14496 resultaten.
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Liggend
in je armen
in een wereld
waar wij koningen zijn.
Lik ik
de Portugese zee
van je olijfbruine huid.
Val ik
In een oase
zonde einde.
Waar tijd
geen grenzen kent.
Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
Gekend
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
463 Wij praten veel, kunnen het
over alles hebben, voorzichtig
wanneer het intiem wordt
en we aftasten hoe ver
we ons durven laten
kennen, hoe schaamteloos
nieuwsgierig we mogen zijn
naar wat schuilgaat
in onzekerheid
verlangend
naar de bevestiging
dat het goed is
en wij goed zijn
zoals we zijn
zoals we leven
in elkaars aandacht…
nauwelijks
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
376 nauwelijks gedroomd
in onze slaap
zijn onze dromen
ons ontlopen
ons ontvlucht
dromen zonder dromers nu
wolkenflarden
zonder lucht
en wij
de dromenloze slapers
de dromenloze wakers
wij slapen donker
naast elkaar
jij
ergens
in een of andere
grijze stad
en ik
verloren
in een of ander
ver gehucht…
Onze zolder
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.262 Ik zit op mijn fiets
Rij door de eindeloze polder
Denk heel even aan helemaal niets
Ga vervolgens terug naar onze zolder
De zolder waar wij vroeger kwamen
Waar wij speelden met elkaar
Waar wij speelgoed mee naar toe namen
En snoepjes als smokkelwaar
We hebben heel wat hutten gebouwd
Op onze grauwe zolder
Ons verscholen, al waren we stout…
De meiskes uit de taveernen
poëzie
3.8 met 33 stemmen
3.947 De ronde zee waar wij zwalken,
die eindeloos wenkt en geeuwt,
en ons doet van begeren balken,
en ons verre vrouwe verweeûwt:
wij ankren in de taveernen
waar geniepig een rust ons smijt.
Daar wachten ons rood de deernen.
Daar raken wij 't leven kwijt.…
Hij pakt ons bij de hand
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.076 Aan het einde van ons aardse leven weten
wij dat God ons nu ook nabij is, want nu
krijgen wij geen schouderklopje, maar pakt
Hij ons bij de hand, ook als wij Hem zijn vergeten.…
lege plek
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.725 daar werden wij stil van
ook aan tafel zeiden wij niets
het idee van onze buurman
zomaar naar kantoor op een fiets!
later sprak ik over regen en wind
en over gevaarlijke natte wegen
maar moeder brulde, ach kind
hou toch op ik kan er niet meer tegen!…
Jij en ik
hartenkreet
3.4 met 43 stemmen
4.513 Jij en ik,
samen wij.
Maar waarom kies je uit al die verschillende meisjes,
juist alleen voor mij?
Ik probeer het te begrijpen,
maar kom maar halverwege.
Loop ik vast in de stilte,
want die stukjes houd jij voor mij verzwegen.
Ik ben maar gewoon,
zo anders dan jij.
Waarom vind je juist mij speciaal,
en vorm je met mij een wij?…
Mevrouw van Giesen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.393 verliest u alles
wat u liefhad om u heen
wij weten alles en willen
niets te meer leren, maar het is
kurk waarop wij balanceren…
Kerst
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
2.449 En ’s avonds als wij, vermoeid maar voldaan,
afscheid nemen, zij huiswaarts gaan,
wij opgewekt in de keuken staan,
straalt ons blijmoedig een enorme afwas aan.
Een aanrecht kreunend onder zijn last,
lege flessen in de kelderkast.…
sterk humoristisch
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
874 Wij zijn de dwazen van het gedicht,
we hebben nu eenmaal humor en
en dat mag eruit worden gelicht,
want geluk zij met de dwaze
in onze moeilijke levensfase.
Wij maken van onze fouten nog grappen,
die alleen wij snappen,
je kan nog van ons leren
en dat zou iedereen kunnen proberen.…
AMOR FATI
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
683 Welk lot wacht ons, wij arme stakkers ?
Wij dichters , ijdele minnaars van het woord.
’t Is zielig, ja zelfs ongehoord
Dat men ons indeelt bij de volksverlakkers.
Men zegt: jullie zijn linkse rakkers.
Wij dansen op een te slap koord.
Maar wat mij nog het meeste stoort:
Kritiek komt vaak van wapenmakkers.…
De Droplul
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
511 Ons kleine land is groot in soorten drop
We kennen het in allerhande smaken
Wat wij van Glycyrrhiza kunnen maken
Daar kan geen land ter wereld tegenop
Een duimdrop, een griot of zoute veter
Een wybertje dan wel een staaf laurier
Wij maken het met ongekend plezier
Gaat het om drop, ja dan doen wij het beter
Men moet hierbij toch altijd wel…
Het demasque
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 ooit zijn wij
de tent in gegaan
nieuwsgierig naar leven
binnen keken wij
elkaar lachend aan
clowns in ons eigen bestaan
hebben de nummers gezien
af en toe opgetreden
gestoeid met vandaag en verleden
maar het demasqué
kwam sneller dan
wij ooit verwachtten
glans en glorie waren verbleekt
de kleding werd sleets
het heilige vuur was…
Wat hoger leven
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.026 bleven op aarde staan
tuin en werkvloer
zijn wij nu ook ontstegen
in een panoramisch uitzicht
gaan wij eindelijk wat hoger leven…
Wie weet zeker ?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
540 Dat wij allen eeuwig leven,
willen we niet geloven.
