10326 resultaten.
De voortekenen
poëzie
2.6 met 8 stemmen
2.743 Witte ijsvogels wiegen
Zich op zee en twijgen dichtbij.
Zij wijst ze en roept ze met helle
Bekoringsstem: "Zij voorspellen
Geluk!"
Maar ik zie verder: van het bergenjuk
Komt een donkere stip neersnellen,
Een zwarte vogel voegt zich er bij.…
na een mooie zomeravond
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
608 op ’t randje
van de nacht
leun ik nog even
lekker achterover
tegen de aangename gloed
van de avondzon
rozig van de wijn
en jouw dieprode glimlach
wens ik me even niets anders
dan dat heerlijk gevoel
ogen wiegen mij…
Verdichtsel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
477 De wind vertelt me verhalen
meegereisd van verre oorden
lispelen bladeren voorzichtig
zodat er geen woord verloren gaat
Omarmt door de zon
wieg ik zachtjes
al reizend val ik in een wereld
die nog nooit de mijne was…
Madeliefje
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
525 Ik wieg je
als het vuur
van de dageraad
ik licht je
kristal van mijn hart
ik omarm je
dank je aardevoeten
voor je liefste lach
ik droom je
draag je tot de hemel
en terug
ooit druk ik mij
uit onbeschreven verten
en kus
je lentegroene gezicht.…
VERBLIJF IN SPANJE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Zeedennen wiegen stil
naast palmen vol geruis.…
Zoek mij maar niet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 en ik droom mezelf
naar de drijvende wolken
ik wieg wat woorden
in het zicht van het licht
bij de zon is niets verloren
wordt liefde geboren
ik fluit mijn heimwee
naar de vlucht van de vogels
ze kennen het refrein
zoek mij maar niet
ik wil daar wat langer zijn
want daar,
daar voel ik geen pijn…
de tijd toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
De tijd van toezingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 zal de tijd onhoorbaar oorverdovend toeslaan
of moet ik haar koesteren
en zachtjes in mijn armen wiegen
en bezwerend zingen van opzij
haar laten kabbelen op de stroom
van al mijn verdwenen angsten
het papier mijn oude vriend noemen
om niet te vergeten wie ik verloren heb…
tussen hemel en aarde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
664 zelf ben ik niet echt
in de wieg gelegd voor
astronaut daar hebben ze
gelukkig anderen voor…
Peter Petersen
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
1.271 Wie in de oorlog Roma (1) was én Jood (1),
Die Peter Petersen zou ze wel krijgen.
Het heeft geen zin diens rol nog te verzwijgen,
Als nazi was hij debet aan hun dood.
Wél onderwijsvernieuwer, géén genie:
Bij hem kwam (1) en (1) steeds uit op (3).…
De stilte van geest
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
639 Pact van stilte,
voor het leven
verbondenheid
in bescheidenheid.
Gelijk ik: wachten
in eigen krachten.…
Alleen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
755 Ik moet sterk zijn
Het allemaal ondergaan
Ik moet sterk zijn
Niemand mag het zien
Mijn verleden een kras
Mijn toekomst een vlek
Alles zwart en hart
Maar niemand mag het zien…
stilte breekt open
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
wat ik eerder niet horen wilde
voorbij de grens van het geluid
vormen mijn gedachten beelden
die mij zo weer inzicht geven
in het verhaal van mijn leven
het schijnbaar onveranderlijke
danst zich in nieuw perspectief
dat de essentie van gisteren…
waar stilte fluistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 in de eeuwige galm van stilte
waar woorden verloren raken
vind ik ruimte om te luisteren
naar het onvergetelijke leven
voorbij de grens van het geluid
vormen gedachten de beelden
van de mensen en de emoties
die mij de dagen kleur geven
zo bront in mij de herinnering
een brug naar de eeuwigheid
die wat mij gisteren betekende
aan de…
Onhoorbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
137 Niet met luide woorden of theatraal misbaar,
want de woorden dragen een betekenis met zich mee
die men alleen in de diepste stilte kan begrijpen.
Begrip, zo weet hij inmiddels, moet dikwijls verder rijpen,
verborgen voor de haast van de dag.
