259 resultaten.
Straks...
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
3.017 Als ik straks oud ben, ziek en zwak
en pijn verjaagt de slaap
Als onrust neemt van mij bezit
doe dan wat onvermijdelijk is
en laat me gaan, een laatste goede daad
Beslis voor mij en wees niet bang
Past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf
of uitstel tot het beter past
bij een verloren strijd
Ik ben niet bang tijdens de laatste gang…
Ontketend
hartenkreet
3.0 met 15 stemmen
4.327 Eindelijk is het voorbij,
ik ben alle frustratie kwijt,
En meteen al rijst in mij
de onvermijdelijke spijt.
Want nooit kan ik je missen,
ik ben en blijf jouw vriend.
Hoe heb ik me ooit zo kunnen vergissen,
Dit heb je niet verdiend.
Het spijt me…
Wit geteerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 teer beminden, de bekomst van
een gemist getij, en na elke verandering,
lijkt het seizoen voorbij, waarna bloesems
de stenen wit zullen teren, waaronder
onze angsten zullen vergaan, en we ons
naar de blauwe hemel zullen keren, om
wegen te volgen naar nieuwe graven, dat
maakt het wachten lang, op wat het lot
voor ons besloot, het onvermijdelijke…
- Roze wilgenroosje -
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 langzaamaan kleurt mijn blik dwalend
hartstochtelijk gouden lentetint
een groep wilgenroosjes,
aanvankelijk onverbiddelijk,
dat hier blijkbaar aarde vindt
over de berm links van mij,
bekijken de afzonderlijke bloemen
verschillende boompjes en struiken
in bloei en ja, weldegelijk
van uit de verte, zomaar een grasvlakte
onvermijdelijk…
Het Groene graf
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
301 paas en 't witte kerkje
een kasteel met Engels park
en lange wandellussen
er staat sinds eeuwen
een paleis
nu groot en leeg
en ondertussen
kent ieder die
van buiten komt
het oude Baarn
als 't Groene graf
men wordt er snel
of langzaam oud
blaast er zijn laatste
adem uit
en vindt daar zo
hoe wreed soms ook
de onvermijdelijke…
in dit grote niets; in het kleinste al
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
495 de gedachten die onvermijdelijk verdwijnen
in het uitdijende al
wat zeker leegte genoemd worden kan
omdat het al
teveel is om te bevatten
en de gedichten die onverbiddelijk ontsnappen
aan die oneindige val
want als vulling gezien worden
in ieder geval
des dichters leven
het misschien is
voor een vaste lezer
als ik met laserogen…
GANZENVLUCHT
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
837 verleidelijke dromen naar onbekend verblijf,
ver weg in hemelblauw, onder weidse sterren,
verwonderd schittert maanlichtzilver,
toont heldere, kristallen bronnen
vol onbekende maar welluidende woorden,
elk synoniem voor lange, mooie zomer
kruidige geuren proeven in weids heelal,
blijven dromen van lente, zomer, herfst tot
roestige bladval, onvermijdelijk…
Eens komt de tijd
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.471 denken stelt
duiden op het ongewisse in mijzelf,
merk ik, dat door woorden van buiten,
en slechts voor korte duur, de zucht
naar schijnbare stilte wordt beloond
er komt eens een tijd
dat wijsheid slechts groeit
als ik de antwoorden op gemis
allengs vanzelf mijd
en ik erken dat in ademen
het leven bloeit
maar ten einde ook,
onvermijdelijk…
Bang voor de dood
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
765 Afhankelijk van anderen,
omdat je zelf niets meer kunt,
lijdzaam wachten op het onvermijdelijke
onder de pijnstillers is iets wat je niet gunt.
