513 resultaten.
Corinthische zuilen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 op niveau
in sereen trait d'union
voor pikant rendez-vous
vis-à-vis
Getooid met acanthus
- een gulden snede
van bloesem en blad -
verheffen zich hoge
pilaren en smeden
met de architraaf
een hechte menage
à trois
Verheven en rank
spreken zij, aardgebonden,
groeven gebeiteld
langs een liniaal
met beider zich welvend…
Pijn
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.223 Zoveel liefde van één speciaal iemand
is niet meer voor haar weggelegd
Ze staat nu alleen aan de waterkant
waar weinig woorden worden gezegd
De pijn is in haar ogen te lezen
de schuld nog niet bewezen
Haar lippen trillen bij de gedachte
nooit meer bij hem te zijn
Wat heeft ze verkeerd gedaan
de slapeloze nachten
precies wetend, de contouren…
Winter
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.670 De witte vlokken stapelen maagdelijk een wit egaal
Scherpe contouren veranderen in een vriendelijk rond
Kinderen reageren met sleeen sneeuwgevechten en dolle pret
Tot s'avonds laat klinkt het geroep van ouders
Kleine kopjes zitten knus in zelfgebouwde iglo's
Laten ouders in het ongewisse
Nu beschermd de stoere sneeuwman tegen het kwade
Grote…
De visser
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Dromen doet hij zijn vissersleven lang,
diffuus nog de contouren in scharlaken
van de vooruitgeworpen schaduw
langs zijn vermetele recordvangst..
Hij weet het is een kwestie van tijd
om de talmende schemering
te bedwingen met zijn scherpe haak.…
Terugkomst
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 k woon in winters wachten
met nauwelijks contouren nog
van nieuwe lenteluchten
geen zomerbode te verwachten
vage vleugels blijken gezichtsbedrog
boven ontdooide dorpen en gehuchten
ze wonen ginds in ontoegankelijk licht
de hoge muren wens ik transparant
en in de verte wordt 't nu lichter
een tureluur vlucht de winter dicht
komt weldra…
Eén oogopslag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 Eén oogopslag, de contouren van je lippen
wapperende haren in de wind, verspreiden
een verleidelijke geur, die hoofden doet draaien
één oogopslag, laat vlinders ontwaken
uit het niets, doet wolken omkrullen
waardoor de zon ruim baan krijgt
één oogopslag, werkt ontwapenend
wakkert het verlangen aan lief te hebben
opnieuw te leren genieten…
Autorijden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
817 Als ik autorijd rijd, kijk ik opzij
zie het land als een film
de straten als een fragment
Ik kijk dagelijks
of er een nieuw hoofdstuk komt
bijvoorbeeld de zandweg
waaraan een oude boerderij stond
De film is duidelijk
met soms een mistig moment
al herken ik altijd de contouren
van het dorp
Ik rijd dikwijls auto
soms snel een ander keer…
Reconstrueren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
489 Contouren vormen ijkpunten van
je vroeg-ijverig bestaan.
Je voelt weer even de oude verhoudingen
en hoe die naar het heden leiden.
Tal van schimmen zijn achtergebleven --
te magere signalen geweest
om nu nog in je rond te zingen.
Secuur fileer je herinneringen
tot keerkringen: waar en welke geesten
jou in wezen hebben vormgegeven.…
Gegoten in brons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Gegoten in dons
vingertoppen
vertraagd zichtbaar
bewegende contouren
associaties in het wezen van de huid
in rillingen zonder koorts
diagonalen over de tong
die schrijden over de treden
van de ruggengraat
hoop leidt ons over de levenstrap,
in de lichtheid van de bron,
een geconditioneerde odyssee
door de hersenen van mildheid,…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…
met scherpe punt geëtst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.504 het doek is wit
een maagdmodel
nog niet geopend
het licht nog fel
een schets
met scherpe punt
geëtst om tekening
te geven met reliëf
dat roze scheurt
vulbaar openbloeit
en in contouren groeit
van pijn naar samenzijn
creatie roept
de schilder als hij
zijn model verkleurt
en wegzet in een hoek
waar op de grond
de druppels bloed…
het ademhalen van de dood
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.317 huizen ruiken roestig leven
deuren knarsen ongeluk
niet geopend stinken kamers
naar te weinig buitenlucht
ramen zijn grauw afgeplakt
dagen nog niet afgelakt
maar grof in hun contouren
zonder kleuren opgezet
het zijn geen kunstenaars
die het bestaan versieren
met een gloedvol perspectief
vandaag is vaak hun dief
tussen licht en donkergrijs…
Agathe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 wie van jullie herinnert zich Agathe
donker springhaar
grote bruine ogen
een oh zo zachte mond
welvend buikje ingesnoerd
en handen die almaar bewegen
langs de lijnen van elke schaduw
met ieder geheimzinnig woord
kom op wees eerlijk
wat maakt het nu nog uit
na al die jaren
wie van jullie hield echt van haar
of ergens liefde vluchtig
op…
Het stoffelijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
909 ooit verrijzen
uit het stof van grijs verdriet
op een Berg van Overgave
door het Dal van Angsten omringd
Mededogen zal de wolken vullen
die de laagten vervlakken zal
en uit het stof mijn driest herscheppen
aan de wanhoop heeft ontrukt
Als de Overgave wordt geslecht
en zomerzon het stof verzengt
resten van het nieuwe leven
slechts contouren…
Verloren zicht...
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.032 Onbereikbaar en verloren,
bleef ik achter met een schaduw,
gegrift in mijn geheugen,
contouren slechts in herinnering.
