeningen dan maar…
voel jij nog grond
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.055 voel jij nog grond
vroeg hij in de
Noordzee op die
gure decemberdag
het oorverdovende
geraas van de golven
overstemde het
nee van de jongen
de sterke onderstroom
had hen verrast
een mens leeft niet lang
in ijskoud water
de ruwe zee geeft
zij neemt
uit hoeveel happen
bestaat de mens
zij zwijgen
de man en de jongen
tot…
Zie mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
362 In de mensa luisterde ik
naar de gesprekken aan tafel
Een van de studenten stelde me vragen
en hij vroeg me mee
Ik ging mee, ik wilde
een beslissing, een relatie
voor de rest van mijn leven
Als voorschot wende ik
aan zijn gezelschap
Af en toe lichtte ik een slip
van mijn gedachten op
en nog steeds probeer ik hem
duidelijk te maken…
Links die ik zeg, maar jij niet legt.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Laat slapen en dan weer vroeg op,
ik zou willen weten hoe ik het stop.
Prikkel hier, gedachte daar.
Krijg ik van een enkele staar.
Mensen die je hier en daar mijd,
want niemand die het begrijpt.…
hallo
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
880 Lehmann
die ik zo bewonder
vooral om zijn zeggingskracht
waarachtig gevarieerd en heel bijzonder
hij draaide zich om
en ik stak schielijk mijn hand uit
terwijl hij aarzelend ja schudde
en daarbij licht verstoord keek
zacht bij stem vroeg hij breekbaar
welke dichter ik wel niet was
waar hij mij kon lezen
waarom hij mij niet kende
een…
In wijsheid bezeten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
673 wie hoorde niet wat Aristoteles
de wijze meester Alexander de Grote
bijbracht als eerste levensles
gezelschap van vrouwen bekoort
bedrieglijk de man wiens leven
wordt bekort soms vroeg gesmoord
toegeven aan die begeerte verstrooit
wendt steeds tijdig het steven
opdat elke hoedanigheid zich ontplooit
Rosa zijn mam die daarvan vernam
haalde…
MATROZEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
624 In de vroege morgenstond
bij het rijzen van de zon
dauw ligt verlaten op de velden
in het ochtendgloren
de stad nog altijd verloren
in stilte
komen daar de schepen binnen
in de trage havenmond
vissers en matrozen
die hun zeelied zingen
halen de trossen aan
stoere matrozen
aan boord
niemand die ze hoort
Als de schepen aan de kade
zijn…
Genoeg
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
572 Te lang te veel gedragen
een leven langzaam leeggelopen
waar in de laatste jaren
je nergens meer om vroeg
het was gewoon genoeg.
Een hoop zo lang vervlogen
behoeften steeds maar weg gelogen
beloofde blijdschap weggestolen
onder ellende weggescholen
er was ook nooit genoeg
van dingen die je vroeg.…
DE DAUWDROP.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.021 'k Was in mijne hof gegaan
En ik vond een knopje staan,
Deze morgen vroeg;
't Scheen zo moede, daar 't een dauwdrop
Op het hoofdje droeg.
Bij geval slechts zag 'k de drop
Schittren op de purpren knop.
't Scheen mij of 't heelal
Zich terug gaf in de spiegel
Van zijn klaar kristal.…
Voor Ietje overleden op 18/9 2015
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.005 We weten,
dat je geen pijn meer hebt,
we weten
dat je daar bent
waar we allemaal weer
samen komen,
maar het is te vroeg.
Daar lig je dan,
terwijl er nog zoveel plannen waren,
daar rust je dan,
terwijl je geen rust wilde,
daar ben je,
met je ogen dicht,
ze sprankelen niet meer,
verdwenen is het licht.…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 vrijheid is ontspannen
achterover leunend
voelend hoe de golven
van het samen zijn
in een smeltende zon
ons de rug wassen
terwijl wij de ogen dicht
genieten van stralende warmte
vrijheid is eindeloos kijken
naar weerspiegelende wolken
die van vroeg ochtendrood
naar schaapjeswit kleuren
tot helderblauw de hemel
over de bloeiende heuvels…
Inclusief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Je wilde weten wat alles inclusief was in 't menu,
of groenten en welke, of ijs, hoeveel, diverse malen vroeg je 't personeel.
Aan mij vroeg j' ook hoe 's nachts we en wat we
Nu vertel ik je hoe inclusief het wel was.…
Als veren in de wind
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
553 Hij ging om vergeving vragen
en vroeg: “Wat kan ik doen?”
De wijze man zei: “Één ding wil ik dat je doet:
‘k weet niet hoe je dat vindt.
Neem een veren kussen, knip het open
en laat de veertjes vliegen in de wind.”
Hij begreep het niet,
maar deed het wel.
Hij vroeg: “Hebt U me nu vergeven?”…
HERDENKING RAZZIA ROTTERDAM 10 EN 11 NOVEMBER 1944
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
540 ook niets
Hij had sindsdien chronisch last van zijn maag
Hij onderhield contact met Hameln
Hij onderhield ook contact met Leende
Hij ging door met leven en werken
Hij kreeg met mijn moeder nog 4 kinderen waaronder ik, de 7e
Hij ging te vroeg dood aan ouderdom
Hij overleed op zondag 12 februari 1984, mijn verjaardag
Hij blijft voor mij het…
Wanneer de mist ademt
hartenkreet
2.4 met 23 stemmen
1.279 Witte sluier zweeft
adem van vroege morgen
wereld wordt weer stil
De vroege morgen ademt
een bleke stilte uit over velden en water,
alsof de wereld haar grenzen even neerlegt. In dit zachte
vervagen van lijnen leert het oog opnieuw hoe langzaam kijken voelt.…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Dauw rust in het gras
zonlicht trilt op één druppel
ochtend ademt stil
De vroege ochtend spreidt een deken van stilte uit,
terwijl glinsterende druppels rusten op het jonge gras.
