414 resultaten.
Lezenslast
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 lezenslust
kompas boeken opgetast
in hoek en boekenkast houvast
maar mettertijd en jaren
gingen ze bezwaren
zouden boeken baren
mij van lust tot last
tot taal getemd
getob van intellectuelen
in letterkoord en zin verwoord
ik kon het niet meer velen
nu sta ik intellectueel gestremd
mijn lezenslust geblust bevrijd
vol levenslust…
Wanneer dan?
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.182 Vol van levenslustigheid, betekend
een vlotte eigengereide knul of meid.
Barstensvol enthousiasme hoort daar
dan ook weer bij, met steeds maar
weer dat geven, want ja, dat is tenslotte
toch het leven?…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Ontsproten uit wellust
Organisch doch nog onbevangen
Een blik, onbewust veracht door hen
Zij, ooit bewust levenslustig
Nu verdwaald in alle lessen
Die tastbaar houvast boden
Patronen vormden het labyrint
Die velen cyclisch delen
Bedachtzaam streven zij
Ontwetend vergeten zijn
Het voortschrijdend natuurlijk gift
Dat nu zo onopvallend…
Lentewachter
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.331 de nacht
-nat van donkere tong gegleden-
bevende bomen broos bekleden
met vlok geplozen wintervacht
en vorst gerijpt grenzen verlegt
moe van zijn kil regerend hand
waarmee hij heerste in het land
dat hem ijswekkend had gehecht
wacht het maanlicht schijn gesust
tot lentegeuren zwaar beschonken
haar mysterieuze glimlach lonken
die levenslust…
Lente
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
730 De lente maakt het leven lichter
want met de zon verschijnt een lach,
die mij, zo lijkt, bij toverslag
met veel meer levenslust laat dichten.
Nu is het zaak dit vast te houden,
verdringen dat er herfst bestaat,
niet denken aan de winterkoude.
Ook als de zon straks ondergaat
wil ik haar warmte in me houden
alsof ik in haar stralen baad.…
Hinkepinkeend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Die kreupele eend is mijn goeroe, want hij doet
mij beseffen, dat onvolmaaktheid levenslustig
en waarachtig tekeer kan gaan, dat zogenaamd
abnormalen en onschuldig gehandicapten even
veel waard zijn dan de gave en dominante eenden,
die zich onterecht beter wanen, ook al ogen ze
onberispelijker en gaat het hen schijnbaar meer
voor de wind…
Wat Je Ogen Zeggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
382 ik lees zoveel in je ogen
want ze zijn zo oneindig donker diep
achter elk vermoeden
zie ik nu iets wat ik niet
eerder heb durven bevroeden:
onzekerheid ontevredenheid
hulpeloosheid moedeloosheid
bitterheid
genegenheid tederheid
vrolijkheid vriendelijkheid
al die kleinigheidjes
bij elkaar is best wel veel
maar ook de levenslust
die…
Vol bloemen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
186 Af en toe is Buiten meer
dan onderweg zijn
met een agenda vol
gezondheidszorg
met een hoofd vol
regeldingen
en een buik vol
stofwisselingsproblemen
maar ook een hart vol
levenslust
die me staande houdt
en uit bed haalt
Af en toe is Buiten meer
dan besmettelijke lucht -
de ruimte van een stil park
de vrijheid van mijn pure zelf…
AAN EEN MEISJE
poëzie
4.2 met 4 stemmen
3.212 Mijn bloed gaat nog niet langzaam
In trage lauwe rust
Het tintelt in mijn aadren
Van louter levenslust
Ik zie veel duizend dingen
Op mijne levensbaan
Het goede en het schone
Het trekt mij krachtig aan.
Goddank! dat nog mijn polsslag
Niet even snel steeds gaat
Goddank!…
kinderrijm
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
4.009 vandaag zoveel gedaan
je deed het met een schaterlach
je praatte en je praatte maar
je bleef en bleef maar vragen
papa ben jij tovenaar
heb jij een brandweerwagen
het was zo’n mooie zomerdag
er liep een lieve poes op straat
waardoor je niet of veel te laat
die boze zwarte auto zag
de dood heeft jou te vroeg gekust
het kerkhof is vol levenslust…
Witgekleurde letters
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.005 al de zwarte letters
van jaren verdriet
Levenslange verhalen
in herinnering gezocht
langs hollende paden
van droeve dagen
Zo afhankelijk van de muur
die werd opgebouwd
door al het zwijgen
van jaren pijn
Een lege doos vol diepgeborgen tranen
waarin de hoop mij heel zachtjes kust
om al die witgekleurde letters
in momenten van levenslust…
Eeuwigheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
760 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
Denkwerk ( slot )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
525 ik zag een zonnestraal de kiezels raken
die ik plette op mijn pad
het stof leek iets te hebben van goud
stil geluk wikkelde zich rond mijn hart
ik vond in de regenwolkenhemel
de boog die de hoop voorspelt
er ontstond weer de verknochtheid
het ongekende levenslustige verlangen
naar de leeuwerik, haar verenkuifje
het vertrouwde riedeltje…
Ergens anders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 Jij, jij was de enige
die de verborgen levenslust
in mijn ogen las.…
Nieuwjaarswens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 romantisch kaarsgeflonker
vlekken naliet op 't dressoir
en de geur van oliebollen
hangt in 't hele huis nog zwaar,
als door vuurwerk vingerloze
handen alle zijn verbonden
en de dodelijk verschrikte poes
is toch teruggevonden,
als de kater eind'lijk wegebt
en het maagzuur is geblust,
wens ik u voor 't nieuwe jaar
geluk, gezondheid, levenslust…
Meeuw in een plastic jasje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Vlekkeloze natuur
