4016 resultaten.
Stad bij avond
gedicht
3.8 met 18 stemmen
9.279 Men noemt het stad. Het is een visioen
Van natte asphaltstraten en plantsoen
En een gevangenis voor wie het wagen,
Te breken met hun wetten van fatsoen.
Men noemt het stad en doet er daags zijn plicht
En met een nette lach op zijn gezicht
Spant ieder er zijn listen en zijn lagen.
En als men tijd heeft schrijft men een gedicht.
----------…
Als de avond valt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.149 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen
zich drenken
in het bloed van
de vergane dag
de zee
het wellen van
haar golven
langzaam
laat vervagen
in ‘n verstarde lach
en als de wind
haar wisp’ren
niet meer door
de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
zijn deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn…
avond na jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.040 Zo had ik je nog niet vermoed:
ontroerd door knipsels van
het kind dat ik ooit was. Er kwam
zachtheid in je stem te liggen
en ach. Je zei: waarom heb jij
dat allemaal bewaard?
Toen je weg was en het glas
gloeiend aan mijn lippen lag
kwam er iets van wee en antwoord,
dat toeval niet bestond
o.i.d.…
avond mijmering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
10.133 de avond is gevallen
een vogel zingt zijn laatste lied
en roept hiermee de andere vogels
een welterusten toe
de zon is haast ten onder
haar glans gespiegeld,
door de maan, heeft in de nacht
een zilveren gloed
en mogen wij, als mensen weten:
niet alles is perfect
veel is er toch goed.…
Een avond in de polder
gedicht
3.5 met 21 stemmen
14.084 neem mij mee, riep ik
maar geen schip kwam voor mij
links & rechts werd men opgestraald,
maar geen schip kwam voor mij
de liefde werd bedreven met
struise dames op ongekende hoogtes,
maar geen schip kwam voor mij
gefaseerd, gemuteerd & verbouwereerd
keerde men weer terug op aarde, met een
duidelijk waarneembare blijere blik in de ogen…
Wat ben je mooi, die avond
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.717 je praat
en praat
over de diepten van het leven
over uiteindelijk houvast
over de weg omhoog
toch zijn het niet de woorden
die ik ademloos volg
je mond
je lippen
je ogen
mijn hart brandt
ik was vergeten
hoe het voelt
was vergeten
hoe mooi dat is
wat ben je mooi
die avond…
De avond valt
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.496 De avond valt het is stil in mij
Ik zit hier voor me uit te staren
Ik voel alleen het kloppen van mijn hart
En laat al mijn gedachten varen
Eens was ik die krachtige vrouw
Geestig, verassend, gelukkig en blij
Totdat ik in jouw doolhof ben beland
Het begon allemaal in het begin van mei
Mijn liefde groeide met de dag
Zo hevig en ongekend…
Hoe later de avond..
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
873 Ik ben uw Dood, de dief der dieven
die u in deze nacht niet verwachtte
vlucht voor mij niet meer in gedachte
mijn zeis zal zijden draden klieven
Ik kom uw laatste adem roven
geen levende ziel is mij ontvlucht
voor de morgen kriekt heb ik uw zucht
en zal het licht voor altijd doven
Bedenkt, gij dwaze sterveling
dat tijd meer waarde had dan…
Als de avond zucht
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.981 Je zit wat onderuitgezakt
op een bankje in de duinen
waar je uitkijkt over zee
de vergane glorie straalt
van het matte in je haren
waar het goud van ooit
nu grijze strengen strooit
je hand streelt oud fluweel
dat plooit rondom je dijen
hun schoonheid lang passé
je blikken staren wrang
over het ebbende getij
en in het doffe van je ogen…
Als je 's avonds....
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.160 Als ik 's avonds naar de sterren kijk
en alles om me heen is stil
als ik mijn eigen ademhaling hoor
dan weet ik dat ik leven wil.
Dan sta ik vol bewondering te kijken
naar al dat moois wat de natuur me biedt
en word ik heel erg stil vanbinnen
op slag is weg al mijn verdriet.…
Avond-tjiep!
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.262 Paniek-getjiep klinkt het verderop
Er sluipt een kat met een nestje in zijn kop
Geruisloos verdwijnt hij de struiken in
Moedermerel bekijkt het flink, tegen haar zin
Tjiep – tjiep zo klinkt ononderbroken onmacht
De lichte lucht verkleurt, verdraait, verzacht
Horen doe ik haar al lang niet meer
Ik denk:‘Morgen hopelijk warmer weer.’…
Het einde van de avond.
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
3.776 Het bier was doodgeslagen,
opgedronken of uitgekotst.
De tap was uitgewoond, de krukken
omgevallen. De vloer versleten,
net als ieders stembanden.
Sigaretten lagen uitgedoofd
en klef in de asbakken.
De muziek was verstomd, er klonk
alleen nog gestommel en gestamel.
Met verdwaasde blikken en
vermoeide ogen werd er rondgekeken.
Waarop zij…
De avond is voorbij…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
784 Er danst verdriet in mij
vrolijk springend het ritme
omdat ook jij er bent.
Om over te nemen, op
haar rug getikt verlaat zij
met een innig buigen
de dansvloer.
Wij kenden elkaar van eerder,
dit bewegen, het schansen
in beide oren open.
‘Mijn lief, waak mij
morgen sta ook ik op
die kater van wij twee.’
Het jassen halen verlaat…
Avond in juni
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.449 We waken over de lijn van het vuur
en nestelen ons in de avond
van de branding. Schaduwen
schieten van links naar rechts
en jij, schuin met een glimlach
haaks op de golven zo
samen luisterend naar de geluiden
van een zweverige nacht.
