263 resultaten.
Zadoesjnitsa
gedicht
3.2 met 85 stemmen
25.890 Het blad is smal, maar ik maak plaats
voor mieren, vechtend voor hun leven,
voor vermoeide bijen, oude vlinders,
voor zielen van verdronken dieren,
voor zielen van verdronken kinderen,
in Schelde, Zenne, Nete, Leie...…
Het land voor eigen volk
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.040 Nederland een mooie naam
Gevormd door lage landen
Maar wat is recht op vaderland
Als je afstamt van Kimbren Teutonen
Kaninefaten Friezen Franken
Saksen Kelten en Batavieren
Die in je voorgeslacht zaten te mieren
Ik wil ze daar graag voor bedanken
Kortzichtig denken dit is mijn land
Haalt uit voorgeslacht verband
Waarom verre verwanten…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 de nacht als sluier
de maan in de kring
de man erbuiten
verzonken in de dans
van onvergeeflijke woorden
de auto’s op de snelweg
krassen monotoon
de runen in het duister
landschap 2
de wet van weten
drukt zwaar op de bloemen
onder de bladeren in de hersens van de man
de mier…
Lijken op dieren
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.291 Een mier,
zo vlijtig zie ik me echt niet doen
Een aap, dat mooie dier,
daarop lijken we allemaal wel iets hier
Vernuftig bijdehand vertederend en harig
We stammen van ze af,
soms kijken ze meewarig, naar ons
Twee beners.…
toekomst
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.130 uit
Jouw toekomst wordt bepaald
Door het lot der toekomst
Waar je wordt gekozen
Uit duizenden mensen
Die wanhopig kijken
Met hun kraaloogjes van sneeuw
Je wordt gekozen in een lange baan,
De baan die jouw vervoert
Naar jouw nieuwe leven
De tijd kent geen tijd
Voor jou is het leven
Een groot draaiend geheel
Waar een groep mieren…
Even voor twaalf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 Sta stil
Als minuten tijd verliezen
Aan oneindig nu
Seconden branden zich een evenwicht
Als mieren onder mijn vergrootglas
In de felle zon van vroeger
En het even voor twaalf is…
Lieve Lieve
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
664 die opdroogt
in het vroege zonlicht, dat verwarmt
Wakkere vogels zingen en strelen het oor
met een vrolijk fladderend ochtendlied
een kat sluipt tergend langzaam dichterbij
Het is verlangen naar jou, vervlochten
raken met verlies, eens ons voorgoed
beroerd, maakt los om te behouden
Zonnestralen wriemelen op de huid
kruipen als rode mieren…
Titelloos
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
861 mijn bijdrage van heden
houdt werkelijk niets in
kent geen verleden of morgen
het is als wakker worden
zonder zorgen
iets gaan ondernemen
heeft dan geen enkele zin
vandaar deze holle woorden
want die zijn in ons koude
kikkerlandje meer dan genoeg
het enige wat ik heb te vieren
is de zege op de laatste mier
die ik langs de achterkant van…
gevonden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 De handeling is anders, alledaags,
gras maaien, het plukken
van uitgebloeide bloemen
uit de haag met kamperfoelie
mieren
lopen langs mijn benen, armen
de zon
verdroogd het zweet op mijn rug
de blauwe hemel is zo hoog, zo heet
iets luidruchtigs
verdwijnt uit het zicht
iets
een vaag gevoel als een huivering
niets.…
Hooi koorts
gedicht
4.4 met 78 stemmen
9.832 Nee,
dank je, hoeft niet, laat ik me vallen en daar
kriebelen al mieren als jouw vingers
en voel ik je handen jeuken.
Verbaasde koeien staren en herkauwen onderwijl
een spoor van kwijl. Hun gele oorbellencollectie
klappert op de maat.…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 koud
terwijl een zachte windvlaag je angstige gedachten sust
een zonnestraal schiet tussen 't bladerdek door
beschijnt plotseling het bos in een gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het drassige pad met een karrenspoor
paddenstoelen en kleurige koekoeksbloemen zijn tussen 't groen verschenen
rode mieren…
De boze man zie hem gaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
444 Mieren kruipen om hun hoop.
Zij dragen aan wat zij voor hun
koningin wensen. Voetstappen klinken
op de straat. Een veelheid van benen
en vermoeide voeten. Al wat leeft
tussen de stenen van de straat moet
straks voor zijn nieuwsgierigheid boeten.
De boze man zie hem gaan.
De stad, zijn skyline en zijn grenzen.…
Zij heeft niet te leen gegeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 wenende mieren onder de straatstenen
een kwijlende hond
likt het zoete
de aanzienlijke zenden hun slaven om water
voor de kale akker
zij komen terug met lege kruiken
en getekende hoofden
dor en hijgend gillen
de uitgebluste poppen
op de springmatras
op kale heuvels
happen de wilde bokken
naar lucht
het einde nabij zijn zij…
Daar waar dromen woonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Minuten werden jaren
het ging allemaal voorbij,
met de snelheid van wat mieren
marcherende op een rij.
Als flitsen van gedachten
ja zo vloog de tijd,
van peuter tot aan oude vrouw
een leven zonder spijt.
