Alle inzendingen over scherven

764 resultaten.

Sorteren op:

Aardewerk

hartenkreet
2.7 met 76 stemmen aantal keer bekeken 5.305
Jij kust mijn hand in de nek alsof ik zou kunnen ontsnappen aan de pijl van de liefdesgod die jou en mij diep verwondt in breekbaarheid verbond tot een kwetsbaar geheel een terracotta beeld uit twee gelijke stukken dat scherven splinterend in onze lijven slaat en opgenomen wordt…

schrijf en blijf

gedicht
3.2 met 56 stemmen aantal keer bekeken 14.625
schrijvend met in mijn hand mijn hart en in mijn hoofd het intens beleven maak ik de lezer deel en part van de scherven uit mijn leven waar beelden gaan vervagen en in mistige gedachten over gaan zullen mijn woorden tot het einde der dagen op het netvlies blijven staan…

Het Glazen Paviljoen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Het toeval gelijk aan de steen, waardoor het glazen paviljoen tot duizenden scherven vervalt. Kristal helder het besef, de erkenning van het weten, onbeschut in het klare licht - de waarheid naakt. Onthuld in de weerspiegelende fragmenten steeds de tere bloem der liefde.…
FM_Hartstra27 december 2003Lees meer >

het levensspel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 916
net zo veel als het delen geeft men om het even en maakt men onbewust scherven in een ander leven de pijn die dan wordt gedragen is niet voelbaar voor de dader en evenzeer zal het leiden tot een wijze les van vader het punt van gevoel is bitter want je kan niet leven zonder pijn en als ik je dan de ogen uitsteek hoe zou dan de wereld…

zoektocht,

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.313
ik zoek tastend naar de resten van wat ooit mijn zijn was raap scherven op van gebroken ziel waarin ik tracht mezelf te vinden lijm resten stevig aan elkaar om verloren dingen terug te brengen en mijn beeld in de juiste vorm tot een geheel te kneden van wie ik ooit zal zijn…

Eén keer

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.315
één keer wil ik nog de scherven als er glas is stukgegaan één keer wil ik weleens sterven van geluk wel te verstaan één keer wil ik nog eens huilen duizend druppels zoete traan één keer in je armen schuilen om er nooit uit weg te gaan…

In verbonden zijn

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
wij voelen pijn en bloeden in verbonden zijn het transparante is gebroken vrijheid ligt open de scherven steken in wonden van nooit vergeten zij snijden diep lijden in onze maatschappij aanslagen pareren repareren waar moet beschaving is erfgoed…
wil melker17 november 2015Lees meer >

Eeuwige liefde en zo

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
ik val voor het licht dat op je schijnt gebroken in het kristal van ogen ik weet dat je in de verte verdwijnt zonder mededogen terwijl we over vlakke wegen zwerven langs leven en een beetje dood help me overeind, of lijm mijn scherven mijn kus was jouw voetnoot…
Iniduo20 november 2013Lees meer >

Wolkbreuk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 711
hoe ver kun je gaan zonder dat de hemel huilt de druppels vallen stukslaan op beton verdampen tot leegte tot iets dat nooit heeft bestaan wat kun je vragen om te ontwijken wat kun je dan nog raken zodat het breekt en dat je met lege handen staat en valt - en de scherven niet meer opstaan…
Iniduo8 januari 2016Lees meer >

Leeszomeren 1

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 555
is de schrijver verzamelaar van scherven die vergeefs naar synthese zoekt of vind je hem pas in de wortels? zoekt de familie in meanderende conversaties de overeenkomst in hun verschillen of heelt zij zo haar wonden?…
J.Bakx16 juli 2024Lees meer >

spinrag

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
als ze na jaren weer de kamer inloopt ziet ze hoe de scherven stille getuigen zijn vergeelde gordijnen hangen roerloos vergeten door de tijd die naar binnen schijnt 'n spin heeft zich strategisch in de hoek genesteld ziet hoe zij de stofzuiger pakt en wacht op wat er komen gaat…
LadyLove25 november 2006Lees meer >

Kinderspel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
en zij zit eerste rang de tweede klap vangt scherven little pony's zijn niet bang ze galoppeert langs het behang van twintig jaren kerven hoort alleen het suizen nagalm van de klap want onderaan de trap stopte het geluid van verwarmingsbuizen…
w.m. huisman23 februari 2007Lees meer >

Liever dan lief

hartenkreet
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.122
Liever dan lief was ik, zei jij en ik gaf je mijn hart Liever dan lief was ik, zei jij en je nam alles Liever dan lief was ik, zei jij en je brak mijn hart volledig Liever dan lief was ik, zei jij en je vertrok scherven achterlatend Nu ben ik liever niet meer lief…

Vertelsel

gedicht
2.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 9.673
Het zand was er zwarter dan elders Klaprozen waaiden als gensters uit ijskoude asse omhoog Verdwaald in die granieten stad voelde ik onder mijn snelle stap zielen knappen als scherven Doorheen glasgordijnen zerken staarden korstmospupillen mij na ------------------------------- uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004. -----------------…
Eva Cox18 april 2020Lees meer >

samuel b. schreef

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
de kale kamer de geblindeerde ramen de vergrendelde deur de kapotte ventilator de stroperige warmte de kwijnende kraan de scherven glas de gekrompen tijd de stilgevallen vlieg de hoge hoeden de wachtenden de roerloze lichamen wij lezen samuel schreef…
J.Bakx1 augustus 2017Lees meer >