Dat wij moeten leven wel,
met angst en beven,
voor de dood.
Dat ons bloed eeuwig,
door onze aderen vloeit.
Dat adem lucht is,
die door alle longen stroomt.
Dat wij stoffen wisselen.
Dat legers van microben,
ons egoloos beschermen.
Wie vloeit?
Wie ademt?
Wie wisselt?…
Memorandum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
605 nog dromen
Over een toekomst vredig en ongestoord
Zullen wij weten dat, dat nooit zal komen
Als wij vergeten die éne Naam, dat éne woord.…
Een macroscopische wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 een peulenschil
de mens is micro
in een macroscopische
wereld waar eeuwig en
oneindigheid hun grenzen
hebben losgelaten in het zijn
ooit waren wij begaan
met de levenscirkel van de
eendagsvlieg nu kijken wij
tegen honderd aardse jaren aan
van relatief hetzelfde bestaan…
Uitgetreden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 aan haar hand
ben ik uitgetreden
samen voor even de
wereld vaarwel gezegd
natuurlijk is de
herinnering gebleven
wij hebben nog
geen enkele stap gezet
zitten naast elkaar
afstand te nemen er
wordt niets doorgesneden
het verdwijnt gewoon
daar waar ruimte
zichtbaar wordt kunnen
wij ons uitstrekken zonder
enig identiteitsverlies…
Decemberlicht
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
696 dat het kleine Kind weer in ons hart komt wonen
en daarom zetten wij wijdopen : gesloten deuren
Het is niet genoeg dat wij Zijn licht mogen krijgen
als wij het niet doorgeven met liefde aan elkaar
zo kan het eenzaamste en droefste hart verblijden
wordt Zijn boodschap met Kerstmis pas echt waar!…
6g en corona
netgedicht
4.1 met 147 stemmen
464 het is al
aeonen geleden
uitgerold
wij hebben
levenslang op
6g gedold
alles is getimed en
gemeten met aarde als
database is niets vergeten
in vage overlevering
werd soms een
sluier opgelicht
door de bijzonder
techniek waren wij
al totaal afgeschrikt
ook toen was
knutselen met de natuur
echt spelen met vuur
wij kenden…
Het hete zand
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
484 we hoorden
de roep van
het land in de
seizoenen toen
wij dwaalden
in de geur
van bloemen
zagen wij steeds
minder insecten
die wiegend
op de golven van
warme zomerse
tinten net genoeg
honing konden
vergaren om te leven
wij schrokken
van het hete zand
dat pijn deed aan de
voeten uitgeloogd
op de scherpste kant
we verdwaalden…
Het wormpje.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.139 Nu zweeft hij over bloemen,
Blikt soms eens naar beneên,
En daalt en fladdert verder,
Wij weten niet waarheen.
Wij zullen ook herleven,
Na 't einde van ons werk,
Dan zijn wij zonder banden,
Dan zijn wij vrij en sterk.…
Kom dichterbij
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.143 wij
zo dichtbij als wij zijn gebleven
bij die boom die wij ooit plantte
lang geleden op de maan
Kom dichterbij
kom dichterbij - mijn lief
kom tot mij nu heel even
dichterbij ben jij - mijn lief
slechts nog een kus van mij vandaan…
Miró's Maan
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.623 poëzie
Lange zinnen, lange liefdes,
onbegrepen trilogieën
maar steeds vuriger dan hartstocht
door haar roodgedoopte inkt
Wij ontvingen haar, omringden haar
en staarden ons gelukkig
dansten vissen uit het water
sprongen gaten in de lucht
Tussen zee en oceaan
dreven wij verder op haar tijding
vlotgetrokken uit haar dromen
gaf zij licht…
Inundatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
706 Oorlog ondergronds wil niet echt vlotten;
zo daalden wij hier ook af, tree voor tree.
Ons bestaan bestaat uit pulp
en bidden tot een beschimmelde Madonna.
Verstoken van verslavingshulp
zijn wij voor altijd hooked aan bella-donna.…
vieren wat stralen laat - van hare
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
689 ben jij vast en zeker de verdeler
een vriend en bondgenoot
die daarom juist wij roemen
groots daarmee zijn wij
dat wij jou vieren kunnen
jouw doen en jouw laten
fantastisch, liefdevol en attent
blijf wie jij bent
zoals jij en jou de wereld ziet
zuiver, helder en groots
genietend van het kleine
dat de sleutel van dat geluk
de weg…
Phoenicisch alfabet
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
522 Elke dag, ja ook elke nacht
danken wij degenen die ons
onze genen gaven
ja elke keer, iedere dag weer
loven wij niet zozeer de heer
als wel onze lang- en kortdurende vrienden en vijanden om ons heen, in real and virtual life
in appjes en boeken
in films en in mails
zij geven ons inzichten
zijn onze leermeesters
elke keer staan we…
Teer liedeke
poëzie
3.2 met 24 stemmen
3.620 Dan, zo het regent om ons huis,
Wij zien het stromen
En droevig dromen
Van bloesemleed in dropgeruis.
Doch morgen zullen wij misschien,
Juist om het droppen,
Wat schone knoppen
Gelijk ons hart half open zien.…
Na ons de zondvloed.....
snelsonnet
3.8 met 42 stemmen
3.343 Straks zeggen wij, althans naar ik vermoed:
Wat hadden wij het voor de oorlog goed!…