313 resultaten.
sanfte ruh
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
731 vrijdag is eindelijk voorbij
eerste sterren fonkelen ver
de duisternis weet van niets
nu kun je knielen en huilen
de tranen vrij laten stromen
bij het donkere open graf
deze goede avond verdwijnt de haat
zwijgen we de verloochening dood
verdringen bespotting en geseling
denk alleen aan de liefdevolle vergeving
van onze man uit nazareth…
lege handen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.038 Waar is de fonkeling in je ogen?
Ben jij dat in die kist van hout?
Langzaam besef ik dat jij het bent
met dat rare mutsje op
Ik had je anders niet herkend.
Je handen gevouwen als een sleutelset
Je vingers bewegingsloos
in deze akelige gereedschapsdoos.…
libel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 als helder de hemel
zonovergoten de wereld
in blauw water spiegelt
tovert de libel een wonderland
elke warme zomerdag
scheert met gazen vleugels hij
gelijk een straaljager in formatie
over sloot beek en rivier
fonkelend als juwelen
saffier blauw of smaragd rood
is het acrobatentooi
waarin hij dansend gaat
als in formatie verbonden…
Zwanenveer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
521 Goddelijk ontfermen in het licht gebracht
Met tranen in ogen het verdriet in donkere nacht
Waait Gods adem binnen zonder praal of pracht
Wie in huivering om de boosheid van het kwaad
De demonische golfslag een zee vol smart
Waaruit de gloed van een berouwvol hart bestaat
Voorbij schrik en duisternis de vrede weet te vinden
In het fonkelend…
Alles in het rond
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
826 Voel van binnen je fonkelende ster..
En doet mij ademhalen……
Zon maakt plaats voor de maan
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
987 ik in mijn woorden vlucht
Want eigenlijk ben ik bang
Voor alles wat fout kan gaan
En alles wat verkeerd begrepen worden kan
Dan zou ik het liefst af willen reizen naar de maan
Want als die zoete regen valt op mijn huid
Waar wij samen dan in staan
Dan maakt het me allemaal niets meer uit
Zon maakt plaats voor de maan
Met z'n fonkelende…
Adembenemend panorama
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.026 Voetstappen stempelen
beelden in de
vormende aarde
tussen buigende takken
wentelt zilver sterrenlicht
in fonkelende ogen
Melodieuze echo’s
wervelen in nachtelijk leven
als een rivier
en tijd stroomt
rustig kabbelend voorbij
Overspoeld door gevangen genot
licht als een veertje
door het tijdloze
gegeven moment
uitkijkend, verlangend…
Six Flags (voorheen Walibi)
netgedicht
3.5 met 45 stemmen
10.554 Waar sterren fonkelen,
zonnen schijnen
en hun stralen snoep uitdelen.
Zoekend naar een evenwicht
sta ik wat te wiebelen,
je klapt je wimpers op en neer
en lap
ik ga weer vliegen.
Wat had ik graag houvast gehad
daarboven aan je ogen,
zodat niet telkens jij verpinkt
ik weer heb gevlogen.…
Indië
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.431 In de verte: de fonkelende zee.
Het oude Fort waar Hollands
Glorie werd herdacht en hoog
daarboven al die sterrenpracht.
Nog steeds ervaart men in 't grote
magazijn, en in die oude huizen
de heimwee van weleer, de verre
echo van zovele voorbije levens
met daarbuiten de oude palmen
die altijd rustloos zullen ruisen.…
Oneindig
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.229 Jouw fonkelende ogen
voeren mij dan mee
Dansend over de golven
van jouw liefdes-zee.
Ze laten mij mee deinen
ritmisch en vetrouwd.
Ondanks dat ik je pas ken
voel ik dat ik veel van je houd.
Oneindig mag dit duren
tot in de lengte van dagen.