Aan de oevers van de Eufraat

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 861
Werd ook zij geboren aan de oevers van de Eufraat of misschien in het oude Babylon waar de nieuwe Nebukadnesar zijn schrikkelijk bewind der vernietiging zaaide wat haar nu nog rest zijn scherven van dat bestaan die zij verzamelt in haar tas de spraakverwarring is hoog opgelaaid evenals in het oude Babel tijdens de ballingschap…

spinrag

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 667
als het verre zicht is begraven in het verleden als loze hoop er slechts is om te beleven zie ik niet meer dat wat komt voel ik niet verder dan de scherven van oud zeer ik adem alleen om door te leven het kan niet anders mijn blik raakt verstrikt in een machteloos web door anderen eerder maar door mij nog verder geweven…

Zijn eigen schaduw

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
je droomde de werkelijkheid van glas waar ieder zijn eigen schaduw was verscheen en verdween zonder extra dimensie open en transparant tot je strandde weg wilde in verbergen met niets in handen pas later met hamer en een bak vol scherven heb jij jezelf uit de droom kunnen helpen…
wil melker15 februari 2017Lees meer >

Toen stilte sprak

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
fonkelend trippelden ballerina’s uit het voetlicht naar voren zij twinkelden met kristallen tonen hun kleuren melodie hoog werden benen geheven armen gespreid in de subtiele schoonheid van glas rood vonkte het laatste licht toen stilte sprak omdat de muziek in scherven lag…

Liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 689
Liefde is woedend en vol tranen als jou onrecht wordt aangedaan Liefde opent wijd zijn ogen en ziet je stralend staan Liefde zoekt tussen de scherven zichzelf in jouw gemis Liefde geeft zijn leven voor jouw leven omdat het anders zonde is…

Renaissance

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
bewust breek ik de avond bang dat het zwijgen van de merels de tijd vertraagt in onbewogen ogen en kou doet kruipen in huiverhaar van de schoonste scherven lijm ik mijzelf merels en meer dicht de nacht wanneer de maan de torenhaan raakt en stap naakt uit dit stilleven…
Hanny7 juni 2011Lees meer >

volgende agendapunt

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.188
De superieuren vegen de scherven of wat er van over is achteloos in het pedaalemmertje. Bitterballen worden weggespoeld met een goed glas wijn. De mond wordt afgeveegd. Vanmiddag komt de schoonmaak, we gaan over tot de orde van de dag.…
IMIZA22 maart 2013Lees meer >

Brak rode scherven

netgedicht
0.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 637
een kelk vol brekend licht het glas brak rode scherven de wijn verviel zijn goede jaar in plassen roze op het marmer gerinkel van kristallen noten dat traag zijn melodie verloor decor bloost diep beschuldiging de schitter dooft al tot herinnering…

Met vallen en opstaan!

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 596
Wanneer een mens, zijn zelfbeeld moet laten vallen, dan zit hij bij de scherven neer. Dan heeft hij zichzelf verloren. Dan is hij pijnlijk ingestort. Dan is hij niemand meer. Wanneer een mens, de gebroken illusies op durft ruimen, dan ziet zij gesloten deuren opengaan. Pas dan kan iemand, vrij en van zich bewust, op gaan stáán.…

Broos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.027
Wij zijn broos als glas breekbaar als glazen Het zal u niet verbazen dat woorden zinnen hard binnen komen onze dromen tot splinters gruzelementen Pak het glas op veeg scherven op 'n blik bijeen Niet meteen want in het glas zien we nog de weerspiegeling van tranen.…

brak rode scherven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
een kelk vol brekend licht het glas brak rode scherven de wijn verviel zijn goede jaar in plassen roze op het marmer gerinkel van kristallen klanken dat traag zijn melodie verloor decor bloost diep beschuldiging schitter dooft al tot herinnering…
wil melker2 september 2006Lees meer >

stil en hoog

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
de lucht is stil en hoog de zon laat de aarde schitteren de oerboom omsluit de wereld ruimte licht en stilte alles is zoals het is ze voelt de littekens op haar huid wie maakt haar vrij van de ingeslagen scherven ik kan haar kloppen met een veer de lucht is stil en hoog zoals de oerboom…
J.Bakx21 februari 2018Lees meer >

koude maan

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 423
hij danste met de dood tot hij abrupt in het duister sprong sprakeloos liet hij haar met scherven achter het verlies was een zwaard tussen haar schouderbladen een stilte huilde diep in haar hart in de namiddagen van eenzaamheid het werd winter de tijd kwam tot stilstand de koude maan toonde haar heldere gloed…
J.Bakx1 september 2025Lees meer >

Keramiekkraampje op het plein

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.688
vergeefs op jou te wachten zonder daar ook echt te zijn Mijn hand ging over stapels borden gestald om aangeraakt te worden Zachtjes tikte ik er eentje aan die had moeten blijven staan Niet al wat breekt wordt ook vermalen In de helle juni zon blonk het glazuur er niet minder om al moest ik de splinters wel betalen De schitterende scherven…