En moet je plassen of anderszins,
je kunt het niet meer alleen,
je lijf doet niet meer wat het wilt,
is al zo afgetakeld en zo ver heen.…
Lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
880 De wens geeft geboorte aan de gedachte
Kransslagader voor het bloed dat jij laat stromen,
In het zachte weefsel van mijn gemoed
Kans lag nader dat wat moest komen,
Wat we zonder bewustzijn zochten
Onvermijdbaar door ons te ontginnen,
Nooit beginnen mocht
Na worstelen, klungelen
Ons gewroet
Stampend, pompend, elke slag
Slaan we samen het…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
532 Verdord herfstblad rust
nog even aan de tak vast
voor het loslaten
Ochtend strekt zich uit
over de velden, mist wiegt de bomen
zachtjes heen en weer, en elk vallend blad fluistert
over het loslaten dat de weemoedige herfst onvermijdelijk brengt.…
’n aubade voor de onvermijdbaarheid van ’t goddelijk lijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 (de bedelstafloner Rubus skriet: ‘de goden zouden wel ’n onsje minder mogen
ze maken te vaak paardensprongen als vallen voor ontzagwekkendheid’)
Rubus
’n god verbruikt z’n zet, hij zinspeelt op jouw fout
en ’t is nog steeds zo dat zijn zet de status quo behoudt
Kultus
’n god is voor ’n potje schaakmatten te laf en afwachtend te noemen
wit…
Ongekende Luxe .....
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
4.849 Zondagmorgen, het is 6 uur
ik ben helemaal alleen
mijn uurtje van de dag
ik zit, ik hoef nergens heen
Zomaar even zitten,
gedachten die zweven
bak koffie, onvermijdelijke peuk
ik kom langzaam tot leven
Een ongekende luxe
geen radio, MTV of TMF
het is stil in "'t Zooitje"
van tijd geen besef
Ik zou ze niet willen missen
écht voor…
vogelvrij
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.839 exemplaar
een ongrijpbare lust voor het oog
Verbazingwekkend alles betoverend
toen je plotseling voorbij me vloog
Je rustte toen even in mijn takken
en vond beschutting voor de nacht
Ik voelde je warmte, deelde je dromen
koesterde je stralende verenpracht
Maar we leven in een andere wereld
en spreken niet dezelfde taal
Dus onvermijdelijk…
Jij
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.968 Iets wat onvermijdelijk lijkt,
is mijn relatie aan het bedreigen
Wat niet weet, wat niet deert.
Het klinkt zo makkelijk als je het zo zegt,
zolang je maar niet de nadruk legt
op diegene die je ermee bezeerd.
Nog zoveel vragen zonder antwoord
Ze zijn alleen voor jou en mij.
Alles is nog lang niet voorbij.
De laatste vraag ongehoord...…
Het noodlot
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.059 ik zie het zwart naderen, een totale leegte
gebrekkig en verkleurd, onvermijdelijk helaas.
ik kan niet om mijn lot heen, mag ook niet.
ik moet sterven en versmelten met mijn verleden
en wegzinken in de rottende aarde van de mesthoop
pas dan kan mijn zaad schieten.…
Serenade van het leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
498 Oh liefde van mijn leven al die jarenlang verleidelijk
je woorden klonken altijd zo innig sterk en zoet,
het komen van ooit de laatste weken is onvermijdelijk
wij blijven samen genieten omdat elk uur ertoe doet.…
Rivier
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
451 Onvermijdelijk voorbestemd ten onder te gaan.
Menigeen zal zich in haar verliezen – telkens weer.
Sporadisch resten aangetroffen – amper enkele keren.
Hoe zelden komt de bedding droog te staan.
Velen bezonnen erin teloorgegaan – telkenmale weer.…
Terugblik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Veel geluk, en pijnen ook,
door ziekte en de onvermijdelijke dood.
Met woede…soms berustend.
Beseffend, dit vergeten kan ze nooit.
Door haar hoofd spelen de gedachten.
Met een glimlach worden ze begroet.
