954 resultaten.
missen
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.026 hij zoekt haar nog steeds
in patronen op de muur
in wolken en stenen
en als hij haar vindt
is het vaak van korte duur
zijn wanen en wenen
hij roept haar steeds weer
in momenten van verdriet
van wanhoop en wachten
en als hij haar hoort
klinkt het als ruisen van riet
natuur en gedachten…
Kleine Traan
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.134 Waar wind
zo mooi doorheen
zingt
aan het riet
zie ik je ogen
gesloten
in dromen
verdriet
stilzwijgend ...
sla ik mijn armen
om je heen
en je voelt het van
top tot teen
dat je niet meer
alleen hoeft
te staan
dat er iemand bij je is
die met je wil delen
die ene kleine traan…
Een middag in mei
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
916 Aan de zoom van het water
treurig riet
schiet een sirene door het terracotta
van blauw als vluchtig verdriet.
Een reiger rijgt haar dromen
van fonkelend goud, donzen druppels
dansen op spiegelende oppervlakken.
Een maandag
ontdekte zinnen, beminnen
een middag in mij.…
ik heb de stilte zo lief
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
1.000 gelijk de klepel
bungel ik
de grootste afstand,
heen en weer
ook nog eens
op de verste verte
van boven
in het ritme
van mijn tijd
het is als rust
in riet
schommelend
langs waterstromen
laat mij maar
en zoek niet
ik draag de morgen
in een enkel woord
de avond in mijn hart…
African night
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
738 dorst kleeft aan kuiten
waar bloed gezogen wordt
het vergezicht ontbeent
rook kringelt
uit rieten hoeden
ritme stampt stam op steen
zinderzweet hangt boven aarde
waar donkere silhouetten
met de zon ondergaan…
Molen van Piet
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.399 jouw hand in de mijne
zo gewoon en toch ook niet
een lichte trilling
wanneer we wandelen
over de glanzende keien
van herinnering
het was hier, aan het water
waar wij samen spanden
met eenden tussen het riet
in liefde nog onbedreven
onder de schaduwvlerken
van de molen van Piet…
Geheimen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ze keek nog eenmaal om
tussen het riet
de eerste lentebloemen
te ver stond ik
om haar dromen te zien
verwaaide gedachten
stervend in de wind.
Ze ving het licht
zo ik niet eerder zag
we liepen verder
en het leven sprak uit onze ogen.…
Slameur
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
842 Hoor jij dan de vogels niet
die luid hun lied'ren fluiten
wind die speelt in 't harde riet
opdat het zich zou buigen
laat door 't zachte boomgeruis
je woorden vrij verspreiden
of luister naar het kind in jou
zijn lach zal je bevrijden…
Tegenlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
524 opgeblazen
kikkers
verscholen achter het riet
en de roze
waterlelies
dobberen blauw tussen zwanen
weerspiegeld in het zilver licht
met jouw
gezicht zo rimpelloos vrij
met mij
onder milde zon
nu de jasmijn zijn wit zo geurig
uitbraakt in de wind…
Schemering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 kleuren die jij in het water
tekende varen zoetjes
naar de overkant
wind verstopt zich in
het riet waar kikkers
hun kelen schrapen
landt de avond zachtjes
in het natte gras
geduldig wachtend
tot de ochtend
haar liefdevol
wakker kust…
Dat ene moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Nederig boog ze
soepel als het riet
in de vergankelijkheid
van dat ene moment,
wetende
dat dat punt van zijn
nooit meer wederkeert,
de slinger
van eb en vloed
met als raakpunt
de ommekeer
en telkens anders
keer op keer ,
in het ver-rijkende veranderlijke,
in de flow van het
bewegen!…
bestelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Vanuit het riet
Openbaart zich een lied
het refrein gaat zo
het leven krijg je kado
Iedere dag is het feest
als je maar tussen de regeltjes
door leest
Meer Goedemiddag dan vaarwel
ik lees je
en zie de vrede
ontiegelijk snel
alles komt goed
En alles heeft een reden…
Olympische vrede
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
686 Daar ligt, door riet en dennenbos omrand,
de spiegel van het koele, stille ven.
Met zwemmen zal ik geen medaille winnen,
maar 't meertje stemt me vredig diep van binnen.…
De stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 De stilte van de bomen,
de akkers en het riet,
de stilte van de bomen,
wie kent en hoort ze niet?
De stilte van de harten,
hun zucht en stille klop,
de stilte van de harten,
wie hoort en ziet ze niet?