Elke parel vangt het eerste, tere zonlicht op,
als een fluistering van een ongeschreven begin.…
het prunuslaantje van weleer
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
724 ik zie het
prunuslaantje van weleer
herinner mij de rode lagen
het speelse vlagen van de wind
ik was een kind in die verleden dagen
onderstammen zijn nog dik
maar de enten zijn gezwicht
de kale takken vroegen om
een snoei zodat hun groei ook na de
winterdagen het rozerood kon dragen
mijn laantje is niet meer
de meeste bomen zijn geveld…
Verdrongen verdriet
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.901 Zelfs de datum is verdrongen
Alsof deze onbepaalde tijd
Zich nooit heeft opgedrongen
Het stille water rimpelt weer
En toont je vroege afscheid
En je uitgesloten terugkeer
Nu beweegt een andere dag
En leidt het een ander leven
Jouw ziel in mijn oogopslag
De pijn slijt traag en stroef
En laat mij weer beleven
Wat ik naast jou begroef…
het ronde warm van zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
809 ineens verliest
de zon het ronde
warm van zomer
wordt ze weer strak
belicht in helderheid het
opstaan van de dromer
de lange herfstdraden
zijn al vroeg gesponnen
in het frisse ochtenduur
het eindeloze zonnen
is door buien nog maar
slechts van korte duur
groen verschiet
in koele winden
er dwarrelt al een
eerste blad, de oogst…
Huil maar,
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
917 Al zijn ze klein,
Leer ze vroeg dat verdriet en tranen
niet alleen voor kleintjes zijn.…
Poes Eefje weg
gedicht
3.5 met 95 stemmen
23.269 's Morgens heel vroeg liet ik hem uit
hij wandelde zijn gewone weggetje
door de tuin naar het hekje
ik heb hem nog nagekeken
Sindsdien is hij spoorloos
net of je kind vermist is
en toch verwacht je steeds
dat hij aan de achterdeur klauwt
Hij was gelukkig bij ons en wij met hem
de brokjes, het hart en de tuin
maakten zijn leven uit en…
dansten op het ritme van elkaar
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
2.878 we haakten in
vertraagden onze
passen en dansten
op het ritme van elkaar
geen zwier
en lange draaien
gedegen voetenwerk
vroeg niet om verfraaien
maar in mijn hart dans ik
de tango met een ander
voel haar lichaam in gebaar
schokkend wenden, keren maar
donkere ogen zwepen op
drank verhit bewegen
lijven zwieren af en aan
we laten…
De magiër
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.594 Een gouden ei rust in zijn linkerhand
zijn rechter houdt de toverstaf omsloten
en moedig stapt hij voort, en vastbesloten
op weg naar waar hij weet het magisch land
De maan verlicht hem onbekende wegen
eenvoudig weten is hem niet genoeg
verlangt te vinden waar hij niet om vroeg
te vinden om weer door te kunnen geven
Het regent sterren uit…
Mijn levensliefde
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
1.335 je kan noch niet echt praten
maar je koppie zegt genoeg
en ik zucht weleens
als jij wakker bent, zo vroeg
en ik brom soms op jou
omdat je levensgevaarlijk doet
en ik zoveel van je hou
kijk dan vertederd naar die toet
ik heb mijn ouders nooit verstaan
totdat jij in mij was ontstaan
nu weet ik zoveel meer
omdat ik van je leer
pure onschuldigheid…
Ernstig, eerste gezicht
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
943 In steen dacht ik me als wij
stonden stijf in elkaar gestapeld
alles paste precies en jij vroeg
hoe het ging of het geen pijn meer deed
in de diepste gewrichten van bestaan
hoe je eens kwam en alles nam
ziel, geest, lichaam en in de vlam
van licht het zelf niet herkende
me nam omdat ik er toevallig was
We leefden van geruchten en eenmaal…
Waar is zij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.054 Mijn stem klonk door de vroege avond
Oewaai ! Oewaai!!
Dan met mijn vrienden
langs parken en speeltuin.
Waar mijn hart weer thuis zou willen komen,
maar waar ?
Waar zijn de vrienden na al die jaren?
Waar is zij??
Zij die ik toen zo lief had
en die ik 's avonds onhandig
zoende in de zandbak.…
Met een zwaluwstaart verbonden..
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
546 Een zwaluw scheert er overheen
en brengt als vroege belofte
de vreugde terug van het begin
toen ik bijna niks overdacht..
naar het prille uur van dichterlijke vrijheid,
doch de taalklanken beklijven
en bezorgen mij het gevoel
van duizend hoofdbrekens
om bijna niks.
R.J. van Tol…
Herinnering
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.417 Nu het verleden aan de dagen knaagt
wordt het tikken van de tijd tastbaar
kleurt het onvermogen naar kalm
en brengen alleen de meeuwen
onrust en beweging
over ons wachtend land
Een vroege beiaardier
braakt watervallen van geluid
nagelt een klank in elke kier
Terwijl dichtbij een dobbelsteen rolt
met uitsluitend zessen
schilderen wij…
Ave
netgedicht
4.6 met 25 stemmen
1.399 van je ziel
versomberen door
uren, dagen, jaren
van aardse wind
het lied blaast
na zomerweelde
de herfstige pijnen
doorheen het korenveld
woorden ruisen en
balsemen hongerdagen
van stervende violen
wanneer een steen
wegglijdt uit je hand
het wordt tijd om te gaan
temidden van bomen
en bloemenstilte
het was een mooie dag
vroeg…