6465 resultaten.
[ Zacht kneed jij liefde ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Zacht kneed jij liefde
in mijn huid, je boetseert mij –
goddelijk zo mooi.…
[ Avond: de kale ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 Avond: de kale
boom is plotseling weer vol –
piepend spreeuwenblad.…
een mooie dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht
omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee
betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht
onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee
het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon
de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven
erkentelijk…
[ De zwarte akkers ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 De zwarte akkers,
het jonggroene koren, hoor!
De veldleeuwerik!…
[ Tsjik tsjik, de sproeiers ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Tsjik tsjik, de sproeiers
vormen vliesdunne nevels –
met een regenboog.…
[ Ik houd van bloemen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Ik houd van bloemen,
maar niet omdat ze mooi zijn!
Omdat ze bloem zijn.…
[ Boven de lakens ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Boven de lakens
haar gezicht, wit, haar ogen --
grijsblauwe bloemen.…
Non tangere - niet aanraken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
447 ik hoorde de vrieskou
van de toendra
de wind die door de
grote grasvlakte ratelde
het raakte me diep
ik wist:
dit is schoonheid die
alleen bewonderd
doorvoeld mag worden
net als vlindervleugels
die bij aanraking
grijs worden…
Mona Lisa
netgedicht
4.6 met 29 stemmen
473 ze verraadt niet, hoe ze het eigenlijk vindt
om in de belangstelling te moeten staan
misschien verafschuwt ze wel deze baan
het blijft de vraag, wat ons eigenlijk bindt
toch is ze mooi, ik hou van haar zachte huid
die geen verval toont, van de vergane tijd
al kan ik wel een beetje licht op haar kwijt
voordat ik het landschap achter haar sluit…
levenerosie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 ze niet over mij willen lezen
als boom sta ik onduidelijk op papier
begrijpen ze niet dat ik ook lucht geeft
en een spin soms op mijn noeste bast weeft
al interesseert dat de mens geen zier
mijn bladeren laat ik zo maar vallen
het is goed zo meteen komt hier koud staal
wordt de omgeving verpest door hoogbouw
door de kap loopt men schoonheid…
Novemberroos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Niet af te wenden, zal ook jij in schoonheid sterven,
mijn laatste, late novemberroos.
Eens zo krachtig, nu zo broos,
het is slechts een verwelkte bloem die ik zal erven.
Ben jij het ideaal, dat wreedheid tegenover zich vindt?
Pijn en schade en intens verdriet
verblind door schoonheid, ik zie het niet.…
HERFST
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.239 jij herfst
met jouw verdriet van sterven
jij bent zo mooi
zo echt
als ik je zie
wil ik me voor eeuwig
in je schoot werpen
om eindelijk veilig te zijn
ja herfst jij
bij jou wil ik zijn
omringd door jouw bladeren
je geurende kleuren
alsjeblieft, herfst
mag ik me in jouw schoot werpen
ik zal heel stil zijn
doodstil…
Behoedzaam komt de herfst getreden
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
750 Behoedzaam komt de herfst getreden
tot waar ik enkel oor nog ben
- het licht verstild -
en geuren die
de weemoed wakker roepen.
Behoedzaam komt de herfst getreden.…
Late bloem.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
503 Tussen zomer en herfst
bloeit nog een late bloem.
Zijn steel heeft hem al die
tijd nog kunnen dragen.
Nu zal kou hem verzwakken
zijn kleuren doen vervagen.
Langzaam zal hij verwelken
zich overgevend aan de herfst.…
Voorgoed herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 De herfst waait door
mijn hoofd
en ik verlang slechts naar
de zang en storm van de wind
over wat mij is beloofd:
een lang en gelukkig leven
zolang als dat ik
deze herfst voorgoed
mag beleven.…
de herfst niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 ik heb me in de
wolken verborgen en
wacht op iemand die
zegt dat hij niet komt
ik heb een hart maar
het kan niet spreken
ik schrijf woorden
in de lucht
één stap slechts tussen
treurigheid en schittering
het is deze herfst
de herfst niet…
Deze herfstdag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
613 De zomer nu wel echt vaarwel gezegd
en dansend met de winden in het rond;
wat lieve vrienden weergezien en dan
gegroet, gepraat en veel gezwegen.
Wat kan een herfstdag zalig zijn,
al valt de regen ook als tranen neer;
de bladeren vertellen over sterven gaan
en nieuw geboren worden zeker ook.
Hoe zou ik treuren om wat nu vergaat:
voor herbeginnen…
Herfstdag
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
762 Voel de koude regen neerslaan op mijn blote handen,
zie goudgele bladeren stervend vallen op de grond.
Zet me schrap, bijt op mijn tanden,
harde wind speelt teder om mijn mond.
