595 resultaten.
Gedichtendag
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
910 De bomen,
de lucht,
de meeuwen
en de eenden
in de vijver,
Ze schrijven
zonder woorden
hun gedicht
op deze dag.
Zoals jij
dat doet
met mij.…
tranendal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
894 de dag triest open
een zwaan richt zich op
en slaat de vijver wakker
de wilg kijkt
in de al dan niet gestegen spiegel
en lijkt steeds dieper te treuren
haar lange haren laten het water niet onberoerd
* geplaatst in de bundel "reuring in de tent"
die onlangs is uitgekomen n.a.v. het stoppen van
de site van Dichttalent…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
muziek van gas
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.072 liever stond ik bij de vijver, de blik gericht op
een spiegel zo donker,
zo vrolijk stinkend
dat ik nu onbedaarlijk hard ga lachen.
alles is zo onmiddellijk anders.
ook het niets, dat mij zo makkelijk naar je reling lokt.
---------------------
uit: 'Hulp', 2004.…
geheim middel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
584 Liever hang ik
in het landschap met een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
de vijvers ontwaren met bootje
iris de blote ogen van ‘t oeroude
baarvoets badend in arcanum
Liever dan
de naakte essentie vangen
stokstijf op het doek gedwongen
veel weerglans gebroken
met barre ongenaakbaarheid
de bevangenis van blootte…
Sonnet voor vrouwen
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.245 Vrouwen, nixen
roepend uit stille vijvers,
de lelies van hun ogen
blinden blinkend wit.
Vrouwen, elfen
zingend doorheen loverruisen,
duizelen me zoetelings
ten val.
Verwarring,
speelbal van de hete zomer.…
vaalrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
984 zondagochtend
eind september
om het kasteel
nog dieprood
zie ik de rozen
stilaan afwaarts gaan
zij geuren steeds
meer aangeschoten
met of zonder naam
geraniums blozen
onvermoeibaar
lila en vaalrood
snedig op de vijver
hoor ik het gesurf
van wilde eenden
halfvermolmd schier
spant stokoud
een houten brug
haar rug…
vorst
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
584 als de wereld tot haar oorsprong waait
haar zomen rond wolken, de avond achter rood
omrandde schemer
zal ik vogels vragen terug te kijken
naar haar jonggeboren tijd
te zingen tot ze kwijt
geraakt zwijgen
omdat water ramen kneedt in vijvers vol
winter
sneeuw
betaalt wat twijgen hun flinterdunne tol…
Een wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Ik gooi een steentje
en zie de vijver rimpelen.
Ik zie actie reactie baren.
Een nieuw evenwicht ontstaat.
Een volgende fase treedt in.
Een ongeboren mogelijkheid.
Ik voel energie stromen.
Ik gooi een grotere steen
en kijk naar de golven.
Ik zie het wonder gebeuren.
Voor mijn eigen ogen.
Uit zichzelf.
Gewoon.…
Afleiding.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
822 Een vijver met fontein,
lelieblad en kikkerdril.
In mijn hart is het stil.
Vogels fluiten tussen het groen.
Wolken tegen het hemelblauw
zweven voorbij.
Diep geworteld in mij voel
ik een onbehagen dat mij nijpt.
Iets waar ik mee ben behept,
terwijl ik niet goed op let hoe
een roodborstje mij aankijkt en
weer wegvliegt...…
Vooravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik zag twee jongens met hun vishengels
terug naar huis toe gaan
hun emmer was leeg
maar ze keken voldaan
naar de vijver met de pompebladen
hun hoofden gesloten
geel als de T-shirts
van hen die nu nog broers zijn
maar later
uiteen groeien als reeën door de bliksem getroffen
gespleten
tot er in een donkere kast een hengel omvalt.…
Ontdekkingstocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
650 ik hou van je heuveltjes
en van het struikje
onderaan je buikje
ik wandel door je landschappen
tot aan de vijvers van je ogen
daar
in de zalig warme zonnestralen
van je lach
leg ik mijn ziel te drogen
al je letters
drink ik gulzig op
en met een dronken kop
zing ik mijn beste lied
het was een mooie tocht
maar de weg terug naar…
Park in de Winter
gedicht
4.1 met 33 stemmen
16.139 De kleine vijver is inktzwart en stil,
als hoedde hij een kleinodie, het slijk.