Luisterend en kijkend, laat ze zich
overspoelen door een enorme overvloed.…
utopia
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.446 Te laat en dan
Onvermijdelijk de dood.…
Niet stuk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.973 niet stuk
Achter ons de welbekende paden
Voor ons een nieuwe weg
De toekomst laat zich raden
In herinneringen kun je altijd terecht
Als het just te vroeg was
Is het sraks te laat
De tijd laat niet met zich spelen
En zo ook niet het lot
Zie me als Rome
Wie weet zal de weg je weer naar mij toe leiden
Is dit slechts een onvermijdelijke…
hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 gevleugeld een vervolg
in de duiven op de dam
gejurkt in nederlands oranje
bedekt zij uitdagend zedig
haar kanten witte broekje
terwijl zie zwierend en zwaaiend
uit volle borst haar tonen zingt
met moppen van formaat
die ooit niet tailleur misstonden
luchtig zij vrolijk ondeugend
de avond en het gemoed
met humor van de straat
als onvermijdelijk…
Neocorticale wizards
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 gekomen zijn
een kortsluiting in het circuit
van neocorticale wizards
nerds als lightwaves, microgolven met de snelheid van het licht
masters of the lasergame
met in hun kielzog associaties
in een comedia del arte
een micromemories flashback
van brainwave messengers
in nagenoeg dezelfde tijd
pop ups als een hazewind
met onvermijdelijk…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 De schaduw bedekt dan ons lichaam met onze ledematen
Alles wordt dieper naar de ziel geleid; meestal is het zij die leidt
en ons onzichtbaar, maar vastberaden naar een onvermijdelijk,
kwetsbaar heden brengt, dat nog steeds gehuld is in nachten;
de hoop is uitgeput, terwijl het lot met je meegaat
Het gras is vaak verdord en verlangt naar nieuw…
Geheim
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.694 Logisch dat een ander het zo ziet
Toch voelt het voor ons zo niet
Het was onvermijdelijk
En nu ook onherroepelijk
Het zat eraan te komen
We speelden al in elkaars dromen
vanaf de eerste aanblik
Al besloten op dat ogenblik
Kun je het lot vermijden
Je hart niet laten verleiden
We hadden al het vermoeden
Maar we wilden elkaar niet behoeden…
GEBROKEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.336 water zwemmen
met de vrouw en kinderen om mij heen
De vrede had niets van een requiem en
betoonde zich toen nog niet zo gemeen
Plots een hoge golf en daarna nog één
en ik vluchtte in paniek naar het strand
om mij klonken schreeuwen en geween
ik rende…Twee kinderen aan de hand
De stroming werd voortdurend heviger
dan plots is het onvermijdelijke…
21 gram
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.462 Zo blijkt na 15 minuten nog,
het onvermijdelijke moment is daar.
Haar hoofd zakt diep in het kussen,
haar ogen sluiten zich, zo lijkt, nog dichter.
Een diepe zucht ontsnapt haar mond,
daar ligt zij dan, zielloos, 21 gram lichter...…
Waarom schrijven we
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 uit drang om te leven
schrijven met de illusie voort te bestaan
en dat men wat je schrijft zal verstaan
om redenen te hebben om
je niet te hoeven overgeven
schrijven om het waarom
te vinden voor ons ontstaan
en wie weet openbaart zich al schrijvend
aan jou wat op zich een wonder wezen zou
ooit de werkelijke zin van ons komen
en ons onvermijdelijke…
Tiktokneandertalers
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
562 de dichters die zich hier nimmer aan stoorden
verklaar ik - excusez le mot - voor gek
als tiktoktalers zonder stoot of slag
halfalfabeten - ondanks hun IQ
hun lexicon loopt over van EQ
zoals in levensliedjes met een lach
c.q. de onvermijdelijke traan
de snik in smartlappen van de jordaan
stop in het hier en nu van deze stek
meer bellettrie…
Droomwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 Trommelen onverdroten
Voort
De bergen die ik
Ontwaar vereeuwig ik
Met gedachteloze
Streken
De brandende zon kan
Mij nimmer raken,
Oppermachtig ben
Ik
Ik schaterlach om inktzwarte
Onweersluchten die mij
Niet deren
Kunnen
Niets kan mij dwingen
Wanneer ik de
Keuzes niet
Maak
Het crescendo onderga ik
Gelukzalig, ik voorzag
Zijn onvermijdbare…