Als een kus vanuit de verte, vanuit het verleden,
zo ervaar ik dit geluk schenkend moment.
Want in gedachten is het alweer eeuwen geleden,
ook al voelt het voor…
Anatomie op de herinneringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Zoveel beelden
In mijn geheugen
Bewaard
Die mij tot
Op vandaag het
Voortgaan nog
Bemoeilijken
Beelden vol
Boosheid, pijn,
Verdriet die de
Vrije stroom van
Gedachten in mij
Blokkeren -
Wellicht is het
Verstandig al deze
Slechte herinneringen
Nader te ontleden
Om te zien wat
Ze echt waard zijn -
Of ze het waard…
Polonaise
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Ik was jong, ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
lachend mooie mensen
parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
niemand hoeft naar de…
Stille ochtenden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Ochtenden kunnen zo stil zijn.
Ze legt haar ziel
in de kom van haar hand,
duikt rustig in de stroming
van het moment
als een kind
vol verwondering
over beelden
van traag winterende en zomerende jaren,
niet vanuit haar denkende hoofd
maar vanuit een oeroud zielsweten.
Er is iets zachts,
geruststellend dat haar raakt
en als een deken…
Haiku
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
64 Zit de schoonheid ook binnen?
Licht verraadt het niet.…
In pasteltinten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
322 Waar is uw boezem, die in mijn handen zuchtte
ik mis ze in het straatbeeld en in mijn huis
het grijs heerst, de zwarte pakken zwijgen
de schommelstoelen blijven sober bekleed.
Zal ik uw kunstwerken in pastel plaatsen,
uw mond zwijgzaam en in serene rust,
terwijl ik over de zachte kleuren een mistgordijn trek
en het penseel zich in mijn hand…
welgevallen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
435 deze toenemende schemer
markeert de ogenschaduw
hangende het onderzoek
is dit waarmee we voortgaan
ook al wist je dat geboorte leidt
tot een avondmaal
dat niet alle stenen zielloos zijn
jouw voorkomen wast alles weg
verzacht de scherpe randen
met rustige tred
beter dan genezen
eindeloos als schoonheid…
Ode aan een madeliefje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
371 Stormvlagen ramden schuine daken.
Grommende wilde paarden
in hagel, drens en buldervlagen
vielen samen met hoefslagen en donder
uit een machtige torenbrand naar onder.
Brekend krakend bliksemde
braakte de zomerdag zijn zwartste donker
maalde druppels over breed bladergroen
en een wit, pas ontloken weidebloem
met haar hartje geel zo kwetsbaar…
Ineengestrengeld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
572 Ineengestrengeld, rechtop, geknield
en de ogen geneigd naar een zoen,
werpen een man en vrouw
elkaars aangeboren krachten toe.
Hun lichamen vatten vlam.
Bewegingloos lang gestrekt,
en in balans zonder te weten hoe,
gutst er leven in haar schoot:
rechttoe naar een altijd begonnen verleden,
op naar een toekomst die nooit komt.
Ineengestrengeld…
Wat ik tegenkwam 11
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
274 Alom staat het fluitenkruid
op springen te fluiten,
boterbloemen uiten zich
door los van elkaar geel te zingen.
Het stroblonde riet is zover nog niet,
wel ontspruiten haar felgroene sprieten
Geen haast heeft groot hoefblad
met haar wijde blaren,
de paardenbloem en het madeliefje
lieten zich als eerst begroeten,
brandnetel blaren vouwen…
All inclusive
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
222 Ze was een ware schoonheid,
Zo schoon ik nooit eer zag,
Het doordrong tot in elke vezel,
Met ’k in haar verdronk.
Als vanzelf gleed ik in haar lichaam,
Ik ging gans op in haar,
Van d’uiterste top tot aan haar teen,
Wilde in haar voor eeuwig toeven,
Nooit meer ergens anders heen,
Wilde ik voorgoed in haar verdween.…
Herfstgeuren
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
933 Begraaf me in de herfst, mijn lief,
wanneer de bonte blad'ren vallen,
paddestoelen en zilveren webben,
mijn graf sieren in de vroegte.
Begraaf me in de herfst, mijn lief,
wanneer de geur van herfstfruit
en rottend bomenloof het einde
doen vermoeden, voor een koude tijd.…
ZOMER & HERFST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
808 De onstuimmige herfst
erft iets of minder van
de zonnige zomer
maar vertrouwt vooral
de koude winter
blind op haar
lieve lente ogen
die de komende zomer
weer zal doen stralen
tot de daarop volgende herfst
Recensiegedicht nav het concert "Zomer & Herfst" door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. en opgedragen aan Sanne Nieuwenhuijsen, Haarlem 27…