298 resultaten.
Camarillo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
403 Daglicht toont littekens in het blanke hout
dat monter tegen elke verdrukking in leeft.
Doofheid verbergt signalen van grof en oud,
zozeer dat zwijgen de voorkeur heeft.
Mijn zwijgen belet mij niet om te zien,
te staren zelfs naar het verbleekte licht
dat een betere invalshoek biedt bovendien.
Het is de zon die ik van schuilen beticht.…
Geluksmeter?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Dan dekt de feloranje
hemel alle miserie toe
en wist de sporen de
opgelopen littekens uit
wie kaal is krijgt een
pruik getooid met franje
die op en af te zetten naar
hergebruik. Helden zwieren
door de grachten, de mineur
is weggewerkt door de kleur van
de medaille.…
Gevecht na het gevecht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 niet waarom
in te grijpen
vrijheid zou zinloos zijn
voor alleen volwassenen
begrijpend en braaf
alles met mate, opgeven
wat mooi en aantrekkelijk is
en glimlachen
om de ontevreden smoesjes
en leugens van vroeger
Gewond word jij groot
Ook ik heb kastelen en muren
gebouwd, verdedigd
en weer afgebroken -
oudemannentrots
op de littekens…
BREIN EN SENTIMENTEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
326 kijk; de blik verruimt en verlegt horizonten, brengt me aan 't dromen
Passies ontvlamden in alle heftigheid om dan smeulend pijnlijk verwerkt te worden, labeur
Brein en sentimenten in perfecte harmonie, utopie
Gevoelsmens of beter vuurvrouwe hanteren, vraagt denkwerk gecombineerd met eigen tempo doewerk
Continu op mijn hoede, dat wel wegens littekens…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een schokkende adem, een verstikkend geluid
Het leven verlaat ons, de Dood toont zijn gezicht
De laatste littekens…
NOOIT MEER SNIJDEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
816 Ze zou zich nooit meer snijden,
had ze zichzelf plechtig beloofd
Allerlei crisissituaties vermijden
en zij had zichzelf ècht geloofd
Ze zou zich nooit meer snijden,
had zij onder ‘t bloeden gezegd
Zich niet door smart laten leiden
en werkelijk, zij meende ‘t ècht
Ze zou zich nooit meer snijden,
had zij haar littekens bezworen
Ze zou zijn…
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 de maak voor Broertje Dood
Jong gestorven talent
die slechts nog bloed huilde
op een gebarsten huid
*
Haar oog zwelt de traan
en bitter is het lot van de lemming
die in allerijl
de val in het ravijn verkiest
Haar vrienden zijn niet meer:
In het hart van de zwarte roos
leeft de Dood die met haar doornen
hun namen tot littekens…
Op een huid van Indisch goud
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
708 Woorden hagelen een witte waas
over het doodgeboren kind, lang geleden
Moeder borduurt - half blind – haar littekens,
op een huid van Indisch goud
Vader bouwt zijn onzichtbare Bersiap
met een ondoordringbaar doodzwijgen
Hij drinkt zijn verdriet van harde tranen
verslikt zich en barst
Hun oudste dochter is reeds het huis ontvlucht
Bekleed…
Onverschrokken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 acteur, een charmeur
Hij versierde mij vlot
We hadden ons genot
Maar spraakzaam werd hij nooit
Ik voelde me berooid
Dicht gaat mijn open hart
Eventjes voelde ik mij verward
Ik zag hij speelde een spel
Mijn alleen zijn
Als vrouw
had hij door
Ik verloor
Een waan van plezier
Was wat in herinnering overbleef
Maar ik vergeef
En leef
Littekens…
VAN NEGERHUT TOT WITTE HUIS
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
551 Doof was hij voor haar nederige smeken
Al wist hij dat zij ‘s morgens zou gaan huwen
Hij zag het bloed niet haar wangen stuwen
Hij kon haar maken en hij kon haar breken
Hij was de meester, hij bezat de zwepen
Iedere slaaf kende daarvan het klappen
Vooral wanneer hij trachtte te ontsnappen
Menige rug had littekens en strepen
En vele oorlogen…
Hinkelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De opluchting in je ademhaling
streelt vervolgens ongekend
de littekens van gekende liefde dicht
heelt stuurloos open wonden
en vergeeft voor jou de zonden
die zeker nog gaan komen
maar nu nog niet gemaakt zijn.…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 onwetendheid,
geschreven grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, nooit moedwillig want
morgen valt weer malse voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de kaalheid van dit vuur was
ik de schoonheid al eerder kwijt in de littekens…
Teder zwijgen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 mensen in ogenschijn veranderen,
glimlachen naar littekens onderhuids,
de tijd is de vernieler
en bewaarder tegelijk
de bittere pil laat zich kauwen
tot het klokhuis van vertier
de laatste beet toont de
granieten tanden van de verrader.…
Lijfelijk bestaan.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
548 In de klimmende jaren
moest veel worden
weggegooid,
het idee dat
verwachting en geluk
mild en duurzaam zijn,
een subtropisch klimaat, een
omhelzing als een warme deken,
in plaats van verzilting van
wrange aanslagen die naar
gelang het duurt, steeds
vaker levenslange vragen bij zich
dragen en littekens
achterlaat in het…
Spiegel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
640 Ik zie het wel
en geloof me, ik heb nog nooit zo'n mooi persoon gezien
Dus draai je weg
ik beloof dat ik je weg zal houden
ik houd je vast
je gezicht gericht op de horizon
Draai je weg van de spiegel
die maar tegen je blijft liegen
je littekens zijn niets
je lichaam is prachtig
je angst ongegrond.
