403 resultaten.
De botte bijl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 mag ik aanschuiven vriend
of warm jij je alleen
aan het laaiende vuur
heb de blokken geteld
tot de aks bleef steken
in de knoest van je leven
in voortdurend klieven
kwam de sleur met
stapelen en spaanders
zij heeft jouw
noeste arbeid gestopt met
onneembare weerbarstigheid
weg met de botte bijl
benader haar met liefde
zodat splijten…
Ons oude huis ligt plat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
490 Een grote stapel puin wist me te vertellen
dat ze ons huis neer moesten vellen.
Plaats makerd voor de torens, lag triest en verloren,
het huisje waar ik eens, was geboren.…
ER STAAT NOG NET GEEN PAARD IN DE GANG!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
279 Nog net niet want het paard werkt
galoppeert in de binnenvertrekken
van mijn, ons kleine appartement in de Jordaan
het springt over dozen, kratten, zakken
stapels van dit, dat, wat niet al: boeken, tijdschriften, kranten
maar vooral veel van mijn verleden anno 1952 tot in de 19e eeuw
't paard springt ook over stapels kleding, beddengoed,…
Alles op een rij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 Het lieve naïeve verging in de tijd
ik ben ouder en ruwer geworden
groeide met tafels en stapels met borden
en met een soort verantwoordelijkheid
denken aan morgen, kommer en zorgen
en dikwijls gedonder binnen de muren
er kwam hier geen druppel melk tot verzuren
we hadden niet veel maar we waren geborgen
Hoe dikwijls heb ik mezelf niet…
Het regenbooggevoel
netgedicht
4.5 met 19 stemmen
774 Geen drank, drugs, stapels geld of bergen juwelen
en andere dingen die broederschap doen verdelen
verslaan de kleuren, geuren, liefde en de kracht
die mensen gapend doen verstommen in waardering
van een wonder dat verschijnt ergens midden op de dag
wacht ik op haar prachtige zijn en liefkozende tasten
Scherpe nagels die fluweel prikken in mijn…
Verschijning na Pasen in 2011
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
625 hij voelt zich
ongemakkelijk
één keer had hij
de samenkomst gemist
en juist die dag
was Hij zo duidelijk
aanwezig
hij was de enige
die het niet had gezien
waar was hij toch
wat was er zo belangrijk
dat hij dit niet
kon meebeleven
er speelt een melodie
door zijn gedachten
met onophoudelijke kracht
hij pakt een liedboek
van de stapel…
Illusie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Krampachtig stapel ik mul zand
waarin de bron spontaan is opgedroogd,
om nog iets van zeggingskracht
te redden.
Helaas
moet ik wederom machteloos
en zoveel pogingen verder in de tijd
erkennen, dat geen echte dichter in mij woont,
maar wel een wens, een hunkering,
illusie.…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Wolken wolken overal
en stapelen rondom
elk geweken leven
begraven de vreugde
in elk vers
gegraven graf.
Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?
Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
Ontmoeting.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 We openen
de raampjes en stapelen de filmpjes.
Blokkendoos van kinderen die droomden.…
Brief
gedicht
3.0 met 2 stemmen
4.058 Die leg ik op de stapel en verstuur
ik niet. Je krullen en je neus. Ik maak een foto van
het beeld dat niemand ziet. Drie kinderen gaan weer
naar school, de eerste bel is net gegaan. Ik kijk
ze na en draai me om. De vuilniswagen komt en stuurt
de geurvlag voor zich uit. Ik kan naar huis.…
Sporen van worsteling
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
530 het was lang geleden
dat iemand je had gezien
nee er was geen contact
vliegen en muizen
bezochten je om jouw
lijf te belegeren toen
je geen enkel teken
van leven meer gaf
de overheid kende je adres
ongeopende brieven
belandden op een vergeelde
ingezakte stapel van een
zwijgende reis in de tijd
geen sporen van worsteling
volledig…
En Rade
poëzie
3.7 met 67 stemmen
22.554
Groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee
Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Singapore
achter de vest
stem die mijn slaap doorzong
waterklok, watertong
koperen long van de ree
Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Senegal
wijd van het nest
hang…
Thuis
gedicht
2.4 met 90 stemmen
33.846 Een man draagt zichzelf door de dag,
de handen tot kommen, ze testen
de adem, die is er, alsook zijn papieren,
die liggen op stapels, dringend en dun.
Op steigers die uitzicht schoonwassen,
ruit spiegelt ruit ruit, daartussen de pluisjes,
de mussen, een lijstje te licht om te landen,
waarop wat onthouden moest ooit.…
Windstil
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
935 Ik kijk naar mijn gezicht
wroetend in de tijd,
verborgen hoekjes en kantjes,
ongrijpbaar voor mezelf
ik verdwaal af en toe,
verlies mezelf uit het oog,
mijn tranen heb ik nog steeds
in een zakdoek geknoopt
geen enkel geluid beweegt,
het zout kleeft aan mijn dromen,
ik gom de windstilte weg,
de tijd heeft mijn benen gebroken
ik stapel…
Retro-vader
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
2.200 Hij sprak nog vaak van vorstverlet
en over de warme gloed
van een briket
vroeger was het leven zoet
hij had nog haar en droeg een pet
In de vrieskou ‘s morgen buiten
is de pomp weer vastgevroren
op de ruiten
kristallen rozen, zonder doornen
een boerenkiel met losse duiten
Ik zie hem nog de houtjes hakken
stapels naast de kolenkit
balkenbrij…
Spetters
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
664 Keien gooien op de Parijse barricades
Lijken stapelen in Duitse open wagens
Kameraden meeslepen door de blubber
Knalt het oogje er doorheen schiet ik door het rubber
Watergeuzen die Spanjolen verbrandend slachten
Germanen die Angelsaksen tot de diepste haat verachten
Zogenaamde ketters in naam van God verbranden
Als kruisridder rijden met…
Aan een draad hangen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 Als om tijd in te halen stapelen daarna
