637 resultaten.
Een schone lei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 ik wilde spelen
aan het strand met
een schepje schelpen
en wat zand
maar de zee
leek het spel
steeds te onderbreken
door nieuwe kansen te geven
golfde een schone lei
om weer te beginnen
ik werd kwaad maar
lachte toen van binnen
want spelen is
het iedere keer
net even anders proberen
niet het eenmalig presteren…
Zomerzee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
467 de zee schrijft rimpels in het zand
de wind speelt ritselend met een krant
witte zeilen schitteren gekleurd zonlicht
de zee zucht en klotst
haar geur vervliegt in de wind
meegenomen door eeuwige meeuwen
schelpen zwijgen nog steeds
honden lopen achter hun fluitende bazen
hier ben ik altijd thuis…
het leven
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.438 de stad staat in brand en hij tekent het uit
laat me voor jou een bootje blijven op de rivier
kabbelend zonder zicht
het ene huis met doorgeslagen ruiten
de man die scherven raapt aan zee
je schreeuw nog eens in een schelp hoort
de koude rilling over je heen als je huilt
tot je weer steen bent zo hard
zo liefdevol…
alleen dan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
520 mocht ik woorden vinden in de zee
en vogels, blank van kleed, gedragen
door de wind
dan een kind dat schelpen steelt, van
clusters zand
alleen dan ja, op de huppelende toon
van kleine noten
schrei ik voor een wijle
in mijn hand
mocht ik gezangen weten, licht van geluid
met grote stemmen, ach
ja dan
draag ik het uit…
koek en ei
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
445 je naam is het thema van weerzien
ergens op een plek van nooit geweest
hou de schelp tegen je oor
en je hoort het ruisen van de zee
het blijken populieren te zijn
die je vanuit de hoogte foppen
met hun geratel van blad en been
in de adem van de lucht
als het niet is zoals het was
heeft het zo moeten zijn en is
‘t verleden het moment…
Oeverloos
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
865 wat als niemand je tranen ziet
wat als je wil huilen
en je hebt geen plaats
om te schuilen
'k heb m'n tranen weggestopt,
heel diep
wat als niemand je helpt
'k verberg mij veilig
in mijn schelp
'k word zo moe van al dat vechten
'k dwaal rond in mijn lege leven
en heb zin om de strijd op te geven…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
Kruisende wegen
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
998 Ooit kruisen onze wegen
en kom ik jou weer tegen
buigen we samen
voor onbestemd verlangen
dat wat ons bindt
en steeds opnieuw begint
de schelpen bewaren we voor later
of geven ze terug aan het zeewater
ooit op een dag
misschien…
want weet je lief
leven is kiezen
en leren te verliezen…
Geluidloze wereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.088 Langzaam verdrink ik in de
wereld van geluidloos lawaai
ik zie monden bewegen
maar beheers niet hun taal
hun lachen scheurt de
trommelvliezen van mijn ziel
ik speur het zwerk naar de
oorzaak van pijn, zoek
in mijn gerafelde binnenkant
langzaam terugkerend
naar de wrede stilte van
het niet erbij horen
de hoofdse schelpen aan…
Tot oester gedicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 waar woorden ooit dwarrelden
ongedwongen een weg zochten
in vrolijk tintelende volzinnen
staan ze nu door elkaar gehusseld
in onuitsprekelijke onzinnen
naar parels vissende melodieën
overstemmen eens gezinde duetten
vervalsen een ooit zo zuiver geluid
in een schelp vol verwaterde vriendschap
die zich langzaam in vergetelheid sluit…
Nooit gekust strand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
427 golven
rollen om
in zand en schelpen
kijken gekuifd
naar de zon
voor zij ondergaan
het is geen
herhaling want
ieder is anders
hervinden vorm
in een altijd weer
nieuwer ervaren
delen herinnering
door het strelen van
nooit gekust strand
met het weten
van cirkels van leven
uit het aards bestaan
opgeslagen in
het silicium…
Strandwandeling
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
2.302 Laat in de zomer de lust nog in bloei
belofte van blauw in de lucht en zijn blik
gulzig 't geluk als een ijsje gelikt
de zee niet gezien en geen golfjes gehoord
tot hij, tussen twee tegenliggers in
behoedzaam een borst pakt uit haar schelp
en even terloops een tepel streelt
een zwerm zilvermeeuwen zit onverstoord.…
torenzand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
572 het is daar
dat ik mezelf verlies
uit liefde voor de meeuwen
en op hen wacht
zoals de kerktoren
die de eenzaamheid wegslingert
op mijn mond
en me terug bindt aan
hallucinerende seconden
het is daar
dat ik stemmen hoor die schelpen ruw
wegdrukken naar nevel
uit nachten
en naar lichamen
waaruit schaduwen van water
lopen…
Onze sporen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 je sporen
zijn niet meer te vinden
op het schelpenstrand
gebroken
liggen ze op mijn hand
restanten van hard leven
ze kleuren droog
vallen op door
de vorm van hun boog
het knisperen
klinkt gelijk
in overslaande golven
de zee
neem ik mee
in het grijsgroen van je ogen
de schelpen
leg ik terug waar zij horen
op het zand als onze…
Frisheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
414 als een onwetende natte hond
druipt het zeewater rond mijn golfbrekersziel
met blauwe droefheid
in mijn groene zeedijkogen
mijn lippen voelen aan
als de oevers van een uitgedroogde rivier
maar in mijn irissen blijft zoals steeds
de flikkering van zon op water
als verborgen woorden
in schelpen en onderwater zeewier
een frisse wind waait…
'n Middag in Kijkduin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
450 Wolken stapelen in
vele tinten grijs
aan de horizon
'n klein bootje
Tussen hemel en aarde
een immens grote zee
deinende beweging
lichtgroen tegen grijs
Niets blijft hetzelfde
ontelbare schelpen waartussen
'n krab rent voor z'n leven
als voetstappen verdwijnen…
waar water eindigt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
535 er rolt leven naar het droge zand
ze krult rond golven in haar zilte spoed
te willen zingen uit een dode schelp
hoger, boven witte duinen, struint een meeuw
de toppen tot verwaaide dromen
in mijn hand een lieve bloem
ik noem de wereld kleiner dan mijn eindeloze
schreeuw
om dichterbij te komen…
Begraafplaats Wierum
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.701 De schelpen zijn een weg
naar Santiago de Compostela
hier in Wierum.
