449 resultaten.
Parelmoer.
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 Steeds als je mij met je ogen raakt
wordt ik als kristal en doorzichtig,
transparant, waarin regens licht
door alle bloedbanen stromen, om
uit te uitmonden in de delta van mijn
amazone en in de druppels van haar
regenwoud, overleeft ze voorzichtig
in de parelmoeren palm van mijn hand.…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 je hebt je glazen huis
gehoekt met de
kantelen uit verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van…
Zephyr
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
478 aquarel
toon mij jouw solarplexuslicht
de zonnevlek en zonnebaan
ellips der aequatoriale
vederlichtheid der humaine
condition van 't tien dizaines
onderzonse ondermaanse
broos en vluchtig mensbestaan
wijl phaëton zijn paarden ment
doorheen diana's ozonlaag
in ijle luchten atmosferisch
volg ik jouw aura ademloos
veelkleurig transparant…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
129 dwingend doch transparant cureert de zomer
naargelang dat de dagen zich inbedden
met zacht vloeiende tijd verschuivingen
naar de schemer die het donker lengt
naar de secessie van het moment
waar vergiffenis als
een erfdienstbaarheid wordt
vereffend en een zonde is die
als een open kaart ter tafel gelegd
zich vergaloppeerd aan
valsspelerij…
no title (and still)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 Was jij een bloem ik had je
in een oud boek verzameld
tussen bladen, gedroogd
tot een kantwerk van
transparant voortduren.
Maar boeken zijn gedoemd
tot stof en pulver,
en wat dan nog van jou?…
Magie van leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 natuurlijk
zweefde jij niet
wel dansten je
voetafdrukken
op het zand
in een choreografie
van zee en een
warme zomerdag
die golfjes transparant
het strand opbracht
waar zij
en passant
de sporen wisten
van wandelaars en
mensen aan de kant
je hebt de ruimte
waar jij zeegezichten
schrijft tot mystiek decor
verheven ook schepping…
pettenpest
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
624 stekennest
punthoeden van destijds
liggen in de mottenballen
nog altijd ziet men eenheid
in een en dezelfde persoon
met veel hoge hoedanigheid
bij verlegenheid
blijkt nu achteraf
naar eigen zeggen
welke pet
de minister
had opgezet
oppositionelen van de straat
querulant en obstinaat
roepen luid door het land
het onfatsoen wordt transparant…
De steentjes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 het was een
puzzel in de tijd
de steentjes van mijn leven
zij vingen
met hun licht
mijn steeds alerte blik
ik zocht niet echt
maar viel voor de
momenten van contact
ik heb ze opgegooid
uitgestrooid vormden zij
een kleurrijk mozaïek
in sprankeling
wervelde mijn jeugd
daarna wat donkere vormen
pas de laatsten tonen
het transparant…
Toch zijn er rafels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 ik streepte zwevend
weg in straffend raken
wist van mythische figuren
bouwstenen te maken
voor mijn komend rijk
gegrondvest op de rede
geen dwaze luchtkastelen
versierselen en ornamenten
maar transparante treden
op de ladder naar omhoog
zonder losbandigheden aan
het einde van de regenboog
toch zijn er rafels
in de krochten beneden…
BEREIKT
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
616 Het wezen kijkt mij vriendelijk aan
Ik overhandig mijn bestaan
In boekvorm en het neemt het zacht
In handen, transparant als glas
Om dan met bovenaardse pen
Te glijden langs wie ik echt ben
Buiten al wat ik schreef en las
Ik liet een prachtig oeuvre na
Nu worden al mijn woorden beelden
Die nooit worden gepubliceerd
In onaardse grammatica…
Tweesprong
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
562 gedicht
hier-en-nu
mijmeringwoorden druppelen
waaien open
aan de linkerhand
