Alle inzendingen over vertragen

371 resultaten.

Sorteren op:

Verliezen en hervinden

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
transparant De ziel ademt naar buiten De wereld een entree Naar mijn gevoel De pijn schuurt Draait in mijn buik Wurgt mijn hart En klopt verder De mooiste noot Gehoord door Hongerige oren Snaren mijn ik Zonder halt Versmelten met Eén zijn en voluit Het leven absorberen Gepantserd door ervaring Geleerd een laag te smeden Van vertraging…

Meisje van mijn dromen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Als ik je mooie lach nu zie dan zou ik de tijd willen vertragen. Met jou naast me hoor je mij nooit meer klagen. Wil je vasthouden, knuffelen, beetje klieren en plagen. Je kussen met de ondergaande zon die we samen zagen. Samen met jou het er dubbel en dwars op wagen. Het liefst zou ik willen slijten met jou al mijn levensdagen.…

Verborgen poort*

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 410
Het zwerk zit vol hongerige vogels de dagen vertragen in rap tempo gekken worden aanbeden als goden het smalle zeegat kiest het ruime sop De glazen dansen totdat ze breken afgesneden bloemen zoeken een vaas de kroegen van vroeger hebben heimwee maar de oude tijden hebben geen haast Achter de dijken boven de hemel huilen de wolven in de…
Joepondro20 februari 2026Lees meer >

Verzand

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 963
de lucht verft mijn verbeelding, verdraait de wereld op mijn gezicht, doet het einde vragen waar mijn twijfels ooit begonnen het blauw glijdt volmaakt doorheen de wering van mijn sterven, doet elke seconde vertragen waar mijn tranen ooit ontsprongen ketens drijven zwaar aan mijn gestrande voeten, doen lucht en licht verzanden, een wereld…

Machinist

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 619
De onderaards zwarte verkoolde schuppen sputteren het hijgend haardvuur nieuwe hagel in Bombastisch rokende schouw kringelt nu de roetwalm naar de maan fluitend ronkende motor blaast nu het perron nieuw leven in Maar de oogkleppen zagen enkel ongeoorloofde vertraging en hij gaf levenslang het volle pond In zijn volgestouwde geest…

afwachten

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
ginds gaat een fietser mank op wielen zonder schoen hoe krijg je een oude Teflonpan schoon zonder schuren een zondag gevuld met onbewandelbaar weer dan gaat weggooien van rommel moeilijk door dode handen kijk, een bouwvakker die leegte met voegwerk vult treinen met vertraging als voorschot op eindeloze ruimte sterren die je nooit…
Iniduo6 maart 2017Lees meer >

De hunker

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 439
stil bewoog je hand boven mijn huid het was geen raken meer een vriendelijk vragen net geen ontmoeten wel een warm begroeten in een vluchtig eerste verkennend contact getraind als jij was voelde je energieën ontspannen de hunker naar meer in verbazing opvlammen jij lachte om de focus in rust te vertragen leidde af…

Held

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Versnellen kunt, vertragen. De dromerige nachten, de lege dagen, vullen kunt. Je bent een held als je vanuit de diepte weer mens weet te zijn aan het oppervlak, van geen wijken weet wanneer het tij zich tegen je keert. Een held ben je en je weet het, om het morgen weer te vergeten.…

Levende anatomie?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
rillingen zonder koorts op het puntje van de tong loopt over de gevoelstrap van de ruggengraat loopt via de heupen naar de diepten van de bron de hunkering ontspringt in de hersenschors, de verleiding tokkelt op de snaren van een dwangimpuls gedroomde verbeelding dat het jouw vingers zijn, die het kloppend hart en tijd doen vertragen…
Pama5 maart 2020Lees meer >