Ze koesterde
dat wat haar zag
ja zo gaan de dingen,
regenbuien spoelden straten
druppels werden kringen.…
In de maak
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 in de anonimiteit verdwenen gelederen binnen hun muren
zouden rijzen uit hun moeras
Als en indien evenzeer onverhoopt de weg tussen Keulen en Parijs dat wil zeggen
het zanderige pad naar Kom post Stella plots in het niets oplost
Als dat wil zeggen als ware
de pelgrims getroffen door heldere flitsen als steken van bijen en beten van mieren…
Waar is de zon
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
480 De egels zoeken mee nu, hun rust is toch
verstoord, want wie kan er nog slapen,
niets is zoals het hoort, de mieren en de
muggen, de katten, het konijn, ja iedereen
zoekt mee nu, waar zou de zon toch zijn.…
ARMAGEDDON
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
851 de aarde rilt
beeft
kookt
mensen lopen in paniek
als nestverstoorde mieren
door en langs elkaar heen
redeloos radeloos
al hun kennis
al hun wetenschap
het helpt niet
heeft niet geholpen
de aarde rilt
beeft
kookt
land
overstroomt door alles verwoestend water
verdwijnt onder alles vernietigend vuur van aarde
wolken van as verduisteren…
Een nieuw Nederland
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Eerst geloof ik haast niet
wat ik zie, mensen als mieren
Door elkaar heen, op de vlucht,
en meteen schiet Karst T.
door je hoofd, toch niet wéér
Een aanslag. Ik begrijp de
trillende en geschrokken
mensen, allemaal verschillend
Van elkaar met andere ge-
dachtes en ideeën mooi bij
elkaar.…
Verhoring
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Ik heb iedere nacht gebeden,
de tranen zijn opgezogen door mijn kussen,
mijn bestaan is zo onzeker als het wirwarleven
van een rode mier in een hoop ellende. Ik ken de
wegen van de armoede maar al te goed, ook al doe
ik het als populaire schrijver niet slecht en zijn
er vele fans, die me graag eens willen knuffelen.…
De loop der historie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 Mensen zijn mieren in het zand: proberen hun eigen
luchtkasteel onafhankelijk te bouwen.
Ik doorzag alles.
Het was het énige wat het leven van mij vroeg.
Ik schikte en schik me in dit lot.
Ver boven alles, bezag ik van een afstand.
Tegelijkertijd was ik overal in betrokken;
voelde mij met álles betrokken.…
EEUWELINGEN
poëzie
3.0 met 6 stemmen
4.220 Gedaagde, bodemvaste bosgenoten,
bomen, die ‘k, wel vijftig jaren lang,
boom wete; en zo hoge als nu geschoten,
gezien hebbe, op zo menig wandelgang;
wat ben ik, arme miere, u bijgeleken,
die sta en u aanschouwe, o hoge bomenreken!…
Liefde overwint
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Daarin is de mens ontzettend klein,
wriemelend als mieren in hun nest.
Waarbinnen elk maar steeds de grootste wil zijn.
Elkaar verdringend, met vrees en met pijn.
Zijn kleinheid steeds verbergend,
door groot en stoer te zijn.
Met wapens tot de tanden.
Die tastbaar en vreeswekkend zijn.…
ballonvaart
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 omhoog
hoog genoeg
voor een blik die alles overziet
laag genoeg
om de aarde nog te voelen
de mensen nog te groeten
stilte heerst boven
drukte daar beneden
we varen op adem van de wind
als veertjes zo licht
over stad, weiland, park en bos
over water en wegen
waar het leven krioelt
op de grond bewegen mensen
klein als poppen
als mieren…
uit zijn hart
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
280 soms zou er een verhaal moeten zijn
over een raadgever die vulkaan werd
die woorden uitspuwt door het vuur
uit het hart van toen te verbranden
de stroom zal dat voorval omvatten
hels drukkend op de grote slagaders
in kale halzen van kokende rivieren
waar de vissen als mieren uitvlogen
en andere dieren als wezensvreemde
schepsels die…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 Machtige wortels,
Mieren marcheren over de schors.
Hij verft een balk dwars over de groeven,
de grens van zijn lijf in gebroken wit
en de vriend over zijn gestalte snoeven.…
Zomergevoel
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
2.254 zee
Vrouwen in bikini paraderen langs vloedlijn
Vaders scheppen vrolijk met hun kinderen mee
Hier en daar hoor je een mobiele telefoon
De reddingsboot vaart weer eens uit
Vliegtuigen met reclame vliegen voorbij
Een moeder vindt opgelucht haar verdwaalde spruit
Mooi weer en allemaal zoeken we de zee en zon
Hutje mutje naast elkaar als mieren…
De Worrels
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
650 Als moeder ’s ochtends is vertrokken
Komen de worrels uit hun hokken
Eerst kussen zij de zonnestralen
Dan gaan zij verse mieren halen
Vervolgens poten zij bonbons
En borstelen het varkensdons
Ook hijsen zij de stikselnaden
En fruiten zij de giebelwaden
Hierna worsten zij de prakken
Voordat ze door hun spillen zakken
Des middags na het worrelwerk…
De microfoon staat uit
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
711 buiten richting
een verheldering van verdeelde krachten
die mijn hart doorboren
maar helaas nog geen pad tot
gezamenlijkheid weten aan te boren
over het waarom van de personen
in mij en de ander
zij vinden thans geen
opening in de put die orakels
naar boven doet komen
het galmt wel maar het zijn klanken
van zwarte dwergen die als mieren…
De wekroep
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.149 De haan klaroent, rechtop, de hoenders pikken
daar waar de mieren klautren kluit op kluit.
Een bij bezoekt de muren om te nippen
aan de eerste bloemen die de tijd nog sluit.
Een raaf roept met een kras geluid 'vaarwel'.
Naar 't Baltisch laagland wiegt hij, vleugelduister.…
levensgenieter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 hij pikt kruimels en minuten
hij hoort kraaien, hij hoort futen
hij ruikt aan gras en graan
hij raakt paddenstoelen aan
praat met rode mieren
proeft water uit de put
ademt in het naakte nu
worstelt niet met later
slaapt op bladeren van bomen
in een vies verrotte jas
wast zich in de regenstromen
spiegelt zich in glazen plas
schrijft…