Zo volgen we
elkaars contouren, klinken
op de toekomst
en zingen over liefde.…
's Avonds
poëzie
4.4 met 20 stemmen
4.686 't Wordt al sterre dat men ziet
in dat hoog en blauw verschiet daar,
blijde sterren, anders niet,
in dat hoog en blauw verschiet.
't Wordt hier altijd al verdriet,
van dat oud en zwart verdriet daar,
't wordt hier altijd anders niet
als dat oud en zwart verdriet.
Laat mij, laat mij, in 't verdriet,
vliegen naar dat hoog verschiet daar,…
Tot diep in de avond
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.886 Tot diep in de avond
blijven de honderden spreeuwen
in hun slaapbomen aan de
drukke gracht klaarwakker.
Bij elke onverwachte
geluidsexplosie zetten ze
het op een schreeuwen.…
VROEGE AVOND
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
495 (haiku)
Late zon schittert
tussen zwarte wolken en
huizen in schaduw.
(tanka)
De stad in schemer
is vol vage gestalten,
haast onherkenbaar.
Daarboven blinkt verblindend
zonlicht, tot dalen bereid.…
Een avond met een sterretje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.959 Hé ster! je staat zo hoog.
Zie je mij als ik naar je kijk,
zie je dat ik blij ben,
dat ik eventjes gelukkig lijk?
Gewoon een warm gevoel,
een klein beetje geluk.
De dag die net nog heel vervelend was,
kan voor mij nu niet meer stuk.
Over alles ligt een gouden glans.
Alles lijkt inneens goed.
Het is echt onvoorstelbaar,
wat een beetje…
ONBEWUSTE AVOND
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.980 Van 't lauwe kroes doorgeurd ligt om de vijver loom de lucht
Op de vondel staat een late zwaan
Zo eenzaam is niet één van ons en roerloos
Niet één van ons laait zo hartstochtelik een vlam
zich toewaarts als dees' rode beuk
Van 't gipsen beeld dat tans in de schaduw staat
- alleen een gipsen garve…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 De koelte van de avond
Verspreidt zich over 't dal;
De koeien keren loeiend
Terug weer naar de stal.
De krekel ronkt in 't lover,
De rietmus zingt niet meer;
De leeuwrik daalt in 't koren
Weer op zijn nestje neer.
De velden in het ronde
Zijn duister reeds omhuld;
En lichte wolkjes zweven
In 't Westen nog verguld.…
Avond aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 van golvend water
gefilterd door lage wolken
zie ik de eindeloze branding
als een schuimkraag van
een groot glas goed getapt bier
Een lichte bries aait
langs mijn blozende wangen
terwijl het taaie helmgras
op de duinen achter mij
me lauw nawuift tot later
Dan sluipt langzaam de dag
de zee in met de ondergaande zon
de donkerte van de avond…
Avond aan een bergmeer
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
828 Een koele bries
breekt de reflecties
van ruïnes op het water.
Lelies dansen,
statig en bedachtzaam,
als droegen ze as in hun kelken.
In een onzichtbare verte
bedekken zware wolken
als oogleden de bloeddoorlopen zon.
Sterrenloze duisternis
verbrandt het licht
en alle vogels zwijgen.…
Avond in mei
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.326 'k Zit dan weer vooraan op de fiets
bij vader als hij, avond al, nog werken gaat
bij boerenmensen uit de straat
of verder. Ik ruik nog of het gisteren was
de zware zweetlucht uit zijn jas
en 'k weet zijn sterke handen.…
Een warme avond
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
615 Een warme avond en weer wordt alles stil:
de stemmen en de drukte,
het wachten en het heimwee,
de jacht en heel veel dwaas vertoon.…
Zomertuin bij avond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 De zomertuin
maakt zich
met mij op
voor maan bij nacht
Bloemen sluiten
zich als vensters
Geur van gras
pas gemaaid
Ons kleinkind
hebben we uitgezwaaid
hoort thuis in de armen
van haar ouders
Verwacht stilletjes
jouw handen
op m´n oude schouders
Je heft ´t glas
vol zwijgen
van betekenis.…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 De schemering valt.
een grote, rode maan
stijgt langzaam uit de golven
aan de oosterrand
der nauwlijks ademende avondzee.
de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.
o, heerlijk is nu…
Avond valt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 Zware wind bruist door boom en kruin
schaduwen dansen spelend, vliegend
zon en blad, op de wind wiegend
stoeien en sterven in Eden's tuin
Groter wordt de donkere projectie
het opent nieuwe perspectieven
ontrafelt onderliggende motieven
en ontsluit een tedere affectie
Licht wordt donker
natuur wordt poëzie
ontdaan van alle schijn
blijft…
Walcheren bij avond
gedicht
3.1 met 44 stemmen
41.200 De wind
gaat liggen in een dal, de avond wint
het van de dag. En dan van ver komt er een dicht-
regel van Achterberg over het schaduwpad:
"Aan het roer dien avond stond het hart".
-------------------------------------------
uit: 'Voorheen te Orisande', 1986.…
De avond is stil
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
604 De avond is stil
tot rust gekomen
De kaars omhult
de rust van de
avondschemerte
achtergrondmuziek houdt
de stilte nog net
wakker…
Zomaar een avond
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.350 Zomaar een avond
zoals er reeds zovele waren,
en toch weer heel uniek
want nooit was het licht zoals nu,
de geuren, de dromen, de hunkering
en de verwachting.
Wat bracht het leven ons tot nu?
Waar zijn de vragen en de antwoorden,
de moed tot geduld en het eindeloos herbeginnen?
Waar zijn de woorden, de stiltes, de vallende sterren?…