8715 resultaten.
Honderdvijftig kilometer zenuwen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 Bestaand uit vele spiegelscherven
Weerkaatsten wij elkaar verwrongen Zingend van liefde, leven, sterven
Beseften we- de tijden drongen
Brokstukken, flarden en fragmenten Verdronken in verdeelde beelden
Waarin we soms elkaar herkenden
Of dat wellicht een weinig speelden
Wanordelijke mozaïeken
Heldere delen, slechte voegen
Harten die…
God en de mens, de mens en God
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
557 God
ik heb als mens een wens
ik wil meer 'mens' van U leren
niet om me te bekeren
maar meer te leren verkeren
met de mens die U bent
ik voel dat met oefenen
mijn 'mens' steeds meer went!
Jan Jacob…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 In Amerika regeert de president vier jaar, en het journalisme onbegrensd.…
Je hoeft niet altijd....
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
456 Een mens hoeft niet altijd
mee te voelen,
een mens lijdt niet altijd
met je mee,
een mens kan zich niet invoelen,
in jouw pijn!
Maar hoe schrijnend is het te bedenken
dat er mensen zijn,
die doordat ze niet kunnen invoelen
zo immens hard kunnen zijn,
dat je de tranen in je hart voelt stromen!…
Menswaardig leven.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Op een dag komt er een
ommekeer die het hart opent
als een roos.
Dan zullen vrede en vrijheid
werkelijkheid zijn.
Terwijl velen zonder ellende
en pijn door het leven kunnen gaan.
En onderwijl staat men voor het
recht van een menswaardig bestaan.…
Waar hoop weer adem haalt
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
374 ik geloof dat ieder mens iets meedraagt
een vonk soms klein
verstopt onder stilte of twijfel
soms is er maar één blik nodig
één open deur
om dat licht weer ruimte te geven
wij zijn allemaal onderweg
struikelend zoekend groeiend
een kans is geen medelijden
het is vertrouwen in wat nog komt
als we mekaar blijven zien
niet als fouten maar…
zaaier in de nesten
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.074 het zaaisel van de mens als man
is helaas niet meer
wat het echt wel was
vruchtbaarheid neemt af
uit de nobele herdersstaf
de man is vaak te zwaar te dik
hij gaat moeizaam in de fik
en wat er dan nog los komt
mondjesmaat en niet gezond
dit is niet zo maar een gedicht
ik vergelijk sperwers qua gewicht
vrouwtjes zijn twee keer zo zwaar…
Men kwam en ging. Men was en bleef...,
gedicht
4.0 met 27 stemmen
10.360 Men kwam en ging. Men was en bleef
die nam en gaf. Die bad en at.
Bezat. Bedreef. Men las. Men schreef.
Men nam en ging. Vernam. Vergat.
Je kwam en ging. Je was en bleef
die nam wie nam. Die gaf wie gaf.
Het was te geef. Ik las. Ik schreef.
Je ging. Je gaf. Gaaf en onaf.
------------------------------------------
uit: 'In een mum van taal…
de bronsttijd is aan de vrouwtjes
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.225 Dat is wel het verschil met de mens, zegt de bioloog.(Volkskrant 28 juli 2006)…
nooit weer gebeurt weer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 ongewenst en ongewild
beangstigend kil en koud
is daar de confrontatie dan
van heden met het verleden
door juist ook het handelen
van mensen tegen mensen
die het beter moeten weten
waar ooit een wrede macht
hen systematisch moordde
vervolgt nu hun nageslacht
nietsontziend het buurvolk
het mens zijn diep onterend
vegen zij met minachting…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
516 gezichtsbedrog
sommigen
werken zich
een leven lang
uit de naad
om anderen
op elk moment
te bevrijden van onrecht en kwaad,
om ooit herinnerd te worden
als:
een mens van goede wil!
anderen
die het hier nog amper zien zitten
zwalpend in een zee van ellende
en haast verdrinkend in
een oceaan van pijn
blazen zich op.…
trilling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Gapend met de hand voor de mond barricaderen ze
het beest waaruit de mens ontsprong
uit het dromen van een krater op de maan
de dieren bergen ze in de slaap
er valt een trilling
een kleurige deining valt in de lucht
de vlakte vouwt open
de horizon schuift uit elkaar
met wiggen van ochtendlicht
een dauwdruppel valt op de neus
van de bloem,…
Wonderwel genoeg ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In eindeloos verre ruimten,
die verstand te boven gaan,
leven onbewuste mensen.
Temidden van sterrenevels,
zijn wij op aarde nu.
Onvoorstelbaar nabij zijn wij,
want wij zijn nu hier.
Jij en ik en zij.
Harten die in ons kloppen.
Breinen die in ons denken.
Longen die in ons ademen.
Bloed dat in ons stroomt.
Mensen zijn organen.
