412 resultaten.
De zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.010 De zee
Een oase van sereen
Het ontsnappen aan deze dwaze wereld
De zee
Het spelen van de golven
Je gedachten geef je vrij spel...
De zee
Oneindig zo mooi...…
Dreamtime
gedicht
3.3 met 23 stemmen
14.835 Moge het sterven sereen zijn
toch zet het zich voort
in het bloedbad van een geboorte,
de geboorte van iemand anders dan,
dat valt niet te ontkennen.
Maar in het leven is ons gegeven
te doen alsof er geen dood was,
niet met de kop in het zand
maar juist op de uitkijk
naar weer een ander land,
een te bevaren kust.…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
Schoonheid
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.434 van de natuur
zo mooi, zo echt, zo puur
Laat zij haar mooiste bloemen bloeien
ik zag schitterende dahlia’s groeien
Mijn dahlia-tuin schonk mij de mooiste bloemen
alsof de natuur mij wilde zoenen
mij iets wilde zeggen in al mijn verdriet
vergeet in al je zorgen het mooie niet
Het mooie in de natuur om je heen
is van een schoonheid, zo sereen…
UITEGREREN
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
724 ik voel me helemaal sereen
met al die verschillende culturen
om mij heen
dus ga ik van nu af aan
volledig uitegreren
in alle mogelijke sferen
met raki of parbobier
als aperitiefje
een oosterse schoonheid
als liefje
want ik ga uitegreren
volledig multiculti
in alle etnische sferen
op bezoek om de hoek in turkije
naar marokko in…
DE MAGERE MINNAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
572 klokken luiden
Over dat blijkbaar groenere gras
Zij was zo stil en teruggetrokken
Ditmaal in plaats van uitgelaten
Euforisch en in alle staten
Omtrent dit zoveelste verlokken
Volkomen anders dan voorheen
Door wie liet zij zich nú verleiden
Wie was het die zijn schouder bood
Wie stond er nú tussen hen beiden
Het Venusdier leek wel sereen…
DROMENDANS
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
698 De glazen dansvloer
van mijn dromen
met muziek sereen en zacht
neemt me mee
naar stille verten
waar jij vol verlangen wacht
Hand in hand zweven we samen
van alle last en druk bevrijd
langs het licht
van duizend sterren
door de grenzen van de tijd
Begeleid door zang van koren
ijl van zuiverheid en pracht
dansen wij
langs zilveren golven…
Lange avonden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
624 Wanneer de avond valt,
gelukkig zachtjes en sereen,
gaan mensen na hun werk
naar huis, of elders heen.
Als hier en daar dan ook nog
lichtjes branden gaan,
zie je mensen wat harder lopen,
kijk, daar vooraan!…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 In het vroege morgenuur
als alles nog sereen is en puur
zweven wolken
als witte watten
spelend met de zon
in het hemelse blauw
het gras nog nat
van de morgendauw
nog geen geluid de stilte verstoort
maar wel het zingen van de vogels dat bekoort
ontwaakt langzaam
de dag uit de nacht
en de aarde zich laat strelen
door het prille ochtendlicht…
Lenteprelude
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In aangename sereenheid
ontwaakt een nieuwe dag
met zonnestralen
warmer dan warm
wind zachter dan zacht
de bomen weer een tint groener
dan gisteren
afstekend tegen
een hemel die blauwer is dan blauw
waarin wolkjes zweven
witter dan wit
vogels mooier zingen dan mooi
eendjes donziger zijn dan dons
lammetjes liever dan lief
het gras groener…
Ongelofelijk
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.027 De dood is voor de dieren nooit een juk.
Beschouw de poezen die tevreden spinnen:
ze zullen geen hiernamaals ooit verzinnen.
Hierover maakt geen enkel dier zich druk.
De kerken, synagogen en moskeeën
zijn steeds gebouwd, zo hoort men Tom beweren,
voor mensen die de dood niet accepteren:
religie is 't product van waanideeën.…
Aorta
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.181 ontkennen van dit bijzijn
is als het ontkennen van leven
Oordeel niet over het onbekende
maar leer het eerst kennen
laat dan je gevoel spreken
in plaats van het te ontkennen
Revolutie is soms nodig
maar vecht met woorden en wijsheid
en niet tegen je vijand
maar voor je vrijheid
Trots is iets moois en gevaarlijks
wees afhankelijk en sereen…
Muziek uit mijn hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
715 ik kende de muziek
van het leven nog niet
pingelde af en toe nootjes
veelal tot ieders verdriet
zomaar zonder melodie
in een verkennen van
ritme en maat kwam
de klank soms tot een akkoord
maar vaker bleek
het een dissonant van
de ergste soort
tot ik jou hoorde spelen
sereen en zuiver
wees jij mij de weg
om ook wit en zwart
respectvol…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…
Onzichtbaar schild...
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
1.733 Krachtig onzichtbaar schild,
zet zich vast om mij heen,
teruggetrokken in mezelf,
stille roep, heel sereen.
