1130 resultaten.
Driek van Wissen
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
802 Haast tien jaar her dat jij, Driek, ons verliet
Je verzen blijven onverwoestbaar goed
Incluis hun fijne vinho verde-gloed
En ook je beeld verdween níét in het niet:
Met lach en kloeke baard en vlinderdas
Staar jij naar ‘t mooiste meisje van de klas…
vuur en ijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
559 waar de wind
het ijs splijt
wil ik het
vuur begraven
het inbedden
net vóór de
vuurzee haar
vlammen ontvouwt
de gloed in ijs
vereeuwigen
net vóór het vuur
het water raakt
hoe het zich tooit
in vlammend
verenkleed waar de
wind het ijs splijt
wil ik het vuur
begraven…
Het voelen
hartenkreet
4.2 met 38 stemmen
3.632 Het voelen van je hart
het versnellen tijdens de zoen
het voelen van je lichaam
dat precies weet wat het moet doen
Het voelen van je handen
zachtjes door mijn haren
het horen van jouw woorden
die alle liefde verklaren
Het voelen van jouw liefde
het vormt een warme gloed
het voelen van jou
dat doet me zoveel goed…
delirium
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.735 het is de pijn
het mes
het bloed
die haar steeds doen vluchten
in dromen
weg van hem
het is de wijn
de fles
de gloed
die haar hart doen luchten
te komen
zonder rem
het is de geest
het glas
het rood
die haar steeds doen huilen
in schokken
verspilde kracht
het is het beest
de as
de dood
die haar laten schuilen
voor brokken…
de zee en ik
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.110 Mijn voeten voelen nog de gloed
als het water is weggeëbd
en de schelpjes blootgelegd
uit rimpelend zand geschept.
De duinen nog onvervuild
voelen de wind waaien
naar de landelijke polder
weg van de glooiende golven.
Boven het bruisende
bruine schuimende sop
schuift scheerlings een meeuw
naar haar zeeluchten kajuit.…
Ik lach in mijn droom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 ik heb mijn handen
gewassen met licht
zon straalde overvloed
in winden waaiden
zachte energiestromen
hun vitaliserende gloed
het was geen schepping
maar eerder herschikking
van wat al eeuwigheid had
materie in deeltjes
gebonden door warmte
en creatief geestelijke kracht
ik lach in mijn droom
om de onschuld van bestaan
welke realiteit…
Joshua
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.504 In de gloed van de rode zon lijkt hij
nog het meest op een zwarte leeuw,
over oceanen en tijd
naar deze woeste kust verplaatst.
Zijn manen slingeren een radslag,
zijn brullen is van zijde,
hij heeft zijn oren
naar de zoute wind gedraaid.
Hier is Joshua:
schrijdend, spelend, rennend
over dit Thaise strand,
zijn lach is breed en wit.…
Het gedroomde land
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.444 Mijn verlangen glanst
in de meren van je ogen
als honinggele warmte
Ongeziene, vreemde werelden
bloeien als wonderbloemen
in de beelden
die je van mij bewaart
En daar voorbij, eindeloos ver
als een ongrijpbare belofte
wasemt een goddelijke geur
een ondoorgrondelijk weten
een verborgen gloed
het gedroomde land…
liefste…
het gedroomde…
Plots
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
850 in de geschifte luwte
zweefde de zeepbel vederhoog
en in de kleuren van de regenboog
spiegelden wij ons
een lieflijk voorjaar
jouw ogen waren het licht
het zicht tot aan de horizon
kleurde met het hoge gras
in gouden gloed
de lome toekomst
gaf jij het sein of was
toch al veel eerder
het einde plots voorzien?…
daarom
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
859 zacht wit
was het buiten
langzaam smolt het weg
door de kou eenvoudigweg
buiten te sluiten
in het donker in de nacht
heel zacht, langzaam
het licht
zachter dan wit
om haar te warmen
haar handen, haar lichaam
te omarmen
diep in haar hart
weer die gloed
vol overvloed
versmolten met haar naam…
Vertrouwen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
676 Huppelend loopt hij naast haar
het kleine knuistje geklemd
in haar warme hand verdrijft
de donkere gloed van gisteren
wanneer de laatste zorgen
deze dag onstuimig verlaten
en later de duistere nacht
het ooit zo rijke verleden ziet
klinkt er zachtjes naast haar
ik hou van mij, jij ook ?…
altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 ik ben zo blij
met een dochter als
jij
zo diep, zo echt
emoties
geheel oprecht
in deze grijze,
kille wereld
breng jij
kleur en gloed
iets wat mij
herleven doet
je wordt
zo snel groot
en ik besef...…
Het nieuwe leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
720 de prille lente slaakt een zucht
van verlichting over de akker
het vogelrijk wordt wakker
een hymne kleedt de bleek
niets is meer wat het leek
geen traan, geen addergebroed
geestdrift schikt een gloed
liefkozend over een kroon
warmtewindsels zweven
over de naakte boom
die vol toewijding wacht
op vruchtbaarheid en kracht
het…
lichturen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 in het maagdelijk ontwaken van
de laatste herfstdag
schijnt zijn rode gloed van enkel
zon te komen
buiten dromen om -een zachte lach
de eenentwintigste dag
begint als windloos verder stromen
op jouw adem, binnenin
een eiland in de zee
verplaatst het water eindeloos
hoe broos is dit begin…
Die foto...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Een warme gloed ging door mijn lichaam
van top tot teen.
