555 resultaten.
blijven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
477 aan de rand van de nacht
tussen kogels en oorlogstaal
wortelt een boom in het bergravijn
achter de binnenkant van de buitendeur
danst rouw zijn staccato dans
in onbuigzaam verdriet
boven de huizen sluiert
de meedogenloze geur
van verbrande schoonheid
aan de rand van de nacht
slapen de mannen
in watten van duisternis begraven…
overleven
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
710 ik zal stranden
met de zeemeermin
en het water verdelen
in vier fonteinen
zodat de lucht bewegen
kan in rivieren
en bomen van
hout
de vlinders verbrand ik
in het vuur, zonder zomer
op te wekken
en uit de kleine
druppels regen buig ik
licht, net zolang tot schaduwen
vallen over oud geworden
dromen
ik zal slapen in haar armen…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 weleens een traan laat
hij overrompelde
mijn zon herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch ben ik bang
voor verbranding…
Ik en jij zijn wij!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.285 Jij liet me lopen door de getarte vuren zonder te verbranden.
Van de hel terug terug naar een hemelse aarde.
Onderweg ontmoete ik levenslessen die ik aanvaarde.
Dank je wel, voor het juiste zicht.
Door een grote kracht ben ik niet door alle
omstandigheden gezwicht.…
garnituur
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
408 om niet meer te weerleggen
grijs in het gebied
overal ter plaatse
diep in het uur
dit is geen gouden vondst
dichter bij de kern
te verruilen met randverschijnsel
hoe later, hoe verder van nu
zowel volledig als desnoods
dit is de verblijfplaats
ongebonden aan toekomst
standvastig toekomend en ooit
wederkerend, het as van
verbrande…
Rook
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 Brand voor mij een kaarsje
behoed mij voor de hel
brand dat kaarsje alsjeblieft
mijn geloof is weinig en stil
dat weet ik wel
ik heb nooit geweten
wat die lieve heer van me wil
met elke richting die ik heenging
was er altijd even twijfel
of dat kaarsje mij nu van de verdoemenis
redden zal betwijfel ik dan ook
verbrand mij na mijn…
Het vuur deed open
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
855 ik klopte aan
de hellepoort
het vuur deed open
verbrandde insgelijks
onschuld en wat knopen
die bonden het bestaan
ik ben gegaan
op een levenspad
vol sloten zij gingen
nooit vanzelf open
versleutelde
de mogelijkheden
die ik had helaas
nooit paste wat
tot ik jouw deuren zag
jij was niet gesloten
stond altijd open
ik heb me…
geworteld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
491 aan de rand van de
nacht tussen kogels
en oorlogstaal wortelt
een boom in het
bergravijn
achter de binnenkant
van de buitendeur
danst rouw een solodans
in onbuigzaam verdriet
boven de huizen
hangt de meedogenloze
geur van verbrande
schoonheid verknipte
harmonie niets komt
door letter en papier
aan de rand van de
nacht…
Antidote
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Het vallen is als een ballingschap,
als een tegen bezetenheid verbrand lijk
en als de druk die stijgt tot voldoening
en verwerping op het vlot
van de afgunst.
De ziekte bloedt antirood van antidood
verzorgt uit het flitsen van de oneindige
momentenstoot zodat nooit meer
iets anders moet worden verbood.…
De hopman.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
694 De hopman wist ons te verleiden
maar heeft zijn schepen nu verbrand.
We zullen hem terstond ontweiden
Zijn schelpenhoed ligt al onder ’t zand.…
Mijn vader
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
461 Mijn vader is al heel lang dood,
Ik ben al ouder hij ooit is geweest,
Hoewel hij tot as is verbrand,
Komt hij nog vaak bij mij langs.…
Levensverhaal
gedicht
3.3 met 863 stemmen
118.521 Zijn vrienden durfde hij niet vragen:
in hun jeugd hadden die goed
hun eigen voorschriften gelezen
en die toen verbrand.…
mozaiek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
757 als geschenk der goden
komen drie van hun kinderen
in mijn site wonen
de tijd de wind het zand
de tijd heelt vele wonden
de wind verwaait verdriet
het zand doet veel vergeten
ik min ze alle drie
het liefst is mij het zand
ik ben een mozaiek
de zon heeft mij verbrand
de tijd is haastig
de wind gejaagd
het zand blijft kleven
het…
Zomert langs de kusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 het was warm
in het spel
van zon en wind
dat zomert
langs de kusten
verstrooiing
geeuwt zijn honger in
gedachteloos vervelen
schoonheid bleekt
in veel gezichten delen
drinken is gegund
omdat het dorstige
tekort wordt aangevuld
met bier en wijn voelt
verbranden nog geen pijn
pas veel later
als de vlakte weer
verlatenheid blakert…
De buitenkind kleuren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 merkwaardig
toch hoe warm
wit licht je huid
goudbruin kan
kleuren van binnenuit
als zon gemeden wordt
door parasol of zomerloof
verschieten toch de
meeste stukjes bloot
naar alle variaties rood
pijn waarschuwt te laat
voor het goede medicijn
tegen verbranding
