732 resultaten.
Soms ruikt de aarde naar de hemel.....
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
614 Soms zweemt het onvolmaakte naar volmaaktheid
Soms is het triviale goddelijk
Soms is een korrel zand een strand
Soms betekent de glans in blauwe ogen een hemel
Soms is een handgebaar een omhelzing
Soms is een waterdruppel een oceaan
Soms ruikt de aarde naar de hemel
Soms is een blik een kus…
De Ruyter
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.691 De Ruyter was een man
Die op de grote zee
En op de Oceaan
Aan zeegevechten dee.
Hij sloeg haast altijd raak
En kwam ook immer rijk
Uit elk gevecht terug,
Een miljonair gelijk.
Maar eens op ene dag
Kreeg hij op zijne boot
Een kogel in zijn maag
En was toen eensklaps dood.
Hij won maar altijd door
En hij verloor ook nooit.…
Vonkenregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
927 onderhuids kriebelt het weer
er ontstaan rimpelingen
die een oceaan niet zouden misstaan
voorzichtige vonkjes levenslicht
sprankelen zich naar buiten
om samen een vuurtje te stoken
vlammen laten zich aaien
door een zachte zuidenwind
die bereid is aan te wakkeren
want gloeien is niet genoeg
om de hitte te bereiken
die jou kan laten smelten…
Tot later
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
566 Mijn spiegel, mijn troostende warme oceaan.
Mijn gids, die overal met mij is heengegaan.
Mijn licht, als ik bang was in het donker.
Jouw liefde voor mij, het grootste wonder.
Stilletjes zwaai ik naar je, schat tot later, dit is niet het eind!
Want het zijn mijn tranen, het is jouw stem, die tot dit gedicht ons heeft geleid!…
Ik verdwaalde in je armen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.589 Ik verdwaalde in je armen
vond mezelf niet meer terug
herkende wel mijn handen
ze kusten jouw gezicht
proefde het zilte op je lippen
was dat mijn eigen oceaan?
dacht net, ik hou van je
en toen liet je me los
we slenterden weg
keken niet meer achterom
maar met weemoed denk ik nu
ik dwaalde nimmer weer……
zilte fontein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
921 in mijn natte cirkel
hang ik verblind de dove uit
gevoelloos voor tekens
van leven en van liefde
zwemmend in een oceaan
terwijl continenten langzaam
eiland worden en eilanden
verdwijnen in een zoute mist
blijft verdriet van gisteren
ook vandaag weer huilen
zilte fontein die niet opdroogt
eeuwig druppels achterlatend…
Stilte...
hartenkreet
2.9 met 25 stemmen
2.210 Zo stil als de diepte van de oceaan
als een kist onder de grond
zo stil als de diepte in mijn ogen
Wat zie je daar?
Er is zo veel te zien
Ik weet het zeker
Maar ik ben het vergeten…
Weggestopt en verborgen
Om nooit meer omhoog te halen…
Legende
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.495 Zij zingen totdat hun lippen
droog en gezwollen staan,
dan stijgen meerminnen op klippen
grijs uit de grijz' oceaan.
En op haar tillende handen
trillen de edelgesteenten,
van het verbleekte gebeente
der godin afgeroofd.…
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…
Vragen aan de wind
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 Misschien heb je ogen
verder dan het ogenblik op aarde
dieper dan de oceaan.
Zie je gezichten
geef je die een naam
in het schijnsel van de maan?
Besta je alleen uit verhalen en
gedichten, net als ik?
Heb je beelden die roepen,
schreef je uit mijn naam?
Kunnen je handen
voelen, wind, waarom?…
Mijn liefde voor jou
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.145 Mijn liefde voor jou
reikt tot de diepste oceaan
Mijn liefde voor jou
gaat verder dan de maan
Mijn liefde voor jou
gaat sneller dan het licht
Mijn liefde voor jou
overtreft het mooiste gedicht
Mijn liefde voor jou
kent geen enkel eind
Mijn liefde voor jou blijft
zolang de zon nog schijnt…
Naar onbewoond aldaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 ik wilde je omspoelen
een tropisch eiland
van je maken in de oceaan
zongele stranden
wit blauwe golven en
jouw koesterende handen
maar ik kon je
niet scheiden
van het vasteland
onze wortels
reikten dieper
dan alleen hand in hand
nu vliegen we
twee keer per jaar
naar onbewoond aldaar…
Glans
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
499 Het graf ligt voor mij open
maar ik trek mij dat niet aan
ik loop er gewoon niet langs
voor nu grijp ik mijn kans en ga feesten
mijn leven vieren
blij dat ik er zijn mag
in een bootje de oceaan op varen
de wereld verkennen
hij is zoveel groter dan de achtertuin
laat ik het glas nu heffen
op een leven zo kansrijk
en op een gaan
even…
wisseling (3)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
558 hoe de zomer deed alsof niets
teloor ging alsof vergankelijkheid
een stoffig onleesbaar boek zou zijn
alsof hij niet zag dat de oceaan
altijd hongert naar
het belagen van de kusten
hoe de herfst stormend
het land veroverde
zomer en mens overmande
hoe wij als golven braken
op het kiezelstrand hoe wij
afgemat het fort bereikten…
Onsterfelijke ziel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
360 Ik wacht in de branding
op het hemelse genot
waarvoor ik besta
Verlangen schuimt
tussen mijn benen
waar mijn hart klopt
om aangeraakt te worden
door vreemde handen
die me uit laten stromen
in de wereld, een oceaan
van zon en maan, eb en vloed
wit van zoetzilte vlokken
die de kusten bevruchten
met mijn onsterfelijke ziel
mijn wezen…
constante
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
143 verblijf nog even
verpoos met lege dozen
beidt uw tijd
tref ergens aan
een aanzet tot
de wet van eeuwige constante
te lezen wat er staat
een zwartregel
zwijgzaam
zoekend naar het gezochte
niet minder staal
dan hard
niet minder zee
dan oceaan
niet minder verloren
dan gemis
niet minder gebeurd
dan werkelijk…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
Duizend kussen!
