782 resultaten.
een woord een woord
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
557 een woord is een vroege
ochtend zonder breuk of
smet soms een teken in
de lucht een woordeloze rit
naar zee zachte vogel boven
een uitvarend schip
de vermiste naam voor verdriet
barst het als een beladen ster
komt het niet op tijd tegemoet
een woord is een woord tot
jij het vult soms met betekenis…
Ommuurd .....
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.381 De ijzige stilte in haar
zwijgt in alle talen,
bevroren woorden zoeken
geen plek, zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken,
ooit, die ene morgen
of was het gisteren,
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en vloeide woede door
dichtgeslibte aderen,
die laatste steen heeft
geen specie…
Ommuurd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.220 De ijzige kilte in haar
zwijgt in alle talen
bevroren woorden zoeken
geen plek zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken
ooit die ene morgen
of was het gisteren
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en sijpelde woede door
gedichte aderen
die laatste steen heeft
geen specie meer nodig…
Komische ambities...
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.523 Een werknemer van een warenhuis
barstte van de ambities
op de directiestoel voelde hij zich thuis
genoot van leidersposities
Dus beende hij naar kantoor
vanaf nu geen gezeur
General Manager daar ging hij voor
en plaatste daar een voet tussen
de deur
De Directie, thans niet gezwicht
baalde van zijn verhalen
knalde de kantoordeuren dicht…
zeepbel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.037 in de schaduw
van de wind
stoeit onbevangen
een kind
een zeepbel
barst
in duizend en één hemel
open
hoog
in de lucht
springen veulens
in het blauw
vrolijk
fluiten dwergen
op een luchtig pijpje
stro
sprookjesachtig
fladderen
broze vlinders
naar omhoog
betoverd
door dit spel
breekt een zeepbel
in mijn oog.…
Castilla la Mancha
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
763 Onder strooien hoeden
rollen druppeltjes zon
langs de gezichten
van rokende mannen,
misschien zullen donderslagen
straks de hemel doen barsten
en wellicht zal er dan
wat bittere regen vallen.…
Pleintje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
597 Plein, platanen, fontein,
alles was zoals het hoort,
volmaakt van barsten, kloven, mossen.
Het was gezellig met zijn weduwe
op die avond van het oude jaar
waar hij niet was.
Hij kon niet.
Hij was - dat zagen we toch?…
vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
540 aan je denken
is vluchten
in een waanwereld
echter dan die
waar ziekte en dood
je achterhaald
en weggevreten hebben
waar onze liefde verder
groeit en bloeit en woekert
in zalige vergetelheid
tot een scherpe scherf realiteit
de zeepbel laat barsten
en mij teruggooit in de rauwe hel
die ik beleven moet
tot ik kortstondig…
IJskoud
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Zo laat in het voorjaar al,
Knoppen die op barsten staan,
Een mildere lentelucht
Dan in de laatste jaren
Ooit gemeten -
En toch blijft op mijn
Terras die sneeuwhoop
Waarin ik mijn
Verdriet begraven heb
Stijfkoppig liggen,
Is ze elke ochtend als ik
Opsta nog present,
Koel en fris als nooit
Te voren - omdat ze
IJskoud weigert…
Chaos om te overleven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 het echte
was te rauw
te weinig mensen
en ik vrouw
je moest
een sprookje blijven
een verre lach
de dag voorbij
ik had mijn angst
jij de sterke handen
je mocht niet branden
aan de pijn in mij
dromen barsten
uit mijn hoofd
de vaagheid van
gebroken wezens
ik chaos
om te overleven
mijn oude wereld is kapot
het…
de kunst van repareren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
537 toon de littekens
toon de sporen van de breuk
laat de wonden zien
verbind de barsten
bedek de wonden met goud
herstel de schoonheid
littekens van lood
heel ze met goud of zilver
heling van de breuk
sporen van wonden
dragen bij aan de schoonheid
verzoenen is mooi
met wat kapot is
de kunst van repareren
van al wat stuk is…
De hoogste toon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 het glas
zong transparant
in verfijnd kristallijn
pas bij de
hoogste toon
kwam plots de barst
leek vertraagd
te breken uit de spanning
van het vormgeven
de dissonanten
deden pijn
in flonkerend vallen
het duurde lang
voordat scherven hun
rustplaats konden vinden
het laatste
breekbaar nootje
nog kristal kon zingen…
de gast
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
495 angst
ze is er
ze is thuis
bij iemand die de deur nu sluit
na de aangename reis
de laatste lampen uit
ze knarst
tot aan het open raam, het lege bos
en daalt
naast de eigenaar gelegen
in een bed van kraakbeen
stil als huid
ze barst
en koude lijm, een dringend gif
tast langs het schild, de blote hemel
als de doodsklaroen…
Kleine details
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 ik heb de gordijnen
open gedaan
het raam haalt
de wereld naar binnen
caleidoscopisch
ontrollen zich
flitsen van het
panoramisch gebeuren
nog kan ik
ze sluiten
maar buiten barst
van emoties en kleuren
kleine details
weven samenhang
tussen de beelden
van het leven vandaag
ik open het raam
verlang naar delen
van lach en een traan…
Door vergoten rood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
637 er zijn gedachten
die ik stoppen moet
zij graveren dood in mooi kristal
uit barst en scherf
zal niets herrijzen
door vergoten rood
die draad houdt mij
op aarde als ik
los kom uit mijn lijf
in verkennen van
