9053 resultaten.
Laatste trein
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.298 Wat gelaten stond je voor me
en ik snikte met een brok
want ik kreeg nu in de gaten
dat ik jou hier moest verlaten
toen mijn laatste trein daar wachtte
op de wijzers van de klok
en het fluitsignaal viel samen
met de eerste wintervlok
Van het raam zag ik je zwaaien
en de trein schoof met een schok
over veel te natte sporen
langs dat wat…
Het doodsbed
gedicht
2.7 met 152 stemmen
51.488 Kantelend licht. De avond is een kaars
die over haar gezicht een eiland legt.
Landschappen varen voorbij en zij is het
laken waarop nu alles wordt gezegd.
December. Bloemen klampen ramen aan,
broodkruim lijnt de perken af, verstikt
hun zucht. Het huis stokt in de kelen staan
de klinkers amper overeind. En ik vlucht
naar haar hals waarop…
Recreatie
gedicht
3.1 met 25 stemmen
15.480 Twee keer per jaar
reden wij naar het kerkhof,
op het 4e graf, 3e rij links van de ingang
mocht ik bloemen zetten
in een groene zinken vaas
terwijl mijn vader knielde op een bankje
waar hij eerst zijn zakdoek overheen had gelegd
de wandeling tussen de graven
duurde vaak meer dan een uur,
mijn vader bracht bezoeken aan oude kennissen
en besprak…
Laatste dag
poëzie
3.1 met 10 stemmen
4.152 Op: dies irae, dies illa etc.
1.
De gewisse dag der wraken,
Och! de dag begint te naken
Die de wereld zal doen blaken.
2.
Wiens gemoed en zal niet schromen
Als ten oordeel zullen komen
Beide kwaden ende vromen!
3.
Allen die ooit zijn geboren
En ontslapen, met haar oren
De aartsengel zullen horen.
4.
Zal de dood als dan niet…
Laatste inzending
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
848 Je was nooit te
beroerd om te reageren, maar ergens in een krant las
ik dat een beroemd dichter verdwenen is en wel zodanig,
dat ik voorzeker geen reactie meer hoef te verwachten
op mijn laatste inzending aan jou (of mijn vraag, wat
er toch met jou aan de hand was, toen aan het strand te
Knokke of zo, waar Wolkers, big survivor, en Campert,
taaie…
emotionele laatste traan
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.048 zag
Maar na tijden van leven
Moest het leven zich opgeven
Want het geleefde leven was echt op
Zonder dat ik het wist
Leek het leven even een grote list
Want jij werd zomaar getroffen
Door deze dode tijden
Moesten we glashard hopen
Dat jij het nog zou halen
Maar plots werd jij
Met een tik van de klok
Uit ons leven gehaald
De laatste…
Laatste adem
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.828 De laatste adem van mijn leven,
De dood is nu zo dichtbij,
Om jou heb ik veel gegeven,
Mijn leven dat ben jij.…
- De trotse stijle witte graven -
netgedicht
4.0 met 54 stemmen
1.011 Zielen hebben hun laatste rust gevonden,
in trotse witte stijle graven.…
Bladerhuid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
896 Ze lag daar, alsof ze al dood was
Te liggen
Haar huid bladerde af
Net zoals het plafond waarnaar ze staarde
- bevroren
Niemand wist aan wat ze dacht
Niemand wist of ze wel dacht
Of ze wel kon denken
Ik raakte haar voorhoofd aan
Voor de allerlaatste keer
Ik vroeg nog over vroeger
Ze antwoordde niet
meer…
- De Laatste Bel -
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.089 Een groot stiltefeest zo lijkt het,
de dappere daden van laatste gewilde uren
van allerlaatste gekwelde muren,
de hoge laatste eer, het Zwartemeer
een persoonlijke overwinning
zo omsloten en toch beschermd
ter ere van wat ook maar kon zijn.…
Dank
gedicht
2.8 met 4 stemmen
3.953 Niet heb ik meegemaakt
de Tweede Wereldoorlog, die eeuwige
kampen, dat wil zeggen niet
precies ik, wel mensen die precies
op mij leken, bijna mij waren, maar toch
niet precies dezelfde genetische combinatie opgegroeid
in precies dezelfde omstandigheden. Niet
zal ik meemaken: het opraken van de fossiele brandstoffen, het zo hoog zetten
van de…
Beroemde laatste woorden
gedicht
3.7 met 3 stemmen
11.056 Vermoedelijk was het zoiets als 'shit'.
Of 'hé'. Je vader zegt vaak 'hé, hé' op
een manier die jij goed na kunt doen,
met een vraag erin, die me passend
lijkt als je een sloot in rijdt. Of 'ho'.
De auto was tenslotte maar geleend.
Je lijkt me ook wel iemand die al jaren
had gefantaseerd hoe het moment
suprême zou zijn. Die uitspraken…
LAATSTE WENS..over leven, over lijden!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 Als de zwaartekracht van de mens
zo blijft hij kleven aan de aarde
al wordt hij op grote hoogte gebracht
zijn blik blijft op de wereld gericht!
Hij durft te springen en te landen
en zijn mooiste lach te tonen
het leven mag geleefd worden
"of er niks aan de hand is"!…
Opdracht
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.837 Ze greep haar laatste kans:
Iets om te lachen dan, misschien. Ze lachte even.
