9591 resultaten.
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Geen ster hoog aan de hemel,
terwijl de lach verzinkt in
weemoedige klanken.
De aarde fragiel als een vlinder...
Mensen beven tussen grauwe wolken
en dor gras.
In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
Onbegrip
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Er zijn dingen,
die ik niet begrijp,
tevens zijn er dingen,
die ik niet snap,
maar ik heb afgeleerd
om te pogen,
alles klakkeloos te begrijpen
en geloven.
En dat is dan weer veel beter
voor mijn gemoedsrust…
Het weer...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Het is zo benauwd.
Maar dat laat me nu toch koud.
Na al die regen.…
Zoals het is.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 Als je het niet weet
laat het dan voor wat het is.
Niets dat je echt mist...…
De wandeling
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.080 luchten
Langs hemels vol met zwart omrande wolken
en slaakte duizend zuchten
Openheid en ruimte had zij nodig
De afstand des te meer
De klanken van herinnering
deden nog vaak te zeer
Alleen met wind en met geweten
met troost voor eigen ziel
moet deze weg gelopen
om al die pijn te kunnen gaan vergeten
omdat het zo zwaar viel
Zo wandelt…
Afwas
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.169 Het satijn golft op de klanken
van vroege lijsters en nachtegalen
we drinken van weelderige ranken
vergeten zorgen en daagse kwalen
de verslagen extase kantelt
de jongste herinnering binnen
een sluimering kalmeert het vertrek
het nu uitgespeelde spel wandelt
weg uit het verkreukelde linnen
beneden wacht nog een afdruiprek.…
Deze morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Als de maan wegvalt,
wandelt mistig
de morgen
mijn waken in
(zij
slaapt nog).
Het is stil buiten,
geen merel
roept zijn gebied uit.
Is er nog wel een wereld
voorbij de ramen,
nu de huizen achter ons
schimmen van zichzelf zijn?
Het werpt een deken
van grijsheid
over de kleuren van mijn droom.…
Kluizenaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 .
__________________________________
De osmoderma is een
kluizenaar
die het moderne leven
schuw ontvlucht
hij mijdt het licht en houdt
van frisse lucht
en wandelt traag van hier
en soms naar daar
van heel dichtbij lijkt hij
een Rex in 't klein
als houtvester mag hij er
ook best zijn…
De deskundige en het doorzichtige meisje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
946 Er verscheen eens een geest online, een
doorzichtig meisje, de deskundige zag haar
ogen knipperen, daarna secondenlang
een muur, een omgevallen toilettas
Ze zat vormloos aan de andere kant
van de selfie, de suggestie van een mond
in de dingen
Ben je daar? vroeg hij steeds en steeds
zweeg ze wereldwijd maar zodra hij dacht
dat ze was verdwenen…
FB
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 Ik ben een zoetekauw
Dus waarom zou ik Zuckerberg mijden
Ik reageer op dreiging niet zo gauw
En wil mij vrij aan mijn hobby wijden
Geheimen heb ik praktisch niet
Ik heb echt niets te verbergen
En dat iedereen mijn ponem op FB ziet
Zal geen sikkepit van mijn privacy vergen
Wat doen er veel mensen geheimzinnig
En angstvallig over hun privacy…
i-Mode
snelsonnet
3.5 met 71 stemmen
4.879 De voortgang der techniek blijkt weer een zegen:
Voor iedereen die gaarne autorijdt
Biedt het mobieltje de gelegenheid
De files te omzeilen op de wegen.
Alleen - hoe kan zo iemand erin slagen
Die informatie handsfree op te vragen?…
Stem voor de vrede
snelsonnet
3.7 met 39 stemmen
3.207 Een grote meerderheid der Palestijnen
Heeft nu een nieuwe president gekozen
Die, hoop ik, elke extremist gaat lozen
En zorgt dat het geweld snel zal verdwijnen
Maar mocht er desondanks geen vrede komen
Dan vraag ik god de boel te overstromen…
Weliswaar, maar...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Woorden verliezen hun betekenis,
mensen hun gezicht...
Zij klampen zich vast aan een laatste
strohalm en hebben weliswaar hun hoop
op de toekomst gericht.
Hun leven heeft zijn glans verloren.
Men verliest elkander uit het oog.
En is nog bij elkaar als zon en regen,
maar dan zonder regenboog.…
Het lopen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 Bijvoorbeeld dat van Zuiderzeepad
En je in Blokzijl,
in ‘t Mauritshuis met koffie
en met soep begint
Dan door niemandsland
in Nederland verzeild
w’ omlopen moesten
vanwege Natura 2000
tussen riet en zon
en schachten, grachten,
waar bootjes,
fiets hun vrachten brachten
Dan Kalenberg waar tweede soep
Verderop het pad
tussen struikgewas…
Het einde
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
2.086 Haar hemel is iemand anders zijn hel.
Waarbij haar woorden werden uitgesproken
en er niets anders uitkwam, dan ‘’vaarwel’’.