verkoelend smeren hoef
je niet meer te proberen
toch straalt jouw lach…
Wij spelen wasbord op de onderkaak
gedicht
2.8 met 11 stemmen
6.240 zich vast aan de cactussen
schreeuwen de papegaaien
de veranda blank
waar de buurman met zijn barbecue
en ik maar controleren
of niet alles tegelijk vlam vat
omdat ik denk dat woorden
de vorm van een wolk
kunnen veranderen
omdat de zon
een meisjesgezicht
terwijl ik eigenlijk wil weten
of het wat uitmaakt
samen of apart verbranden…
Het wreedste raadsel
gedicht
1.9 met 9 stemmen
4.928 deel aan kreeg
sinds ik door mijn geboorte werd ontbonden
uit oeverloze zee
is schelp te zijn
die niet dan door de ene hand gevonden
kan worden
en die toegesloten blijft
tenzij die ene blik mij treft
en openschrikt het schaaldier
en de tanden
verwekt, de mond
het beenmerg
mens -
o hand en blik
o toorts
kom nu het schuim en wier verbranden…
Mijn eigen lied
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
559 mijn eigen lied gaan zingen
maar de lezers bepalen
wat zij uit mijn
beeld en melodie gaan halen
laat ik bloesems kleuren
ontwaken jullie vlinders
spontaan door het gebeuren
als zon de aarde
op zijn zomers kust
zijn zand en zee een lieve lust
ik zoek schelpen bij de waterkant
leg daar mijn woorden mee
maar jullie gaan voor bruin verbrand…
Hoe lekker is dat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
792 verbrand je leugens
ik verzacht mijn pijn
krankzinnig?…
Je rest in as
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
713 kringelen
speels nog net geen vuur
je nam de tijd
in luifel en plafond
dekte vlammen af van binnen
wachtte op de wind
tot het uitslaan
eindelijk kon beginnen
vocht je weg
naar buiten en was
door water niet te stuiten
ze hebben je gesloopt
tot in de diepste krochten
jouw warmte met hun kou bevochten
je rest in as
en geurt verbrand…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.…
ware liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
360 wat u
ons voorgeschoteld
heeft bij
tv on is
haat
gezeten in
uw Hart
dit is
waar het
echt om
gaat
de oprechte
liefde is
een Korinthe 13
hierover niets
in uw
angstaanjagend betoog
lees erover
in de
levenswandel van
Jezus Hij
die nergens
over loog
bid liever
over vrede
onderling in
plaats van
een boek
te verbranden…
We noemen hem Kees III
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 met zijn hoofd op de tafel
de asbak omgedonderd
van het tapijt was niks over
om te verbranden
zijn laatste adem lag
opgedroogd
als een vlies te wachten
om weggeveegd te worden
de mouwen van de agent
die de melding kreeg
waren echter opgestroopt
om alle tatoeages te showen
wie er bleker was
zij of de man met de afvalpas
in zijn vergeelde…
tussen woorden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
240 In de echo van oude woorden
leeft nog altijd het beeld
dat vlinders
verbranden in de vlam van liefde,
dat meisjes van veertien
de volle maan zijn
in de hemel van mannen.
Ik was een vlinder.
En toen ik vloog,
wierp ik mij
tussen nieuwe woorden,
in het diepe,
om te ontsnappen
aan het vuur.…
Ochtendkrant
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.918 Op de vroege lentemorgen
terwijl het bad mij wakker spat
dreunt de wereld op mijn mat
en dompelt mij in aardse zorgen
Ik lees van veel verterend vuur
van dode-mensen-landen
van weggeslagen stranden
ook van menig stervensuur
Vol blaren, derdegraads verbrand
krult mijn hart zich huilend krom
wil ik schreeuwen, maar blijf stom
door de koppen…
Eén avond zonder pijn
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.577 Ze probeert haar angsten te verbranden,
maar ze verassen bitter
in haar diepste bergwanden.
Geboren werd ze veilig
in een avond zonder pijn.
Sterven zal ze in de nacht,
zonder iemand te zijn.…
Audio/TV
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
921 te schijnen
ik wou dat ik ook demarreren kon
de grijze wolken houden hier gevangen
die niet op tijd zijn spullen heeft gepakt
of anderszins zijn huis niet kan verlaten
omdat hij aan de buis zit vastgeplakt
een hele Tour om alles bij te houden
wat fietst over het kleurenscherm
één ding baart me totaal geen zorgen:
ík zal hier niet verbranden…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
het boek Dzyan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Boeken verzwijgen hun geheimen uit vrees te worden verbrand
Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband
Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat
Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt
Alles evolueert
Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei
Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij…
ik woon in je huid
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.386 ik woon in je huid
in je dromen
en buiten ons
het oude verlangen
naar verre horizonten
in het vermoeden van licht
zien we dagen verbranden
het duister, de afstand
zien de stoet van aan-
en afwezig de angst
die enkel nog
door ’t venster kijkt
ik woon in je huid
in je dromen
en in dat huis
hebben wij ons
tot een vlot
(samen)gevoegd…