Hij wil in stilte afscheid nemen.…
Eeuwig kind van mijmering
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.517 me in ’t ravijn
Veel te vroeg werd jij mijn kind
op zware zwarte vleugelslagen
achter het zonnelicht gedragen
in de luwte van de zuidenwind
waar jij tot slapen werd gesust
door de donkere hemelstromen
in ‘n wieg van eeuwige dromen
toen de doodsengel je had gekust…
Snolleke
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
3.134 doel
Zucht naar macht en seks, zonder gêne of gevoel
Haar zoetigheid heeft een baltsige vlieg gevangen
En de speelse lach toont het seksueel verlangen
Schamel uitgedost wiegen heupen heen en weer
En loopt zij langs de bar nu voor de tiende keer…
Lustende liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.214 Ik vreet je op
Ik lust je rauw
Ik bemin je
Ik vereer je
Man en vrouw ben ik
Vrouw en man ben jij
Man en vrouw zijn wij
Je lichaam als de zee
bij een kalme oostenwind
Beweging van onder af
Beweging van binnen uit
Zachte golven wiegen op je adem
Wiegen op je hartslag
Je kreunt als een vluchtvogel
Je zoekt je prooi met je handen…
uitgesleten
netgedicht
4.1 met 39 stemmen
1.835 kijk haar maar niet aan
ogen vliegen alle kanten uit
achter oogkassen geen houvast
uitgesleten in kijken van de wereld
beelden hangen te wiegen voor haar ogen
onherkenbaar gaan ze voorbij
objecten schitteren wazig
in de mistigheid van beeld…
vlinder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
436 slapen dromen
zachtjes wiegen
als een vlinder
vredig vliegen
rood en roze
vleugels lang
voor de toekomst
nog niet bang
de wereld lacht
soms zoet soms rouw
de wereld wacht
ja wacht op jou…
Geschiedenis van schaamte
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
735 Haast alles wat de jongste generatie
Zo tussen wieg en graf in doet of zegt
Wordt ergens op het web wel vastgelegd
Als onherroepelijke registratie
Als pre-PC-kind vind ik het heel fijn
Om voor zoiets ronduit te oud te zijn…
Ogen en lach
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
529 jij danst
op kleuren
van licht
uit het palet
van ogen en lach
op je gezicht
jouw parfum
golft geuren
om ons heen
zacht waait
de wind muziek
langs dit schilderij
wij wiegen
als bloemen
bloeiend in de wei…
decimeesters
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.725 fluisterend tegen hun
schaduwen in de nacht
wiegen zij het
zilveren doodskleed
over de knekelgaarden
van hun zijn
en ploegen de
thuisloze fundamenten
van hun geweten onder
de secretieën
die ze uitscheiden
wanneer ze de verzwakten
door hun ziekten decimeren
die ongelovig starend
de wegmolmende waarden
aanschouwen op de altaren
der…
Nachtdienst
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
643 schaduwhuizen vallen op straat
tussen scheve bomen
wier kruinen met
bloemen stoeien in overtuinen
waar de laatste vogels nog vliegen
en treurwilgen de avond
wiegen in bootjes die op
het water deinen
zal een drevelgat in de
schemer verschijnen…
Bloesem
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
559 zachte regen beroert
de delicate schoonheid
van huiverende kersenbloesems
op ranke twijgen wiegen witte vogels
wij lopen uit de langgerekte dag
jij fluistert dat we
voor geluk zijn geboren
de bergen hullen zich in wolken…
Vliegen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.175 Ik zou wel eens willen vliegen,
over alle wolken wiegen.
Even weg van daar benee,
alleen of met ze twee.
Even weg van alle zorgen,
vliegen naar een nieuwe morgen.
Als alles sterren aan de hemel staan,
zal ik terug mijn bed in gaan.…
Tulpen in mei
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
911 Witte tulpen in mei
wiegen zachtjes,
alleen en alléén voor mij.
Ze snoepen van zachte regen
en sluiten hun lippen,
alleen voor mij.
Bollen ze hun reine rokken
aan hun vlaggenstokken
wel voor mij?
Boven hun zwangere buiken
kan ik alleen maar ruiken.
DAT ZIJN WIJ.…
Moedig vlammen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Van wieg tot graf.
Zoals vlammen, die gestorven hout
tot nieuw leven wekken.
Wanneer moedige mensen sterven,
leeft hun gedane arbeid voort.
Zijn hun allerlaatste woorden,
nog niet gezegd.…
Je tulpt
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
829 je tulpt
op een toch
acryle achtergrond
moest hemel en aarde
bewegen voordat jij
in kleur een plaatsje vond
het groen
ben je ontloken en opent
in de mooiste bogen
sierlijk wieg je
op mijn liefdeswind en bloeit
volwassen als het speelse kind…
Nauw zichtbaar wiegen...
poëzie
4.3 met 31 stemmen
4.576 Nauw zichtbaar wiegen, op een lichte zucht,
De witte bloesems in de schemering - ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.
En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als parelmoer, waar iedere tint vervliet
In teerheid... Rust - o, wonder - vreemd genucht!…