Stiekem hoopte ze op één uitweg,
waar goed en kwaad konden botsen,
maar het had niet zo mogen zijn.
Zonder enige uitleg,
is dit haar einde
en neemt ze een zijweg.
Om hopelijk,
op het goede straatje uit te komen.…
Alles goed?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.166 Groet eens iemand aardig
als je wandelt of als je fietst.
Ook al ken je iemand niet
zo moeilijk kan het niet zijn.
En geloof me maar,dat gevoel
dat is vaak heel erg fijn.
Ontspannen door het leven
geen agressie geen geweld.
Dat zijn van die mooie dingen
die koop je met geen geld.…
Wij dansen mijn droom uit .....
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.544 Blote voeten op het gras
jouw handen in de mijne
vanuit het duister naar het licht
dansen wij mijn droom uit
langs het pad naar samen
in het veld van tederheid
vinden onze handen
de vochtige bodem
van verloren eenzaamheid
op het pad naar samen
lachend wandelt zij mee
geplukte bloemen worden
door ons gevlochten en
als een krans verbonden…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Mijn rug op, min 10
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.008 Wanneer ik mij omdraai
en wegloop wandelt er
dan een grijns over jouw
gezicht of draai je
gewoon het licht uit
zodat alleen het duister
jouw grimas kan zien
zoek jij dan op de tast
de afstandsbediening en
zap je even langs die
jaren waarvan de scherpte,
de kleuren en het geluid
niet afgesteld hoefden
te worden omdat het klopte…
In de moskee
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.205 Hij wandelt daaglijks tussen de pilaren
En de klimrozen en de ruisfontein.…
DE ROOS
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.973 Wie wandelt door een leeggewaaide hof?
Wie plukt zich een boeket van dode rozen?
Trots dorens wordt een jonge knop gekozen.
Men waagt zijn bloed niet voor dor hout en lof.
IJdel en droef was dit vervoerend blozen,
Ons nu ontslapen zorgen nutteloos.
En wie dit als zijn levenslust verkoos,
Heeft niets dan wonden en verdriet gekozen.…
Lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
554 Zoals de vrouw van je dromen
naast je wandelt
in de mooiste tijd van je leven?
Of treed je bij haar binnen,
vermeng je je met haar
en word je zelf lente
al is het voor korte tijd
opgenomen in de dynamiek
de caleidoscoop
van weer een nieuwe lente?…
gedragen blazoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
492 de dag erna stilt, geen honger
die nog bindt het uur van gisteren
staat nog tijdloos in
jouw half geopende ogen
het graf van steen en omber
maken deze herfst ondraaglijk
maar ook somber, het grote weten
knaagt aan mijn boekenkast
te leven zonder is een grote last,
toch wandelt er nu in de kamer
weer een kleine wonder het
maakt dit seizoen…
Op voorhand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
502 Zo’n vader wandelt in zijn blote kont
en ma heeft steeds haar slipje vol gescheten;
het oordeel van ‘t gezelschap volgt terstond:
~In een tehuis~ en dan de zaak vergeten.
Ik heb misschien voorlopig nog geen last,
toch bid ik U op voorhand maar alvast
dat U mij in Uw Huis wil laten wonen,
zodra ik die symptomen ga vertonen.…
Zucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Ik wieg je op de dans van de wind
en voel het spel van niet te vatten zuchten ,
terwijl een geroofde kus
de holte van mijn navel vult,
en geheugen zonder glimlach
in één ademtocht als een leugen
mijn huid voorbij wandelt.
Ik sla mijn armen om je heen
en ook het winterdeken.…
Brein
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 Nu eens werkt mijn brein non-stop,
Wanneer jij wandelt door mijn gedachten.
Dan weer voel ik mij niet meer bij machte
En moet ik mij redden uit mijn grijze slop.
Zo bouw ik mij een woning in mijn brein.
Vind ik een rustplaats voor mijn gedachten
Zodat ik niet hoef te wachten
Om daar met jou gelukkig te zijn.…
Afgewogen oordelen
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
845 De winkelweegschaal zwalkt van hier tot ginder
En moet daarom met regelmaat herijkt
Het ding geeft aan wat op de waarheid lijkt:
Een onsje meer dan wel een onsje minder
Controles op een zuiverder gewicht
Neemt menigeen te zwaar op. Of te licht…
Eindig.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
650 Sterren zo ver in het zwart,
her en der.
Wat is de wereld klein en het
Rijk der Hemelen groot, oneindig.
In ieder wezen brandt het vuur,
doch het leven dooft op den duur...…
Wat raar?!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 Normen en waarden,
genoemd op straat,
normen en waarden,
geroemd door de bazen
in de Kamer
normen en waarden,
geroepen door iedereen
en toch zijn er weinig
mensen die
normen en waarden,
op waarde weten
te schatten.
Normen en waarden,
wie er ooit over begon,
had er ook een bijsluiter
bij moeten geven…