Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

missen

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.026
hij zoekt haar nog steeds in patronen op de muur in wolken en stenen en als hij haar vindt is het vaak van korte duur zijn wanen en wenen hij roept haar steeds weer in momenten van verdriet van wanhoop en wachten en als hij haar hoort klinkt het als ruisen van riet natuur en gedachten…

Kleine Traan

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.134
Waar wind zo mooi doorheen zingt aan het riet zie ik je ogen gesloten in dromen verdriet stilzwijgend ... sla ik mijn armen om je heen en je voelt het van top tot teen dat je niet meer alleen hoeft te staan dat er iemand bij je is die met je wil delen die ene kleine traan…
Stan Rams17 oktober 2006Lees meer >

Een middag in mei

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 916
Aan de zoom van het water treurig riet schiet een sirene door het terracotta van blauw als vluchtig verdriet. Een reiger rijgt haar dromen van fonkelend goud, donzen druppels dansen op spiegelende oppervlakken. Een maandag ontdekte zinnen, beminnen een middag in mij.…

ik heb de stilte zo lief

netgedicht
3.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.000
gelijk de klepel bungel ik de grootste afstand, heen en weer ook nog eens op de verste verte van boven in het ritme van mijn tijd het is als rust in riet schommelend langs waterstromen laat mij maar en zoek niet ik draag de morgen in een enkel woord de avond in mijn hart…

African night

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 738
dorst kleeft aan kuiten waar bloed gezogen wordt het vergezicht ontbeent rook kringelt uit rieten hoeden ritme stampt stam op steen zinderzweet hangt boven aarde waar donkere silhouetten met de zon ondergaan…
Hanny18 mei 2009Lees meer >

Molen van Piet

netgedicht
3.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.399
jouw hand in de mijne zo gewoon en toch ook niet een lichte trilling wanneer we wandelen over de glanzende keien van herinnering het was hier, aan het water waar wij samen spanden met eenden tussen het riet in liefde nog onbedreven onder de schaduwvlerken van de molen van Piet…
Hanny4 december 2009Lees meer >

Geheimen

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 739
Ze keek nog eenmaal om tussen het riet de eerste lentebloemen te ver stond ik om haar dromen te zien verwaaide gedachten stervend in de wind. Ze ving het licht zo ik niet eerder zag we liepen verder en het leven sprak uit onze ogen.…

Slameur

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 842
Hoor jij dan de vogels niet die luid hun lied'ren fluiten wind die speelt in 't harde riet opdat het zich zou buigen laat door 't zachte boomgeruis je woorden vrij verspreiden of luister naar het kind in jou zijn lach zal je bevrijden…
Tessy13 september 2010Lees meer >

Tegenlicht

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
opgeblazen kikkers verscholen achter het riet en de roze waterlelies dobberen blauw tussen zwanen weerspiegeld in het zilver licht met jouw gezicht zo rimpelloos vrij met mij onder milde zon nu de jasmijn zijn wit zo geurig uitbraakt in de wind…
baruchacha30 oktober 2010Lees meer >

Schemering

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
kleuren die jij in het water tekende varen zoetjes naar de overkant wind verstopt zich in het riet waar kikkers hun kelen schrapen landt de avond zachtjes in het natte gras geduldig wachtend tot de ochtend haar liefdevol wakker kust…
LadyLove18 april 2011Lees meer >

Dat ene moment

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Nederig boog ze soepel als het riet in de vergankelijkheid van dat ene moment, wetende dat dat punt van zijn nooit meer wederkeert, de slinger van eb en vloed met als raakpunt de ommekeer en telkens anders keer op keer , in het ver-rijkende veranderlijke, in de flow van het bewegen!…
katty25 juli 2013Lees meer >

bestelling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Vanuit het riet Openbaart zich een lied het refrein gaat zo het leven krijg je kado Iedere dag is het feest als je maar tussen de regeltjes door leest Meer Goedemiddag dan vaarwel ik lees je en zie de vrede ontiegelijk snel alles komt goed En alles heeft een reden…
marcus neuborg12 september 2014Lees meer >

Olympische vrede

snelsonnet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 686
Daar ligt, door riet en dennenbos omrand, de spiegel van het koele, stille ven. Met zwemmen zal ik geen medaille winnen, maar 't meertje stemt me vredig diep van binnen.…

De stilte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
De stilte van de bomen, de akkers en het riet, de stilte van de bomen, wie kent en hoort ze niet? De stilte van de harten, hun zucht en stille klop, de stilte van de harten, wie hoort en ziet ze niet? De stilte van de doden, hun rust en ons verdriet, de stilte van de doden, wie schreit en rouwt nu niet?…
Adeleyd21 april 2020Lees meer >

Oude bekenden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 698
Alles wat licht is Is toonbaar De zee herbergt vis En door de geul Vaar Klopt het weer eens niet Tussen bladeren Door het riet Zullen wij vergaderen Wat een pret Vreugde vol vuur Weer vroeg naar bed Het telt ieder uur…

Zomerhitte

snelsonnet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 608
In stilte ligt het meer, gestild het riet, wanneer er vlak bij mij een hoentje kwiet.…