De zomerboot, een dodenbark gelijk,
ligt bij het tuinhuis, even zwart en stil
----------------------------------------------------------
uit: ‘Verzamelde gedichten 1938 –1988’ (1990).…
Zwarte Zwanen
gedicht
3.0 met 81 stemmen
24.188 Een vlugge glimp van witte lingerie
onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen
die, gekoppeld in eenzelfde rêverie,
als kanten schuitjes door de vijver varen:
kokette weduwen die niet om hun doden
blijven treuren - zwart is in de mode.…
sporen van vilein venijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 plotseling was er de beroering
als bij die steen in de vijver
maar toen de onrust
van rimpelingen was weggeëbt
en het wateroppervlak weer
als vanouds gelijk een
spiegel was geworden
leek de rust weergekeerd
maar wij weten beter
juist onder het ogenschijnlijk vlakke
van een verraderlijke waterspiegel
huist het moeilijk te bestrijden…
deining
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 alles is waarde gelijk van snijkanten
ik ben een harde lijn onder de mensen
mijn kinderen hangen aan de muur
op hoofdhoogte
de menigte een oeroude vijver
het vruchtwater tussen lege oevers
de deining rimpelend van geboortes
ook mijn moeder drijft tussen de cirkels
ik zal afkalven druipend op de hoeken
bedropen op de snijkant
de kaders vervagend tot…
het kikkerliedje
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.916 bij de vijver zat een kikker
hij kwaakte een mooi liedje
over zeven dikke muggen
die vreeën in een rietje
de vissen raakten opgewonden
dit was nog eens een pretje
als wij dat zouden kunnen
hadden wij een leuk verzetje
nee, jullie kunnen niet op het droge
zo riep de kikker bekakt
want eer jullie zijn begonnen
heeft Miep de poes je…
Geheime tiun
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.403 een geheime tuin
verlangen van menig sterveling
bloemen, vijvers, fonteinen
lichtgevleugelde, kleurige vlinders
gezang van nieuwe vogelsoorten
zoete geuren, als nooit geroken
zonnestralen, een zachte streling
flora, fauna onbeschreven tuin
ik wens te verdwalen
pijnlijke herinneringen vergeten
er bestaat geen verleden
alleen het nu!…
Als je de ogen sluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
806 Als je de ogen sluit,
smelten woorden in de sneeuw
en smoort een duistere vijver
hun leeg geschreeuw.
Als je de ogen sluit,
wordt het ego gedoofd,
wiegen witte rozen in de lentewind
en stijgt een glimlach naar je hoofd.…
suites voor Annemieke LIII -nachtlicht-
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 het buffet gedekt
plots een keffend keeshondje
valt in de vijver
in grote chaos
schilder je een gouden streep
met duizend kleuren
een gloeiende huid
vloeiend uit honderd kwasten
op armlengte -
de baby's zingen
met macht over leven en dood
tegen gefilmd licht
een kromme spijker
en de eeuwig wrede vrede
van vlindervleugels…
Feilloos
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
449 Je legde feilloos
het verschil tussen
emotie en intelligentie
bloot in de vijver
die ik aanbad
met mijn nachtmerries
en ik vergat de dag
soms van de nacht te scheiden
volgde de oerdriften
van de held in mijn verhaal
op een dag vond ik een dode haan
onder de bomen van mijn achtertuin
ik vertelde hem alle vergeten verhalen
hield de…
Levenslicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Wanneer een rotsblok valt,
in onze rimpelloze vijver.
Wanneer het licht dooft,
aan het einde van de tunnel.
Wanneer de zon verdwijnt,
achter de horizon.
Wanneer we niet langer vluchten kunnen,
vallen schellen van verblinde ogen,
sterven illusies,
nadert de dood,
of gloort,
o wonder,
het dagend levenslicht.…
Zilver maandag
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
6.642 het maan zilver
schittert voor mij
waar donker diep
de vijver troont
schuift de zilveren maan voorbij
de koude nacht
die sterren toont
en rust het water rimpel broos
in stilte van het ogenblik
en deinen zacht
de eenden kroos
tot troost voor mijn
bezwaarde ik
schuift de zilveren maan voorbij
en sprankelt
nog gevoel van mij…
Slotpark
gedicht
3.4 met 165 stemmen
42.064 Toen onder noorderwind
de sparappels hun tocht
begonnen over de vijvers,
de pauwen waren afgedaald
van hun roodstenen muur,
verschoof een zonnewijzer
’t hele uur – ten teken
dat de koningin ’t gesprek
geopend had met de peon
wiens handen wonderzacht
met paarden konden zijn.…
Den Haag, een ode
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.046 Den Haag, je bent geboren
uit het feest van een graaf,
in zijn bossen, zijn vijver, zijn duinpan.…
gele lis
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.201 ergens tussen mei en juni
pronkt ze aan de rand van de vijver
boven een groot schutblad
drie kroonbladeren rechtop
drie hangende lippen
door een nerf wat opgebold
zaden rollen rijp
als munten uit een doos
ze bloeit uit een wortelstok
met de blos van een abrikoos
ik sluip in haar kelk
zij bewaart de druppel
olie voor mijn roestige…
Nocturne
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
817 De vijver glanst van verlangen.
Dode kikkers drijven,
Het wit van hun buiken
Sterwaarts gericht, voorbij.
Met oeroud gekwaak van zomernacht
Zwelt de maan
En een glazige lis strekt het blad
Naar haar licht.
Alles dwaalt.
Veel donkere vlinders
Glijden langzaam dooreen.
Alles dwaalt vannacht.…
07.00
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
1.152 Aan de oevers
van de grote vijver
kruipen slapelozen
in hun schelpen.
Morgen is er weer
een nacht.…
opstandig
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 zou me blij moeten voelen
maar dwingen is niet vrij
zo bedoelt de doodgewaande
wanneer ik even de oude eik raak
waarachter ik mij verschuil
het winters wit weer aan mijn zij
in de dageraad met een waas
over de vijver gespreid
zoals de doffe echo
van Pasen die de leegte
in mijn hart verraadt
stil ben ik na gister:
is dat nu de…
Misschien, misschien
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
624 een liefde verslapen
om kuiltjes-wangen te kussen
goedlachs
aan de hand van vergeelde foto’s
kantel ik, als ware
opstandig zonder gebaren
met droge ogen
als ik wakker lig bij maanlicht
weerspiegelt alles
misschien, misschien
was jij er gisteren wel
onopvallend maar waakzaam
tot diep in de nacht
bemin, bemint, beminnend
in de vijver…