Alle inzendingen

De dauw hangt parelen aan takken en aan blaren in kettingen en snoeren; de kusmond van de wind, als hij ze aan wil roeren, doet ze ontstellen, sidderen zonder bedaren en stort ze allen neer, de wankelbaren.

Ik had een goed verhaal En zij was goed in taal Zo vonden wij elkaar En werden een schrijvend paar Nooit samen op de bank Maar ergens op een plank Staan we nu al zoveel jaar Dichter dan wie ook bij elkaar

Er duikt een everzwijn Achter mijn auto op En van ’t verschieten roep Ik driemaal shit Dan loopt hij richting 't bos Noodzakelijkerwijs Alzo ontloopt hij de Spies aan het spit

Cherubijnengeltjes hemellicht zingend in kerststal en toverboom elkaar verdringend Kun je nog zingen disneygirl tinker bell zing o, denneboom schellebel rinkelbel Wat heb je nodig aan kerstige knutsels verf kwast en kurken en dan aan de slag Guacamole pompons glitterlint sesam...

Je haalt alles uit jouw mogelijkheden riskeert veel met jouw onmiskenbare talent nooit meer lui, hoor ik je zeggen en je schrijft opnieuw een enerverend gedicht de blauwe maandag is een maand geworden de zon en de maan hebben een gezicht nooit zullen woorden muren worden je zoekt contac...

Nog één week in sferen van glans uit de dozen met spiegelreflecties in plexiglasfiber In sprookjesland toverrijst schoteltjesogen donkere stuiters in zielsdiepe vijvers Magische kerstster verlichtingsmomenten van engelhaarslingers en bambikijkers Kindervermaak in een klein ...

Aan het begin van ieder jaar staat Ianus De god die kijkt naar achteren en voren Nu treedt een dinsdagdichter in zijn sporen Als opvolger. Wees welkom, Theo Danes! Voor jou stond onze deur reeds op een kier Als dichter van het snelsonnetplezier!

Vannacht wanneer ik mijn ogen voor de laatste keer sluit Zal ik bij jou zijn, mijn vader. Bewaker, ik kijk ernaar uit deze plek te verlaten Op de vleugels van een engel met heimwee. Ik ben klaar. Moge de aarde zacht voor je zijn, Cleve Foster

van nergens naar ergens dat ooit ging verloren dwars door de angst die twijfel zaait van ergens tot nergens meer thuis te horen dwars door de angst die twijfel zaait zonder iemand bij niemand meer thuis te horen van alleen naar samen dat ooit ging verloren zonder die angst die twijfel zaait ...

Het Breinaaldenmuseum heeft een preutse naam die de schoolkinderen schrik aanjaagt en de onderdrukking van wanhopige en verkrachte vrouwen verdoezelt Ook het foltermuseum en het oorlogsmuseum ontberen de inspiratie door een muze Ze zijn grafmonumenten en zouden zo moeten heten Naast d...

Als de Rooms-Katholieke Kerk Het Evangelie van Jezus Christus Echt serieus had genomen Was er al lang actie ondernomen Richting Poetin met zijn kerk en kliek Had de Paus in Moskou gezeten Ik gun iedereen z’n geloof en houvast z’n basale liefde voor de leiders, de Paus Maar dit spoo...

Denken aan winter zowaar een vredige rust in stilte gehuld.

een teder dichtje op maat van de wind strijkt neer rond je gezichtje als een aureooltje mijn kind

je hoeft me niet te melden als vermist na mijn vlucht vandaag of morgen kom ik getooid in vreemde kleren terug met brede glimlach zo mag je me strelen alsof ik een ander ben laat dan je handen rusten op de hoogst bonte kleuren zodat ik weet: je bent een goed mens van missen en liefde...

weer knallen verboden woorden hun eigen kleur zonder ooit tot bezinning te komen het is de ontploffing die plaatsvervangend aandacht trekt beschenen door het licht van hen die over schreven gaan op eigen podium dood en verderf zaaien en niemand sparen de wet met voeten tred...

Nu ligt mijn leven als een stille plas, een vlak, blauw water op een grote hei, Dat rustig opziet uit een lijst van gras En riet: een hemelspiegel klaar en blij. Mijn willen en mijn wensen stierf in mij, En wat bevreesd en wat onrustig was, Ging met mijn laatste diepe smart voorbij, Waar...