(doet mij de wintersneeuw,
de kou vergeten op de achtergrond)
zucht ik naar de eerste Lentewind
als klankgazelle
aan m’n rechterhand
dat ik bemin, vol lichte geluidjes
puur en pril
op de wijzers van licht
dag in, dag uit
ik, dagdief in mijn handen
transparante…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…
Wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 De winterzon van gisteren
is heden nog altijd dezelfde
verspreidt nu stralen van licht
in een andere hoek
over onze zachte ronding
Alle sneeuw is verwaterd
van maagdelijk naar transparant
dwars door alle seizoenen
ligt het landschap er onveranderlijk
in oplopende graden van warmte
Vandaag zwaait de jonge lente
de oude winter vaarwel…
De fijnste kamermuziek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
545 kleuren verzameld
maar wit bracht geen geluk
de vruchten van herfst geraapt
een sprankelende drank gemaakt
maar door de gist
deelden wij kater en vlagende mist
harde noten gekraakt
tot de fijnste kamermuziek
maar in de wind verwaaide
de melodie slechts tot flarden
heb in mijn leven
tal van elixers gebrouwen
een bleef er maar transparant…
Strijklicht over Noord-Beveland
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 Licht strijkt over wapperend geel
van Colijnsplaat tot Kamperland,
maakt beelden levend, transparant,
betovert linnen in fluweel.
Het inspireert de kunstenaar
tot schilderen, musiceren,
marmeren, vilten, boetseren.
Droombeelden worden scheppend waar,
stilstand komt in beweging,
sporen openen wat dicht,
nodigen tot verbeelding.…
Troebel gemis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Een vlekje op het raam
Kijkt je aan met verstomde verslagenheid
Je hebt 'm gemist
Keer op keer heb jij je vergist
Bij de cirkelende vegen die te gehaast zouden bewegen
Gedoemd om vlekjes als deze te missen
Troebelheid gebiedt je om te denken
Over vegen, cirkels, transparante ramen
Mensen die ooit binnenkwamen
En zagen
Dat er gemist werd…
Nevelig?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Ragfijne werelden
elke druppel huilt
in zeeën van beloften
alles is beschreven
uit liefde van de stof
gedachten anders gevormd
gebundelde ziele
rust om in te schuilen
watervleugels uit
nevels onvoltooide verhalen
soms hoopvol
soms ontluisterend
fantasie onwrikbaar, alleen
verleid door zwaartekracht,
transparante mantels om…
in een bodem van hemel
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
651 laat mij weten hoe wegen
mijn stappen dragen
mij voerden naar vragen
over wie ik was
hoe velden vol stilte
vertelden in
droomloos passeren
hoe leeg de wereld weersprak
diep daalt de
helling van bergen
kaalslag misoogst ook nog
het groeien van morgen
hoe transparant
is het water dat stroomt
in een bodem van hemel
verlandend…
Dag koning winter
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
791 Koning winter laat nog één keer
Zijn koude adem spelen
Blazend de ijsvlokjes transparant
Over de beginnende lente aarde
In wit gekleed lacht hij tevreden
Wetend dat zijn tijd er bijna op zit
Lente zal de koning doen smelten
Opgelost vervlogen in het niets
Koning winter laat nog één keer
De kracht van zijn adem zien
Snijdend over de koude…
Zwerfkei
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.440 Een kei vormt een steen
Hard van buiten en binnen
Niets van transparant
De grauwheid maakt dof
In kilheid gekleed
Een kei vormt een steen
Pure brute wilskracht
Niets dan alleen hardheid
Kleuren vervagen in grijs
De kei leeft in zijn cocon
Een kei vormt een steen
In rotsblok ontleed in delen
Grillige vormen geven ronding
Langzaam geeft…
Blauwgrijze kou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 je broeikast
altijd zoveel
vitaliteit dat
je een direct
adept van de
schepping kan zijn
zongekleurde
levenskracht met
een stralende lach