gedachten zich op, verdringen zich haast. Het
raam is weer dicht en het is benauwd zo zon-
der jou. Ik hang maar wat op de bank, ben ver-
legen met mezelf, ik die jou heb misleid moet
weer opnieuw beginnen, de draad weer oppik-
ken en naar je toegaan, al weet ik niet waar-…
mist
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
570 Aangespoeld door stapels leugens.
Waar mist hangt
Is het gevaarlijk beangstigend.
De droom van helder licht
is weggekwijnd door hartenpijn.
De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.
De mist streelt mijn weemoed,
gaat hard tekeer in mijn lijf.
De realiteit van de waarheid zijn
beklemmende, vochtige oorden.…
Grip
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
733 Die niets verbergende lach
Gewoon omdat je niet nadenkt
Niets krenkt
Niets kraakt
Maar gewoon lacht
Die grip op zaken
Met je zachte handjes
Die passen in mijn grote
Alles al aangeraakte harde handen
Je laat me zien
Dat kijken genoeg is
Waarom die blik op de horizon
Gewoon hier en nu
We stapelen wat blokken
En de brokken in mijn…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 ze staat aan mijn deur
haar vingers bewegen zacht;
de poort naar morgen
wordt behoedzaam verschoven
een sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden…
Hoofdwerk
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
605 zich telkens waagt
op een eindeloze tocht
een stoet van woorden
straks
meng ik me bevlogen
met open ogen in het gedruis
tussen vreemde voetstappen
met een vastberaden tred
ik ben het zelf
die het hoofd bezet
dromen wil verdichten
een eenheid wil bundelen
van lentelichten
als een vlammend vuur
dans ik mijn zinsverrukking
ik stapel…
Mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
699 Aangespoeld door stapels leugens.
Waar mist hangt
Is het gevaarlijk beangstigend.
De droom van helder licht
is weggekwijnd door hartenpijn.
De tranen zijn als regendruppels,
maar de onzichtbaarheid blijft.
De mist streelt mijn weemoed,
gaat hard tekeer in mijn lijf.
De realiteit van de waarheid zijn
beklemmende, vochtige oorden.…
Verliezingsdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
523 Wanneer dan, door verschil in hoogte
van de stapels uitgebrachte stem,
zich de waarheid heeft getoond,
spreekt de daaruit blijkende verliezer,
in met moed gevulde schoenen,
sip van toon
zijn aanhang toe.
En de overwinnaar slaat
zijn eerder politieke gade gade
quasi mededogend maar
meedogenloos.…
Door blauw bloed
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
552 ik voelde dat
tover als
oud geld aan jouw
strijkstok bleef hangen
jij speelde
niet onbevangen
de onbekende tonen van
historische bladmuziek
je had een
willekeurige greep
uit de stapels
familietraditie gedaan
met de hand
beschreven en
enkel ooit door
blauw bloed gespeeld
er kleefden intriges
cultuur en decadentie
aan de loopjes…
Het leven is een kaartspel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
955 Tot de stapel op is
En je wijs hebt te spelen,
Met de kaarten in je hand.
Die de tijd en het leven deelden.…
Landtapijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
248 Akkers, gras en wijken
langs de lange slang -
de rivier die alles verbindt
de ruggengraat van de lapjes
aan de overkant omzoomd
door stapels driehoeken -
kale kammen, bekrast
met brede lege wegen
naar elkaar
De windberg steekt er boven uit
en veel, veel hoger nog begrenst
een lichte lijn het landtapijt
Lente, en nog sneeuwt het…
rukwind
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
442 met mijn woorden kun je
donkere wolken stapelen
boven alles wat je lief is
wat ons perspectief is
de zorgeloosheid
plotseling
laten varen op een rukwind
en de zonovergoten toekomst-
tijdzeeën
ook met z’n tweeën
even
in angst lijken te vergeten
in diezelfde zinnen vind je
bouwstenen voor de tempel
voor wat we houden willen
waar vertrouwen…
een gesmeed juweel
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.491 ze wegsmeet
de splinter die me stak
jij was geen steen
maar een gesmeed juweel
de diamant nog ruw
een stalen setting deed
je glanzen als fluweel
ik polijstte je
het zicht werd zachter
oogde meer facetten
je ving de zon, brak
licht tot kleurige rozetten
jij werd de bron die
zand en stenen scheidde
jij bent de laatste die
ik stapel…
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 tussen zilverrustige
rimpels en zachte
herinneringen
teken ik cirkels
in de tijd
ik schets
oude zomers
en handen vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd…
Kaap De Goede Hoop
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
1.059 kijk ons daar lopen
ginds aan de horizon
van ons leven
we sprokkelen houterig
wat woorden bijeen
onze herinneringen
allang in bruikleen
tussen stapels generaties
waar niemand zich nog aan waagt.…