Verschoor en ik zagen in de winter een man die de waarheid sprak door een versterker zo goot als een klein kacheltje en zei: 'Wat baat u goud wanneer uw ziel van ijzer is.' Alles valt. Ja alles valt en er zal menging zijn van avond in de vestiaire en buiten, boven de wind staan all...

We zaten bij elkaar om af te tellen, En keken eerst naar Claudia de Breij, Al snel kwam het moment suprême dichtbij, Om twaalf uur steeg het aantal decibellen. En zo beseften we in deze tijden, Hoe fijn het is een grens te overschrijden.

Ik heb weer iets geleerd Iets ervaren wat ik nog kende Het begrip Voelen En dan doel ik niet op fysiek want dat (ongewenst) gedrag is voorbij Ik ken nu het begrip: geestelijk Voelen, voelen, voelen Aanvoelen, doorvoelen En voelen op afstand, zelfs op grote Ja het werkt als je echt hech...

We slapen onder dezelfde sterrenhemel. Ook al ben je kilometers ver weg Zal ik je stem blijven horen. Je adem blijven voelen. Je angst en zorgen wegnemen. Je liefde door mijn aderen voelen stromen. De wind brengt je naar mij heen Zodat ik je kan vasthouden. Je geur kan proeven. Je mijn lief...

Toen ik dan eindelijk gestorven was en in een kano neuriënd peddelde naar de overkant zag ik daar aangekomen een morsig, bebaard iemand die de mensen streng de ogen las. De man zei “ik ben Petrus” en keek me diep in de ogen, hij schreeuwde “ je bent enkel naar hier geroeid omdat je d...

ik was nog jong, een dromende tiener in de klas en zag toentertijd al wijsheid als doel niet dat ik wist wat dat was, misschien die steeds herhalende vragen of waren het voorbeden met gevoel? al vroeg las ik geschriften, die ik amper begreep en zocht naar zinnen overeenkomstig mijn aard ik ...

Hoe het waas als een mist zonder enig geluid als dood blijft hangen in veelkleurige klanken... ...ik zou je het antwoord graag willen geven, maar 't spijt me, ik zou het waarachtig niet weten Ik hoop echter dat je gemoed, alle feiten in vogelvlucht zo overziend, wordt gesublime...

Het nieuwe jaar is reeds een feit al een paar dag oud- of jong alsof er geen 2022 ooit bestond toch was er oud- nu is er nieuw Het nieuwe jaar begon met horten stoten ook, zoals je wilt sier werk werd ontstoken ook zwaar geschut werd ingezet. Ramen trilden in hun sponningen mensen liepe...

Twijfel valt, telt, de muziek, het verlies, van geboorte, van spelonken, neigen, een neigen, oorverdovend trekt de stilte, ik verberg, mij, het, zij, Zijn, lichaam, ziel, of ik het ben, is niet de vraag, of ik het ben, is plotseling de vraag, melodie in ontkenning, ...

Zo bijzonder als hier de zoveelste variatie op zijn favoriete uitgekauwde thema (de 'Tijd') wordt geëtaleerd zijn de 'feiten' die hier als 'waarheden' worden gepresenteerd nou ook weer niet Vanwaar, zo vraag ik jullie, zijn adepten, vanwaar deze stilzwijgende slaafse ...

Laten we wachten op de dag van morgen, op hetzelfde licht als vandaag en op de onbewogen stenen in de straat Laten we wachten op de vogel die gisteren overvloog, op tijdloze wolken in een heldere blauwe lucht en op de bomen van eeuwen geleden Ik zal wachten op het ogenblik in...

Hij was iemand van vroeger Had een ribbenkast van staal Liep in honger en kou Zonder zichzelf te breken Maakte geen enkel geluid Hij was overal waar scherven lagen Hij lijmde het licht

Iedere ochtend glimmend op een rij, gelijk te melken koeien in de wei. Pil 1 : voor de juiste bloeddruk, Pil 2 : maakt eventuele jicht stuk Pil 3 : hierdoor wordt je lijf een open riool, het frequente toilet bezoek is geen apenkool. Pil 4 : heeft een anti bloemenveiling effect, ...

Eenzame stilte verspreid over stad en land verstilling ademt Wanneer in de vroege morgenschemering mijn aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil- houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken o...