Schoonheid in
Vleugels gevat
Door meedogenloos
Blik goeddeels
Uit elkaar gereten
Maar je hoofd
Doet het nog,
Je kraaloogjes
Kijken nog vol
Levenslust de
Wereld in, en ik
Die door jou
Geraakt word,
Je behoedzaam
In een plastic
Jasje vlij
En je in
Veiligheid geborgen
Afgeef bij mensen
Die goed…
Gordijnen van satijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Bergtoppen aangeraakt
Op handen gedragen
’t Licht valt door kieren
en verspreidt zich aan je voeten
Door woorden verwond
Middels veren gestreeld
De wind slaakt een zucht
warmt jouw blanke handen
Treden vol levenslust
Dalend en verend
Wapperende lakens
voelen als een deken van ijs
Oh…..beste vriend, zing voor mij
vanuit je hart van…
Kustdrukte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
344 naar de kust
heel bewust
om met hartelust
de zee te zien
en heel misschien
vanavond rond 10
een gaatje vrij
na een lange rij
de dag voorbij
toch op het strand
beland
aan de waterkant
ben je zo weer kwijt
het wachten al die tijd
heb je geen spijt
aan de kust
komt er rust
en levenslust
als wij straks lopend gaan
en nooit…
Scheve balans
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
417 reikend over de rand
wijkend voor de druk, fier
in mijn eigen stand
IJzerwater heeft me gehard
en het patroon van mijn leven
vastgelegd in de botten
en in de aders
van mijn scheve balans
Ik maak elastische sprongen
die mijn broosheid breken
zouden zonder de precisie van mest
op uur en tijd, van tijd tot tijd
ontregeld door mijn levenslust…
HILLEGERSBERG RUIKT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
298 De lange Molenlaan
geniet milde lichte schemer
onder wijde hoge bogen
van reusachtige platanen
die opgewekt hun geur blazen
over de huizen
van Rotterdams weeldebuurt
tot ze terug gestuwd wordt
door vochtige vrijheidszuchten
van de grote Bergse Plassen
lover- en wateradem
zorgen voor verlicht toeven
en gezonde levenslust
binnen…
Mijn tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 stoelen
om mijn tafel, voor de jong gestorven
neven en nichten, voor de oude familie-
leden en de vrienden van overal
die hier afwezig aanwezig zijn
zonder dat er een duidelijk einde is
en terwijl mijn hart gewoon blijft slaan
in warmte, kou en wind
en ik het leven leid dat wij
elkaar hebben toegewenst
aan de feesttafels van onze levenslust…
contactadvertentie
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
889 beschaafde heer, wat grijzend aan de slapen
en midden op de schedel … zeg maar kaal
wel lief, niet noemenswaardig geniaal
de levenslust reeds lang op apegapen
de libido niet als bij jonge knapen
het maandsalaris … ach een ietsje schraal
de woning tja … we zeggen maar modaal
de buik is daarentegen welgeschapen
zou graag -het zijn z’n allerlaatste…
ongeluk of wat
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.255 stille hof
dat men elkaar
verwijtend aanblikt
bij een morsdode spreeuw
zonder aanwijsbare reden
zo maar om de hoek
midden op de stoep
mevrouw de leeuw-van schie
zei bij ons in de bocht
wordt altijd zacht gereden
het is ook te ver gezocht
een hardrijder die zijn auto verlaat
voor midden op de stoep van de straat
zoiets ontneemt veel levenslust…
WORKSHOP
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
519 Meer dan gesloten, zijn gezicht
Hangt hij lethargisch in zijn stoel
Hij saboteert de hele boel
Wil weten niet van een gedicht
Ik duw en trek en ik belicht
En denk kom op joh, toon wat smoel
Hij heeft geen levenslust, geen doel
Is geestelijk uit evenwicht
Hip hop; zijn lievelingmuziek
Biecht hij me op met tegenzin
Een ingang denk ik opgelucht…
Verteren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
490 blonde haren
dansen losjes op haar rug
haar pasjes gaan lichtvoetig
het pinnen super vlug
de ruiten spiegelen ogen
gehaast en ongeremd
haar handen dragen tassen
woeste blikken onbestemd
wil zij alleen maar shoppen
schouwt elk pand als tent
langs etalagepoppen
verkleed als vrouw of vent
haar leegte draagt steeds zwaarder
van levenslust…
Licht en schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft
door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht
mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even de levenslust…
Die eerste vlinder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
634 De eerste vlinder dartelt
door de voorjaarslucht
neemt mijn bezwaarde gevoelens
voor een onbezorgde vrije vlucht
op haar smal ogende tengere rug
‘k laat haar begaan
lijdzaam heel gedwee
ze neemt ze met zich mee
langs de schoonheid
van de prille bloemenpracht
ze worden met frisheid
door gelucht
die vrijheid blijheid vol
van levenslust…
verdragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
492 je sjouwt dezelfde zware lucht als je moeder,
zeggen ze vaak
gelijk als zij draag jij je hoofd net zo naar beneden
draagt ze op afhangende schouders
haar opgelegde levenslust;
het heden en misschien haar verleden
je loopt als je broer
met je armen strak langs je lijf
in je handen (als een licht gebalde vuist)
een sleutel die naar de…
Imbolc II
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 vloeien;
Barden dichten en bezingen
luchtig het leven, de liefde,
sensueel geurende bloemknoppen
die kleurrijk ontluiken;
Smeden smeden ploegen,
timmerlui herstellen de kraal,
bezielde handwerkslieden, begeesterd
door het eeuwige vuur van Kildare;
De bronnen wellen weer,
koude winterwonden helen,
de bronnen stromen weer
over van levenslust…