waarvan het
altijd wel een
onsje meer mag zijn
toch kan
ook jij verstillen
bevriezen in
doorzichtig transparant
dat geen ruimte laat
voor een warme hand
onbereikbaar
opgesloten in
blauwgrijze…
Stuiteren gestaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 knikkers rolden
oppervlaktes bolden
licht klingelde in
transparante lucht
zij kwamen
van bovenaan
tevreden naar beneden
lieten zich helemaal gaan
een glazen waterval
die fonkelde in
muziek van de zon
tot de pot alles won
rusten samen
zonder geluid in
gelijkvormige kromming
tot er eentje verschuift
als een lawine
waaieren ze…
Oude waarheden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
469 oude waarheden te glijden
hun structuren
blijken niet bestendig
tegen democratische druk
met een constant
administratief ad hoc
houden zij het leven op
maar in de
reparatiemodus blijven
deze heilige huisjes staan
bij monumentenzorg
zijn zij opgenomen met
behoud van plaats en baan
zo klit de zaak
steeds verder dicht
is transparant…
Hun geborgenheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik wist
dat het zijn
handen waren
waarvan
de vingers
mij wenkten
om in hun
geborgenheid
te komen schuilen
zijn sterke
open handen
waren altijd een
toevluchtsoord
als ik door verdriet
moest huilen met
tranen die uit
heel diep van
binnen kwamen
ik ben op weg
naar een
transparante horizon
omdat daar licht
nog het langst
in…
Vergeten woorden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
555 nog heb ik ze lief
de vergeten woorden
zij zullen stenen
bloeien op mijn graf
ze waren van glas
in transparant blond
dat in zachte vioolmuziek
zijn eerste kleuren schonk
waarin zonlicht
liefde speelde tot wind
pas opgestoken
ondeugend je haren vond
nooit heb ik ze
zien breken tot ik
scherven in mijn handen
hield zonder het…
tegenwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.294 tegenwind verwarde me en daarna was je verdwenen
transparant geworden tegen de achtergrond van glas
zette mijn handen aan je mond omdat ik schreeuwen wilde
met jouw stem, blijf bij me - of ben je mij nu al vergeten
wanhoop kleurde woorden rood en als bliksemschichten
gierden stemmen door de zwartgerande tekeningen, zover
ging de moed verloren…
Anonieme tonen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
523 roezigheid regeert
waar transparant
te helder is
sluimer probeert
contrasten te
laten vervagen
nog zegt zijn stem
in duidelijke taal
ik houd van jou
maar druk
achtergrondgeruis vlakt
snel de intonatie uit
anonieme tonen
wekken geen dromen
in het liefdesspel
stroboscopisch licht
wist iedere emotie
van zijn gezicht
heb…
De verre blik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 ik heb de lijnen
zien lopen tot
aan de horizon waar
zij samen verdwijnen
er was geen
ander perspectief
het transparante random
bestond toen nog niet
al generaties lang
hadden zij de verre blik
in het zien van
gods oneindigheid
tot hun wereldbeeld
van rechtschapen zijn en
onvoorwaardelijke trouw
in korte tijd schiftte
twijfels…
Druppels zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
617 waarover wij gaan
de eerste schrik
diepe ontsteltenis
over wie er zo
plotseling niet meer is
geen afscheid
of gebaar waar leven
stopt in ontvallen
leegte voelbaar door allen
in langzaam besef
hechten weer banden
door de pijn van verlies
in gezamenlijk verdriet
het zwart vloeit weg
toch blijven de druppels nat
maar vallen transparant…
De opmaat
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
457 jij lachte glas
met verstilde ogen
je warmte was
heel transparant
zonder blikken
of blozen
straalde jij een
oppervlakte lang
maakte juist
van contact
een heerlijk warm
weldaadspel
waarbij voelen
het bedoelen
van stilte in
samen was
geen va et vient
waarbij altijd
de snelste de
game gaat winnen
maar juist
de opmaat…