Kom op, we gooien hem kapot.…
De zelfde boei?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
585 Zij glijden van mijn schoot
het ruime water op, de boten
waarvan de kiel te vroeg
werd afgelegd, gebreeuwd
met zwarte pek en wit katoen
niet te laten zinken, het geluid
loeit uit een scheepshoorn van
beide zijden, de tegenstelling
van het doel, staan alle voeten
in een niemandsland, de oevers
gescheiden tot aan de overkant, de
littekens…
Geluk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
744 Anderen denken dat wat kapot is, is vooral toch stuk
Bij pech snijdt zo’n scherf je zelfs tot bloedens toe
dan helen wonden tot littekens, weet je niet waartoe
In een mensenleven gebeuren zo van die dingen,
Vazen breken soms, het lot laat zich niet bedwingen
Maar ik geloof, nu de scherpe randjes zijn gesleten
ik een mozaïek zie van scherven…
magnoliasnel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 neerwaarts dwarrelt
waar voeten haar vertrappen zullen
zoals zoveel van de mooie dingen
op deze wonderbaarlijke aarde
die wij liever toch bij ons houden
ons sneller nu ontnomen lijken
als de ons betoverende parfum
die fris en transparant de magnolia
met een bloemige twist ons schenkt
om vlammend harten te veroveren
waar zij liefdevol littekenen…
De heetste lava?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 een bliksem-
inslag als een geliefde je verlaat
de kiem van al je rusteloze wensen
van vorige levens, wroetende residuen
van de vroegste wensen, standhouden
met dezelfde koppigheid, waarin illusies
zich staande proberen te houden, totdat een
geur en gebaar zich aandient, associaties
met een alomvattende zekerheid, worden
geleefde littekens…
Misplaatste grap?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
451 alle illusies ten spijt, de dood heeft
zich al genesteld in stromen bloed
onderhuids, in de aderen sijpelt
de balans in tij van eb en vloed,
een verlangen wat nog ontdekt moet
worden wat nog niet geschreven of
beluisterd werd, fake of niet,
voelbaar wordt de tijd te krap,
nog van alles overdoen is slechts
een misplaatste grap, de littekens…
Harde lijnen ?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
607 Verpakte littekens gaan van
hand tot hand, geschreven op
een bevlogen krant van gisteren,
waait ritselend op in een gestorven
zucht om de tijd te ontmoeten
buiten mijn medeweten om.…
Bij jou
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
643 Niet meer in het mededogeloze daglicht, waar jouw woorden me kwetsen,
in een stralende zon die warm, koesterend zou moeten schijnen,
doch littekens veroorzaakt door koude stralen in mijn ziel te etsen.…
Hoger doel?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Wij dachten nieuwe bruggen te slaan
de alle oevers van de wereld met
elkaar verbonden, soms opgehaald
waar alleen de liefde kon overschrijden
een krakkende huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid, de tijd
heeft ons ingepakt, verslonden in magere
tinten, als de wind door de haren strijkt
met littekens geschonden waarin…
Mocht u anders beweren?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
389 Verslagenheid zoals het werd gedeeld
in elke era weer wordt geproefd,
tekens dat alles opnieuw gedroomd
zoals het is niet zou moeten zijn wat
anderen in verwachting beweren als de
stromen in lief en leed even zijn gedroogd,
maar haar littekens nooit en mocht
verwachtingen ontstaan anders te
beweren is dat een realiteit die
mank gaat…
Hoger doel?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
823 die niet konden worden afgewogen in gevoel
wij sloegen nieuwe bruggen die
de oevers van de wereld verbonden
soms opgehaald waarover
alleen de liefde kon overschrijden
een verstilde huifkar met herinneringen
die de toekomst heeft geplaveid
de tijd heeft ons uitgepakt, ongebonden
met z’n grijze tinten door de haren strijkt
met littekens…
Vallen en opstaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Vallen en opstaan
maar wat als je niet meer kan staan
je valt telkens weer
je veiligheid schiet letterlijk onder je voeten vandaan
Wat te doen
door wat voor oorzaak ook
je eigen niet meer in de hand hebt
wie kan jou nog helpen in deze gordijn van rook
De littekens verraden je val
het lot zit niet mee
veel is er te verduren
herstel tree…
Kwetsbaar of ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 eindigheid,
uitgenodigd de realiteit te
beliegen, zich te laten wegen,
menigmaal ten onrechte gedacht
steeds te laat, te lang verwacht,
ten leste maar gezwegen, waarin
herstel niet werd verbeeld,
wakker geschrokken, knieën
knikken, gedachten vervliegen in
je toegestane tijd te stikken,
overleven de betekenis van zelf geloof
om je littekens…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
426 Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.
Niet omdat ze vergeten zijn,
Maar omdat de tijd blijft doortikken.
Life goes on.
En zo vergat ik vandaag, voor het eerst, jouw verjaardag.
Ik schaam me.
Een nieuwe wond, een nieuw litteken.…
Fundering van licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
204 Verantwoording is het openen van de ramen,
het rechtzetten van de scheve tafels in de kamer,
het kijken naar de littekens zonder weg te draaien.
Wij zijn niet de daders van de schaduw,
wij zijn de hoeders van het licht dat nu moet schijnen.…