Voor Draculette

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Zonder baard nog, leesbril op zong een liedje over de eeuwigheid in de bibliotheek, de Witte Engel om indruk te maken op een vrouw De tijd haalde zijn schouders op het gebouw trilde even als riet bij windstil weer en op glad water waar een schrijverke wat schreef…

Het is gewoon haar spel

netgedicht
1.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.147
ze twijfelen en blijven beiden voor de deur zij met haar rieten zonnehoed en hij met zijn zwarte paraplu tjee wat een gezeur wat zijn ze wisselvallig zij speelt graag mooi weer en hij vangt dan de bui wel op ik zou ze van hun plekkie willen rukken maar dan zijn ze uitgespeeld krijg je er gedonder van en dat is een beetje cru…

water

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 700
Golven en water Van hetzelfde gemaakt Water staat stil en een golf die praat Maar de golf slaat op de branding en vloeit rustig terug Een kleine rimpel, heel kort en vlug Uiteindelijk is het water meer is het niet Tot rust gekomen tussen het riet…
Bikkel19 augustus 2007Lees meer >

Boerend blubber en de bel

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Boerend blubber moederschoot ademloos het riet de boot naar de bodem naakte voeten langs het spiegelglad karkas tot mijn tenen wroeten deze bel geef ik een naam want wie benoemd is mag bestaan ja ik weet het is maar even dan pats weg net als het leven.…

Roerloos

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
nu de aarde de maan verduisterd heeft laaien de gemoederen weer op bomen staan er bevroren bij evenals de meerkoetloze vijver ijsbloemen staren vragend naar omhoog waarom de maan ze niet kussen wil staat het riet roerloos aan de kant wat rest is een onheilspellende stilte…
LadyLove21 december 2010Lees meer >

Door de pijngrens heen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
Een vlakte dor en kaal zonder oneffenheid of gewelf geen hoogte of ravijn slechts een dode lijn en de vraag, waar ben ikzelf geen leven aan de horizon of ruis door het riet een rimpeling die water streelt briesje dat met gebladerte speelt maar ergens klinkt toch een lied.…

Bevangen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Als de eenden opeens stenen zijn in de holten van het riet, als het gladde water onweer voorspiegelt en de hond van het bruggetje zijn kop laat rusten op het hek, dan verkeer je in het oog van het sublieme. Als je terugloopt, zijn de stenen weer eenden, onrustig bewegend in ontnuchterende cirkels.…

ZUCHT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
Dicht opeengedrongen hangen lichtgrijze wolken koel en zelfvoldaan boven de weidekreek die aangename dreiging laat waterrimpels blij huiverend voortglijden naar verhoopte ontmoeting in het wiegende riet vinden ze hun bestemming die allerlei vragen en oneindigheide bewaart.…

wijdverbreid

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 430
ze liggen overal, op straat de genen van de zon in bos en park blauw en licht vermomd als warmte dezelfde schaduw het voorwoord is van riet en oever nergens uitstel gaandeweg in alle hoofden naar een gedachte aan een onbekend thuis een tijdperk als bruggenhoofd…

Mijn Leie

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Zij speelt haar lied aan de rand bij het riet. Haar lokken deinen om in de wind te verdwijnen. Zij beroert iedereen als ze lonkend voorbij glijdt. De cirkels op haar glanzend lichaam duwen zacht tegen de Leieboorden. Zij is het kloppend hart van onze Stad. Zonder stroming is ze als een spiegel zo glad.…

Nieuwe transgenderwet

snelsonnet
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 823
Xx of juist xy qua chromosomen Zo was het steeds, maar straks telt slechts gevoel Wat wil je, blijf je Riet of word je Roel? Me dunkt, dat is toch maar mooi meegenomen! Erg laat, maar zo komt één ding nog in orde: De vrouw die dat graag wil, kan priester worden…
Inge Boulonois13 september 2022Lees meer >

Lief(de)

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.385
De vlechten van jouw haar golven zachtjes heen en weer als treurig riet en in de ogen van jouw lichaam lichten sterren van verdriet een bittere trek speelt om je lippen, en kreunend loopt je lijf haar laatste dag, geen ziel kan hier aan tippen, geen mens die iets vermag.…

Natte nachtmerrie

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 732
Polderland, raaiend gras Dotterbloemend glooiende oever Ruisend riet Waterkant lonkt naar mij Mysterieus watergekringel Luchtbellen vermoeden leven in dit nat Schrijvertjes schaatsen gedogen Onder dit oppervlak echter Vergalt de bittervoorn Stekelt de baars en wordt Amoebevormig bloedgezogen.…
Fred30 april 2005Lees meer >

Beminnen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 796
In stilte wilde ik jou beminnen aan de oever in het riet de sterren kronkelen fonkelen in deze fantasie mijn bed bekleden met je beeld de hitte mijn wangen heet Je bestaat je ogen je naam ik ben niet meer van willen meer van kneedbare was een vochtige schreeuw van passie en verlangen wij zijn in ons gevallen…