Lieve God ik vroeg U nooit iets
maar wil U dit nu graag vragen.…
Slaap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
762 In mijn kristallen kopje schitter
je ontembaar lichtjes
als de ogen van een kleine spruit
Het bootje waarin je roeit spreekt
je tegen
duister en zonder metaforen
vol en bol van stroef
gesleur sleep je het naar
de oever
wipt er fonkelend en
gracieus uit
Stroomversnelling
Je omgeslagen sloep slurpt zich gretig vast aan
de nacht en stijgt…
ook goedemorgen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 de kuiltjes in haar wangen
de vraag om het jawoord
als ze me potdikkeme
weer een statement heeft gepleegd
dat je zegt - tis toch niet waar
hoe embarrassing ook echt goed
dat het eens gezegd wordt
van hupsakidee onze vivadame
dat komt toch maar mooi van tussen
die twee te gaaf dunne lippen
heeft ze al gedronken
haar kijkers gaan fonkelend…
De zee / verlangen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 Groot is mijn verlangen
naar je grote wijdte,
de kleur van kobalt groen en
het fonkelen op ijsblauw water
je speelse schuim, dat dartelt
als een wit kanten kraagje
kabbelend langs wachtende
rotsen, die glimmend als
pasgewassen robben jong
luisteren naar jouw verhaal
van waters uit verre zeeën.…
Maidentrip van de 'Aardse Roos'
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 snijden in z’n wortels doet de mens
verwelken en als ‘n snijroos sterven
we moeten om in de ruimte te leven
de illusie van de aarde meenemen
de samenleving van een kleine stad
waarin we door emoties gedreven
onze redelijke behoeftes bevredigen
Dit is laatste handmatige bericht van
‘Aardse Roos’ eens emigrantenschip
nu in sterlicht fonkelende…
- Leeg aan de buitenkant -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.260 Kijk mij eens aan, zachtjes..zachtjes
de momenten , zij verliezen woorden,
krachtige teksten zonder omhulsel
verdrinken in het glas van het fonkelen
van mijn verre beglazen ogen,
het hoofd helemaal leeggeroofd.
Zij zien sterfelijk leed in jou ..…
Boodschap?
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
767 De boodschap trof haar als een dolk,
een pijl die trillend in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw, langs witte hemelbeken,
koos zij voor het zonlicht in haar hand, die
haar een helder en fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmand een altijd brandende
diamant, die zich liet ontvallen uit haar…
JE SPIEGEL ZEGT ‘T JE WEL
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 Haar spiegel bevestigde het haar
je innerlijk lijkt wat sterker te zijn
Je weg tot vandaag was wel zwaar
die ging door een gebied vol pijn
Haar spiegel deelde het haar mee
je oogt tegenwoordig al veel feller
Tegelijkertijd fonkel je als een fee
en lach je om die eeuwige kweller
Haar spiegel vertelde ‘t haar ook
je eigenwaarde besef werd…
Adventskaarsenvers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
979 .
**
Drie vlammen fonkelen,
kijken verlangend naar
Jezus geboorte,
de komst van de Heer.
Voel hoe het warmer wordt,
kou-overstijgende,
nog maar een weekje,
dan branden er meer.
***
Vier lichtjes schitteren,
nu komt het dichterbij,
Jezus geboorte,
de komst van de Heer.
Die onze Redder is,
Vredeverkondiger,
over ..…
hersenschimmen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 Mijn nachtelijke dromen
Zien op naar de hemel ogen,
Fonkelend in de duisternis van
De nacht.
De schimmen van de straten
Fluisteren onhoorbaar zacht.