Het klokgelui

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
geluid van de kerkklokken zij die uittraden werden meegenomen in de interferentie van geluidsgolven alleen het stoffelijk zijn werd uitgestrooid over bos en wei om dicht bij de natuur te zijn gevlaagd door de wind die met lichte onrust over dit zielentransport waar het vaak aan communicatie schort als de leef planning door vertraging…
wil melker16 september 2024Lees meer >

‘t waren vaak hun stemmen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 343
waren vaak hun stemmen gedragen door overtuiging die mij door de tijd heen dat gevoel van thuiskomen schonken in mijn schoot ’t moet zo’n seizoen geweest zijn om vragen rond de werkelijkheid die onvermijdelijk komen zouden met een betrouwbaar ogend verhaal een levensgeschiedenisbos in te sturen ’t is een tigste natuur geworden die vertragingen…
Alghar11 januari 2026Lees meer >

Moeder

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Al was het om de tijd te vertragen, wilde zij de antwoorden niet kennen, durfde aan het beeld niet wennen, Zij moest het heden wel verdragen. De dagen kruipen traag de seizoenen door, Vitrage achter en cactussen voor. Op diepe afstand lantaarnlicht en kale bomen, Auto’s, wandelaars, schoolgaande kinderen die gaan en komen.…

Elixers van Expressie

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Voortschrijdend is de strijd, Tegen het vertragende gevecht, In het moment voor het geschrevene, Weerbarstig klimt de schamele moed omhoog langs groeiende veerkracht, En spant de bogen der opwellingen, Onder druk druipt het brein droog het stof tot nadenken, Bruisend borrelt de beroering, Dwalend drapeert mistige muze de pilaren…

geduld groeit

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.745
segmenten leergierig en jong nemen kennis van wetten door herhaling in zetten van remmende voorsprong met name het grote vertragen in centra straten op burelen zacht sudderen de taferelen rond onze oud'ren van dagen ganse groepen drijven mee verzonken in tijd als in zee bij kassa's rijpen diepe gedachten allen staan geduldig op hun…

Tuin om jou

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 538
Ik maak een tuin die om je heen zal groeien met vaste hand bed ik je in druk ik de grond rondom je voeten Vlei je maar neer omwoel de aarde met je wortels tussen monarda en kardoen vertraag de hartslag van de aarde mijn ranke juffertje-in-'t-groen Schik dan het blad van de accantus als een groen deken om je heen en laat je geuren me bedwelmen…

Bedwelmend ?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 575
Oh die liefde, als kind te spelen dat ik onder het hart zal dragen, we zullen er samen van eten om aan ieder te verdelen, ook als zon en maan hun baan zullen vertragen, tot in de diepste kleuren van Eros fluit, door de zoete dood getroffen.…
pama10 maart 2011Lees meer >

In het bos

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 679
ligt stil en haast verscholen mijn huis van houten planken met groei en bloei verweven de tijd heeft het beschuttend lijf en de stenen pannen gevormd het geheel is aan inzichten van seizoenen te danken midden in een verlatenheid, van mystieke aard, waar enkel natuur zorgt voor ongedwongen klanken kan ik van zelve mijn denken vertragen…

afscheid zonder te kennen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
wat ik ook vermag te wezen, de tijdlijn scheidt mijn discrepantie en hallucineert zonder het vermogen tot herstel, een treurnis is als een gebroken hart met in het midden een lamgeslagen vleugel het beeld herrijst en herroept de enkelvoudige zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind…
elze13 mei 2012Lees meer >

afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
mocht toch de begeerte vertragen doordat van de roos de doorn slechts rest, de magie van hartstocht verraden, schroom niet, strek de vleugels oost west.…
G.B.Scipio12 januari 2013Lees meer >

Tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
De snelle trein die mij door ‘t leven jaagt loopt op een vaste tijd vrij van vertraging met ongekende vaart zonder bevraging of mij die barre snelheid wel behaagt. Ik had het jaren lang niet in de gaten hoe snel de trein me door het leven reed ik was nog jong en had van tijd geen weet bemat het leven met de ruimste maten.…

zonder titel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
verscholen mijn houten thuis, een stulpje met groei en bloei verweven de tijd heeft het beschutte lijf van pannen op gelaagde planken gevormd, het heeft zijn pracht aan wisselende seizoenen te danken in een verlatenheid, haast van mystieke aard, waar enkel de natuur zorgt voor ongedwongen klanken daar kan ik van zelve mijn denken vertragen…

Die Mooie Toekomst...

