382 resultaten.
Erasmus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Ik wil leven, dus moet ik
het leven wel prijzen, ook onze
zotheid dat we plezier maken
en kinderen krijgen, onbevangen
en blind voor de hardheid van ons
bestaan en van de mensen
hun tekortschieten, dwalingen
en bedrog, ja, onze vlucht
voor elkaars agressie en wreedheid
Zonder idealen wil ik nog steeds
meer van het leven ontdekken
sta…
Leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
606 Met hun eigen verwachtingen
hun eigen idealen,
zoals ze dat zelf willen bepalen.
Ik heb mijn eigen plekje
al is het ook maar klein.
Geniet van kleine dingen.
Van vogels en vlinders,
de bloempjes die er zijn.
Ik heb ook niet meer nodig
Het leven kabbelt zachtjes door,
ook als ik er niet meer ben.
Want zo is het leven.…
de dichter
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
871 ach mensen help hem uit de brand
laat hem niet suffen achter het papier
maar hou de dichter wakker
waardeer zijn werk met uwe hand
’t is maar een arme stakker
hij slooft en sloebert door de taal
soms hoogverheven
dan weer heel banaal
reikt hij u eerst nog hoge idealen aan
de keer daarop
verkeert hij weer in diepe dalen
hij kon niet dieper…
een nieuwe vrouw
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.595 borsten, na een grondige inspectie,
bestempeld met het keurmerk ‘desastreus’
zijn nu plots ongekend volumineus
een liposuctie maakte haar weer sexy
ze blijft haar lijf Spartaans met tucht bestoken
en is de ganse dag sportief in touw
ze eet haar onbespoten groentes rauw
ze snoept niet meer en is gestopt met roken
men noemt mijn schat de ideale…
Evolueren
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
684 hoe gaat de mens ooit snappen
dat zijn bestaan meer waarde heeft
als hij zich maar de ruimte geeft
om over grenzen heen te denken
opgeworpen dammen en dijken
verschralen het landschap van zijn geest
idealen verzompen binnen de perken
van doctrinekerkers en -kerken
voorbij de dood ligt open terrein
waar zijn denken soelaas kan vinden
ongehinderd…
Hardnekkige wonden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
474 ik loop door de regen en de stegen
waar het stinkt en huilt
ze zijn sterk vervuild
flonkerend nieuwe mensen kom ik er tegen
de meesten zonder idealen
met de handen voor eeuwig gesloten
die stompzinnige kranten promoten
en net de bus nog halen…
DROMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
816 Droom ik over een betere wereld
misschien wel een ideale
wist ik het maar
droom ik over liefde van vroeger of van nu
zijn mijn dromen optimistisch of juist niet
droom ik over mijn verleden
over mijn vrouw, kinderen, kleinkinderen
wist ik het maar
toch droom ik al van kind af aan
zit er wel groei in mijn dromen
is er geen patroon in te…
vandaag de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
954 Vader: "Wauw fantastisch, ik zou zeggen:
Geef je ja woord via Twitter, beleef je huwelijksnacht via de webcam,
bestel kinderen met Ideal.
En als je genoeg hebt van je man; verkoop hem dan op Marktplaats!"…
Eindstation Margraten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
23 Ver van huis verdwaalden jonkies
in een spelletje Stratego
dat verpakt in idealen
aan hun ouders was verkocht.
Op dit knekelveld van eer
vonden zij hun laatste rustplaats.
Maar die graven stellen vragen,
en een antwoord is er niet.
Wisten zij waarvoor zij vochten?