Onwennig liggen zij op
dit eiland zonder branding,
zonder zon. De gloedgele bol
is een roestrood hek, tralies
om het leven.
Mijn liefste!
Mijn medepelgrim van de Weg.
Bewonder mijn vleugels.…
De lach van het wad
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
547 je blik golft grijzig groen
maar in je ogen vind ik
de lach van het wad
je stem ruist
in de schelpen op het strand
bij zon en volle maan
in laten gaan raak jij
in jouw omarming
de lichte watervolle einders aan
jij bent mijn wad
de moederschoot der schepping
in paradijs en hemel saamgevat…
oorschelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 wat wij niet zagen
waren de stille
gronden waarop jij
het noodlot trachtte
te wissen
wat wisten we
van chaos strijd
onrust en
verborgen
ontreddering
je schreef je
met rode inkt
uit de wereld
het leven was
te groot voor jou
we houden
schelpen tegen
onze oren
we horen jou
veel te laat…
Grote schuiten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 zag voetjes gaan
voelde weer
hoe schelpen
jaren geleden in
mijn benen sneden
ik mocht niet
kinderachtig zijn
heb toen die pijn
verbeten maar
niet in vergeten
plastic schoentjes
heb ik in de tas
maar niemand die
ze dragen wil
ze komen niet van pas
zelf het voorbeeld
geven is geen goed idee
zie mezelf niet met die
grote schuiten…
venus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
616 je kwam vanuit de zee
ik kwam vanover land
lenig liep je met mij mee
over het zachtglooiend strand
je wou meteen de schelpen kraken
het gaf je een intens genot
ik dacht aan notenkraken
tchaikovsky speelde fagot
een dans van duizend elfen
je voeten vatten vuur
ik strooide venussschelpen
onder een hemel van azuur.…
Getij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 Schijn me binnenste buiten
vloei druppelsgewijs
terug naar de zee
verdwijn in de golf
wees wassend gelaat
mijn gedachten
zijn vrij
strooi ze af en terug
getooid met schelpen
het geluid van de baren
brengt ze fluisterend
dichter bij
© Rudi J.P. Lejaeghere
Opgedragen aan Iris Van de Casteele
Juni 2008…
De dove kei
gedicht
2.2 met 29 stemmen
15.417 Schelp en schroot.
Hummingbirds. Brain-hovering. Plausible near realities.
------------------------
uit: 'Indras', 1973.…
Jouw dood
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
953 Nu mijn leeftijd zacht
bij jou aan aanschuift
en ik de rozen zie verwelken
in de vaas die jouw herinnering is
verbijt ik me in miskleunde uren
en graaf een tunnel naar ’t begin
in jouw geborgen hand
slechts een pad vol knarsende schelpen
loopt voor me uit en ik zie de pas ontgonnen aarde
voor altijd jouw leegte vullen…
verbondenheid
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
915 in de onderlinge verbondenheid
druppel ik naar binnen
door de poriën van je zwoele lichaam
in de meren van je ogen
weerspiegelt nog het levensverhaal
en in de schelpen van je oren
ruist nog donkere verwarring
maar innig onder je wuivende haren
bloeien wij op
de liefdevolle woorden vanuit mijn mond
strooiend over onze handen
gevoelens…
Een hart voor jou
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
554 gelijk de golven van een zomerzee
zo blijft jouw liefde in me stromen
zoals een schelp het strand bemint
leg ik jou in mijn dromen
‘k vraag de zilvermeeuw
zich naar mijn koers te keren
stuur zuchtjes tederheid
naar zijn donzige veren
vleugellicht tekent goudstreepjes
tegen het hemelsblauw
duinroosjes kleuren in het zand
een hart…
Schelpenhand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 schelpenhand
het gaat boven verstand
te zijn wie je bent
het lust en laten
in kuststrook verlaten
vallen er gaten in het
aangespoelde gepolijste
schijn niet zo in mijn gezicht
zon ik dicht mezelf een ruimte
maanling over de dag
ademt in en uiting
het raast rust voorbij de vloed
in kust geboren zeearm
met het schelpen verzandde strand…
Meermin
netgedicht
4.5 met 51 stemmen
1.851 In de schelpen van haar oren
ruist ruwe zee een levenslied
waterorgels van tenoren
waarin een zoute traan vervliedt
dagen tellend als een meermin
die van zichzelf niets meer verwacht
bezingt ze onze levenszin
vanuit oeroude zielenpracht
ze verkleint het allerliefste
de branding van het bang geluk
onder het zaagsel van de piste
waar ik…
Jouw golvende lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
493 ik zag
je parelende lach
het snoer vol gevoel
hing om je hals
blonk in
lichte tinten
eeuwige schoonheid
van schelpen en zee
volgde jouw
golvende lijnen
zij namen mij mee
naar onpeilbare diepte
waarin ik
herkenning opdook
mijn leven zag laveren
tussen geboorte en nirwana rood…