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 703
Als zij nu eens een beetje wou vertragen, wie weet vang ik die Toekomst dan ooit wel...…
A. Rivesta22 augustus 2017Lees meer >

Tal van rituelen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 525
met zwarte lagen dekten wij ons toe behalve zij die dat door branden nog even wilden vertragen een lach van het is mooi geweest was niet altijd feest maar wij hebben voor ons werk gestaan de plicht gedaan het gaf rust aan nabestaanden te weten dat zij die gingen nog altijd deelden in het fysiek en geestelijk aanwezig zijn in…
wil melker27 januari 2018Lees meer >

Als men verjaart

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
bij het ouder worden rijst in mij de vraag wat doe ik met de eeuwigheid, valt er in het hier en nu dienaangaande nog iets te kiezen of zal ik slechts gaan vertragen en het stoffelijke, al dan niet vergezeld van de geest, verliezen ik heb besef van mijn beperking en weet niet of ik er in slaag of ik daarmee het inzicht vergroot dan wel…

Het nieuwe buiten

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 438
ik hoorde je al in het klepperen van de deur zag je in het tochten van de gordijnen merkte de smaakmakende geur op van het nieuwe buiten die ook langs de hond gleed hem deed ontwaken en alert maken uit zijn coma na het slapen helaas bracht de regen een licht vertragen we moesten jassen dragen die onze vrijheid in het gaan…
wil melker26 september 2022Lees meer >

archaïsme

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
laat rusten in zijn schaduw zijn duistere blik is slechts een vermomming, in wezen is het een gewone dag die aan het eind een gordijn langs de zon schuift nimmer is het wonder van plezier ingedaald, achter de luiken die aan het halfrond mijn ogen deppen wanneer tocht deze laten tranen zo ook, ja…de uren ze duren ze zeggen vertragen…
elze14 december 2024Lees meer >

in vliegende galop

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 993
ik zie je als mijn zomer berijd de lente als een paard stijgbeugels zijn omgekeerd geaard ik houd je warmte vast als jij weer galoppeert schuur langs je flanken je steigert als ik je heel plotseling diep penetreer we rijden samen in gestage draf versnellen dan de pas gaan in vliegende galop met af en toe vertragen om elkaar wat…

zonder groen blijft het bladstil

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.011
zie het dagen, uren komen niet tot helderheid zijn de nacht aan het vertragen de zon vervlakt in het krachteloze klimmen neigt bij opgaan al ter kimme de lucht is kil, dunnig vlaagt een koude wind, maar zonder groen blijft het bladstil nog kleurt de oogst de bodem wordt al schraler weiden zonder vee steeds kaler het leven trekt…
wil melker29 september 2003Lees meer >

Verder uit de kust

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 665
op het strand verbrandden voeten in de gang naar zee zij fluisterde verkoeling golven namen ons snel mee steeds verder uit de kust hitte werd met schuim geblust daar dreef je aan mijn handen in het spaarzame oranje pas toen braken voor mij alle banden ik heb jouw zilt gekust slechts factor tien kon het intense zonlicht nog vertragen…

Als de stilte schraagt

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 652
droefenis heerst blijken bloemen te groeien terwijl houten planken nog moeten worden gezaagd zie ik elders al leven bloeien zelden ervaar ik bij het sterven van de winter de lente zo vroegtijdig ontspruiten of het is turen in glazige lucht waar merels de onschuld uitbuiten * maar nu lijkt de voorzienigheid mij in te halen vertraag…