811 resultaten.
Brevet van onvermogen
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.104 Ik wil verdrinken in jouw blik en verdwalen in jouw ogen
Een missie zonder einde door een brevet van onvermogen
Het kruinen van het ijs dat smelt door mijn verlangen
Het breken van het hart dat zich niet door mij laat vangen
Als gebroken ziel zal ik wandelen in een optocht van gemis
Hopende op het moment dat jouw liefde er weer is…
tisane
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
746 als het kookpunt is genaderd
en de stoom de tuit ontsnapt
bereid ik drank van verse kruiden
terwijl mijn hart naar adem hapt
warm mijn handen aan jouw adem
leg mijn vragen in jouw schoot
verlies de angst om te verdwalen
omdat jouw hart mijn hart omsloot…
Jouw warmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 ik wil perspectief
geen vergelijk
dan blijft de horizon
nog buiten mijn bereik
diepte om
in te verdwalen
een handreiking die
het beste uit mij kan halen
licht en schaduw
in scherpe contrasten
om nog nauwkeuriger
op mijn grenzen te passen
mag ik jouw warmte
als mijn rode draad
een horizon die liefde
in perspectief nog open laat…
Voorbij het einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 Ik zal vergeten en verdwalen,
dronken worden
deze laatste dag met jou.…
Bang voor de schaduw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
709 Hoe komen zij er toch
bij dat wij nooit verdwalen
komen meer verwijten
in correct vlugschrift voorbij?
Waarom willen
wij waarheid negeren?
Bang voor de schaduw
dooft plotseling de zon
Verschrompeld
samen
geperst
vliegt vervolgens hoop
door verwarring
en liefde
uiteen…
Na het begeerde het ontbeerde
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
935 Een gedachte als heel diep steeds dieper ademhalen
hoe niet in onderworpen dagen te leren verdwalen.…
Verleiding!!
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.312 Ogen met kleuren van de zee
vragen gespannen ga je met me mee
Ze flirten twinkelen en stralen
je zou er zo in kunnen verdwalen
Ze kijken me aan en zeggen
met wie moet jij nu nog overleggen
Wij kunnen samen de hele wereld aan
ik wil jou nooit meer laten gaan
Ogen met kleuren van de zee
het spijt me ik ga niet met je mee…
Een dode kan niet spreken.
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
773 Laat je mening horen,
verdwaal niet in je eigen waanzin,
kies je eigen woorden.
Geef je mening, uit je gevoel,
maar blijf altijd oprecht.
Geef je mening, tot je erbij neervalt,
dat is je recht.…
september
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.540 in geurende luchten
mijzelf verliezen
verdwalend in kleuren
verdrinkend in tijd
verkleurende vruchten
wilgen die kniezen
herfstgebeuren
dompelend in spijt
spijt van de dagen
die ik onnadenkend
doorbracht met vreemden
te ver van hun bron
verwijtend hun klagen
in motregen drenkend
herfstontheemden
op zoek naar de zon…
Winterslaap.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.040 In het duister
verandert eb in vloed,
ontstaat een stromende rivier
bestaande uit zoute tranen
In gedachten
verdwaal ik door mijn web
gesponnen met de
striemen van mijn hart
Pijnlijke herinneringen
ontwaken uit hun winterslaap.…
Peren en zo
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.311 Vervolgens hap ik in een boomgaard, droom
zo hard ik kan want je weet maar nooit
je zal maar verdwalen met je mond vol.
Ik tel tot vier
en prijs me gelukkig
de wereld is niet ontploft
mijn zelf, onaangedaan
dus genoegzaam
lik ik mijn lippen af.…
Vloeibaar ontvoerd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.123 Ik verdwijn als een stip,
ik verdwaal als een kind.