De stilte van de doden,
hun rust en ons verdriet,
de stilte van de doden,
wie schreit en rouwt nu niet?…
Oude bekenden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Alles wat licht is
Is toonbaar
De zee herbergt vis
En door de geul
Vaar
Klopt het weer eens niet
Tussen bladeren
Door het riet
Zullen wij vergaderen
Wat een pret
Vreugde vol vuur
Weer vroeg naar bed
Het telt ieder uur…
Zomerhitte
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
608 In stilte ligt het meer, gestild het riet,
wanneer er vlak bij mij een hoentje kwiet.…
Voor Draculette
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Zonder baard nog, leesbril op
zong een liedje over de eeuwigheid
in de bibliotheek, de Witte Engel
om indruk te maken op een vrouw
De tijd haalde zijn schouders op
het gebouw trilde even als riet
bij windstil weer en op glad water
waar een schrijverke wat schreef…
Het is gewoon haar spel
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
1.147 ze twijfelen
en blijven beiden voor de deur
zij
met haar rieten zonnehoed
en hij
met zijn zwarte paraplu
tjee wat een gezeur
wat zijn ze wisselvallig
zij
speelt graag mooi weer
en hij
vangt dan de bui wel op
ik zou ze
van hun plekkie willen rukken
maar dan zijn ze uitgespeeld
krijg je er gedonder van
en dat is een beetje cru…
water
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
700 Golven en water
Van hetzelfde gemaakt
Water staat stil en een golf die praat
Maar de golf slaat op de branding
en vloeit rustig terug
Een kleine rimpel, heel kort en vlug
Uiteindelijk is het water
meer is het niet
Tot rust gekomen tussen het riet…
Boerend blubber en de bel
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
455 Boerend blubber
moederschoot
ademloos het riet
de boot
naar de bodem
naakte voeten
langs het spiegelglad karkas
tot mijn tenen wroeten
deze bel
geef ik een naam
want wie benoemd is
mag bestaan
ja ik weet
het is maar even
dan pats weg
net als het leven.…
Roerloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 nu de aarde de maan verduisterd heeft
laaien de gemoederen weer op
bomen staan er bevroren bij
evenals de meerkoetloze vijver
ijsbloemen staren vragend naar omhoog
waarom de maan ze niet kussen wil
staat het riet roerloos aan de kant
wat rest is een onheilspellende stilte…
Door de pijngrens heen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
650 Een vlakte dor en kaal
zonder oneffenheid of gewelf
geen hoogte of ravijn
slechts een dode lijn
en de vraag, waar ben ikzelf
geen leven aan de horizon
of ruis door het riet
een rimpeling die water streelt
briesje dat met gebladerte speelt
maar ergens klinkt toch een lied.…
Bevangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Als de eenden opeens
stenen zijn
in de holten van het riet,
als het gladde water
onweer voorspiegelt
en de hond van het bruggetje
zijn kop laat rusten op het hek,
dan verkeer je in het oog
van het sublieme.
Als je terugloopt,
zijn de stenen
weer eenden,
onrustig bewegend
in ontnuchterende cirkels.…
ZUCHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
422 Dicht opeengedrongen
hangen lichtgrijze wolken
koel en zelfvoldaan
boven de weidekreek
die aangename dreiging
laat waterrimpels
blij huiverend voortglijden
naar verhoopte ontmoeting
in het wiegende riet
vinden ze hun bestemming
die allerlei vragen
en oneindigheide bewaart.…
wijdverbreid
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
430 ze liggen overal, op straat
de genen van de zon
in bos en park
blauw en licht
vermomd als warmte
dezelfde schaduw
het voorwoord is
van riet en oever
nergens uitstel
gaandeweg
in alle hoofden
naar een gedachte
aan een onbekend thuis
een tijdperk
als bruggenhoofd…
Mijn Leie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
511 Zij speelt haar lied aan de rand bij het riet.
Haar lokken deinen om in de wind te verdwijnen.
Zij beroert iedereen als ze lonkend voorbij glijdt.
De cirkels op haar glanzend lichaam
duwen zacht tegen de Leieboorden.
Zij is het kloppend hart van onze Stad.
Zonder stroming is ze als een spiegel zo glad.…
Nieuwe transgenderwet
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
823 Xx of juist xy qua chromosomen
Zo was het steeds, maar straks telt slechts gevoel
Wat wil je, blijf je Riet of word je Roel?
Me dunkt, dat is toch maar mooi meegenomen!
Erg laat, maar zo komt één ding nog in orde:
De vrouw die dat graag wil, kan priester worden…
Lief(de)
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
2.385 De vlechten van jouw haar
golven zachtjes heen en weer
als treurig riet en
in de ogen van jouw lichaam
lichten sterren van verdriet
een bittere trek speelt om je lippen,
en kreunend loopt je lijf haar laatste dag,
geen ziel kan hier aan tippen,
geen mens die iets vermag.…
Natte nachtmerrie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
732 Polderland, raaiend gras
Dotterbloemend glooiende oever
Ruisend riet
Waterkant lonkt naar mij
Mysterieus watergekringel
Luchtbellen vermoeden leven in dit nat
Schrijvertjes schaatsen gedogen
Onder dit oppervlak echter
Vergalt de bittervoorn
Stekelt de baars en wordt
Amoebevormig bloedgezogen.…
Beminnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
796 In stilte wilde ik jou beminnen
aan de oever in het riet
de sterren kronkelen
fonkelen in deze fantasie
mijn bed bekleden met je beeld
de hitte mijn wangen heet
Je bestaat je ogen je naam
ik ben niet meer van willen
meer van kneedbare was
een vochtige schreeuw
van passie en verlangen
wij zijn in ons gevallen…