Die foto bracht bij mij veel te weeg.
En even later was er een stilte die
alles over steeg...…
Rust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 Een oranje
welhaast roze gloed
glijdt langzaam over polderland.
Een nevel kleedt de natte aarde in mysterie.
Ganzen klinken in de verte.
Ik laat me meeslepen in de echo van de leegte.
Van stad naar stad
getrokken,
maar nu hier, tussen dijk en grasland,
neergestreken in het niets.
Bij een kolkende maas
mijn rust gevonden.…
Avondrood brengt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
574 een rode gloed
betovert
een stille avond
na geflirt
tussen
zon en zee
wordt de horizon één
met rustig
kabbelend water
fenomenale kleuren,
weerspiegelingen
van roodoranje
geboren uit liefde
van natuurelementen
drijven eindeloos
mijn geheugen
legt vast
al dit moois
op mijn netvlies
voor eeuwig
gebrand!…
Zonsondergang op 't meer
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 In 't meer, omkranst met wilgen en platanen,
Wier top de bodem peilt, staart avond-gloed
En spiegelt zich: de wind wiekt aan, en spoedt
Zich naar de kim....
En met hem gaan de lange water-banen,
De lauwe geuren....
Het rozen-blad op de gefronsde vloed,
Het deinend dons der dommelende zwanen....…
lentejazz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 bij de eerste warmte geurt het bos zanderig en zoet
zijn ontdooide kleuren in het palet dun aangezet
er schuilt een thuiskomst in dit fluwelen bruidsbed
van pas losgelaten oogweelde en dromerige gloed
dan ziet iemand een zwaluw bij volle maan
en lijkt ‘t alsof de zon nooit is ondergegaan…
Een zomerend boek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Het boek waait de zomer lof toe
Het baadt in een gloed,
een zomerend boek.…
deze plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 het meisje moe
van de eindeloze herfstwind
sleept de zoom van haar rok
over het lege strand
de hongerige meeuw
krijst met schorre keel
over de open zee
het meisje hoort
het schrapen van lepels
in lege etenspotten
ze ziet sintels
met de schijn van gloed
op deze plek neem je
maar eenmaal afscheid…
Cyclus
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Water is er een,
Getrokken door de maan,
Die werkend als een spiegelraam
De nacht toelacht met zachte gloed
En zorgt voor eb en overvloed
Met naam.…
Zonder jou
netgedicht
3.2 met 293 stemmen
47.338 Als vinger in een goudgloedring
Vol glinsterpracht, en spiegelglans
Als glasgeblazen onzinmuiltjes
Verloren na de eerste dans
Als warmend licht van druipsteenkaars
Vol kleurenspel en vonkelwakker
Als goedbedoelde pogingwoorden
Vermoord door deze rijmingsstakker
Zo nutteloos de gloed te vangen
Nog zinlozer de dans te herhalen
Want wakker…
herfstkind
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.154 ik wandel over glimmend asfalt
bruin blad op een hoop gegooid
bomen waar de kruin van kaal valt
in warmrode gloed getooid
koude golf van striemen regen
voorlopig heb ik windkracht tegen
maar weet dat ik dit heerlijk vind
ik houd nu eenmaal van de herfst
en ben in vallend blad geboren
ik ben een oktoberkind…
Stralende dynamiek
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
752 De ondergaande zon
veegt schaduwen weg
penseelt in roze draperieën
een luchtig aquarel
Traag baant zij haar weg
langs aardse curve
duister verslaapt zich
in rood koperen gloed
Aan gene zijde ontsluit zij
vurig Morpheus’ armen
doorbreekt met zilverwit
de barricades van illusie…
zo tastbaar dichtbij
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.342 De warme gloed
van verbondenheid,
zo tijdloos mooi,
zo tastbaar nabij.…
Edelsteent al naturel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik hoef je
niet te slijpen
of facetten te polijsten
jij edelsteent al naturel
een gekozen setting
brengt een lach
jij houdt wel je
eigen schoonheid vast
nooit is jouw
schittering verblindend
in de kleuren
die jij straalt
het is een warme gloed
die in verbondenheid
het allerbeste in de
mens naar boven haalt…
het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 soms verlang ik naar meer
gebruik ik je woorden zoet
de nooit geziene kleuren
in mijn hart hun warme gloed
voor mij geen toekomst hier
ik zal er nooit bij horen
en kan slechts af en toe
zalig verlangen bekoren
alsof ik het niet wist
alsof ik niet méér wou
je liet me de hemel zien
laat je me nu sterven van kou?…
Belofte
gedicht
2.0 met 25 stemmen
8.894 Zoals het blanke appelvlees
nog niet tevoorschijn gebeten,
zoals de grand cru in de fles
nog vol met gloed geweten,
zoals het eerste goede vers
nog enkel in het hoofd geschreven,
zoals jouw geschiedenis
nog niet met die van mij verweven,
zo is mij je oksel en je mond:
een geur, een onbetreden grond.
--------------------------…
Bewoond linnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
522 Varend over de gloed
van het avontuur
ligt oneindig ver
in zeeën van betekenissen
een bewoond linnen…