inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 943):

Ongeborene

In de warme oceaan van de moederschoot
groei ik langzaam groot
tot ik sterk genoeg ben om me een weg te banen
naar mijn eerste tranen.

Beschermd door een schild van leer
behoef ik geen eigen verweer,
ver weg van het grote mensenleed
van de wereld nog geen weet.

Twee wezens in perfecte harmonie
- een negenmaandse euforie -
als een slapende dolfijn
zou ik altijd willen zijn.

Schrijver: Pauline van Meegeren, 15 nov. 2002


Geplaatst in de categorie: geboorte

2,8 met 26 stemmen 6.233



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:frans vossen
Datum: 8 mei. 2005
Emailadres:kleinevosplanet ,nl
Bericht:Paulientje ten voeten uit! Kwetsbaar.

Naam:tiny
Datum:17 nov. 2002
Emailadres:tiny1home.nl
Bericht:Dit gedicht vind ik heel mooi en gevoelig.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)