Wisten zij wat vrijheid was?…
Dodelijk virus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
655 In de koperen deurknoppen kun je je spiegelen; brandschoon
Het huis vol idealen; met de deur dicht
Loom sluipt de kat rond de boom; op flanellen sokken
Tijgerslank langs de dagen van onbehagen; talrijke dode vogels
Wij wetende van hun zingen; gefluit in' t ochtendlicht
Dauw schittert op hun veren
De kosmos waar we doorheen moeten; de vreemde…
Kent God alle namen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
301 kent God alle namen
van hen die zich ophielden op die éne locatie
zijn daar nog wel veilige lettergrepen
tussen plat gebombardeerde dromen
en vergeten knuffels vol idealen
of is de landkaart getekend in een omgekeerde taal
die je van binnenstebuiten moet kennen;
anders zouden zinnen verzanden
waar een onzichtbaar safe house violet geschilderd…
kamperen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.861 terug naar de natuur’
de zoektocht naar een langvervlogen leven
en wij, gejaagde mensen, werden even
de jagers van het allereerste uur
we waren door een trotse stam omgeven
die aangestoken door een heilig vuur
begon aan een vergeten avontuur
de borst vooruit, het lege hoofd geheven
wel jammer dat de regen niet bedaarde
de zomer had aan idealen…
Depressie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.245 Wanneer ik met de eigen schaduw vlucht
Langs starre straten en kanalen
En luister naar de eindeloze zucht
Waarmee mijn longen ademhalen
Zie ik geen enkel noodlot overbrugd
Door mijn verdwenen idealen.
Ik ben een grijze dag, een leeg gehucht,
Een labyrint waarin ik zal verdwalen.…
Ivan de realist
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.634 zitten laat
Zijn taal is zeer apart
De zinnen soms verward
De boodschap helder wit
Rozen in maatje kwart
Bloed gruwel wreedheid
Wilde de brave mijden
Zekerlijk niet meiden
Zijn preek gerechtigheid
Niet af te laten vreugde
Die alle droefheid doodt
De man die deugde
Verjaagt het avondrood
Ivan de bewogen realist
Die nooit zijn idealen…
another prick on the Wall*
netgedicht
3.1 met 29 stemmen
4.654 geslenter aan de duivelswand
de hand van vergetelheid klopt
de slogans van reclamemakers op
another prick on the Wall echoot ze
ijdele strijd verbreidt zich penetrant
vleesgeworden geld het hart uitgeklopt
onwelriekende idealen stop je in de seksshop
het makke diner eet je gedwee dicteert deze
deze aardse geldpoel verdient zijn hemelswand…
Adonis
gedicht
3.5 met 14 stemmen
7.493 Zo oud als jij en nog
steeds ideale schoonzoon - geen gezicht.
Stap uit in Vijftig, stap daar uit zoals
je dat in, zeg maar, Zutphen doet,
en ga dan naar behoren ouder worden
en oud, met bril, buik, haar uit oor en neus,
elk jaar wat meer, en kom daar rond voor uit.…
Beerput
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
564 , slechts ogen die
Innerlijke schoonheid verraden -
Zo bedek jij alle wandaden
Door jou bedacht en uitgevoerd
Onder een mantel van zacht
Omfloerste ogen, keurige lok,
En aan je hand kinderhanden
Die van de prins geen kwaad bewust
Zich aan jou toevertrouwen -
De hond trouw aan je voeten,
Hondstrouw tot het bittere eind;
Dit ideale…
onderhuidse drang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 koeien
voor de authenticiteit
en overigens genoeg groene plaatjes
voor mij om in te vermeien
En dan links van mij
net op de rand
het begin van faciliteiten
met fabrieken en zo, net buiten ’t zicht
voor als ik honger of dorst heb
of een kettingzaag bijvoorbeeld
mocht ik die nodig hebben
Ik denk het, dus bestaat het
althans in een ideale…
Zooitje
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
484 Die mevrouw
die de hele dag roeptoetert
dat ze aan mijn kant staat
Die staat helemaal niet aan mijn kant
Die meneer
die schreeuwt
dat ik op de eerste plaats moet komen
Die zet mij
en mijn idealen
helemaal niet op de eerste plaats
Die man
die beloofde alles anders te zullen doen
Die blijkt nu nog vager en onduidelijker…
De oude leraar
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.405 Dan wordt het stiller en gaat hij oprecht
de dromen van zijn eigen jeugd verhalen,
en wordt zó één met onze idealen
als met een som, die hij heeft uitgelegd.