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
1.790 Nooit kan die oceaan
ons verlangen blussen.
Bij de zachte zangen
van een lieve wind
belonen we elkaar
met duizend kussen!…
Koninginnedag 2009
netgedicht
2.8 met 22 stemmen
1.882 Wat kan een mensenhart nog dragen
als kettingzagen komen aandraven
en snijden in het zo gewilde leven
zodat ik mijn eigen boek wil sluiten
Oranjebitter, de smaak van
een onbekommerd bestaan heeft plaats gemaakt
voor zure wijn waarvan het bezinksel
de golven worden van deze aardse oceaan
laat de slachtoffers de vruchten wezen
waarop wij…
Euforie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
502 de woorden
gezonden over golven
van zand
verwaaien zeewaarts
in stormen
van nachtelijk geweld
zinken zij weg
de dageraad
met wazige vingers
schrijft zinnen
van opgediepte letters
uitgeademd
in liefdevol gezang
vleugeldragend
de hartenklop
grasduinend in gevoel
raakt me
verblijd overspoeld
in euforie
zwemmend in oceaan
van geluk…
Ik wil dat je me verlaat
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Het is een oceaan van zielsveel pijn,
Zonder eb en vloed,
Ik verban je uit mijn leven,
Voor nu en voorgoed.
Traan, verdriet, woede, kwaad...…
Wonderen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
425 Een regendruppel,
die gelijk een oceaan is.
Stofjes,
waaruit een mens bestaat.
Goddelijke gedachten,
die uit het niets verschijnen.
Innerlijke stilte,
die ook in herrie woont.
Goed beschouwd zijn het wonderen.
Zoals een hond die blij blaffen kan.
Zoals vanzelfsprekende woorden
mensen raken kunnen.…
Droomschaduw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 Er is een verder weg dan hier
op de heuvels achter de oceaan
waar vriendschap brieven schrijft
gedachten een wereld vormen.
Dromen van diepgang
dagdromend vergankelijk
ze blijven komen
met hun intieme kracht
ze leven slechts in schaduwen
overdag en tijdens de nacht.…
Nachtjargon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
234 Ze dromen over geneugten
die ze nooit zullen beleven
ze dragen het klimaat
warme gezondheid toe
in toegankelijk nachtjargon
de jaloerse minnaars
die een eenzaam hart
naar de oceaan brengen
ze glijden af naar een verleden
waar hun droomvlucht voorbijgaat
aan liegende minnaressen
daar schrijven ze brieven
over falende ambtenarij…
Lawines tijd gletsjeren eeuwigheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.028 ratelend bonken
uren van de helling
minuten springen op
in het stof van seconden
dagen brokkelen af
smelten zonder spoor
weken drijven
oeverloos voorbij
maanden als een
zee seizoenen
golven in de oceaan
waar jaren deinen
geen vloed gaat
hoger dan de hemel
het springtij wacht
die ene kans…
Elke ochtend
gedicht
3.9 met 31 stemmen
14.017 Elke ochtend gaat ze de oceaan op.
Het wasgoed gaat stinken
potten en pannen koeken aan,
haar huwelijkskleed rafelt
en vervuilt onder zijn boze
blikken.…
Ongeborene
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
6.691 In de warme oceaan van de moederschoot
groei ik langzaam groot
tot ik sterk genoeg ben om me een weg te banen
naar mijn eerste tranen.
Beschermd door een schild van leer
behoef ik geen eigen verweer,
ver weg van het grote mensenleed
van de wereld nog geen weet.…
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd
de oceaan…
In het licht van Mei
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
971 Ik ben de vlag die trots prijkt
aan de oever van een nieuwe lente
nadat de oceaan tot rust
en wij als tranen
in ons Eden aanmeren.…
Nee het leven is niet eindig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 Nee het leven is niet eindig
er is meer dan dat je ziet
ook jouw ziel zal verder groeien
al doet verlies ons veel verdriet
zie de schepen in de verte
in de grote oceaan
straks zijn zij een vergezicht
maar zeker niet vergaan
achter de horizon
ligt het verscholen paradijs
ooit zullen we elkaar weerzien
als ik klaar ben voor die lange reis…