Wij…
Dichtgetimmerd dichtersoog
netgedicht
1.6 met 15 stemmen
400 Ik ben een dichter die verkeerd geboren is,
dit holle landschap kan mij niet bekoren;
de rijen wilgen mogen geen naam hebben,
de afwezigheid van een verscheidenheid
aan vogels en insecten is een direct gevolg
van de waardeloze mens en zijn wangedrag.…
Sporen van worsteling
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
530 meer gaf
de overheid kende je adres
ongeopende brieven
belandden op een vergeelde
ingezakte stapel van een
zwijgende reis in de tijd
geen sporen van worsteling
volledig geskeletteerd
zei de patholoog
naast jou lag
het skelet van een muis
ooit was er een vrouw
die jou koesterde
in haar buik
sporen van worsteling
zie de mens…
dat zwaard van dit minst kwade
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
420 gesmede schitterwoorden
uit dat liefst vermeden era
toen die dragende schaduw
door waarheden verzadigd
die venijnige stilte als leegte
voor zichzelf houden wilde
met angst voor dat blijvende
zwijgen van die oprechtheid
als dat leidend lijdensverhaal
eenzijdig vertaald perspectief
voor die dief die heilige graal
van die veilige aftocht…
Wat is een mens nog waard?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
502 Want geen munt, geen macht dat hier bepaalt,
hoeveel een mens is ... en dat wordt nooit vertaald!…
Raven zweven
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
468 De schrijver is niet het gedicht
laat het gedicht zichzelf zijn
een spiegelbeeld zonder ego
je komt een dichter tegen in een droom
nabij een bos waar raven leven
waar raven zwervend zweven
zijn achterdochtige gedachten
staan voor werelddelen van verwarring
met zijn sterke handen knijpt hij hersenwolken dood
hij verzint geen literair…
Donkere gedachten
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
420 In donkere gedachten heb ik mezelf gevonden
een theatrale clown voor een anoniem publiek
een deken van grijze mist over mijn denkwereld
die zich dapper uitstrekt, maar op de vlakte blijft
wanneer het gaat om echte stoere mannenzaken
iedere avond hetzelfde doorzichtige toneelstuk
ik ben mezelf, een ziel als deel van het bestaan
in de hoofdrol…
Ik wil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
203 ik wil ik wil ik wil
duizend dingen
veel te veel
oneindig
het wordt pijnlijk
ik wil
moet worden afgeschaft
de wil van de mens
is te groot.…
Zielsgeluk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
170 Het zijn beweegt
door mij heen
nog vóór ik het
kan denken
In elke ademtocht
raakt iets ouds
mij aan,
alsof het mij
herinnert aan
een oorsprong
zonder naam
Het zoekt mij op
in de ruimte
tussen
ademhalen, waar
de wereld
even lichter wordt
en ik bijna oplos
in een stilte
die niets van
mij verlangt
Daar stijgt
zielsgeluk…
De mens achter de knop
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
115 erachter gaat zitten
dan raakt een brief zoek
verdwijnt een bestand
wordt een wachtwoord vergeten
en drukt mijn vinger
op de verkeerde knop
misschien is dat
de kleine vergissing
die ons nog mens maakt
machines bouwen
die bijna niets meer verkeerd doen
en ze vervolgens
toevertrouwen
aan onszelf…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Het ergste van dakloos zijn is,
dat je niet kunt meedoen
aan de postcodeloterij.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Nieuwe godsdienst:
ieder zieltje een mobieltje.…
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1 Druk-druk-druk en wilt u supersnel
internetten?
ADHDSL !…
DE STILLE DOOD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
968 Als een dief in de nacht
Kwam hij onverwacht
Wie had dit verwacht
Ben je daarop bedacht?
Hij lag op de grond
Waar men hem toen vond
In de vroege morgenstond
Daar op die kille grond
Hij was erg alleen
Bijna niemand om hem heen
Geluidloos ging hij heen
Om hem was geen geween
Zijn buren hadden geen tijd
Te letten op zijn eenzaamheid…
Tot hier...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
585 Individueel
en sociaal is ieder mens
met zijn eigen grens.…
Bladeren vallen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
504 Een mens verliest zijn jaren,
maar niet zijn wilde haren.
Zoals bladeren niet vallen,
van zijn verbaasde mond.…
Het moment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
546 Het moment
dié seconde
dát ogenblik
op dié dag
dát gevoel
voelt als 'oer'
iéts van eeuwigheid
verbonden met alles
waar je was
dát moment
toen je wíst
het is wáár
zó is het
écht waar !
Dát moment
bedoel ik.…
Iedersland
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 Nederland, onhelder land
Regels vallen te omzeilen
Overheid toegeeflijk want -
Alles beter dan te dweilen
Kraan wijd open, uit de brand
Schietende met oude pijlen
Richting tij en waterstand
Laks en blind voor eigen feilen
Vrijwel dood de tolerantie
Spijtig, lef is er niet meer
Vlag en wimpel gaan gebukt
Train…