625 resultaten.
het laatste contact
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Licht lichter en lichter
Dicht dichter en dichter
het luwen traag en trager
nog een paar laatste seconden
die eeuwigheid worden
de hersenen de uitval
elektronen die in de kern vallen
de waarnemingshorizon
eeuwig vallend
het massief zwart gat
de genade die pijnloze dood wordt
raakt nog aan de neuronen
het laatste contact met
de verzuchtingen…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
635 Dansende bloesems
eerste zon streelt zacht hun glans
tijd vervliegt in geur
Een jonge zon
streelt rode knopjes van kerspruim
bloeit helemaal op
Lentewind waait zacht
bloesems dwarrelen neer als
fluisterende sneeuw
Lentezoet ontwaakt
bleke bloesems in de wind
vallend als een droom…
danste flarden muziek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
797 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
HERFST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.146 De vallende blaadjes
zijn geen dansende groentjes meer
De volle boomgaarden
zijn op vermageringskuur
De kwetterende wekkers
laten lege nestjes achter
De blote tenen worden
in dikke sokken verstopt
De barbecuegeur bij de buren
wordt ingevroren
De tuinslang sluipt langzaam weg
De kalkoenen van tante
worden alsmaar dikker
De wereld is de…
overleving in standpunten
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.254 op 't hoofdkussen
ontvangt hij genadiglijk
z’n plussen
vallende in minnen
raakt hij
buiten zinnen
bij vijftig min
stond hij
nog plus
pas bij vijftig
plus ging hij
in de min
ooit was hij
voor wie
de bal durfde kaatsen
nu is hij voor
’t minnen
van de naasten
hij zegt
"mijn hart wordt oud
altijd al van binnen goud
dus…
Droom
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.382 Vallende brokken raken ons niet.
We signaleren het,
dat is alles.…
Groen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
942 Zijn ogen dof van eenzaamheid
volgden een vallend eikenblad
dat neerstreek op z’n wandelpad
waar het zich vlijde in ’t tapijt
van al gestorven loofgenoten
die hem -in eeuwigheid gesust -
voorgingen in de diepste rust
met ’n cocon van dood omsloten
de oude man sprak toen bedeesd:
dat ik dit nu nog moet ervaren
nooit eerder ben ik in mijn…
Alma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 Soms kijkt mijn meermin op
vanonder vallend waterhaar,
schrijvend aan haar tafel,
haar eiland archipel
Ze slaat haar ogen op naar mij
en kijkt mij af omdat
ik haar verboden heb,
maar antwoord weet ik niet,
ik heb geen stem.
En toch word ik voor haar
een sterfelijk woord,
een zieke man.…
De melodie van stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
766 ze schitterde
scheurde zich
los van publiek
danste flarden
muziek
zong een
godvergeten lied
op de melodie
van stilte diep
tussen de sterren
ze wervelde
in vuur
met armen
als vleugels
vlamde op
bij het applaus
doofde
met tranen
in afscheid
bloemen
kleurden
het vallend
gordijn
een laatste pas
in schone schijn
haar…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
Blad
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.955 Zoals dit ene blad losraakt
vanuit de top van een beuk,
in volkomen windstilte vallend,
zich nog om en om wentelt
in de lage zon van november
met alle lente- en zomerdagen
en nachten onder bruinverkleurde
huid en ik het één meter boven
aarde met vlugge hand van
voorspelbare ondergang red.…
De muziek van wolken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
549 ik heb
de muziek
van wolken gehoord
zij vertolken
in dans en kleur
de partituur van wind
spelend als kind
na het slapen
in de choreografie
van een rode zon
in het vroeg
van ontwaken
om later
de stralen met
een prisma te breken
door vallende regen
tot een expositie
van bogen met kleur
in het decor
van leven heb ik
die muziek…
Hun schepping voorbij
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
485 de beitel spleet
zag scherpte aan
vallende scherven steen
venijnige bassen
zongen in hameren
het donker breken van tijd
hoge tonen
ketsten in lijden
hun schepping voorbij
jij verafgoodde god
in het pogen zijn
volmaaktheid te evenaren
liet eva herrijzen
maar zij was geknakt door
die ene fataal brekende klap…
zonder jou
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 zonder jou ben ik
slechts de wind die
door de achterdeur
kruipt, op zoek
Naar honger en chaos
dat er niets te vinden
valt maakt van redelijkheid
De gezochte twijfel, sluit
de dag en de nacht vult
al mijn leeg gegooide glazen
zonder jou struikel ik over
alle glans die ik ontvang , weet
zelfs deze lente te ontwijken
door de vallende…
LAIS CCLXXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Het is een vallen vallend zwart in zwart.
Het was gebaar, het smelt als sneeuw tot slijk.
Het is een woord dat niets tot lid verhardt.
Het wordt gezegd, gedicht: een het is hard.
Het wordt gebruikt als stoplap van bestaan.
Het regent, het gaat, het wordt niet gedaan.
Het zocht begin dat nooit begonnen was.…
Houten duif
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
1.669 Pikt in willekeur
al vallend naar het lichtrode.
Hier is de houten duif niet voor gemaakt.
Rustig snavelen tussen de stoppels
van een wijd veld is zijn bestemming.