Hoopvol beklim ik de regenboog,
verheven boven het natuurlijke,
in stil, maar vol verlangen,
een reflectie van je ziel te aanschouwen...…
Schaduw
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.394 De mens teruggebracht tot wat hij in wezen is:
contour;
omlijsting.…
verwijlen bij de dingen
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.041 in de avondschemering
keren huis en haard
tafel en stoel, glas en boek
naar hun roerloosheid terug
dooft ieder gebaar, zwijgt
elk woord
sluipt de nacht in de dag
versmelten de dingen
met schaduw en duister
vinden in vage contouren
heimelijk rust
zo toeven zij onbewogen
in het dunne, wazige licht
tot de nacht weer krimpt…
Jij....
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.800 Ik zie je getinte gezicht voor me
Je contouren scherp doch zacht
Wordt uit mijn slaap gehouden
Hoor je stem midden in de nacht
Jouw verschijning is als een oase..…
Het flakkerende vonken-vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.105 Bevrijd de blos welk zachtjes dwaalt
Pruttelt zon - in zee- nog even na
De halmen van het einde buigen
Maar zij in volheid, recht getogen
Een distel sneert zich in contour -
En het harmonisch liefdeslied dat zingt
Van binnen klinkt de zindering:
Het flakkerende vonken-vuur
Als de schaduw zich terloops ontdoet
Waar de mantel der…
Pijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
829 Contour van je gezicht.
Ik kan je tekenen zien en
horen, naast je voelen
ga ik je bijna waarderen.
Jij vijand van mijn leven,
omarm mij als een vriend.…
In witregels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 ik heb altijd
een open boek
willen zijn
met dansende letters
op vrolijke muziek
een kaft waarvan je geniet
vaak ben ik begonnen
een eenvoudig lied maar
de woorden klonken niet
de lach heb ik
uitvoerig beschreven zonder
echte warmte in het leven
papier en pen gaven
wel contouren aan helaas
zonder de pijn in mijn bestaan
ze…
Flarden mist...
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
738 een woordloos
sprekend gezicht,
omringd door
intense kleuren,
kwam jij voorbij,
openend wat was gedicht,
waardoor de wereld
ander aanzien kreeg,
jij parels tot
een ketting reeg
De ketting was nog
niet compleet
toen kleuren ineens
gingen vervagen door
opkomende flarden mist
Parels stuiterden
om mij heen
Opkijkend zag ik
vale contouren…
Bezeten van mij
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.632 in een oogopslag van slag
de dag dat ik jou zag
uit het goede hout gesneden
je contouren, hoe je oogde
ik smolt als warme was
ik was verknocht, verkocht
voelde je roomwitte huid
en heb je meteen genomen
zo zacht deinend onder mij
ontvouwden zich mijn dromen
maar onze relatie begon te kraken
jij kon de last niet langer dragen
sprong soms…
Schone schijn
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 wolken schuiven samen waardoor contouren
langzaam duidelijker worden staan ze
oppermachtig hoog aan de blauwe hemel
licht grijze randen kleuren donkerder
verraad eveneens de wind het naderend onheil
die de was harder doet wapperen aan strak gespannen lijnen
speelt de zon haar laatste troef uit
keert hen de rug toe, en tovert een regenboog…
Archaïsche torso?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
457 Ik zag nooit haar werkelijke
gelaat, waarin de appels rijpten,
haar contour sneed door mijn blik,
gloeit na in een ondergaande snik,
waarin de ogen blijvend glanzen,
gehouwen uit het frêle marmer, bespot,
beschadigd, rond smalle mond, het
verlangen geaderd, onverzadigd, als
een witte ster die losbreekt van z’n
voetstuk, geen misvorm in…
De taal van tijd
netgedicht
4.7 met 43 stemmen
1.192 De dagen cirkelen
langzaam rond
op de adem van licht,
lucht en ruimte
stel ik vragen aan vroeger
waar beelden vervagen
alsof ik de taal
van tijd verstond
in serene rust
waar verlatenheid fluistert
rond de contouren
van wat eens was
buig ik mijn hoofd,
'k heb naar de stilte
geluisterd en geloofd
in het mysterie van leven
dat…
Karma
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
693 de lijn waarover hij balanceert voelt flinterdun
geconcentreerd zet hij stapje voor stapje
armen wijd gespreid blik gericht
op de toekomst die zienderogen
wordt geschilderd met grote kwasten
voor het hemels blauw dat dik wordt
opgezet hier en daar een verdwaalde wolk
tot penselen het doek detailleren
contouren verfijnen al dat denkbaar…
Horizon in oker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 Met een horizon in oker
boort de zon een gat omlaag
tot diep in de einder
't Skelet van bomen tekent de
hemel meer dan magnifiek
Met een vlies bovenop 't water
keldert temperatuur traag
Diep onder de spiegel
daar gaat het leven volop door
weliswaar gestáág verder
terwijl de ondergaande zon
contouren voor het plaatje
fotogeniek aanreikt…
Ik schilder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
599 Elke dag ben jij schilderachtig
dat kan ook niet anders want jij bent prachtig
Ik heb jou vanaf mijn palet
net op het hagelwitte doek gezet
Het is enerzijds jouw contour
waardoor ik als schilder zo goed boer
Maar uiteindelijk zijn het al mijn fijne lijnen
die helemaal opgaand in jou verdwijnen
Ik schilder vanaf mijn netvlies
het…
Februariwater
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
595 In de nachten van de vroegste maanden
van elk passerend jaar
bestaat er iets dat water drijft
om zich te verharden
om voor vormen te kiezen
die oude wetten niet toestaan
maar water laat zich niet strikken
in richtsnoeren van gewoonten
het uiterlijk wordt in contouren gegoten
van warme verbazing
zoals dichters profielen schetsen
van onbestaanbare…