Tot één vraagt - en wij allen schrikken even -:
‘Waarom bent u er dan niet bíj gebleven?’…
Koffiedrab blijkt ideale biobrandstof.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Volgens biochemische experts
biedt koffie bergen aan brandstoferts.
Mits goed getrokken
in frisse sokken
ruikt 't straks op straat naar Douwe Egberts.…
Je t'aime
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.965 Daarom draag ik dit gedicht op aan jou,
zodat je weet dat ik om je geef
en het ideale stel, dat zijn wij.
Volgende keer zal ik met je praten,
je aan het lachen maken
en beginnen we met een schone lei.…
De Maatschappij zonder Jij..
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.489 niet
Anoniem, in een harde maatschappij
vol haast en onbereikbaarheid
daar geldt alleen nog jullie of wij
en valt gevoel niet onder werktijd
Je geeft trouw wat wordt verwacht
een plichtpleger tot het laatste uur
maar alle moeite kost veel kracht
van binnen dimt het laatste vuur
Verloren in deze massa mens
verlies je langzaam aan idealen…
Onder dak
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.475 Wat zich zoal niet kan nestelen
in een hoofd vol veertjes en pluisjes
met losse draadjes na het verstellen
het gruis van vervallen heilige huisjes
en het wollige mos op doorleefde verhalen
dat doorwoekert over slapende idealen
Gestaag vullen zich de geslagen gaten met
alles wat fladdert en pikkend
zijn weg zoekt onder hoed en pet
Te klein…
Femme mysterieux
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
698 Eens verscheen je op een zomeravond met je
ideale, blote borsten voor het slaapkamerraam,
fel verlicht, als een engel die niets vreest.
Ik zag je weer, op diezelfde plek, met tepels
stijf van geilheid, even heftig als de naakte
buik met de paradijselijke navel.…
Regenboog
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.708 Zachte kleur zwijgt voor even
wijl haar kistje wordt vervoerd
‘t Abrupt einde aan haar leven
‘t bloempje, leek onaangeroerd
Donkere wolken, zonnestralen
geen houdt zich de ogen droog
Een jong leven vol van idealen
glijdt weg over deze regenboog
Zware stilten en trage stappen,
ergens krast een torenuil, rauw
Zuchten die velen ontsnappen…
Tussentijds verslag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Allen staan daar maar
en idealen vervagen.
De vroege morgen
heeft geen reden
om ervoor te zorgen
de dag te betreden.
De ruimte is gevuld
met loze woorden
in verlangen gehuld
naar kille oorden.
Gebakken lucht.
Er valt niets te belonen.
Het is een vlakke vlucht
in kleurloze tonen.…
De ooievaars aan de Kalfjeslaan
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
422 Zij vonden het de ideale plek
om binnenkort hun jongen te gaan krijgen
geen kat of vos kon tot die hoogte stijgen
zo veilig als dit nest was er geen stek.…
Droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 Hoe jij je dag hebt doorgebracht
wat jouw idealen zijn
in de toekomst van mijn utopie.
De dauw maakt het beeld onscherp
aan de horizon vervagen de sterren
waarin de merel ontvlamt in melodie.
Achter de schaduw van de zon
mijmeren mijn dromen
verlicht door jouw glinsterende ogen.…
zandsculpturen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 ik zie mijn kind
dat met grootse gebaren
door onze vingers glijdt
jaar na jaar gedijt in warm
omsloten tijd
hij draagt de zomer in zijn ogen
gebogen over zijn prentenboek
vol zelfgemaakte beelden
met op de achtergrond de zee
graaft hij een geul vol idealen
en laat het zilte nat
zijn gang bepalen, tot ter kimme
in een gouden zon
zijn…