-------------------------------------------
uit: 'Het scheermes van Ockham', 1992.…
40
gedicht
5.0 met 2 stemmen
10.916 Wat zal ik zien
mijn laatste ogenblik op aarde?
Het gezicht van mijn geliefde?
Wat zal ik horen?
De fluistering van haar stem?
De laatste tik van de monitor?
Wat zal ik horen en zien?
De lippen van de verpleegster?
Het kuchje van de dokter?
Horen en zien zullen me vergaan
als de rukwind van de dood
me van mijn adem berooft.…
Laatste wens
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.154 slijtage hoor ik keer op keer
Mijn laatste wens is thuis in alle rust te verscheiden
vooral medische noodgrepen te vermijden
Genoeg is genoeg
Het is mooi geweest
Laat mij nu maar gaan
Ik ben niet bevreesd!…
Laatste wens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 als de wind mijn laatste ademteug
meeneemt in de eeuwigheid
begraaf me dan in een oud bos
naast een beuk onder het mos
en zo, dat overdag bij zon
en 's nachts bij 'n bleke volle maan
mijn mosbed in hun licht zal staan.…
bestemming
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
674 zoals je uitstapt
op het station
met het vertrouwen
te zijn aangekomen
op de plaats
van bestemming
zo zal het gaan
een enkele reis
bij het vertrek
en de zekerheid
van het onzekere
zo heb ik dat
in gedachten als
ik er niet meer ben
iemand leest mijn
gedichten en voor even
kom ik weer tot leven
meer moet dat niet zijn…
Het laatste glas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 Zeg me, wanneer het tijd is voor het laatste glas.
Vertel over je leven en hoe goed het was.
Zeg me, wanneer het tijd is voor het laatste glas.
Deel de tranen van weemoed en verdriet,
om hen die je te vroeg achterliet.
Zeg me, wanneer het tijd is voor het laatste glas
En ik vertel iedereen wat voor een pracht mens je was.…
Hoe die verkoudheid kwam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Eeuwige nazomer
't Was reeds november haast
Maar -regelmatig toch-
Scheen weer de zon
Soms was het bijna zelfs
Zondereenjasaanweer
Wat onberekenbaar
Omdraaien kon…
Afscheid voorgoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
641 Opgeblazen sater
Die duivels te
Lachen staat
Om mijn onmacht
Om jou weerstand
Te bieden -
Buik klotsend
Van vele liters
Bier die zo goed
Moesten smaken dat
Er maar geen
Einde aan leek
Te komen -
Brak van dronkenschap
Brak van de kater
Die gegarandeerd
Volgt, later -
Drie jaar geleden
Nam ik voorgoed
Afscheid van…
helder
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 het was goed dat de zon scheen
dat alles was gezegd
wat nodig bleek, gedaan
dat de narcissen op de tafel
geurden, rond hun witte kroon
een mooie dag, oprecht
en zuiver
in mijn huiver school de kilte van
de dood
al was het nog zo duidelijk
de liefde voor dit kleine dier gebood
me sterk te zijn
haar zachte vacht nog warm
onder mijn…
‘Pour toi mon amour’
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
624 Traag nadert de nacht
de wereld wordt stil
een wolk streelt de hemelboog
zacht kleurend als gouden einder
de opkomende maan
strooit zoete herinneringen
aan het zelfgetimmerde bankje
tussen zomerbloemen
en mijn verlangen zucht
naar het lied ‘pour toi mon amour’
dat je voor me speelde op je gitaar
nog rakend
als een gevoelige snaar…
de nachttrein
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
536 het was laat en redelijk koud.
ik slenterde nog langs de sporen.
het was er eng, ik was benauwd,
om vooral thuis te komen voor het gloren.
dus ik alsmaar in de verte turen,
maar nergens een trein te bespeuren.
mijn gemoedstoestand was aan 't verzuren
en mijn mond luidop aan het zeuren...
de nachttrein mag nu stilaan komen.
het chromen staal…
Krokusvakantie
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
776 De dagen lengen maar het weer zit tegen
De sprokkelmaand blijkt veel en veel te nat
Het voetpad zijpt en zompt, doorsijperd zat
’t Is droef, net Bloems ‘November’ door die regen
Droef ook door wat ik hier níét in ons land zie:
De krokussen zijn dit keer op vakantie…
Witte ridder
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
651 Elíme gaat naar haar vriend in wonderland
waar alice woont, dat weet toch iedereen
en wie die ridder is zeg ik
meteen
die strooit met euro's uit de vrije hand
Zo zijn er van die radicale
dagen
moments in love, waarin de nachtwind hangt
die als we thuiskomen de geur verdrijven
en niet per se om moeilijkheden vragen
O achahbar enigma…
[ Een mens speelt graag ]
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
357 Een mens speelt graag,
bij voorkeur met lievelings-
redeneringen.…
eerst de regen nog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
5 Weer zo’n afwachtende herfst
die braaf jaagt door de bomen
bedeesd beukt op takken, maar
feilloos elk sprankje hoop breekt
op die laatste straal
van het najaarszonnetje
De langverwachte winter komt
of niet, de stille sneeuwklokjes
verschijnen evenwel, evenals
kronkelende toverhazelaars
zo rijk als de jasmijn kan zijn
zal zij geuren…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Een laatste stap
Een laatste stop
Een laatste groet
Kan het leven verder
Met het gemis te erkennen
Dat onze dankbaarheid voedt…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…