Heldere kleurrijke regenboog,
weerkaats jij op mij neer,
stralende zon in jouw lach,
een blij ongedwongen sfeer.…
vaarwel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
667 ruimte
te ontmoeten
hoe blaast hij
adem in de muziek
een levende plek in
de mensenziel
hoe doorgrondt hij
de gedachten
hoe gebaart hij die
aan het orkest
een voorzichtige hand
sensibele oren
wenden zich stil naar
alle kanten van het geluid
zijn hart is zwaar
hij zwaait met
oneindig verlangen
Bruckners Zevende
een sereen…
001: een bitterzoete introductie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 ik wil je alleen maar slaan
je vastbinden aan een stoel
desnoods doe ik je pijn als ik
in godsnaam maar begrijp
wat ik lees
de meester in de poëzie
laat me begaan
hij glimlacht sereen als
een oude wijze monnik
geduld en liefde is genoeg
hij neemt me bij de hand
naar een donker huis
ik zoek op de tast een
lichtschakelaar hij laat…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 vredig in een kalme wijk
ontwaart zich onze oude school
statig maar ook glorierijk
sereen monumentaal symbool
is de klok zo snel gegaan?…
Les Marquises
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
565 de goden schiepen de eilanden
als hun woning
op de hoge grond boven het dorp
slaap jij sereen en de tijd staat stil
je kent de diepte van de Stille Zuidzee
de wind zingt de golven beuken
jouw ogen volgen de ruige bergen
ze tasten de steile kliffen af
op de tweemaster klinkt een smeekbede
ne me quitte pas
je bent niet alleen, Jacques…
Zeeuws
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.710 de zonnevlegel dorst de velden
onder een juk van stilte en rust
het koele water van de Schelde
trekt zilverklotsend richting kust
dampend trillen de horizonten
terwijl de ploert hardnekkig brandt
sleepboten trekken mastodonten
huizenhoog boven ’t Zeeuwse land
in polders tussen sas en sluis
vierde het smokkelwerk hoogtij
de botermeisjes…
Aarde die rozen baart
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.300 rozen
bloeien zomer's op hun graf
door niemand gepoot;
in onze tuin heel bizar
groeit 'n zelfde rozen paar
Het zal toeval zijn
plaats voor m'n gemoedsrust
een mantel van gaas;
mantel om de rode rozen
op het graf en in de tuin
Hun liefde viel
in aarde die rozen baart
die voor liefde staan;
die bloeit tegen de druk
van 'n millennia oud juk…
Zover liefde reiken kan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Van golf tot golf en oever naar oever
draagt vreugde een diepe verrukking
De wind vlecht ons spel ineen
van zwoel naakt
zonder zonde
en zonder de traan der verdrukking
glijdt jouw blik
in de nacht, als een woestenij
mijn jurk – als geboren juk, de draagster -
stuk
Het kraken van oude spijlen
rondom het warme strelen
bekent…
WAT WIL MEN TOCH?
poëzie
3.4 met 20 stemmen
4.190 De vorst, die hier de rijkskroon spant,
Wil juist hetgeen wij willen:
geen zware last, geen knellend juk,
Maar vrijheid, welvaart, volksgeluk,
En geen — vergulde pillen.
Wat wil men toch in Nederland?
Wat geeft men voor te duchten?
Wat kwaad humeur, wat onverstand
Wil ons volstrekt doen zuchten?…
Rebel
poëzie
3.7 met 17 stemmen
6.877 Want in de aanvang werd het u voor-zegd,
dat het aan enkelen steeds is gelukt
het juk te breken, dat hun schouders drukt,
laat dus niet af maar vecht en vecht en vecht.…
de gebarsten kruik
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
899 een vrouw haalde dag'lijks water
had twee kruiken aan haar juk
eén was puntgaaf en stevig
straalde kracht uit en geluk
de ander lekte de helft per dag
deed trouwe dienst maar was wel stuk
de vrouw schepte steeds de kruiken vol
en bracht ze stroomopwaarts naar haar hut
op een dag had de gebarsten kruik
een gesprek met de waterdrager-vrouw…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 éénzaam
Geen probleem
Hij redt zich wel
Dat is een gegeven
Dachten de ouderen
Zijn mond was gesnoerd
Er kwam toen een dag
Dat zij die het niet dachten
Nog verwachten aanbrak
De eenzame tulp
Kwam tot ontplooiing
En er brak licht aan in het duistere
Het was onvoorzien
Doch de tulp vocht zich een weg terug
Wierp alle juk…
Bomen op de maan
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
768 transformeerde de pijn
in onverwachte gedaantes
maakte soms metaforen
van mensen die maskers afwierpen
je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan
maakte alleen pijn voelbaar
in afgrijzen, alsof er bomen
op de maan waren
maanbomen die alleen jouw pijn
konden verdragen in grijze zwaarmoedigheid
die om de mensheid viel
als een ijzeren juk…
Het leven buiten de waas
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Ik zeul de lasten met mij mee,
gebukt onder het juk van de wereld,
zwarte waas.
Ik lach, ik denk, ik gedraag.
Zeul mee de alles verslindende leegte
Om hen het voor mij verlorene te laten bereiken.
Zonder dank, excuses of lof
onderga ik het leven buiten de blije mist.
Verloren om nooit meer terug te willen gevonden.…
Voorbereiding.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.460 Leer ook eerst het valse kennen,
En uw hals het juk ontwennen,
Daar gij aan gekluisterd zijt;
Dat ge dan met vrijer zinnen
't Ware goed moogt leren minnen,
Van beneveling bevrijd.…
Warmte
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
608 Zo’n dag waarvan ik enkel maar kan hopen
dat hij voorbijgaat zonder ongeluk
of ander soort ellende aan mijn juk;
hij kan niet vlug genoeg zijn afgelopen.…