De witte nekvlekken blinkend in het licht.…
klapwiekende muizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen verkorten schaduwen
naar ontkleurend duister
de grond is nog warm
als het licht
zich spiegelend aan de hemel
de aarde een laatste veeg geeft
maan versijpelt in
een vallende schemering
de ongebroken roos
domineert wittend zicht
maan en roos
roekeloos in hun spel
met stralen van licht…
Gaat u maar rustig slapen
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
886 Men gooit er peperdure
Campagnes tegenaan
Nederlandse Spoorwegen,
Gedemoniseerd door vallend blad,
Brengen een bladblazer in stelling
Buitelende zorgverzekeraars
Prijzen om het hardst
De reeds bekende basis aan
Ter aanvulling van
Falend overheidsbeleid
Postbus 51 legt uit waarom
U bijstand krijgt, ook al
Had u recht op meer
CDArisch…
Vrijheid, Blijheid?
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.200 Als jij die vallende ster net ook zag, weet je welke wens jij uitspreken mag.…
herfstvrouw en de eik
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
657 De zon glimlacht
door eenuwenoude takken
bladeren ritselen in de wind
in zijn bast
een hart gekerfd
vogels voelen er zich veilig
nu het herfst wordt
draagt hij vruchten
kinderen rapen met plezier
eikels vallend op het mostapijt
en zij omarmt om troost te vinden
legt haar hoofd
tegen zijn stam
alsof hij luistert
zo voelt ze zijn bescherming…
Pijn daalt neer
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
916 Zichtbaar wordt
de pijn van
mijn hart
in het vallend
donker en
het vale licht
achterblijvend
na de gestorven
dag
die louter
pijn was
voor de mens
die zocht
die zoekt
en zoeken zal
naar wie
hij zijn kan
Opgedragen aan mijn vrienden, de bezoekers van dak- en thuislozen opvang De Open Hof aan de Spilsluizen in Groningen…
Flits
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
803 Starend,
omhoog naar
twinkelende sterren
in het enorme uitspansel,
zag ik een vallende ster
in een kortstondig
lichtend spoor.
Na een seconde
was hij verdwenen.
Het spoor dat kan leiden
naar de plek waar hij belandde
is uitgewist. Straalt zijn
licht mogelijk straks
onder dit gedicht?…
verdriet en verlangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
860 ik weet nog niet
wat ik ga schrijven
misschien lantarenpalen
schijnend in vallende sneeuw
of een eenzame reiger
en hoe alleen ze kunnen zijn
mogelijk een binnenvaartschip
in een sluis en ik zie haar naam
wie weet iets over voetbal
en de goal van het jaar zo prachtig
maar zeker mijn verdriet en
dat ik haar mis voor altijd…
Geweest
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
490 in de wind
Het is er maar even
Zoals een steen
vallend naar de aarde
Als een rimpeling
in het water
Als een zuchtje wind
Kijk, daar gaan we
Wij lopen hand in hand
Heel even
Want de dag ging voorbij
Ik weet nog goed toen de zon ging dalen
Er was een nacht die ik nooit vergeet
Maar het is er geweest
Onuitwisbaar
Het is er…
Zin
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
889 Mijn geest zit vast
opgesloten in mijn eigen ik
een archief vol
verspert het mijn gedachten
En door de naden van beslotenheid
drupt het onvermoede ongevraagd voort
vallend in die kloof van peilloze duistere diepte
soms zie ik vaag daarboven die uitgestoken handen
En als ik dan bloedend omhoog klauter
mijn vingers die liefdevolle handen…
Artistiek orgasme
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.361 Zacht als vallende sneeuw
daalde het neer.
En terwijl hij met de klanken
van zijn gedachten de stilte hoorde dwarrelen,
gleden tranen als begeleiding
langs zijn ziel weg in het oneindige.
Om plaats te maken
voor zijn meest diep gewortelde
emotie, passie en levensdoel.…
Liefde wijst ons de weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.058 Zullen we nu meteen weggaan
met de wolken op onze hielen
alle vallende sterren verslaan
met het licht in onze zielen
Gewoon alles achterlaten
alle intenties op nul zetten
urenlang tegen de zon praten
niet op de tijd letten
Nergens de weg vragen
maar op ons gevoel reizen
het oneindige constant uitdagen
liefde zal ons de weg wijzen…
Gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
901 Lekkende gedachten ontmaagden
witte regels met vallende woorden
naast verdampen als nooit bestaan
schaduwen bezwijken bij beweging
tussen verlangen en hoop het went
emotie en verstand in rivaliteit
ritme en klank wissen en laten
de pen de hand de schrijver de dichter
bevrucht willens en wetens
schijnzwanger of buitenbaarmoederlijk
een chaos…
Kreukelzone
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.514 Zon leek eeuwig
elke droom moest
hij steeds volgen
tot hij verdwaalde
steeds verder weg
in de eigen geest
die zij niet meer
kon of wilde volgen
dromen stopten abrupt
kreukherstellende fase
was kreukelzone geworden
te laat vandaag
in overbruggen
van de afstand
tussen haar planeet
en zijn vallende ster
die verder raast
richting…
QUEL ÊTRE N'AIME PAS QU'ON SE SOUVIENNE DE LUI?
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.663 een handvol verzen,
niet langer dan de wind het vallend lover draagt
en het getij hen als dood blad voorbij sleurt
en laat verrotten in vergetelheid;
en in het hart van ene die mij nu nog liefheeft,
een droefheid, die zij overleeft.…