Vloeibaar ontvoerd.…
Hoeveel
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.138 Ze mijn echo's en jouw stem die verdwalen
en schaduwen willen
uitdoven
omdat ze niets kunnen
en niet dezelfde dromen wensen.…
Schoonheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
774 Je bent niet de mooiste
lentebloem van mijn verlangen
mijn meeldraden verdwalen
verliezen langzaam de soepele troon
of worden trager in beweging
je spint een eenzaam kleverig web
tegen de kale muren van mijn ziel
misschien dat na de heimweedood
de verlangenbloei zal voltooien
maar tot die tijd houd ik mij groot
het kan vriezen…
luister maar
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.619 uitgesproken
zinnen
zijn niet weg
wie geeft
om
hoort wel
wat ik zeg
mijn woorden leven
geef ik door
zweven
aan de hemel
van mijn bestaan
dat jij
mij
niet meer kan verstaan
betekent alleen
dat onze wegen
verder zijn gegaan
dan tijd
dat de letters
die ik zeg
verdwalen
verloren zijn
in het verdriet
in de pijn
in de spijt…
Op de tast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Herinneringen
die mij steeds
in pijn doen
verdwalen
breng ik op een
verdwaalde plek
waar ik ze nooit
zal ophalen
ik wil er ook niet
naar zoeken vooral
als ik daar morgen
voor moet opdoeken
omdat hier en nu
op ons pad is gekomen
en vandaag ons
weer totaal verrast
jij pakt mijn hand
samen op de tast
kunnen we de weg
wel…
geladen revolvers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 wanneer oren voorbijgaan
aan woorden en slechts luisteren
naar het naakte geluid van de nacht
wanneer woorden de betekenis mijden
en zich laven
aan een nietszeggende bron
wanneer emoties verdwalen
in de labyrinten van de ziel
en verworden tot geladen revolvers
dan is het radeloos gelaat
niet meer in staat
de dreiging te verwoorden…
Door het oog van waarneming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 soms sluit ik mijn ogen
om te zien met onvergankelijke blik
de pieken en dalen lossen op,
het beeldkader wordt platter
en de verten komen nabij
ik stem af op mijn geluid
om te verdwalen in tonaliteit
te dolen tussen verbergen en onthullen
langs de randen van het zicht
waar besta je eigenlijk?…
Het dichten van de nacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
749 als ik de nacht dicht in het geel
met wolkensluiers
die een droommantel ontrafelen
ster gemijmer fluistert
hoe oktober dagen
de herfst kleurt in warmte tinten
gebotteld in het sap van appelwoorden
zul je dan in mijn poëzie verdwalen
in windregels lezen
hoe een vrouw onder die ene boom
een bed van liefdesbladeren voor je verwarmt…
Gewillig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
938 hoe volkomen teder
glijdt haar vinger
als een lichte veder
langs mijn slapen
laat mij maar
nimmer meer ontwaken
uit de onderwerping:
roes van overgave
zij is geen onbeholpen
snelheidsovertreder
waarin mijn derving
struikelt over liefdegave
in dit deinend schoon
omvattende bos
waarin ik simpel kan verdwalen
door eigen wil en wens…
Het verhaal
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
356 nog staan
ze op papier
maar dadelijk
dansen de
woorden in
hun eigen
snelheid
en kleur
vertragen of
versnellen zij
afhankelijk van
de emoties
die zij dragen
en of zij nog
in dezelfde sfeer
kunnen aanhaken
zonder de rode
draad van het
gebeuren uit
het oog te verliezen
of te verdwalen in
een bos waar
alle bomen op
elkaar lijken…
Einde verhaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
282 Reis blijkt vol hindernissen,
Beren op de weg,
Vrees de boot te missen,
Wijl ik verdwaal,
Zal haar niet, nooit treffen,
Einde mijn verhaal.…
Tevergeefs
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
967 ik houd afstand van het leven
ik neem afstand van jou en mij
ik kan je niets meer geven
ik maak je niet meer blij
ik ledig mijn hoofd
zwaar om te dragen
ik fluister naar de dood
stil, zonder klagen
ik fluister nog zo hard
ik verdwaal, stap voor stap
de avondkilte omhelst mijn ziel
kan jij dit dan echt niet zien ?…
Magie in je lach
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik zag je
lichter worden
intenser stralen
alsof jij nieuwe
energieën
in jezelf
had ontdekt
je ogen leken
te verdwalen
in de nieuwe
horizonnen die
zich openden
op een vroeger
wat diffuse plek
de magie in je
lach reikte aan de
mystiek in nieuwe
sferen die meer bij
het universum pasten
dan bij de oude
aarde van weleer…
Hier en daar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
936 Vogels verdwalen in het wakkere licht.
Wakend zoek ik mijn gedicht.
De stilte zal me volgen met
elke gedachte
die ik wens.
Gezichten zwijgen en zoeken
een ontmoeting zonder een vreemdeling.
Ik ben op weg naar het einde.
Ik begin met het einde.…
Gedicht 4
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
648 Als onvruchtbaar baar ik woorden
Die niet bloeien en niet rijmen
Niet klinken als de akkoorden
Die leven van het eigen bestaan
Ik val in herhaling en kuil
En klauter dieper onvoldaan
Tot ik hele zinnen huil
Verdwaal in lettergrepen van zand
Ze waaien weg en spoelen aan
Maar zelfs niet naar een kant
Zelfs niet aan een enkel strand…
Uit liefde
netgedicht
4.0 met 24 stemmen
898 voor jou heb ik
de berk zilver gekleurd
een kastanje getemd en
kikkers gedrild
voor jou heb ik
van rozen een krans gemaakt
sterren uit de zee geplukt en
regen in blauwe ogen getroost
voor jou heb ik
zelfs het bos in sprookjes laten
verdwalen en schrijf ik letters
in het licht van dit zinnig dicht…
Herkenbaar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
472 Zal niet verdwalen maar
zoek naar een teken van
wat eens heeft bestaan.
Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar een tijd
die voorgoed verloren is gegaan…
op
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
3.494 verdwaasd
vergeten
onwaar
vanaf hier
verdwaal ik verder
verder
in het donker
flonkerende sterren
achterna
alsof tijd niet bestaat
zweef ik
tot het eindige licht
de morgen in
het begin
van oneindig
lieven
zonder betovering
onbedwelmd
vergeten
lief
zonder jou
de waarheid
nooit geweten
zij was
is
voor altijd
bij…
In kapitale letters
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
550 ik verdwaal in de krant
terwijl pagina’s
schaduw omslaan
in kapitale letters
berooft nieuws
zich van bestaan
met knusse stukjes
kom je in de wijk
en thuis bij buren
naar criminelen
kun je besmuikt in
de rechtbank turen
een blad vol zinnen
waar ik morgen weer
opnieuw in zal beginnen…