2567 resultaten.
growing pains
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
590 wat verschuift
is de zon...
langzaam
wordt
mijn schaduw
langer
Lejo van Kuijeren…
een 160
gedicht
2.3 met 76 stemmen
21.142 Het wordt ook wel de haiku van de 21e eeuw genoemd]
Ik weet het niet, groeien.
Net boom, komt de bijl.
Als kip: een paar weken.
Mens wordt niet mooier.
Groeien: niet doen!
Maar moet het, dan krom,
richting aarde.
-----------------------------------------
uit: 'NRC Handelsblad'20 december 2008.…
Stapje dichterbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
666 Zou wensen in jouw hart
waar je slaapt en droomt
een zingend leven dansend
misschien jouw stem horen
terugkeren, hoop bewerend
zal weer de grond omspitten
de zolder opruimen,
het jaar afserveren
een nieuw huis inschrijven
de bomen laten groeien
naar jouw hemel, de zoete stem
die naar mij roept, telkens
een stapje dichterbij
het nieuwe…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 Soms die onrust
dolend in de tijd
Zoekend naar iets
de innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp…
Veel te veel hondsdraf
gedicht
2.4 met 27 stemmen
11.403 Veel te veel hondsdraf
zei mijn vader
en het oprukken
van de gele dovenetel
bevalt mij ook niet -
inmiddels was
de zilverpopulier van mijn zoon
tien meter hoog geworden
was de zonnewijzer van mijn grootmoeder
groen uitgeslagen
en het licht wankelend.
--------------------------------------
uit: 'De tuinen van dodeman', 2002.…
Eigenliefde
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.807 Ik zoek naar de kracht
van het overwinnen
Mezelf boven alles
opnieuw beginnen
Ik zoek het leven
dat ik wil leiden
Dromen verwezenlijken
nachtmerries vermijden
Ik zoek vooral de rust
respect tevredenheid
Stressloos en eigenliefde
van elke obsessie bevrijd
Ik zoek de ruimte
binnen mijn denken
Voor mooie fijne dingen
die me een glimlach…
Bloemen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
759 God laat de bloemen groeien en bloeien
Geniet van deze geweldige bloemenzee
Geniet er van en wees er gelukkig mee
Bloemen, steeds blijven ze mij boeien.…
Met uitzicht op de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
879 Zichzelf op poten zetten, met alleen een tafelblad
En wat servetten waar hij op schreef:
‘Geloven was voornamelijk: blijf, nog even…bleef.’
Het viel niet mee, die vele beetjes naar de zee.
In vingerhoedjes van plezier, met waterdruppels op een pier
Win-win synergetisch rekenen als 1 + 2 was 4.
Als schrijven was schrappen, dan was typen weigeren…
Verbondenheid
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
3.381 Ik kijk je aan
en richt me daarmee tot de kern
wees niet bang
en volg je gevoel
en alleen van het aanvaarden
bewustzijn van het licht
word je steeds maar sterker
en als jij dat wordt
dan groei ik met je mee.…
Ontwikkelboom
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
604 In het donker onder de grond nestelt zich een droom
Een licht beeld wil met wortels dwarrelen
In de nog kleine kruin koekeloeren daden die
Vrijuit met groene blaadjes scharrelen
Een fijn vertakte doelstelling laat haar visie vloeien
En haar missie stoeien in weer en wind
De boom vraagt zich voorzichtig af
Of ik er iets van vind
Terloops…
Blaas
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
938 Blaas me om
een zuchtje wind
een diepe zucht
Blaas me om
En gun me mijn eigen vlucht
Blaas me vooruit
in de goede richting
over te hoge drempels
Blaas me vooruit
Een stukje verder warempel
Blaas wat harder
en laat het tochten
en laat het gieren
Blaas wat harder
Neem mijn teugels en laat ze vieren
Blaas me op
over…
Stokgooier en lezer
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.476 Arm als de grond, met rondom
het zuigend moeras van ziekte
geen grond was zo arm als ziekte
en daarin kwam hij en las.
Gericht in zichzelf bracht hij zich voort
hij vocht om de letter.
Hij was een lezer.
Wie was hij zonder.
Wat was hij geworden.
Hij las bij zwak licht.
Die duistere kamers, dat huis met het ijzige
trapgat en de…
ragfijn nervende bladeren
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
468 purperen wijsheid blauwgrijze
tinten kruipen wingerend langs de bast
bind me daar in kleuren en geuren kwast
zwijg niet langer beeld spreek me aan
zinnend tast ik me een weg naar
houtskoolzwart je te omranden
een streek een pen een woord
je gezichten dartelen over elkaar
daar in de wortels van de bomen
waar woorden verstommen van
klare groei…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 juist las ik in
het ochtendblad
na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
----------…
De aller-schoonste bloem
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
588 Haar lieflijke ogen zijn diep bruin
kwijnend - zacht vol pracht,
ik vraag me steeds meer af:
hoe wordt zij groot gebracht?
Ik zag slechts het begin
van het ouderlijk gezin,
een bloemknop van een vrucht
een vogel op haar vlucht.
Iets wat traag ontwikkeld wordt
ook gestaag groeiend niet verdort.
Ik zag slechts het begin
van het ouderlijk…
De wereld om je heen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
840 Ze keek met grote ogen
Kijk naar mij, zie mij nou
Zei ze met haar blik
Hier -dat is- ben ik
De wereld om ons heen
Kijk maar vaak en goed
Ik weet zeker dat je stapsgewijs
Steeds meer zult zien en doet…
Voetjes
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
965 Voor Papa nog niet te zien maar wel te voelen.
Kleine voetjes die in Mama haar buik woelen,
Ze trappelen eerst in de lucht in het rond,
Dan zullen ze gaan staan op grond.