Een mechanische reeks van
Klanken verspreidt zich door de
Diffuse nacht.…
Windstreken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Je bent het hoge noorden
de laagstaande eeuwige zon
het land van zangerige woorden
waar de liefdestaal begon
Je bent het diepe zuiden
de oase voorbij het eindeloze zand
waar broeierige muziek voor ons luidde
we in koortsdromen waren gestrand
Je bent het verre oosten
de beken met de wilde stromen
fonkelende glazen waar we mee proostten…
Boodschap?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 De boodschap trof
haar als een dolk,
een pijl die trillend
in de roos blijft steken,
soms gaat zij varen
op een grijze winterwolk
gehuld in sneeuw,
langs hemelse beken,
koos zij voor het zonlicht
in haar hand, die haar een
fonkelend uitzicht bood,
door liefde overmant, een
eindeloos brandende diamant,
zich liet ontvallen uit…
het gouden meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 probeert te laven
een paarsblauwe libelle die mij met haar fraaie pracht verleidt
en zo een goede reden geeft mijn zorgen te begraven
verzonken in het schouwspel dat ik hier en nu beleven mag
beweeg ik naar het water toe en leg mij aan de oever neer
ik luister naar de vogels en kijk terug op een volmaakte dag
gehuld in de geheimen van dit fonkelende…
Oud zijn
gedicht
3.8 met 5 stemmen
4.727 Het blad stort
zich in een lijdzaam stuiven de twijgen
fonkelen in het avonddonker door de
regenplassen spiegels van mijn gezicht
die kringen van oudheid verzinnen.
Oud zijn doet zeer nu ik ongeëerd
aankom bij de oerbron waar boete
en schuld zijn geboren.…
van harte vriend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 bij gekoesterde herinneringen
aan een vol en rijk leven
vol vreugde en kabaal
met jouw gulle lach als brug
van toen naar wat nog wacht
geef jij een warmende kracht
aan wie jou en die jij betekent
zeventig winters en één lente
jouw grijze wijsheid straalt
als de geluidsboxen van Melse
de wereld vrolijk dansen laten
als het fonkelend…
Beweeglijk bloemperk op stil blauw kanaal (1919)
poëzie
3.4 met 14 stemmen
1.522 Vijand'ge, grauwborst'lige huiv'ringvlek
Schiet toe, om met kwaadaard'ge schaduwbek
'T fanatisch fonkelende feest te storen:
Matzilv'ren klokjes dobb'ren overal,
Een gouden-regen drijft op 't blauw kristal;
En 't bloemperk danst, gedruischloos, als te voren.…
Lisa
netgedicht
4.1 met 46 stemmen
2.002 mijn muze
ik dicht een beminning
tot mijn schaamte
en verlangen
verlangen
door dromen gedreven
bedwelmend, de spanning gonst
onze lichamen die bevend liefhebben
druppels vormen op jouw huid
parels, als dauw op blad
fonkelend
je ogen, ze schreeuwen passie
vingertoppen glijden
verkennen naakte huid
maken kleiner wordende contouren…
De geest die in zichzelf duikt
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
805 Ik glij in de krater van 'n halfdroom
in de kathedraal onder m'n schedeldak
waarin miljarden cellen fonkelen
magistraal orkest die mijn ikheid vormt
en de stemming van het moment
Door denken lichten cellen op
lichtshow gedirigeerd door 't verstand
onbewuste schimmenrijk schemert
Verwonderd zie ik in 't functioneren
wat de mens is en glimlach…
In de mood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.058 gister op de fiets door het Gooi
een pui met affiche vol klanken
kracht ritme authenticiteit
en intimiteit in perfecte symbiose
van Slagerij van Kampen
Het zadel ging meteen swingen
richting Laren de Oude Drift
Singer bleek logisch zo vroeg nog dicht
wat verder stonden glazen
te fonkelen op tafels
wit bedekt met lakens van linnen
in Nick…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 Blonde jeugd staat bij de volle manden:
Over ’t meisje staart de jongen heen;
Kijkers fonkelen onder brede randen,
En men fluistert: visserlief, nog één!
Uitgestoken worden grage handen:
Weigeren kan alleen een hart van steen.
----------------------------------
ree: plaats waar schepen voor anker liggen…
- Sterrentocht -
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
997 Jij bent een ster,
met onderscheiding
dichtstbijzijnde....mijn licht,
fonkelend in mij in de nacht,
als warme deken, of geklede jas.
Begrip, werd dagelijks gedragen,
punten van de straling
uitgereikt tijdens de dag,
een geheel, gespinsel van gouddraad,
zilverdraad en borduurgaren.…