de grenzen schreeuwt
de lokroep mij naar grijs
maar geleid door
de kristallen klank
volg ik mijn rode lijn
keer terug…
Opgedroogd in waternood
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
511 daal af
langs stenen die
nooit zon hebben gezien
waarvan de kleuren
eeuwenlang verdronken zijn
totdat de bron wegviel
er vloeit geen water meer
dat barsten vult
het ongeduld van dorst bestrijdt
pas op de bodem
zie ik dat de wel
is opgedroogd in waternood
moet wiggelroeden
naar de nieuwe loop
haar richting geeft mij hoop…
Negeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 Maar mij iets belooft
dat naar liefde smaakt
of een
afscheid
dat minder
wanhopig
wordt
en
dromen
niet laat barsten
als je mij weer ziet
en elke gebaar met
koude
ogen negeert.…
tussen kraters en sterren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 met je voeten in inktzwarte
kraters en je hoofd
tussen sterren wringt de
tijd een diepe barst
hoe lang blijven voeten in
een gif-zwarte mengkom staan
hunkeren harten naar lonkende
dieptes van het heelal
leg hart en ziel op de sterrenkaart
neem de stipjes over
luister met volharding
voel hoe je in de tijd verdwijnt…
voorbij lopen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 ze neemt de verkeerde
deur in het verzamelpand
onbedoeld
stapt ze de
werkplaats van de
kistenmaker binnen
ze ruikt het zaagsel
ziet de houtkrullen en
snippers op de grond
ze kijkt naar de leesbril
op de werkbank
ziet op schragen
een grafkist in aanbouw
onbedoeld barst ze
in huilen uit
ik moet hier niet zijn
snikt ze ik…
Sterven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
2.882 om te leven moet ik sterven
want de dood wekt mij tot leven
dat ik heb doorgebracht
in een hulsel, zijdezacht
maar in mijn sterven zal het scheuren
en barsten bovendien
zal ik mijn ziel ontvouwen
en stijgen naar de bron
waar mijn ego wordt verdronken
uit verlies verlossing wordt gewonnen
en in de dood verwachting wordt…
Voorbij
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.169 In tranen verzonken
Oneindig verdriet
Zat ze daar, tranen blonken
In haar ogen, het pleit beklonken
Ze barstte bijna en hij verliet
Haar alles, haar dromen
Uiteengespat in vale wanhoop
In ijdele illusie bekroop
Haar het gevoel, dat het nog goed zou komen
Kwetsbaar en aangedaan fragiel
Een hoofdstuk afgesloten
Verlaten en verstoten…
Ongewild
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Ik voel vulkanen woekeren onder mij
hij barst…ooit…mijn geluk, dan weer, voorbij…..…
PETRUS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 Met gebalde vuisten
Beukt ze de hemelpoort
Zakt ineen
Hopeloos hulpeloos
Wat kan ik anders dan
Met de deur op een kier
Mijn zware sleutel
Laten neerkomen
Op haar glazen stolp
Opdat die barst en ook
Zij aan diggelen richting
Kleefstof kruipen kan
Zij is bepaald geen steenrots
Zoals ik, hooguit een uit een
Rozenkrans gevallen…
Waar is de liefde?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Ik heb je ontmoet
De zoveelste man
In wie ik probeerde te vinden
Je ging zoals je kwam
De waarheid in het midden
De zoveelste man
Die niet kon overtuigen
Dat de liefde wel
Barsten kan, niet buigen
En heus geen spel
Ik me niet vergis
Liefde bestaat niet
Zij is…
Zij is…
Waar?…
Het eerste scheurtje
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
531 het dwarrelde en viel
kwam op de grond terecht
krulde langzaam in verdrogen
nog groen
het eerste blad
de zon had weinig mededogen
zelfs volmaaktheid
had zijn grenzen
het verval kwam onverwacht
het eerste scheurtje
dan een barst
de structurele fouten
wat liefde lijmen kon
liet langzaam los
twee kale bomen in het bos…
zoals soms...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 zoals sommige woorden zwaar
kunnen drukken op je ziel
zoals stilte een pleister kan
zijn op een pijn die onrust heet
zoals het samenzijn je troost
geeft tot het barst
zoals de lichtheid van het bestaan
je soms nog zwaar op kan breken
zoals tijd van leven je tot
de dood aan toe op de hielen zit
zoals het vergeten van wie je was…
verboden vijg
netgedicht
2.4 met 226 stemmen
50.347 je rijpt tussen bladeren van leer
de witte nerven die ik streel
je schuilt achter wijde lobben
de schort van jouw schaamte
aan knoestige takken hang je
als een peer van violet
die nog drogen moeten
barsten tussen de tanden
als ik jou pluk
klapt de zondeval dicht
recht in mijn verhit gezicht
zoiets noem ik geluk…
In navolging
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
561 Ik creer mijn eigen werk
Ik barst van inspiratie
Ik wens niet te verworden
Tot dichter van een natie.
Ik prijs hierbij den dichters onvermogen
Om te komen tot verwoorden van gevoel
En niet in beelden wil ik spreken
Maar tot de ongelovigen wil ik preken
Om aan hen mijn ijdelheid te tonen
En mezelf tot dichter te bekronen.…
Zonnebloem
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.032 Die zonnebloem blijft maar groeien
en de wind heeft steeds meer kracht
om hem te laten buigen
maar barsten doet hij niet zo snel.
De zonnekracht maakt het leven sterk
en geeft het nog extra kleur
tevens met die blauwe lucht
Ach, zo mag ik het leven wel...…
De kling en het graf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
573 weer wapperen banieren
gedoopt in bloed
hun wellustig lied
schreeuwen de torens
in lange uithalen de
honger naar nog meer gebied
het rigide polariseren
onder druk van geweren
werkt tot het ultimatum barst
in de opmars naar macht
worden vrouwen en kinderen
meedogenloos wreed omgebracht
zij treden in sporen die
de mens lang heeft…