Vervolgens zetten ze de eerste stapjes,
Ze gaan nog wankelend en slapjes.
Ze rennen naar je toe wanneer ze je zien,
Twee voetjes met teentjes; in totaal tien.
Lekker…
even
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
875 dat mijn leven
niet meer stroomde
stilstond als een waterplas
was er geen acceptatie
's ochtends wakker vroeg
kijkend naar de zon
liefde delen met ons mensen
dat zijn zo wat van mijn wensen
ik, als iemand van zeventig
maar ben pas op de helft
mijn haren al reeds grijs
is dit de prijs
die ik betaalde toen ik
schoksgewijs mocht groeien…
Zachte wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 Waar blijft de wind
in mijn goede hoed?
waar blijft de wind
om kerktoren en klokken van mijn gemoed?
waar blijft de wind
in mijn binnenste?
de wind in de schaamte?
de wind in mijn angsten?
de wind rond mijn vangsten
van de dag
over trekvaart en de wijdse tuinen van een ziel die ik ben
en daar is de harde wind
zij is geschoren
nog jong van…
Eenmalig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 Een pijnlijke zaak het groeien, en aanwijzingen
en nadoen en boekjes lezen maken je ook niet
gelukkig. O, mijmer ik soms, was ik maar een
koe die stom in de wei z'n leven lang gras eet.
Wat is daar mis mee? Geen haat geen oorlog,
geen liefdesverdriet, geen ernstig gemis en voor-
al geen zinloosheid in je donder, ja, soms wou ik.…
Stilstand is stressen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 soms sta je stil
op een tweesprong
zonder richtingsgevoel
er is geen gong
die de song
van zekerheid speelt
stilstand is stressen
leer jezelf te verheffen
boven het probleem
of kom mee
we nemen de rotonde
zonder direct af te haken
laten nieuwe vergezichten
ervaringen maken om in
bewegen tot keuze te raken…
Indammen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
436 de ruimte die je mij gaf
om me in te laten groeien
lijkt kleiner dan tevoren
daar er grenzen zijn opgeworpen
hoge muren stagneren de ontwikkeling
langzamerhand word ik opgeslokt
door de schaduw die geduldig lacht
mijn dagen die almaar korter worden
ik wacht tevergeefs…
ieder het zijne
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.824 voor Amanda
meneer Houtebeen rakelt het kind weer op
dat tussen poes en hond en vreemde eenden
bladeren naar beneden laat dwarrelen
als vogelveertjes
die zij volgt tot in de kelder van haar diepte
om daar het geelste geel te vinden
heel zachtjes tilt zij die warmte
tussen ranke handen omhoog
zo wordt zij 't maan-meisje
dat probeert…
DIE SEELE ALLEIN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Het watervolkje dut in vroege weiden
Uit lentegroen lawaait de puberteit
In mij verpopt de lotsverbondenheid
Zich jaarlijks samen met de tijd van lijden
Tot wederopstanding en het verspreiden
Van denkbeelden beïnvloed door habijt
Imam, rabbijn, Boeddha en leefbaarheid
Teneinde moord en doodslag te vermijden
Het valt niet mee te gaan van…
Geboorte van inspiratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
550 Zo stil was de nacht
dat men nauwelijks kon geloven
dat ze zou ontwaken in de dag
haar rust prijs gaf
aan het licht.
In amper merkbaar vervloeien
rees schemer in de morgen
brak de hemel open in zonnelicht
week kleurloos nachtelijk duister
mengde bloemenkleur en vogelzang
tot nieuw veel belovend gedicht.…
Het ware gezicht
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
651 je groei en bloei
heeft decennia lang
de omgeving beheerst
je schaduw was lang
en dominant aanwezig
maar ook zonder zon was er leven
je bent ten gronde gericht
jouw biotoop is niet meer
voor ieder zijn alle kansen er weer
een eigen leven te leiden
zich te ontwikkelen in het volle licht
met eindelijk het ware gezicht…
Stammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Prinsheerlijk liggen ze te rotten
gevallen stammen na een storm.
Geleidelijk vervalt hun ronde vorm
tot pulpachtige overschotten.
Het deert ze niet zo te vergaan.
Van top tot teen begroeid met mos
schenken ze voedsel aan het bos
en vele beestjes een rijk bestaan.
Ooit reikend naar de warme zon
zakken ze weg in koele aarde
maar altijd…
Kleurden tot patronen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
606 jij bent van stof
hebt ooit jezelf geweven
uit genen die je zijn gegeven
zij sponnen zich tot draad
kleurden tot patronen
in veelvuldig delen
hun eigen boodschap
bracht jou groot van
moederschoot tot meerderjarig
jouw bestaan is het uniek gebeuren
van een leven lang leren
tot stof zal jij weer wederkeren…
In opwaarts laveren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 het zijn niet de vleugels
waaronder ik ben weggekropen
toen ik amper kon lopen
die mij hoedden
tegen bezeren toen ik
het vliegen moest leren
het zijn die
van een andere slag
met speelsheid en kracht
die optornen
tegen de rafels van stormen
valwinden negeren in opwaarts laveren
mij in glijvlucht
het hof kunnen maken met een
sierlijke…
Naar de hemel reikte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 de wortels waren gaaf
de jonge stam droeg
trots een weelderige kruin
maar aan de voet
ontsproot een nieuwe loot
die onbelemmerd groeide
een tweelingstam
die zonder steun
al naar de hemel reikte
het leken twee gelijken
maar de jeugd schoot uit
waar behoudend rustte
de tweestrijd is gedaan
de jonge loot zal verder gaan
in het dragen…